Οι ενέργειες του Μιχαήλ και του Νερού έρχονται να μας προσφέρουν ένα εργαλείο άκρως απαραίτητο για να περάσουμε από την αδράνεια στη δράση… Μ.

Καθυστερήσατε, αλλά εμείς σας περιμένουμε, πάντα. Είμαστε εδώ, στην θέση μας, στη διάθεσή σας. Είμαστε πάντα στη διάθεση σας από την στιγμή που μας έχετε καλέσει και είναι στο χέρι σας να μπείτε στο διάλογο με μας, ή να συνεχίσετε με τα δικά σας…

Αυτό το τονίζουμε γιατί ισχύει για πολλά θέματα, πολλές στιγμές της ζωής σας, και καλά θα ήταν να το συνειδητοποιήσετε περισσότερο. Είμαστε εδώ, είμαστε δίπλα σας, είμαστε μέσα σας, είμαστε μαζί συνέχεια από την στιγμή που έχετε μπει σ’ αυτό το δρόμο, στο μονοπάτι, στην αναζήτησή σας. Το μεγάλο θέμα είναι κατά πόσο είστε συγκεντρωμένοι σ’ αυτήν την πρώτη επιθυμία, κατά πόσο θέλετε να μένει στο επίπεδο της επιθυμίας ή να την κάνετε πραγματικότητα, να μπείτε, να πηδήξετε, να βουτήξετε μέσα στο διάλογο με μας, μέσα στην επικοινωνία με αυτήν την πλευρά του εαυτού σας. Είναι στα χέρια σας το πότε νιώθετε ότι είστε έτοιμοι να το κάνετε. Δεν χρειάζεται προετοιμασία. Δεν χρειάζεται να είστε καλά. Δεν χρειάζεται να λάμπει ο ήλιος, να είναι καθαρός ο ουρανός. Δεν χρειάζεται να βρέχει ή να χιονίζει, δεν χρειάζεται τίποτα.

Χρειάζεται απλώς να κάνετε ένα βήμα. Χρειάζεται απλώς να αφήσετε την αδράνειά σας στο πλάι. Εδώ μιλάμε για ένα θέμα πολύ σημαντικό για σας. Θα λέγαμε ότι είναι ΤΟ θέμα που σας κρατάει πίσω, η αδράνεια. Θέλετε. Θέλετε πολύ, έχετε πολλές επιθυμίες επανασύνδεσης με τον εαυτό σας. Θέλετε να καταλάβετε, να προχωρήσετε, να δώσετε με τη σειρά σας στους άλλους να καταλάβουν αυτό που έχετε καταλάβει εσείς, θέλετε να προσφερθείτε. Θέλετε.

Ωραίο, πολύ καλά που το θέλετε. Είναι ένα βήμα άκρως σημαντικό. Χωρίς αυτό το βήμα, τίποτα δεν γίνεται. Αλλά, από δω και πέρα, από την στιγμή που έχετε κάνει, και το έχετε κάνει, αυτό το βήμα, τι γίνεται; Είτε θα κάνετε ένα άλλο βήμα για να συνεχίσετε την πορεία σας, είτε θα σταθείτε εκεί, με το ένα πόδι στην θέληση και το άλλο πόδι σηκωμένο προς τα πού δεν ξέρουμε, με το εξής ερώτημα: αν αυτό το πόδι που είναι στον αέρα θα το βάλετε αριστερά, μπροστά, πίσω, δεξιά, ή κάθετα από κάτω και δεν κουνιέται τίποτα, και εσείς μένετε εκεί που είστε και δεν προχωράτε. Τότε έρχεται η στενοχώρια, η κατάθλιψη, η αυτοπεποίθηση που πάει κατά διαόλου, ας το πούμε έτσι και ας τολμήσουμε τα μεγάλα λόγια… και δεν προχωράτε...

Κόκκινο κερί σήμερα. Ζητήσαμε στην Μαριαννίκ να βάλει ένα κόκκινο κερί με κύματα και ήταν πολύ έκπληκτη όταν της το είπαμε γιατί είχε στο νου της το νερό. Εμείς της μιλήσαμε για το χρώμα της φωτιάς, και στην αρχή δεν το κατάλαβε. Μετά όμως το κατάλαβε καλύτερα επειδή μιλήσαμε για κύματα σ’ αυτό το κόκκινο, με διαφορετικές αποχρώσεις δηλαδή του κόκκινου, που παραπέμπουν στο στοιχείο του νερού. Κατάλαβε επίσης ότι θα μιλήσουμε για τη ζωή που αντιστοιχεί στο κόκκινο, τη ζωή του αίματος που είναι ένα στοιχείο ρευστό, και μια και είναι ρευστό παραπέμπει στο νερό παρόλο που είναι κατακόκκινο.

