Κύκλος: «Η Μητέρα της Ζωής»
« Οι διαφορετικές θέσεις θέασης »

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
03/02/2010

Από το σώμα μας, πηγαίνουμε στην τριάδα –εμείς με τον ανώτερο εαυτό και την ψυχή-, στο συλλογικό, ύστερα στην φωτιά και τέλος στο κρύσταλλο. Εκεί γίνεται σημαντική ενεργοποίηση και εξισορρόπηση, δημιουργούμε καινούριο τρόπο ίασης. Μ.

Οι εαυτοί μας έχουν συγκεντρωθεί, μας κρατάνε το χέρι και μαζί θα πάμε ταξίδι. Μαζί θα πάμε βόλτα, θα ανεβούμε το βουνό. Πάρτε μερικές αναπνοές βαθιές για να ετοιμαστείτε για την απογείωση. Είμαστε εδώ μαζί σας. Συχνά λέτε ότι δεν είστε μόνοι, πια, και ξέρουμε ότι βαθιά το ξέρετε. Δεν είναι μόνο ότι το λέτε, δεν είναι άδεια λόγια. Είναι μια αλήθεια, είναι μια πραγματικότητα πια για σας. Δείτε μας, δεξιά και αριστερά σας, η ψυχή και ο ανώτερος εαυτός κρατάμε τα χέρια σας και πηγαίνουμε να παίξουμε μαζί, χέρι-χέρι. Ανεβαίνουμε μαζί. Ναι, ναι, την περασμένη βδομάδα σας είπαμε ότι δεν χρειάζεται πια να ανεβείτε, έχετε φτάσει σε μια πλατφόρμα και θέλουμε να καθίσετε και να απολαύσετε την θέα, να απολαύσετε την σιγουριά. Την απολαύσατε. Τώρα ξεκινάμε πάλι το ταξίδι μας. Άλλο λέμε μια βδομάδα, και άλλο λέμε μια άλλη, πάλι τα πράγματα αλλάζουν, πάλι οι ενέργειες προχωράνε, πάλι οι ενέργειες που είναι κοντά σας σήμερα έχουν διαφοροποιηθεί από τις ενέργειες που ήταν εδώ την περασμένη φορά και απ’ αυτές που θα είναι την επόμενη.

Κάθε φορά κάνουμε μια δουλειά λίγο διαφορετική για να ανοίξετε τα φτερά με διαφορετικό τρόπο, για να βάλετε μια επιπλέον διάσταση στη δουλειά που κάνετε, για να βάλετε μια επιπλέον διάσταση στο χαλί που κεντάτε. Κάθε φορά φτιάχνετε έναν κόμπο. Κάθε φορά ολοκληρώνετε ένα σχέδιο του χαλιού, ένα μέρος. Κάθε φορά λέτε «αχ, τελειώσαμε αυτό το μέρος, τι όμορφο που το κάναμε, τι ωραία που ήταν!». Ναι, και τώρα πηγαίνουμε λίγο πιο δεξιά, λίγο πιο αριστερά για να κοιτάξουμε μια άλλη πλευρά και να δημιουργήσουμε άλλο σχέδιο δίπλα στο προηγούμενο. Βλέπετε δεν είναι καν πιο κάτω ή πιο πάνω, είναι στο πλάι, γιατί πια δεν υπάρχει γραμμικός χρόνος, το ξέρετε, και όλα μπορείτε να τα κοιτάξετε σε κύκλο, σαν ένα απλωμένο χαλί όπου πηγαίνετε κάνοντας διαφορετικά βήματα να ράψετε, να κεντάτε, να ζωγραφίσετε καινούριο έργο κάθε φορά.

