Κατά τη διάρκεια μιας ατομικής συνεδρίας Reconnection, ένα μέλος της ομάδας, η Ζωή, άνοιξε το κανάλι της και είχε μια πολύ καθαρή επικοινωνία με τους οδηγούς της. Στην αρχή της συνάντησης τα συζητήσαμε πολύ, και έγινε αφορμή για αυτό που ακολουθεί... Μ.
Δεν μας έχετε αναγνωρίσει; Είμαστε οι αγαπημένες σας ενέργειες, οι ενέργειες που έρχονται να σας τραβήξουν από δω και από κει και που σας εμποδίζουν να πάτε να χαλαρώσετε και να κοιμάστε του καλού ύπνου. Δεν είστε εδώ για να κοιμάστε του καλού ύπνου. Είστε εδώ για να θέσετε ερωτήσεις συνέχεια, συνέχεια στον εαυτό σας. Εάν κάποια στιγμή βρεθείτε να πείτε μια απάντηση στις ερωτήσεις σας και να πείτε μέσα σας ‘μα βέβαια είναι αυτό, μα βέβαια είναι εκείνο’, τότε να κάνετε άλλη ερώτηση και να αναρωτιέστε ποιος το λέει αυτό το ‘βέβαια’. ‘Ποια πλευρά του εαυτού μου θέλει τόσο πολύ να επιβεβαιωθεί; Ποια πλευρά του εαυτού μου ψάχνει συνέχεια για σιγουριά και δεν μπορεί να αφεθεί; Δεν μπορεί να αφεθεί καν στο κενό. Ναι, μιλάμε για κενό. Ακούσατε πολύ ωραία πράγματα σήμερα. Ακούσατε μια φίλη σας να διηγηθεί μια καινούρια εμπειρία, να διηγηθεί ένα άνοιγμα, ένα θείο άνοιγμα θα λέγαμε. Ένα κανάλι άνοιξε ανάμεσα σας, ένα ιερό κανάλι, ένα κανάλι γεμάτο χαρά, γεμάτο επίγνωση, ακόμα και αν δεν είναι ακόμα πολύ συνειδητή αυτή η επίγνωση, αλλά θα γίνει στη συνέχεια. Ένα κανάλι που ήρθε να σας πει την ιστορία του με όλη την αφέλειά του θα λέγαμε, πολύ απλά. Δόθηκε. Πόσοι από σας προσπαθήσατε να ταυτίσετε αυτήν την εμπειρία με κάτι που έχετε ζήσει εσείς οι ίδιοι; Και ποιος σας λέει ότι αυτό το έχετε ζήσει; Μην το πάρετε επικριτικά, αν και μερικές φορές, δεν κάνει κακό να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να αλλάξουμε πράγματα μέσα μας. Απλώς, αυτό που θα θέλαμε να τονίσουμε σήμερα κοιτάζοντας αυτήν την αντίδραση, πολύ φυσιολογική, πολύ ανθρώπινη θα λέγαμε, είναι συνειδητά, τι λειτουργεί εκείνη την στιγμή. Εκείνη την στιγμή που ακούτε μια τόσο όμορφη ιστορία, τόσο όμορφη διήγηση και προσπαθείτε να κοιτάξετε τι μέσα σας είναι το ίδιο αντί να σκεφτείτε ότι αυτό είναι ένα δώρο που απλώνεται μπροστά σας και απλώς θα μπορούσατε να το κοιτάξετε σαν μια κούπα ανοιχτή από την οποία μπορείτε να πιείτε ένα ελιξίριο ζωής που προσφέρεται σε σας, δωρεάν, και με όλη την αγάπη της φίλης σας επιπλέον.

Τι εμποδίζει να κοιτάξετε αυτήν την κούπα λοιπόν, και να πιείτε, απλά, αυτό το ελιξίριο ζωής; Θα σας πούμε: είναι ο φόβος. Ναι, είναι ο φόβος. «Τόσα χρόνια δουλειάς, τόσο πολλοί διαλογισμοί, τόσο πολλές προσπάθειες, και μας λέτε ότι έχουμε ακόμα φόβο μέσα στην καρδιά μας;» Και όμως, έτσι δεν είναι η ζωή στη Γη, συνέχεια να κοιτάξουμε μέσα στην καρδιά μας τι μπορούμε ακόμα να αφήσουμε, που μπορούμε ακόμα να αφεθούμε, τι βάρος μπορούμε να αφήσουμε σήμερα και αύριο και μεθαύριο, κάθε μέρα; Γιατί κάθε φορά που βγάζετε ένα βάρος, και ο φόβος είναι βάρος, μπορεί να αντικατασταθεί με φως, αγάπη, χαρά, με κάτι πολύ πιο ευχάριστο.