Οι ενέργειες λοιπόν σήμερα που μπορείτε να νιώθετε στην καρδιά σας είναι όντως οι ενέργειες της καρδιάς, ενέργειες κόκκινες, συγχρόνως με συναίσθημα και με ό,τι κυκλοφορεί μέσα στο αίμα. Τι σας φέρνει αυτό το όχημα, τι κουβαλάει; Κουβαλάει ζωή, το είπαμε, και όταν στη ζωή σας υπάρχει αδράνεια, τι γίνεται με το αίμα; Μαυρίζει, γίνεται πιο πηκτό, η ζωή σταματάει. Μπορεί να μην σταματήσει σήμερα, εδώ και τώρα, αλλά η ζωή, αυτό το πολύ λεπτεπίλεπτο στοιχείο, το αιθερικό στοιχείο της ζωής, αρχίζει και ρέει πολύ πιο αργά και κάποια στιγμή σταματάει.

Αποφασίσαμε λοιπόν σήμερα να σας προσφέρουμε μια δουλειά, μια εργασία πάνω στο αίμα σας, πάνω στη ζωή που κυκλοφορεί μέσα σας και που σας φέρνει τόσο πολλές πληροφορίες που μερικές φορές σηκώνετε ψηλά τα χέρια σας λέγοντας ότι δεν μπορείτε άλλο, και αντί να πάρετε ένα μέρος απ’ αυτές αν δεν μπορείτε να πάρετε τόσο πολλές για να τις προχωρήσετε, τις αφήνετε όλες να πέσουν και δεν κάνετε τίποτα. Είμαστε σκληροί σήμερα, τι λέτε; Όχι, τίποτα δεν είναι σκληρό σήμερα. Το μόνο που μπορεί να γίνει σκληρό είναι οι αρτηρίες σας, αυτό που μεταφέρει το αίμα, αν δεν αφήσετε αυτό το αίμα να ρευστοποιηθεί πολύ καλά, να γίνει όλο και πιο λεπτό, να γίνει μια λεπτεπίλεπτη ουσία από κάθε πλευρά.

Θα σας ζητήσουμε λοιπόν να μπείτε στην καρδιά σας και με μερικές βαθιές αναπνοές, στην εκπνοή, κάθε φορά να πάτε πιο βαθιά στην καρδιά. Να μπείτε σ’ αυτό το όργανο, να βάλετε την πρόθεση να μπείτε στο κέντρο της καρδιάς, εκεί που είναι το δωμάτιο της καρδιάς, εκεί που γύρω-γύρω τα τοιχώματα είναι κόκκινα και εκεί που περνάει το αίμα, το αίμα που γυρίζει απ’ όλο τον κύκλο που έκανε στο σώμα σας και που ξαναπαίρνει μια ώθηση για το επόμενο. Θα σας ζητήσουμε να τοποθετήσετε μέσα στην καρδιά αυτή το σύμβολο του πνεύματος, αυτό το σταυρό με τις οκτώ ακτίνες και έναν κύκλο γύρω-γύρω. Οραματιστείτε αυτό το σύμβολο σε άσπρο φως, μέσα στο κόκκινο της καρδιάς. Δείτε το να μπει και να μένει, να αιωρείται στο κέντρο της καρδιάς. Δείτε αυτό το σύμβολο να γίνεται σαν μια τουρμπίνα, σαν έλικας που αρχίζει και γυρίζει δεξιόστροφα μέσα στον κύκλο. Ο κύκλος παραμένει ακίνητος. Οι οκτώ ακτίνες μέσα είναι που γυρίζουν και δημιουργούν ρεύμα, δημιουργούν κίνηση. Αυτήν την κίνηση θέλουμε να δείτε, να καταλάβετε, να πιάσετε διαισθητικά, οραματιστικά, όπως το θέλετε….

