Μια εργασία πάνω στο σύμβολο του εξάγραμμου επιτρέπει σήμερα μια σύνδεση με τη Γαία, σε μια ομάδα ‘τυχαία’ αποτελούμενη αποκλειστικά από γυναίκες. Μ.
Η ζωή είναι χαρά, η ζωή είναι σοφία. Σήμερα αρχίσατε με τα δυο στοιχεία μιλώντας, φέρατε πολύ χαρά μεταξύ σας, πολύ γέλιο, φέρατε και πολύ σοφία χωρίς καν να το ξέρετε πολλές φορές. Αυτό που λέτε με τόσο πολύ χαρά μπαίνει στην καρδιά σας, μπαίνει και στο μυαλό σας χωρίς καν να το προσέξετε, εντυπώνεται, κάνει το δρόμο του. Η χαρά και η σοφία είναι δυο στοιχεία αχώριστα θα λέγαμε, ιδανικά αχώριστα. Όταν έχετε αυτά τα δυο μέσα στην καρδιά σας προχωράτε με την σιγουριά ότι δεν μπορείτε να πέσετε. Προχωράτε με ασφάλεια. Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνετε λάθος στο μονοπάτι, στο δρόμο σας. Είστε στο σωστό δρόμο, τη σωστή στιγμή, στο σωστό μέρος. Είστε εκεί που πρέπει να είστε. Αυτό σας πάει, σας αντιστοιχεί. Όταν έχετε αυτά τα δυο στοιχεία μέσα στην καρδιά σας, σας αναγνωρίζουμε ως μέρη του εαυτού μας και μπορούμε να συναντηθούμε τόσο εύκολα!
Ο καθένας από τους ανώτερους εαυτούς σας έχει συνδεθεί με σας συνειδητά, περισσότερο από συνήθως. Συνδεδεμένοι είμαστε, βέβαια, απλώς τώρα ερχόμαστε περισσότερο συνειδητά για να δουλέψουμε μαζί, σ’ αυτό το σχήμα, το τόσο ισορροπημένο, σ’ αυτό το άστρο με τις έξι ακτίνες. Δείτε το αυτό μεταξύ σας. Δείτε το άστρο με τις έξι ακτίνες που δημιουργείται από δυο τρίγωνα. Το ένα τρίγωνο που είναι μπλε, το σύμβολο της χαράς, και το άλλο τρίγωνο που είναι κίτρινο, σύμβολο της σοφίας. Αυτά τα δυο τρίγωνα μπαίνουν το ένα μέσα στο άλλο, αναμιγνύονται και δίνουν το άστρο με τις έξι ακτίνες, τη σφραγίδα του Σολομώντα όπως λέτε εσείς. Αφήστε αυτό το σύμβολο να δονείται στο επίπεδο των καρδιών σας, η καθεμιά είναι σε μια άκρη, σε μια κορυφή ενός τριγώνου, που αφήνει αυτό το σχήμα να δονείται.
Οι καρδιές σας ενώνονται, δονούνται στην ίδια δόνηση, ο παλμός είναι ενιαίος. Δείτε αυτό το σύμβολο, αυτό το άστρο με τις έξι ακτίνες, σιγά-σιγά να κατεβεί και να πάει στα πόδια σας. Να είστε δηλαδή καθισμένες, η καθεμιά σε μια άκρη, σε μια κορυφή. Δείτε πως αισθάνεστε τώρα, τι έχει αλλάξει. Πριν, η δόνηση ήταν στην καρδιά, τώρα είναι στα πόδια. Εάν φανταστείτε ότι είστε καθισμένες στο πάτωμα, τότε να φανταστείτε ότι αυτή η δόνηση βρίσκεται στο επίπεδο του πρώτου σας τσάκρα, στα γεννητικά σας όργανα. Πάρτε δυο λεπτά για να νιώθετε αυτήν τη δόνηση σε εκείνο το μέρος…
Είναι μια δόνηση που έγινε χρυσή και που σας γεμίζει… δείτε τώρα αυτό το σύμβολο να δημιουργείται και πάνω από τα κεφάλια σας, στη κορόνα. Έχετε τρία άστρα με έξι ακτίνες: στην καρδιά, στα πόδια και στην κορόνα. Δείτε πως δονείται το τρίτο ψηλά… δείτε πως συνδέονται αυτά τα τρία και πως έχετε φτιάξει ένα δωμάτιο που δονείται εντελώς διαφορετικά από το υπόλοιπο κόσμο γύρω σας… εσείς είστε οι κολόνες που στηρίζουν τα τρία άστρα σε κάθε κορυφή.