Σήμερα λοιπόν χέρι-χέρι, με την ψυχή και τον ανώτερο εαυτό σας, τρία σε ένα. Η τριάδα. Η δικιά σας προσωπική τριάδα. Η ολοκλήρωση. Περπατάτε ολοκληρωμένοι ήδη, έχετε ολοκληρωθεί, έχετε δεχτεί το τρία μέσα στο ένα. Θα μπορούσαμε να σας πούμε ότι φτάσαμε, δεν έχουμε πουθενά να πάμε, αλλά δεν είμαστε εδώ για να πάμε κάπου. Είμαστε εδώ για να παίξουμε και να δημιουργήσουμε, να ζωγραφίσουμε, να κάνουμε έργο μουσικής. Είμαστε εδώ για την τέχνη γιατί είναι μια τέχνη φίλοι μας να ζούμε στη Γη. Είναι μια τέχνη να κάνετε κάτι όμορφο από τη ζωή που έχετε στα χέρια σας. Κάθε στιγμή που περνά έχετε αυτήν την επιλογή: έρχεται κάτι μπροστά σας, έρχεται ένα γεγονός, έρχεται μια επίγνωση, έρχεται μια πρόσκληση, έρχεται οτιδήποτε. Τι θα το κάνετε; Θα το κάνετε ένα πρόβλημα, θα το κάνετε κάτι όμορφο, κάτι που θα διακοσμήσει τη ζωή σας, κάτι που θα κάνει την καρδιά σας να τραγουδάει και να διευρύνεται; Επιλογή σας. Η ζωή είναι τέχνη λοιπόν.

Όταν είστε μικροί, μαθαίνετε τις βάσεις της τέχνης, να πάρετε τα χρώματα και να τα διαλέξετε ανάλογα με το τι θέλετε να δημιουργήσετε, ποια χρώματα πάνε καλά μαζί, ποια είναι καλά να αποφύγετε, όπως όταν θέλετε να ταιριάξετε δυο ή τρία μεταξύ τους. Σιγά-σιγά, όσο μεγαλώνετε και έχετε μάθει τις βάσεις, έχετε μάθει να παίξετε το όργανο που ξέρετε... το όργανο μουσικής σας είναι το σώμα σας, είναι η ψυχή σας, είναι ό,τι σας έρχεται και από το αστρικό πεδίο, είναι τα συναισθήματά σας. Όταν έχετε λοιπόν τελειώσει την εκπαίδευση, τότε αφήνετε τη διαίσθηση να μπει μέσα στο παιχνίδι. Ξέρετε τι να κάνετε με τα χρώματα, ξέρετε πως να παίξετε το όργανο, αλλά αν δεν μπει μέσα η καρδιά χαθήκατε, δεν θα δημιουργήσετε τίποτα καινούριο. Απλώς, θα κάνετε αιώνια μια επανάληψη των πραγμάτων που έχετε μάθει. Μπορεί να είναι μια πολύ καλή επανάληψη αλλά δεν θα είναι μια δημιουργία.

Για να δημιουργήσετε, πρέπει να αφήσετε την καρδιά να πετάει. Πρέπει να αφήσετε την διαίσθηση να ανοίξει και να την εμπιστεύεστε. Πρέπει να καθίσετε στην καρδιά σας με το μυαλό ανοιχτό. Τι σημαίνει αυτό, ‘με το μυαλό ανοιχτό’; Σημαίνει ότι παραδόθηκε. Σημαίνει ότι άνοιξε και δεν πρόκειται να έρχεται να σας πει ‘αυτό, μπορεί να μην είναι και τόσο καλό, αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο έξυπνο, αυτό μπορεί να μην ταιριάζει με αυτό που θέλεις να κάνεις...’. Όχι, παραδόθηκε, δεν λέει πια τίποτα. Άνοιξε, έγινε μια κούπα, μια κούπα που δέχτηκε να τη γεμίσετε με αυτό που έχουμε εμείς, η ψυχή και ο ανώτερος εαυτός, να βάλουμε σ’ αυτήν την κούπα. Δείτε το αυτό. Δείτε στο επίπεδο του ογδόου σας τσάκρα μια μεγάλη κούπα, και δείτε όλο το φως που βάζουμε εμείς μέσα και που περνά μέσα σας, μέσα στον άξονά σας. Σας γεμίζει, χωρίς εμπόδιο πια, χωρίς το μυαλό σας να είναι ένα εμπόδιο.