Νιώστε την. Νιώστε αυτήν την κίνηση που ξεκινάει απ’ αυτό το σύμβολο, να φέρει μια κίνηση σε όλο το αίμα που περνάει από την καρδιά, και το άσπρο του συμβόλου, το άσπρο φως, να μεταδίδεται σε όλο το αίμα που περνά από την καρδιά. Έτσι, κάθε φορά που έρχεται ένα αίμα μαυρισμένο, σκοτεινό, και περνά απ’ αυτήν την τουρμπίνα, δείτε το να φύγει μετά και να έχει γίνει κόκκινο φωτεινό, ένα καταπληκτικό κόκκινο, λαμπερό, που μπορεί με τη λάμψη που έχει κερδίσει, να συνεχίσει το δρόμο του και να πάει να φωτίσει όλο το σώμα σας. Δείτε το να κάνει το γύρω-γύρω. Δείτε το να ανεβεί στο λαιμό. Δείτε αυτό το φωτεινό αίμα με το φως του πνεύματος να πάει στο κεφάλι, στον εγκέφαλο, να κάνει ένα γύρω εκεί, να κατεβεί δεξιά στο χέρι σας, να κατεβεί στο σώμα, στο πόδι δεξιά μέχρι την άκρη, και στο αριστερό πόδι, και να φωτίζονται όλα τα μέρη όπου περνάει το αίμα ανανεωμένο, φωτισμένο, και να ανεβεί. Ανεβαίνει και πάει στο αριστερό χέρι, ανεβαίνει την σπονδυλική στήλη και γυρίζει στην καρδιά. Σιγά-σιγά είναι όλο το σώμα που λάμπει και γίνεται φωτεινό. Πήρε άλλες πληροφορίες, άλλες εντολές, και τις δέχτηκε με χαρά. Απολαύστε το για λίγο, πάρτε δυο-τρία λεπτά και πάρτε αναπνοές βαθιές για να απολαύσετε το ανανεωμένο αίμα σας, το πνευματικό αίμα μια και μεταφέρει αυτό το στοιχείο τώρα πια (παύση)…

(δυνατά) Σπαθί. Εγχειρίδιο. Πάρτε ένα εργαλείο. Πάρτε το σπαθί, πάρτε το εγχειρίδιο, όποιο θέλετε, όποιο σας είναι πιο εύκολο στο χέρι… και με μια μεγάλη δύναμη, περάστε το στην καρδιά σας…

Ωραία, χρειαζόταν. Χρειαζόταν η καρδιά να τρυπηθεί, η καρδιά να πάρει τη δύναμη του Μιχαήλ… δεν μπορείτε να συνεχίσετε το δρόμο που έχετε επιλέξει εάν δεν βάλετε το σπαθί στο χέρι σας, στην καρδιά σας, στο σώμα σας, εάν δεν είστε εσείς ένα ολόκληρο σπαθί. Αυτό σας ζητάμε. Σας ζητάμε να γίνεστε ένα ολόκληρο σπαθί. Σας ζητάμε να γίνεστε το εργαλείο μας στη Γη. Μην κάνετε βήματα πίσω, μόνο μπροστά.

Μας λέτε ‘δεν κάναμε βήματα πίσω’. Όντως, αλλά μερικές φορές μένετε σταθεροί και έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Σας χρειαζόμαστε εν κίνηση. Χρειαζόμαστε εργάτες του φωτός που δεν αφήνουν τα πόδια τους να πιαστούν από τα σκοινιά, από τις κόλλες της κοινωνίας. Χρειαζόμαστε εργάτες του φωτός που μπορούν να πάρουν το σπαθί στο χέρι τους και μπορούν να κόψουν τους δεσμούς με την κοινωνία, όταν η κοινωνία τους τραβάει τόσο πολύ πίσω. Χρειαζόμαστε εργάτες του φωτός που ξέρουν ποιοι είναι μέσα στην καρδιά τους, και ξέρουν ότι η καρδιά είναι δοσμένη στον Μιχαήλ. Η καρδιά φιλοξενεί το σπαθί. Η καρδιά είναι κατακόκκινη και ό,τι κάνετε, ακόμα και δύσκολες αποφάσεις να πάρετε όπως να κόψετε δεσμά, το κάνετε από την καρδιά. Δεν το κάνετε από το μυαλό, δεν το κάνετε από φόβους. Δεν το κάνετε επειδή σας το λέμε, ούτε αυτό. Το κάνετε επειδή ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό θέλετε, γιατί είναι ο μοναδικός δρόμος για να ενωθούμε και επομένως να δείξετε το δρόμο στους άλλους, πως μπορούν και αυτοί να ενωθούν με τον εαυτό τους.