Φόβος λοιπόν, ας το κοιτάξουμε, τι φόβος είναι αυτός; Φόβος του κενού, γιατί ναι, είναι τόσο όμορφο αυτό που βίωσε η Ζωή, ολόκληρη ζωή πραγματικά, θυμήθηκε. Ποιος άλλος από σας θυμήθηκε τόσο καθαρά; Θυμήθηκε και παραπέμπει αυτό στο κενό που μπορείτε να νιώθετε γιατί μπορεί εσείς να μην έχετε βιώσει μια υπενθύμιση σε τέτοιο βαθμό, δεν έχετε θυμηθεί τόσο καθαρά. Μπορεί να σας έχουν πει άλλοι για σας μέσω channeling αλλά σε σας... άνοιξε αυτό το μικρό κομμάτι μέσα στην καρδιά που μπορεί να σας δείξει μια μνήμη σας; Ναι, μερικά πράγματα τα έχετε βρει, κάτι τόσο ξεκάθαρο όμως; Ένα κενό, και είναι τόσο οδυνηρό μερικές φορές να δούμε το κενό, που προσπαθούμε αμέσως να το καλύψουμε, λέγοντας ‘ναι, βέβαια, ναι, το έχω ζήσει και εγώ, ναι’... από που και ως που; Γιατί όταν το λέμε αυτό το ‘ναι, ναι, ναι, βέβαια’, είναι σαν να πούμε σ’ αυτήν την φίλη ‘ναι, έφτασες εκεί που εμείς έχουμε περάσει, έχουμε φτάσει’ ενώ αυτήν την στιγμή είναι εκείνη που σας δίνει ελιξίριο ζωής. Μήπως είναι η ώρα να το αναγνωρίσετε; Δεν υπάρχει κανείς, μα κανείς εδώ πέρα, που στέκεται πιο ψηλά από τους άλλους, κανείς, κανείς. Ο καθένας με τον τρόπο του έχει κάνει το δρόμο του. Ο καθένας έχει κάνει ανοίγματα, ο καθένας έχει καταλάβει πολλά μέσα στην πορεία του, πάρα πολλά, και ο καθένας έχει ακόμα πιο πολλά να καταλάβει, και γι’ αυτό είναι ενδιαφέρον και γι’αυτό θέλετε και τόσο πολύ να ζήσετε, γιατί ξέρετε ότι έχετε ακόμα πολλά να κερδίσετε, να κατανοήσετε. Οπότε, όταν κάποιος έρχεται με ένα δώρο, πάρτε το, χωρίς να σκεφτείτε πριν απ’ όλα ότι αυτό το δώρο το έχετε ήδη, όχι. Πάρτε το σαν αυτό που βλέπετε, σαν ένα δώρο αγαθό που έρχεται να βάλει ένα νερό της Πηγής, ναι, μετράμε τα λόγια μας, νερό της Πηγής, να κυλάει μέσα στην καρδιά σας, να φέρει μια φρεσκάδα που ίσως λείπει που και που, να καθαρίσει και να σας βοηθήσει να ξεκινήσετε την εβδομάδα, την συνεδρία, με ένα τοπίο εντελώς καθαρό, ανανεωμένο, φρέσκο. Να ευχαριστήσουμε λοιπόν την φίλη μας τη Ζωή που μας έφερε ζωή σήμερα, και να αφήσουμε αυτήν τη ζωή να κυλάει στη μέση του κύκλου προς όλους εμάς, να μας τυλίξει για να φρεσκαριστούμε, να χαλαρώσουμε και να μάθουμε να δεχτούμε τα κενά μας.