Όλο το θείο υγρό που βάζουμε στην κούπα κυλάει και μπαίνει μέσα σας από το όγδοο τσάκρα στο έβδομο, στην κορυφή του κεφαλιού, μπαίνει μέσα σας και ποτίζει όλη την σπονδυλική σας στήλη. Δείτε μας, αριστερά και δεξιά σας να γεμίζουμε αυτήν την κούπα και αυτό το τόσο φωτισμένο υγρό, το νερό της ζωής, να κυλά μέσα σας και να ξυπνά κάθε κέντρο, να φέρει μια φρεσκάδα, να φέρει μια δροσερή νότα. Ναι, μια νότα, μιλάμε για μουσική. Μπορείτε να ακούσετε αυτό που φέρνει αυτό το νερό της ζωής που κυλά μέσα σας. Φως και ήχος, είναι τα δυο στοιχεία που μιλάνε στα κύτταρά σας. Όταν τα κύτταρά σας ακούν το σωστό ήχο, και το ακούνε μέσα στο φως, ξυπνάνε. Οπότε, αφήστε αυτόν τον ήχο να ξυπνάει όλα τα κύτταρά σας, να ηχεί μέσα στην σπονδυλική σας στήλη από το πρώτο σας τσάκρα μέχρι το όγδοο, να κάνει μια ολόκληρη στήλη φωτός που δονείται στον ήχο που είναι ο δικός σας ήχος.

Ο καθένας, ο καθένας πάλλεται σε έναν ήχο διαφορετικό απ’ αυτό του διπλανού. Ο καθένας έχει το προσωπικό του ήχο. Σας ζητάμε να ακούσετε το δικό σας και εμείς, αριστερά-δεξιά σας κρατάμε ηχεία για να ακούσετε ακόμα καλύτερα. Βλέπετε, στη μέση της σπονδυλικής σας στήλης υπάρχει μια άλλη στήλη που ηχεί και που βγάζει ήχο. Αυτός ο ήχος δονείται και βγαίνει μέχρι τα ηχεία που εμείς κρατάμε δεξιά-αριστερά. Δεν είναι πραγματικά ηχεία, κρατάμε τα χέρια μας για να ακούσετε καλύτερα. Σας στέλνουν τον ήχο πίσω και έτσι τον ακούτε και από μέσα και από το πλάι. Θα σας ζητήσουμε να μείνετε σε σιωπή για λίγο για να ακούσετε την εσωτερική σας μουσική (παύση...).

Να ζητήσετε απ’ αυτόν τον ήχο να πάει παντού (ακούγεται να χτυπάει κινητό τηλέφωνο) όπως αυτή η μουσικούλα που νομίζετε ότι κατά λάθος ακούσατε και δεν ήταν καθόλου κατά λάθος, ήταν και αυτή μια μουσική που πήγε παντού, ακριβώς όπως η δικιά σας. Να νιώθετε τους ήχους που ακούσατε, τους δικούς σας να μπουν παντού και να ισορροπούν τα πάντα μέσα σας. Ο ήχος και το φως είναι ένα πολύ θεραπευτικό εργαλείο, ένα εργαλείο που ισορροπεί και που βάζει όλα τα σώματά σας να δονούν μαζί, να κάνουν ένα, ενωμένα. Τώρα που έχουν ενωθεί στην ίδια δόνηση, τώρα που η αρχική εικόνα έχει διαμορφωθεί, δεν είναι τρία στοιχεία που προχωράνε χέρι-χέρι αλλά είναι μια μεγάλη σφαίρα που δονείται ενωμένη. Είναι ένας ήχος που κινείται και που είστε εσείς. Ο καθένας από σας είναι απλώς ένας ήχος που ανεβαίνει το βουνό μέχρι να φτάσει στην κορυφή. Εκεί, στην πλατφόρμα που βρίσκεται εκεί, στο μικρό οροπέδιο που είναι στην κορυφή του βουνού, εκεί κάνετε κύκλο.