Αποφασίστε, και όταν το λέμε αυτό το λέμε μόνο για να σας ταρακουνήσουμε, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι έχετε αποφασίσει. Αφού έχετε αποφασίσει, κάντε ένα βήμα, πάρτε το σπαθί και αφήστε το σπαθί να πέσει εκεί που πρέπει να πέσει. Γύρω σας πρέπει να πέσει πολλές φορές. Γιατί αφήνετε τους άλλους να σας οδηγήσουν αντί να αφήσετε την καρδιά να σας οδηγήσει;

Βέβαια, όλ’ αυτά που σας λέμε έχουν σχέση με αυτά που ακούτε γύρω σας στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, από τους φίλους σας, αλλά έχει σχέση και με την προσωπική σας πορεία. Δεν είναι πια ώρα καθόλου, δεν είναι ώρα να αφήσετε τον εαυτό σας σε μια βαρκούλα να λικνίζεται πάνω στο κύμα, και όπου σας πάει… όχι, όχι. Είναι ώρα να πάρετε τα κουπιά και να τραβάτε κουπί για να προχωρήσετε, και να πάτε εκεί που έχετε αποφασίσει εσείς να πάτε.

Τα κουπιά είναι το σπαθί, και το σπαθί είναι ο Μιχαήλ μέσα στην καρδιά σας. Όταν τα κύματα σας πηγαίνουν σε αδιέξοδο, μπείτε στην καρδιά σας, πάρτε το σπαθί, τεντώστε το χέρι σας και αφήστε το σπαθί, με τη βοήθεια του Μιχαήλ, να πέσει. Αυτό θα κάνετε τώρα φίλοι μας, αυτό θα κάνουμε μαζί. Δείτε στον καθένα από σας να μπουν οι ενέργειες του Μιχαήλ, μέσα σας, πίσω σας, να σας αγκαλιάσουν, βάλτε ένα χέρι στην καρδιά σας και δείτε ότι αυτό το χέρι καλύπτεται από τις ενέργειες του Μιχαήλ, από το μεγάλο χέρι του Μιχαήλ. Μαζί, το μικρό σας χέρι μέσα στο μεγάλο χέρι του Μιχαήλ παίρνετε το σπαθί που βρίσκεται στην καρδιά σας και το κρατάτε γερά. Νιώστε την δύναμή του αλλά και την ευθύνη που υποθέτει αυτό. Δεν υπάρχει δύναμη χωρίς ευθύνη. Νιώστε αυτήν την δυάδα μέσα στην καρδιά σας, με την προστασία του Μιχαήλ από πάνω…

Δείτε, μορφοποιήστε μπροστά σας αυτό που σας κρατά με δεσμά που μοιάζουν με κόλλες βαριές, δύσκολες ενέργειες, απλώς δείτε το χωρίς να το κρίνετε. Θα σας ζητήσουμε, πριν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση, να στείλετε ευγνωμοσύνη σε όλες αυτές τις ενέργειες που σας φαίνονται τόσο βαριές αυτήν την στιγμή. Ευγνωμοσύνη γιατί σας δίνουν την ευκαιρία να μάθετε να χειρίζεστε το σπαθί, έστω και αυτό. Τι λέτε, δεν είναι σημαντικό αυτό; Σας δίνουν την ευκαιρία να μάθετε ποιοι είστε, να στέκεστε μέσα στον εαυτό σας, με τη βοήθεια του Μιχαήλ, και να πάρετε το σπαθί, να κάνετε αυτήν την οριστική κίνηση, να δείτε αυτό το σπαθί με το κόκκινο φως και το άσπρο, κόκκινο-άσπρο του Μιχαήλ, να σηκώνεται και να κατεβεί απότομα. Κόψτε, κόψτε αυτά τα δεσμά… μπορείτε να αφήσετε το χέρι να κατεβεί…