Τα κενά μας... είναι ωραία τα κενά φίλοι μας, που μπορείτε να έχετε, είναι πολύ ωραία τα κενά σας. Γιατί; Γιατί από την στιγμή που τα έχετε δεχτεί, που τα έχετε αναγνωρίσει, είναι μια κούπα που έχετε ανοίξει για να βάλουμε εμείς καινούριο ελιξίριο, καινούρια γνώση, καινούρια επίγνωση. Όσο σας είναι δύσκολο να δεχτείτε τα κενά, είναι σαν να είναι μπλοκαρισμένα, σαν η αποδοχή να είναι κλειστή, δεν μπορούμε εμείς να βάλουμε τίποτα. Πρέπει πρώτα να δεχτείτε ότι έχετε χώρο μέσα σας, έχετε κενό, για να πάρετε κάτι καινούριο. Εμείς νιώθουμε ενθουσιασμό όταν βλέπουμε ότι έχετε δεχτεί τα κενά σας, γιατί λέμε ‘αχ, επιτέλους, μπορούμε να έρθουμε και να τους πούμε κάτι καινούριο, μπορούμε να τους πάρουμε αγκαλιά, να τους πούμε πόσο τους αγαπάμε, μπορούμε να γεμίσουμε αυτά τα κενά με πληροφορίες καινούριες, όχι πάντα με τα ίδια!’

Οπότε ναι, να δέχεστε τα κενά σας, χωρίς ντροπή, δεν ζητάει κανείς λογαριασμούς. ‘Είσαι εδώ, σ’ αυτό το μονοπάτι, δέκα χρόνια, πέντε λεπτά, πενήντα χρόνια, τότε πρέπει να έχεις κάνει τόσο δρόμο. Δεν έχεις κάνει, είσαι για πέταμα, φτου, φύγε από δω!’ Όχι, κανείς δεν σας ζητάει λογαριασμούς. Δεν είστε ούτε πέντε λεπτά στο μονοπάτι, ούτε δέκα, ούτε πενήντα χρόνια, είστε ζωές στο μονοπάτι, και τα καταφέρνετε μια χαρά, αυτό είναι ένα δεδομένο! Προχωράτε, και όσο πιο πολλά κενά θα δεχτείτε, τόσο πιο γρήγορα θα προχωρήσετε, να το ξέρετε και να είστε σίγουροι γι’ αυτό.

Δείχνουμε αυτήν την στιγμή στη Μαριαννίκ την εικόνα ενός τυριού που φτιάχνουν στην Ελβετία και που είναι ‘γεμάτο’ πολύ χοντρές τρύπες... αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι κατ’ αρχήν να βάλουμε λίγο χιούμορ σ’ αυτό που μπορεί να σας φαίνεται λίγο βαρύ σήμερα, σαν να σας κάνουμε ένα μάθημα, λίγο σκληρό. Μας αρέσει αυτό το τυρί γεμάτο τρύπες γιατί μπορούμε να το γεμίσουμε με όλα τα χρώματα του κόσμου, με όλα τα χρώματα της χαράς, της αγάπης, της ειρήνης, της γνώσης. Εάν έχετε ένα τυρί συμπαγές δεν μπορούμε να βάλουμε τίποτα μέσα, και αυτό ήταν για να ολοκληρώσουμε αυτό το θέμα. Νομίζουμε ότι ήταν ξεκάθαρη η εικόνα.

Θα σας ζητήσουμε, σ’ αυτό το στάδιο, να πάρετε μια μεγάλη ανάσα, συνειδητά, μέσα στη χαρά του κενού που δέχεστε μέσα στην καρδιά σας. Ναι, η χαρά του κενού. Φαίνονται σαν δυο λέξεις που δεν ταιριάζουν, και όμως! Είναι η επίγνωση που κάνει αυτές τις δυο λέξεις να ταιριάζουν. Η επίγνωση του τι έρχεται μετά το κενό. Πάρτε βαθιές ανάσες συνειδητά και χαλαρώστε...

(δυνατά) Ο Μέτατρον είναι εδώ για να σας πάρει από το χέρι και να σας πηγαίνει πάντα, πάντα ένα σκαλοπάτι πιο πέρα στο δρόμο σας, και είναι μια ενέργεια που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, είναι μια ενέργεια που ξεσηκώνει τα πάντα και τους πάντες και που δεν θέλει χλιαρούς. Θέλει άτομα αποφασισμένα για αλλαγές. Θέλει άτομα αποφασισμένα να γκρεμίσουν τα πάντα μέσα τους. Γκρεμίζουμε τον παλιό μας εαυτό για να χτίσουμε κάτι καινούριο. Ναι, σήμερα γκρεμίζουμε πολλά, και τελικά φαίνεται ότι θα συνεχίσουμε λίγο με αυτήν την ενέργεια παρόλο που ακούμε μερικούς να λένε ‘οχ, δεν μ’αρέσει και τόσο πολύ’. Δεν πειράζει, αυτό το ‘δεν μ’αρέσει’ είναι πολύ επιφανειακό, ξέρουμε σε ποιούς μιλάμε και ξέρουμε τις αποφάσεις ζωής που έχετε πάρει, ο καθένας από σας χωριστά. Ξέρουμε ποιοι είστε, ξέρουμε ότι μπορούμε να βασιστούμε πάνω σας, και ξέρουμε ότι μερικές φορές χρειάζεστε ένα σπρώξιμο απαλό ή λίγο πιο δυνατό στην πλάτη, για να αφήσετε τη απαλή ζώνη και να μπείτε στο ψητό. Σήμερα ήρθαμε να σας ταράξουμε. Σήμερα ήρθαμε για να γκρεμιστείτε και αυτό σας ζητάμε να δείτε.