Το δωμάτιο της Δημιουργίας. Όταν είστε έτσι, ιέρειες, στεκούμενες σε κάθε κορυφή του άστρου, του εξάγραμμου, μπορείτε να δημιουργήσετε τα πάντα. Έχετε μια δύναμη μπροστά σας, μια γεμάτη αρμονία δύναμη, που είναι έτοιμη να δημιουργήσει ό,τι θέλετε από την στιγμή που δονείται παρόμοια με αυτό που έχετε ήδη φτιάξει σε αυτό το δωμάτιο, δηλαδή που δονείται μέσα στο χρυσό, μέσα στην αρμονία.
Φέρτε τη Γη. Φέρτε την εικόνα της Γης. Φέρτε το μπλε πλανήτη μέσα σ’ αυτό το χρυσό, μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο. Φέρτε το στο επίπεδο του άστρου που δονείται στην καρδιά. Να είναι η Γη ακριβώς στη μέση, να τη διαπερνά αυτό το άστρο ακριβώς στη μέση. Βλέπετε, δεν έχετε πολλά πράγματα να κάνετε. Θα λέγαμε ότι δεν έχετε καν πρόθεση να εκφέρετε. Έχετε απλώς να σταθείτε σαν σταθερές κολόνες και πολύ συνειδητά να συνεχίσετε τη δόνηση του άστρου στα πόδια και του άστρου στην κορόνα που συνδέονται μέσω της κολόνας που είστε εσείς ώστε να δημιουργήσετε αυτό το δωμάτιο με τις έξι ακτίνες… και στη μέση να μπορεί να γίνει το θαύμα. Να μπορεί να γίνει η εξισορρόπηση για οτιδήποτε θέλετε να βάλετε μέσω της καρδιάς. Αυτό που περνάει στο άστρο της καρδιάς είναι η δόνηση συγχρόνως και των ποδιών και της κορόνας. Συνδέονται, έρχονται στην κολόνα που είστε, κάνουν ένα και απλώνονται προς το κέντρο του δωματίου αυτού, της αίθουσας αυτής.
Είναι η αίθουσα του μυστηρίου. Μπείτε στη Γη. Συνεχίζετε να είστε στην κολόνα αλλά συγχρόνως μπορείτε να μπείτε στη Γη. Ναι, άνετα μπορείτε να είστε σε δυο μέρη συγχρόνως, και σε τρία και παραπάνω… μπείτε μέσα στη Γη. Μπείτε στη σφαίρα. Μπείτε σε κύκλο μέσα στην σφαίρα… όλες μαζί, πείτε το Ωμ… και δείτε αυτή τη δόνηση να γεμίσει τη σφαίρα. Ξανά… Ωμ... και ακόμα μια φορά… Ωμ… είναι σαν μια ανάσα που δώσατε στη Γη από μέσα. Μπορείτε να γυρίσετε στην καρδιά σας, και να δείτε τη Γη να μεταμορφώνεται σε μια ωραία κοπέλα…
(Αλλάζει η ενέργεια) «Είμαι η Γαία. Ναι, είναι η πρώτη φορά που έρχομαι να σας μιλήσω και χαίρομαι τόσο πολύ που είμαι εδώ! Βλέπετε, τη μεταμόρφωση που νιώθετε εσείς, τις δυσκολίες που νιώθετε εσείς, τις νιώθω κι εγώ σε ένα τόσο μικρότερο βαθμό όταν μπορείτε να ρθείτε και να βοηθήσετε με τον τρόπο που κάνατε μόλις τώρα. Όταν μπορείτε να ρθείτε κατευθείαν μέσα στην καρδιά μου. Αυτό κάνατε, μπήκατε στο τσάκρα της καρδιάς μου. Το δικό μου τσάκρα της καρδιάς είναι