Βλέπετε τι γίνεται μπροστά σας; Αυτές οι κόλλες, αυτές οι ενέργειες, οι σκεπτομορφές που ήταν δεμένες με σας, αυτά τα δεσμά κόπηκαν με την ενέργεια του Μιχαήλ και με την απόφασή σας. Επειδή κόπηκαν, τι γίνεται με αυτό το σύννεφο που υπήρχε κάτω από σας, μπροστά σας; Συρρικνώνεται γιατί δεν το τρέφει πια τίποτα, δεν έχει πια που να σταθεί και από πού να πάρει ενέργεια. Συρρικνώνεται σαν ένα μπαλόνι μέσα στο οποίο θα είχατε φυσήξει και ξαφνικά αφήνετε το χέρι σας και ο αέρας φεύγει… γυρίζει το μπαλόνι από δω και από κει και πέφτει σαν ένα μικρό τίποτα στο πάτωμα, άδειο. Δεν υπάρχει πια ουσία μέσα, τίποτα δεν ήταν. Ήταν ένα μπαλόνι φουσκωμένο με αέρα, τίποτα δεν ήταν. Ήταν αυτό που είχατε δημιουργήσει εσείς, και από την στιγμή που αποφασίσατε να σταματήσετε την δημιουργία, έγινε πάλι αυτό που ήταν, ένα τίποτα, κέλυφος άδειο, χωρίς ουσία.

Αυτό, το κάναμε μαζί σας για να σας δείξουμε την σημασία που έχει να αποφασίσετε κάθε στιγμή της ζωής σας που βάζετε την ενέργειά σας. Βάζετε την ενέργεια σας στο να φουσκώνετε μπαλόνια, ή βάζετε την ενέργεια σας στο να κάνετε ένα βήμα μαζί με τις ενέργειες που είναι μαζί σας, με το σπαθί στο χέρι, με τις ενέργειες του Μιχαήλ, με τις ενέργειες του Νερού στην καρδιά σας, με το φως του Πνεύματος μέσα στο αίμα; Που αποφασίζετε κάθε στιγμή της ζωής σας να βάλετε την πρόθεσή σας; Σας το έχουμε πει πολύ συχνά τώρα τελευταία, σας ζητάμε να πάρετε θέση κάθε στιγμή, μα κάθε στιγμή, γιατί δεν παίζουμε πια, το παιχνίδι έχει γίνει χοντρό. Δεν είστε ευχαριστημένες, δεν είστε ευχαριστημένοι απ’ αυτό που βλέπετε γύρω σας; Και ποιος θα ήταν! Τότε μπείτε στην καρδιά σας και βάλτε κάτι άλλο, δημιουργήστε κάτι διαφορετικό!

Όταν δουλεύετε αρκετά ώστε να νιώθετε ότι είμαστε συνδημιουργοί, και το νιώθετε βαθιά, δεν χαίρεστε; Και βέβαια χαίρεστε και συνδημιουργούμε. Άλλες φορές το ξεχνάτε και τότε που πάμε; Πουθενά. Εμείς, όπως είπαμε στην αρχή, εδώ είμαστε, σας περιμένουμε. Θέλετε να συνδημιουργούμε; Εδώ είμαστε πάντα, κάθε στιγμή. Θέλετε να παίξετε το παιχνίδι της κοινωνίας, να αφήσετε τις κόλλες να σας πιάσουν και να σας τυλίξουν; Απόφασή σας… εμείς περιμένουμε να πάρετε το σπαθί και να βγάλετε τις κόλλες. Πολύ λίγο χρειάζεται, πάρα πολύ λίγο στο επίπεδο όπου βρίσκεστε για να φύγουν οι κόλλες, το είδατε σήμερα. Πολύ λίγο, μια απόφαση είναι, η απόφαση να πάρετε τη ζωή σας στα χέρια σας, να πάρετε το σπαθί που χώθηκε με τις ενέργειες του Μιχαήλ στην καρδιά σας, σαν δώρο ή καλύτερα σαν υπενθύμιση του από πού έρχεστε και του ποιος είστε. Φτάνει να πάρετε αυτό το σπαθί, να επικαλεστείτε τις ενέργειες του Μιχαήλ και όπως είμαστε μαζί, να αφήσετε το σπαθί να πέσει και να κόψει ό,τι πρέπει να κοπεί.