Από που θα το δείτε όμως αυτό φίλοι μας; Θα το δείτε από τον άξονά σας. Λοιπόν, κατ’ ευθείαν στον άξονά σας. Ο άξονας, τόσο φωτεινός, τόσο φαρδύς μέσα σας, ίσιος, που σας ενώνει με το κέντρο της Γης και με την Πηγή, πολύ, πολύ, πολύ ψηλά, που λάμπει. Έχουμε άξονες γύρω-γύρω από το κέντρο του κύκλου σας, άξονες που λάμπουν, ο ένας πιο δυνατά από τον άλλον. Όλοι λαμπεροί άξονες, τόσο λαμπεροί άξονες που μεγαλώνοντας δεν είχαν πια θέση αρκετή και σπρώχνανε τα τοιχώματα και όλα γκρεμίστηκαν. Και το σώμα γύρω-γύρω από τον άξονα; Πέφτει κομμάτια στα πόδια σας, σαν παλιά κομμάτια ενέργειας, σκόνη, άχρηστες ενέργειες, παλιά δεδομένα, δεκάρα δεν δίνετε γι’ αυτά. Εσείς είστε μέσα στον άξονά σας, που λάμπει, ακτινοβολεί, και δεν ενδιαφέρεται καθόλου γι’ αυτά τα κομμάτια που πέσανε παρόλο που κάποτε ταυτιζόταν με αυτά, κάποτε.

Ταυτίζεστε με τον άξονά σας, με τίποτα άλλο, γιατί δεν σας ενδιαφέρει πια τίποτα άλλο. Εκεί, μέσα σε αυτόν τον άξονα, εκεί συνειδητά μπορείτε να μας αφήσετε να περάσουμε, για να έρθουμε να χορεύουμε μαζί σας. Το ξέρετε, ενεργειακά είστε ένας άξονας ανοιχτός αλλά εμείς δεν έχουμε ποτέ το δικαίωμα να μπούμε σ’ αυτόν τον άξονα εάν δεν δώσετε εσείς τη συγκατάθεσή σας. Μόνο όταν ανοίγεστε ερχόμαστε, μόνο όταν μας κάνετε χώρο ερχόμαστε. Μόνο όταν βλέπετε, και πάλι, ότι μέσα στον άξονα μπορείτε να δημιουργήσετε πια πολύ συνειδητά ένα κενό, τότε είναι δημιουργία σας φίλοι μας, δημιουργία σας αυτό το κενό. Απλώς, επειδή νιώθετε ότι η πληρότητα έχει τα όρια της γιατί το να νιώθετε ότι έχετε πληρότητα και να νιώθετε ότι είστε μόνοι σας σε αυτήν την πληρότητα, κάποια στιγμή γίνεται βαρετό. Εκείνη την στιγμή, έχετε όρεξη να διευρυνθείτε ακόμα περισσότερο και να ανοίξετε τις πόρτες, να κάνετε χώρο στη μέση για να περάσουμε εμείς όλοι, και να ανταλλάξουμε πληροφορίες.