Βλέπετε, την περασμένη βδομάδα σας περάσαμε το καινούριο σας ρούχο και θυμηθήκατε. Θυμηθήκατε ότι μέσα στην καρδιά σας ανέκαθεν ήσασταν ιέρειες. Θυμηθήκατε ότι ανέκαθεν ήσασταν εδώ για να ενώσετε το πεδίο του ουρανού με το πεδίο της Γης. Έχετε φορτωθεί με την δόνηση του ουρανού. Η σφαίρα που είναι η καθεμιά από σας ηχεί με ουράνιους ήχους. Σας ζητάμε να βάλετε την πρόθεση να ενεργοποιήσετε αυτούς τους ήχους.

«Βάζω την πρόθεση να ενεργοποιήσω τους ήχους αυτούς που έχω μέσα μου. Βάζω πρόθεση να μπορούν να εκτελούν τη δουλειά που έχουν να κάνουν εδώ και τώρα.»

Δείτε ότι λέγοντας αυτό η σφαίρα δονείται λίγο πιο δυνατά, πολύ πιο δυνατά, τόσο πολύ δυνατά που οι ήχοι ενώνονται, που δεν υπάρχουν πια σφαίρες αλλά υπάρχει μόνο ένας δακτύλιος, σαν βραχιόλι, που δονείται με όλους τους ήχους που είστε εσείς, που είμαστε εμείς μαζί. Μια δόνηση ενιαία φτιαγμένη από μας, απ’ όλους εμάς. Μια δόνηση που κυκλοφορεί χρυσή. Είμαστε όλοι μέσα, δεν είστε μόνο εσείς, μας νιώθετε πολύ καλά. Δείτε αυτό το δακτύλιο να μπει στο βουνό. Δείτε το με τη δόνηση που εκπέμπει να μπορεί να μπει, να εισχωρεί μέσα στη Γη βαθιά, πολύ βαθιά.

Δείτε πως έχει αφήσει κάτι σαν μνήμη πάνω στο οροπέδιο, μια εγγραφή. Έχει αφήσει ένα μέρος του εαυτού του πάνω στο οροπέδιο. Υπάρχει ένα μέρος του δακτυλίου που δονείται ακόμα πάνω στο οροπέδιο ενώ το μεγαλύτερο μέρος του, το μεγαλύτερο μέρος της δόνησης, το μεγαλύτερο μέρος του εαυτού κατεβαίνει, πάντα ενιαίο και πάντα πιο βαθιά, πάντα πιο βαθιά. Δημιουργείται ολόκληρος σωλήνας φωτεινός όσο προχωράει πιο βαθιά, και ακόμα πιο βαθιά, μέχρι να φτάσει στο κέντρο της Γης, μέχρι να φτάσει σε ένα μέρος όπου θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι το κέντρο του ηφαιστείου, γιατί είναι μια μεγάλη φλόγα. Εκεί πάει αυτός ο δακτύλιος που δεν φοβάται τίποτα. Ξέρει ότι η δόνησή του αντιστοιχεί στη δόνηση της φλόγας. Μπαίνει μέσα στη φλόγα. Δείτε όλη τη φλόγα, όλη τη φωτιά να ενσωματώνεται μέσα στο δακτύλιο.

Νομίζατε ότι θα ήταν το αντίθετο, ότι ο δακτύλιος θα έλιωνε; Όχι. Ακριβώς το αντίθετο. Ενσωμάτωσε την φωτιά και διπλασιάστηκε, δεκαπλασιάστηκε, έγινε χίλιες φορές πιο δυνατός, πιο μεγάλος και έτσι με τη δύναμη που πήρε αφήστε το να πάει ακόμα πιο βαθιά, και αυτήν την φορά να πάει στο κέντρο της Γης.

Στο κέντρο. Ακριβώς στο κέντρο. Αφήστε το να πάει στο κρύσταλλο της Γης και εκεί, σε αυτό το κρύσταλλο που εκπέμπει μια τόσο λεπτή, λεπτεπίλεπτη ενέργεια, ακουμπάει. Αφήνει αυτό που είναι να κάνει μια βαθιά εγγραφή σε αυτό το κρύσταλλο. Ενσωματώνεται ο δακτύλιος μέσα στο κρύσταλλο. Αφήστε αυτό που είναι να γίνει, να γίνει, φίλοι μας, αφήστε το να γίνει. Βάλτε πρόθεση, ο καθένας να βάλει την πρόθεση που του έρχεται εκεί, μέσα στη δόνηση του δακτυλίου, μέσα στη δόνηση του κρυστάλλου, ο καθένας να βάλει μια πρόθεση. Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε τι είναι αυτό που σας έρχεται, τι είναι αυτό που κάνει την καρδιά να χτυπάει εκεί μέσα...