Θα σας δείξουμε μια εικόνα για να δείτε ίσως πιο καθαρά τι εννοούμε. Μερικές φορές όταν κάνετε μεγάλες γιορτές, φουσκώνετε μπαλόνια, πολύχρωμα μπαλόνια. Τα ετοιμάζετε και τα βάζετε κάπου μέχρι να έρθει η ώρα όπου θα κόψετε όλ’ αυτά τα μπαλόνια για να πάνε ψηλά στον ουρανό και να χαρούν όλοι οι άνθρωποι που θα είναι εδώ μαζί σας, όταν δουν όλ’ αυτά τα χρώματα σιγά-σιγά να υψώνονται και να πάνε στον ουρανό. Κάνοντας αυτό, όλα τα χρώματα φέρνουν χαρά στην καρδιά όλων των ανθρώπων που θα τα δουν από κάτω, γιατί σαν εικόνα είναι κάτι μαγικό. Είναι κάτι που μιλάει στο παιδί που είναι μέσα στην καρδιά τους, μέσα στην καρδιά του καθενός.

Εσείς, εσείς όλοι οι εργάτες του φωτός, εσείς είστε τα μπαλόνια. Εάν αφήνετε τα μπαλόνια μαγκωμένα στη Γη, πως θα φέρουν χαρά στην καρδιά των ανθρώπων; Πρέπει να κόψετε τους δεσμούς, πρέπει να κόψετε τα δεσμά που σας κρατάνε βαριά και να αφήσετε τον εαυτό σας να απελευθερωθεί και να πάει προς τον Πατέρα του. Θα μας πείτε ‘έτσι, πως βοηθάμε αυτούς που μένουν στη Γη;’ Ακριβώς έτσι βοηθάτε αυτούς που μένουν στη Γη, γιατί όπως το είπαμε πριν, αυτά τα πολύχρωμα μπαλόνια φέρνουν χαρά στην καρδιά του καθενός, δεν γίνεται αλλιώς, είναι τόσο όμορφα, τόσο όμορφα! Και ξυπνώντας τη χαρά, τότε οι άλλοι με τη σειρά τους ξυπνάνε σιγά-σιγά και με την σειρά τους θα μάθουν ότι μπορούν να κόψουν και αυτοί τα δεσμά που τους κρατάνε όμηρους της κοινωνίας.

Μην διστάζετε, κόψτε τα αυτά τα δεσμά, γιατί έτσι θα γεμίσετε χαρά την καρδιά των ανθρώπων που είναι γύρω σας. Δεν είναι ότι θα απομακρυνθείτε, με την έννοια που σας φοβίζει. Είναι ότι θα φέρετε μια απελευθέρωση. Δεν είναι ακριβώς ότι απομακρύνεστε, είναι ότι φέρνετε ελευθερία σε όλους, και σε σας και στους άλλους. Και η ελευθερία πάντα φέρνει χαρά.

Φίλοι μας, αυτό θέλαμε να σας πούμε σήμερα, θέλαμε να φέρουμε την συνειδητοποίηση του Πνεύματος, της δύναμης που έχετε και της δυνατότητας που έχετε στη δράση, μέσα στο αίμα σας. Θέλαμε σήμερα να σας ζητήσουμε να περάσετε στη δράση και να μην μένετε στην αδράνεια των προηγούμενων ημερών. Σκεφτείτε το εργαλείο που βάλαμε στην καρδιά σας. Σκεφτείτε το σπαθί. Μην διστάζετε να το χρησιμοποιήσετε, γιατί πως θα σας φαινόταν ένας σαμουράι που θα ντρεπόταν να πιάσει το σπαθί του; Πως θα σας φαινόταν ένας σαμουράι που θα είχε ξεχάσει το σπαθί του; Για γέλιο θα ήταν για μερικούς, ή για θλίψη, ο καθένας θα απαντήσει ό,τι θέλει.

Είστε οι σαμουράι μας, ο καθένας από σας. Έχετε ένα καταπληκτικό εργαλείο στην καρδιά σας, να το χρησιμοποιήσετε. Είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε. Είμαστε εδώ για να βάλουμε τα χέρια μας γύρω από τα δικά σας και να το χρησιμοποιήσουμε μαζί. Κουράγιο! Το σπαθί είναι ένα πολύ ωραίο εργαλείο, κόβει αλλά φέρνει χαρά, γιατί φέρνει ελευθερία. Αυτό ευχόμαστε μέσα στην καρδιά σας να νιώθετε. Ελευθερία, πάντα, επειδή το έχετε αποφασίσει εσείς και έχετε κάνει ό,τι πρέπει και ό,τι χρειάζεται για να το κρατήσετε.

Και έτσι είναι.