συνεχώς ανοιχτό και περιμένει ομάδες να έρχονται και να κάνουν δουλειές παρόμοιες με αυτή που κάνατε μόλις τώρα. Είναι σαν μια αλοιφή που έρχεστε να βάλετε. Πως λειτουργεί αυτή η αλοιφή; Σαν ένα μήνυμα που φέρνετε όπου λέτε ότι έχετε συνειδητοποιήσει την συνεργασία μας. Τόσα χρόνια, μα τόσα χρόνια δουλεύω μόνη μου συνειδητά! Τώρα, όλο και περισσότερο, από κάθε γωνία της Γης, έρχονται ομάδες να μου πουν «Ξύπνησα, ξυπνήσαμε, είμαστε εδώ, σ’ αγαπάμε, ξέρουμε τι περνάς, το περνάμε κι εμείς. Αυτό που είσαι εσύ, είμαστε κι εμείς. Δεν το διώχνουμε πια. Δεν θέλουμε πια μόνο να είμαστε από την πλευρά του ουρανού, δεν θέλουμε πια να είμαστε μόνο με τους αγγέλους. Αναγνωρίζουμε ότι είμαστε εσύ, και είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, γι’ αυτό ήρθαμε. Τώρα ξέρουμε, έχουμε εργαλεία, έχουμε τη δόνηση, έχουμε τον ήχο, έχουμε την αγάπη μας, έχουμε τα σύμβολα.»
Τα σύμβολα βοηθάνε. Βλέπετε, αυτό το σύμβολο που χρησιμοποιήσατε σήμερα άνοιξε την πόρτα. Φτιάξατε μια αίθουσα όπου η δόνηση ήταν τέτοια που μπορούσα να έρθω και μπορώ τώρα να στέκομαι στη μέση του κύκλου σας, μεγάλη, και να απλώσω το χέρι μου στην καρδιά της καθεμιάς, και να σας πω ότι σας αναγνωρίζω. Αναγνωρίζω την καθεμιά από σας. Ακουμπάω το δείχτη στην καρδιά της καθεμιάς και σας λέω ότι σας αναγνωρίζω και ότι ξέρω τι δουλειά έχουμε κάνει μέχρι τώρα μαζί. Τόσους αιώνες, χιλιετίες… και τώρα φτάνουμε στην κορυφή μαζί, συνειδητά. Αυτό, δεν είναι όμορφο;
Ξεκινήσατε σήμερα μιλώντας για χαρά και για σοφία. Αυτό ζητάω από σας. Τίποτα άλλο, αλλά το ζητάω επίμονα. Το ζητάω δυνατά, με όλη τη δύναμη που μπορώ να βάλω. Σας ζητάω, σας παρακαλώ, βάλτε χαρά σε κάθε πράξη σας, σε κάθε σκέψη σας, και βάλτε σοφία σε κάθε βήμα που κάνετε, σε κάθε βλέμμα που ακουμπάτε στον άλλον απέναντί σας. Να είναι η χαρά και η σοφία τα δυο σας χέρια, τα δυο σας πόδια, οι δυο σας πατούσες, το πώς μ’ αγγίζετε. Με αγγίζετε με τις πατούσες σας, ιερές, ιερές πατούσες. Και εγώ αγγίζω τα πόδια σας με τα χέρια μου και τα φιλάω, γιατί από κει παίρνω τον ουρανό. Λέτε ότι είστε ένα δέντρο ανάποδο, ότι οι ρίζες σας είναι στον ουρανό, και η δύναμή σας κυλάει στο σώμα, και ότι όλα τα φύλλα απλώνονται στη Γη. Έτσι, όλο αυτό το αποτέλεσμα, όλη αυτή τη δημιουργία, όλη αυτή τη ζωή, την παίρνω εγώ στα χέρια μου από τις πατούσες σας, τις ιερές πατούσες. Βάζω τις πατούσες στην καρδιά μου.