Αυτό θα σας ζητήσουμε να κάνετε και μεταξύ σας σήμερα. Ναι, μεταξύ σας. Ένας δάσκαλος θα μπει σε έναν άλλον δάσκαλο σήμερα... θα περάσετε από τη μέση του κύκλου για να το κάνετε και θα πάτε να ζητήσετε την άδεια του, νοερά, στον άνθρωπο που κάθεται απέναντί σας, ή στους ανθρώπους που κάθονται απέναντί σας, γιατί μπορείτε να το κάνετε με έναν, δυο, τρεις... να μπείτε στο κανάλι του και να νιώθετε τις ενέργειές του. Είναι πάρα, πάρα πολύ ενδιαφέρον αυτό. Δεν ξέρετε που μπορεί να σας βγάλει αυτό, δεν έχετε ιδέα! Θα σας πούμε μερικά στοιχεία, αφού όμως το κάνετε. Εμπρός λοιπόν, αφήστε τα κανάλια σας ανοιχτά, εμείς είμαστε εδώ, δίπλα, γύρω σας, σας βοηθάμε να κρατήσετε τα κανάλια σας ανοιχτά, ενώ συγχρόνως ένα μέρος της ενέργειάς σας πηγαίνει απέναντι και ζητάει άδεια να περάσει. Εκεί που παίρνει ένα μεγάλο χαμόγελο, μπαίνει στο κανάλι του άλλου. Πάει και κοιτάει από τα μάτια του, από τα μάτια της, πως είναι ο κόσμος. Νιώθει την ενέργεια που το ποτίζει. Θα σας αφήσουμε μερικά λεπτά χωρίς να μιλήσουμε για να το νιώθετε, και αν θέλετε μπορείτε να το κάνετε με έναν ή με περισσότερους. Παίξτε λίγο με τις ενέργειές σας, πηγαίνετε να δείτε πως είναι στον έναν ή στον άλλον και εμείς θα σας βοηθήσουμε να νιώθετε τι έχετε να πάρετε από τον καθένα. Πάρτε μια βαθιά ανάσα και κάντε μια βουτιά (παύση)... κάθε φορά που τελειώνετε με το κανάλι ενός φίλου, μιας φίλης, κάντε μια βουτιά στο σιντριβάνι που είναι στη μέση του κύκλου για να ανανεώσετε τις ενέργειες, και τις δικές σας, και αυτές που έχετε πάρει μαζί σας από το κανάλι που μόλις αφήσατε. Συνεχίστε...

Μπορεί να έχετε πάει βαθιά μέσα στο κανάλι του ενός, μπορεί αντίθετα να έχετε κάνει μια βουτιά γρήγορη στο κανάλι του καθενός. Ό,τι έχετε κάνει, ολοκληρώστε το. Περάστε από το σιντριβάνι, τιναχτείτε λιγάκι, και ελάτε πίσω στο δικό σας κανάλι. Έχετε κρατήσει εντυπώσεις, εικόνες, ενέργειες από κάθε κανάλι στο οποίο έχετε πάει, από κάθε κανάλι που έχετε επισκεφτεί. Λέτε, ‘αυτή είναι η εικόνα που ταιριάζει στον έναν, που ταιριάζει στην άλλη.’ Εκεί, διορθώνουμε. Αυτή την εικόνα που έχετε πάρει είναι δικιά σας εικόνα, δικιά σας. Οποιαδήποτε εικόνα έχετε αισθανθεί, έχετε καταλάβει, είναι δικιά σας, δικιά σας. Κάθε φόρα, αυτό που σας έδωσε ο άλλος είναι μια πλευρά του εαυτού σας, γιατί ο άλλος αυτό είναι, μια πλευρά του εαυτού σας. Βέβαια,αυτό, για να το δείτε, θα πρέπει να ανεβείτε λίγο, θα πρέπει να μην στέκεστε πια στο επίπεδο του μικρού σας καναλιού, αλλά να ανεβείτε πολύ πιο ψηλά, να διευρυνθείτε πολύ περισσότερο, ώστε να δείτε ότι είστε όλοι κύτταρα ενός σώματος. Αυτό που σας δίνει το άλλο κύτταρο είναι απλώς ότι κράτησε έναν καθρέφτη και σας έδωσε την εικόνα σας.

Βέβαια, μην μπερδευτείτε εκεί! Δεν σημαίνει ότι αυτό που είδατε είναι δικό σας και επομένως δεν είναι των άλλων. Σαφώς και είναι και των άλλων. Σαφώς και η επίγνωση που είχατε ήταν κάτι που άνηκε στον άλλον, αλλά ανήκει και σε σας. Αυτό θέλουμε να τονίσουμε. Ό,τι έχετε πάρει πηγαίνοντας στο κανάλι των άλλων, είναι κάτι που ανήκει και στον άλλον και σε σας συγχρόνως, είναι αυτό που έχετε κοινό, και έχετε πολλά κοινά, πάρα πολλά! Έχετε πολύ περισσότερα κοινά παρά διαφορές. Είστε όλοι μέλη του ίδιου σώματος, του ίδιου Χριστού θα μπορούσαμε να πούμε, γιατί οι Χριστικές ενέργειες είναι πολύ βαθιά αγκυρωμένες στη Γη και στους ανθρώπους που έχουν ενσαρκωθεί στη Γη, και στους ανθρώπους που βρίσκονται στο μονοπάτι, στην αναζήτηση. Ένα μεγάλο σώμα.