Ανταλλαγή. Αυτή είναι η κύρια αίσθηση, η αίσθηση της ανταλλαγής. Η ανταλλαγή πληροφοριών. Σιγά-σιγά, σιγά-σιγά, ο δακτύλιος διαλύεται. Νιώθετε ότι χαθήκατε; Ούτε στιγμή. Έχετε γίνει κρύσταλλο και το κρύσταλλο έχει πάρει όλα τα στοιχεία που φέρατε μαζί σας. Ενσωμάτωσε τις ενέργειες της φωτιάς, ενσωμάτωσε τις ουράνιες ενέργειες του ήχου που φέρατε. Ενσωμάτωσε τις ενέργειες των ανώτερων εαυτών και της ψυχής σας. Ενεργοποιήθηκε με όλα αυτά που φέρατε σαν δώρα. Εσείς, έχετε διευρυνθεί τόσο πολύ μέσα σ’ αυτό το κρύσταλλο, έχετε αλλάξει τόσο πολύ δομή αυτήν τη στιγμή που δεν αναγνωρίζετε καν τον εαυτό σας. Από σώμα γίνατε σφαίρα. Από σφαίρα γίνατε δακτύλιος. Από δακτύλιο γίνατε φωτιά και από φωτιά έχετε γίνει κρύσταλλο. Κάθε φορά διαφορετική δόνηση, διαφορετική διάσταση.

Υπάρχει κάτι που ήταν πιο αληθινό από το άλλο; Όχι. Όλες αυτές οι διαστάσεις υπάρχουν μέσα σας. Έχετε όλες αυτές τις διαστάσεις, όλες αυτές τις επιγνώσεις στη διάθεσή σας κάθε στιγμή της ζωής σας. Είναι θέμα επιλογής το τι θέλετε να ζείτε και το πως θέλετε να κοιτάξετε κάθε πράγμα που σας έρχεται. Εάν θέλετε να το κοιτάξετε σαν ένα σώμα που σκέφτεται, σαν μια σφαίρα που έχει ενσωματώσει το θεϊκό εαυτό και την ψυχή, σαν φωτιά, σαν ενωμένο εαυτό επίσης που είστε όταν είστε όλοι μαζί, ή σαν κρύσταλλο. Κάθε φορά, στέκεστε σε ένα επίπεδο διαφορετικό. Ο τόπος θέασης είναι διαφορετικός, και το πως μπορείτε να καταλάβετε και να δείτε αυτό που σας έρχεται είναι επομένως πολύ διαφορετικό. Όλα είναι αληθινά και συγχρόνως τίποτα δεν είναι αληθινό, γιατί ανάλογα με το που στέκεστε καταργούνται τα άλλα. Επιλογή δικιά σας.

Αυτήν την στιγμή, που είστε; Στέκεστε ακόμα στο κρύσταλλο; Τότε τα ενσωματώνετε όλα. Τότε βλέπετε όλους τους τόπους θέασης συγχρόνως, σαν να έχετε μια κάμερα σε διαφορετικά μέρη, και έτσι να έχετε μια καλύτερη ενημέρωση για αυτό που ζείτε. Βλέπετε, για να καταφέρετε να το νιώθετε αυτό, σας ζητήσαμε να πάτε όλο και περισσότερο πιο βαθιά. Άλλες φορές σας ζητάμε ακριβώς το αντίθετο και σας πηγαίνουμε όλο και πιο ψηλά. Στην πράξη το ένα βέβαια δεν είναι το αντίθετο από το άλλο. Αυτό που θα θέλαμε να κρατήσετε σαν εικόνα είναι η εικόνα της σφαίρας σε κύκλο στο οροπέδιο στο βουνό. Αυτό σας φέρνει στο γεγονός ότι είστε όλοι μαζί. Δεν είστε μια σφαίρα χωριστή, ξεχωριστή που πράττει μόνη της. Είστε όλοι μαζί, κάνετε κύκλο, και όλοι μαζί μπορείτε να δημιουργήσετε καινούρια Γη, καινούρια πραγματικότητα.