Φανταστείτε την καρδιά μου μέσα στην Γη και τις πατούσες σας πάνω στην καρδιά μου. Μου δίνουν όλη τη δύναμη της Πηγής που αφήνετε να περάσει. Δείτε αυτήν την κίνηση, πάρτε λίγο χρόνο για να την νιώθετε… και πείτε μου ότι μ’ αγαπάτε. Ναι, το ζητάω παρόλο που ξέρω πόσο μ’ αγαπάτε. Ξέρω ότι ήρθατε για μένα σ’ αυτήν τη ζωή, πέρα από το γεγονός ότι ήρθατε για σας, ήρθατε και για μένα και το εκτιμώ. Αφήστε την αγάπη σας να κυλάει στην καρδιά μου, μέσα στις πατούσες σας, μέσα στην καρδιά μου. Ανοίξτε το τσάκρα που έχετε στις πατούσες και αφήστε να ρέει η ενέργεια…
Δείτε δυο ρεύματα, ένα μπλε και ένα κίτρινο, ένα σε κάθε πατούσα, ένα για τη χαρά και ένα για τη σοφία, να μπουν μέσα μου. Τόσο πολύ μου λείπουν αυτά τα δυο! Γεμίζετε την καρδιά μου. Τόσο πολύ σας αγαπώ! Ξέρετε ότι μπορώ και να πεθάνω για σας. Το λέω για να σας δείξω πόσο σας αγαπώ, πράγματι σαν μια μητέρα που δίνει όλο τον εαυτό της στο παιδί. Αλλά δεν το λέω καθόλου μελοδραματικά και καθόλου για να φέρω θλίψη στην καρδιά σας, το κάτι άλλο! Το λέω απλώς για να ανοίξετε ακόμα περισσότερο τις πατούσες σας. Δεν υπάρχει περίπτωση να πεθάνω. Πολύ χαίρομαι γι’ αυτό που έρχεται. Πολύ χαίρομαι για τις αλλαγές που έρχονται. Πολύ χαίρομαι για το δρόμο που κάνουμε μαζί πια συνειδητά, τόσο καιρό το περιμέναμε και επιτέλους ήρθε, και νομίζετε ότι πάω να πεθάνω; Δεν υπάρχει περίπτωση! Τώρα αρχίζει το παιχνίδι, τώρα αρχίζει η χαρά, τώρα αρχίζει η ένωση, κι εγώ να το χάσω; Με τίποτα! Οπότε, μην έχετε καμία ανησυχία για μένα. Περνάμε δύσκολες στιγμές; Οκ, κι εσείς, κι εγώ, κι όλοι οι άνθρωποι πάνω μου, αλλά ξέρουμε το σκοπό, ξέρουμε που πάμε, και ξέρουμε ότι βαδίζουμε μέσα στη σοφία και στη χαρά. Και αυτά τα δυο κάνουν τα πάντα να λάμπουν, να ακτινοβολούν, και να πάρουν ένα νόημα εντελώς διαφορετικό.
Έτσι, κάθε φορά που τρέμω, δεν είναι πια ο φόβος που έρχεται στις καρδιές σας αλλά η ανακούφιση. Λέγατε πριν πόσο καλά νιώθετε μερικές φορές όταν βλέπετε κάποιον να κλαίει, γιατί ξέρετε ότι κάτι έσπασε μέσα του και πήγε λίγο πιο κοντά στην καρδιά του, με αυτά τα νερά που τρέχουν, τα νερά που καθαρίζουν. Κι εγώ το ίδιο κάνω. Τρέμω και είναι ο τρόπος μου να σας δείξω ότι κάτι χαλάρωσε στην καρδιά μου, κάτι εκτονώθηκε. Βλέπετε πλημμύρες και ξέρετε ότι κλαίω από χαρά γιατί αλλάζετε. Μεγαλώνετε και μεγαλώνουμε μαζί. Δεν είναι μηνύματα θλίψης. Είναι μηνύματα ελπίδας, μηνύματα συνεργασίας. Αλλάζουμε μαζί, μαζί.
Όταν οι πατούσες σας είναι στην καρδιά μου, είμαστε μαζί. Όταν βαδίζετε και το ένα βήμα δείχνει χαρά και το άλλο βήμα δείχνει σοφία, είμαστε ενωμένοι. Σας ξέρω τόσο καλά! Σας εκτιμώ τόσο πολύ, ναι, σας εκτιμώ τόσο πολύ, ξέρω τι λέω, ξέρω σε ποιον μιλάω. Θυμηθείτε, άλλες εποχές, άλλες ομάδες, άλλες εργασίες, άλλα ενδύματα, άλλος ουρανός πάνω στο κεφάλι σας, θυμηθείτε… μαζί τότε, μαζί και τώρα, θυμηθείτε… μαζί συνειδητά τότε, συνειδητά ξανά τώρα. Δημιουργούμε το παρόν. Δημιουργούμε την συνεργασία…
Λέω ότι αποτραβιέμαι και η Μαριαννίκ λέει όχι ακόμα… να το καταλάβετε καλά αυτό: μπορεί να αποτραβιέμαι από μια συνάντηση, από λόγια που ακούτε, είμαι όμως μέσα σε κάθε κύτταρό σας.