Θα μπορούσατε άνετα, αντί να δείτε το σώμα σας σαν ένα κύτταρο του ίδιου σώματος, να δείτε και τον κύκλο σας σαν ένα κύτταρο του σώματος αυτού, και να δείτε και κάθε κύκλο, όχι μόνο τους κύκλους σε πνευματική αναζήτηση, οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων σαν ένα κύτταρο του σώματος αυτού. Σε κάθε ομάδα, υπάρχει κάτι που ενώνει τα μέλη, όπως στο συκώτι, κάτι ενώνει όλα τα κύτταρα του συκωτιού, κάτι ενώνει όλα τα κύτταρα της καρδιάς, κάτι ενώνει όλους εσάς εδώ, και αν έχετε πιάσει κάτι και σκεφτήκατε ότι δεν σας άρεσε πολύ, τότε να ξέρετε ότι είναι κάτι που έχετε να δουλέψετε μέσα σας. Αντίθετα, εάν έχετε πιάσει κάτι πανέμορφο, να ξέρετε ότι είναι μέρος σας, ότι ίσως είναι κάτι που έχετε μέσα σας και δεν το έχετε ακόμα αναγνωρίσει πλήρως, αλλά είναι δικό σας. Εάν δεν ήταν δικό σας, δεν θα μπορούσατε να το είχατε αναγνωρίσει, δεν θα μπορούσατε να το είχατε βιώσει. Είστε ένας, είστε ένα κύτταρο όλοι μαζί. Η ενότητα του κυττάρου, η ενότητα ανάμεσα στις διαφορετικές δομές του ίδιου κυττάρου.

Βλέπετε, ξεκινήσαμε σήμερα φέρνοντας ένα μεγάλο καθρέφτη στη μέση του κύκλου και λέγοντας: κοιτάξτε, μήπως σήμερα ένας προσπαθεί να χαμηλώσει την προσπάθεια ενός άλλου, κάποιος δεν αναγνωρίζει το επίτευγμα ενός άλλου; Αυτά πέσανε. Δεν υπάρχουν πια. Όλα είναι αποδεκτά. Τα καλύτερα όπως και τα χειρότερα, χωρίς κρίση, γιατί αντί να βάλουμε τέτοιες λέξεις θα μπορούσαμε να πούμε τα κόκκινα όπως τα κίτρινα, τα λεπτά όπως τα χοντρά. Όλα αποδεκτά. Όλα κάνουν ένα, και έτσι μπορούν να συνδημιουργούν και μπορούν να λειτουργούν απλώς, σωστά, γιατί ο ένας φέρνει τις ενέργειες που επιτρέπουν στον άλλον να βάλει μπρος.

Η δουλειά που κάνατε αυτές τις εβδομάδες επέτρεψε στη Ζωή να απογειωθεί και να ανοίξει το κανάλι της. Τι έκανε; Σαν μια μικρή δομή μέσα στο κύτταρο, σας έδωσε πίσω τη δουλειά σας λέγοντας ‘Βλέπετε, και εσείς μπορείτε να το κάνετε, είναι απλό, αν μπορώ εγώ μπορείτε και εσείς, δεν έκανα τίποτα το ιδιαίτερο, αφέθηκα. Δεν μπορώ καν να το πιστέψω, το μόνο που έκανα είναι ότι αφέθηκα, δεν έκανα τίποτα!’. Αυτό χρειαζόταν, δεν χρειαζόταν να κάνει κάτι, χρειαζόταν απλώς να αφεθεί, και τα άφησε όλα. Επειδή τα άφησε όλα, ήρθαμε εμείς και τη γεμίσαμε. Εκεί που λειτούργησε πολύ καλά το κύτταρό σας, για να την σπρώξετε προς τα εκεί γιατί είχε έρθει η ώρα της, απλώς, κάποια άλλη στιγμή θα σπρώξετε, όλοι μαζί, κάποιον άλλον, γιατί λειτουργείτε σαν ένα σώμα. Λειτουργείτε ενιαία, με πλήρη αποδοχή του άλλου, του καθενός, όπως εμείς σας δεχόμαστε, έναν έναν, πλήρως.

Μαζί όλοι, μέσα σ’ αυτό το κύτταρο, χωρίς διακρίσεις. Όλοι μαζί, ο ένας είναι το καθρέφτισμα του άλλου.

Και έτσι είναι.