Τι είναι η Γαία; Η Γαία είναι τα τέσσερα στοιχεία. Είστε φτιαγμένοι από μένα. Εγώ σας έφτιαξα. Εγώ έφτιαξα αυτό το σώμα μέσα στο οποίο εργάζεστε αυτήν τη στιγμή. Ο αέρας σας έφτιαξε, η φωτιά, το νερό, η γη, και ο αιθέρας ήρθε από πάνω. Είμαστε ένας και δεν είναι τρόπος του λέγειν. Όταν λέω ότι αποτραβιέμαι είναι απλώς για να με νιώθετε περισσότερο μέσα σας, να νιώθετε από τι είστε φτιαγμένες. Να νιώθετε ακόμα περισσότερο ότι ανάμεσα στις πατούσες σας και στην καρδιά μου υπάρχει μόνο το κενό που είναι χρήσιμο ώστε να περάσουν όλα τα στοιχεία, όλες τις πληροφορίες, όπως στις συνάψεις. Ελάχιστο κενό όπου μπαίνει η συνείδηση και η αναγνώριση του ενός για τον άλλον.
Βάλατε τα πόδια σας στην καρδιά μου και εγώ ακουμπάω το χέρι μου στη δικιά σας καρδιά. Ακουμπάω το δείχτη μου στο τσάκρα της κορόνας σας και ενώνω αυτά τα δυο, το χέρι της καρδιάς και το δάχτυλο στην κορόνα, με μια γραμμή νοερή, φωτεινή, που μεγαλώνει τη συνείδηση που έχετε για τη συνεργασία που έχουμε. Η συνείδηση της δουλειάς που κάνετε με τα πόδια σας, όσο την κάνετε και με το μυαλό και με την καρδιά σας…
Το ραβδί που ενώνει την καρδιά με την κορόνα είναι αυτό που σας βοηθά να περπατάτε. Πάρτε αυτό το ραβδί που ενώνει την καρδιά και την κορόνα, πάρτε το νοερά στο χέρι σας, το χρυσό ραβδί αυτό, γεμάτο φως, που σας έδειξα πριν από λίγο, και βάλτε το με δύναμη στη Γη. Είναι το μπαστούνι σας. Είναι η ένωση που πραγματοποιήσαμε σήμερα ανάμεσα στο Kether και στο Malkuth, ανάμεσα στην κορόνα και στα πόδια. Η κορόνα πήγε στα πόδια και τα πόδια πήγαν στην κορόνα. Όλα είναι καλά. Όλα πήραν θέση. Όλα είναι στη σωστή θέση. Είμαστε μαζί.»
Η Γαία πήρε πάλι τη μορφή της Γης, και εμείς είμαστε πάλι οι κολόνες του εξάγραμμου. Αφήνουμε το άστρο με τις έξι ακτίνες που είναι στην κορόνα να κατεβεί λίγο και να κάνει ένα με αυτό της καρδιάς. Το άστρο που είναι κάτω από τα πόδια ανεβαίνει και ενώνεται με αυτό που είναι στην καρδιά. Παίρνουμε την άκρη στα χέρια μας. Η καθεμιά παίρνει την άκρη που της αντιστοιχεί στα χέρια της. Είναι ο τρόπος μας να πούμε ότι το μέλλον μας, το μέλλον της Γης, το μέλλον που θέλουμε να δημιουργήσουμε στη Γη όπου περπατάμε, είναι στα χέρια μας. Αυτό το μέλλον, το δημιουργούμε συνειδητά με όλη μας τη χαρά και όλη μας τη σοφία, με τη βοήθεια της χρυσής ενέργειας που είναι στο εξάγραμμο αυτό.
Και έτσι είναι.