Η σφαίρα λοιπόν σαν μέρος του κύκλου, έχοντας κάτω μια πυραμίδα που επεκτείνεται μέχρι το κέντρο της Γης. Η βάση της σφαίρας... για να είμαστε πιο σαφείς, η σφαίρα είναι στην κορυφή της πυραμίδας, όπως είναι στην κορυφή του βουνού. Η βάση της πυραμίδας είναι στο κέντρο της Γης, η βάση σας, βαθιά. Το κρύσταλλο που τα περιέχει όλα, που έχει όλη την επίγνωση όλων των επιπέδων. Συγχρόνως, υπάρχει μια ανάποδη πυραμίδα όπου πάλι η σφαίρα είναι στην κορυφή αυτής της ανάποδης πυραμίδας και η βάση αυτή τη φορά είναι στα άστρα, στα αστέρια. Η βάση είναι εκεί που είναι το σπίτι σας. Η βάση είναι εκεί απ’ όπου έρχεστε, απ’ όπου πρωτοεμφανιστήκατε, εκεί που γεννηθήκατε παλιά. Η βάση είναι στην Πηγή, η βάση είναι εκεί που είμαστε όλοι και αποφασίζουμε, μαζί, να παίξουμε το παιχνίδι της διττότητας. Μια διπλή πυραμίδα λοιπόν σαν μια κλεψύδρα και εσείς στη μέση. Εσείς να μπορείτε να λάβετε και όλα τα μηνύματα που στέλνουμε από την Πηγή, από τη βάση σας στα αστέρια και συγχρόνως να μπορείτε να λάβετε όλα τα μηνύματα που σας στέλνει η Γη, τα αδέλφια σας εδώ, δίπλα σας, τα ζώα, τα ξωτικά, τα δέντρα, οι πέτρες, η Γαία, οι ρίζες σας εδώ.

Μέσα σ’ αυτήν την κλεψύδρα περνάει ο άξονας. Από την βάση της πρώτης πυραμίδας μέχρι τη βάση που είναι στη Πηγή. Δείτε τον να αρχίσει να γυρίζει. Ο άξονας αυτός αρχίζει και γυρίζει. Αφήστε την ενέργεια της κλεψύδρας να τακτοποιήσει ό,τι πρέπει να τακτοποιηθεί μέσα σ’ αυτήν την κίνηση. Αφήστε την εξισορρόπηση να λάβει μέρος. Αφήστε την ενεργοποίηση και την ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα δυο πεδία να γίνουν. Θα σας αφήσουμε λίγο να αφεθείτε στην κίνηση του άξονα, να δείτε την κλεψύδρα να αρχίζει να γυρίζει γύρο από τον άξονά της μέχρι όλα να κάνουν ένα, μέχρι να μην υπάρχει πια κέντρο και να είστε παντού…

Ό,τι έγινε, έγινε. Ό,τι ήταν να γίνει έγινε. Αφήστε την ενέργεια να καλμάρει. Αφήστε τον άξονα να ξαναβρεί την θέση του, αφήστε την καρδιά σας να ηρεμίσει, αφήστε την σφαίρα να ξαναγίνει σημείο επαφής σταθερό. (Πιο δυνατά:) Σταθερό. Σταθερότητα ανάμεσα στους δυο κόσμους αυτούς. Είστε πια σταθεροί, σταθερά μέσα στην σφαίρα, πάνω στο οροπέδιο, στον κύκλο. Η σφαίρα παίρνει μορφή. Είστε όλοι σε κύκλο με μας που σας κρατάμε το χέρι και σας χαϊδεύουμε την πλάτη. Περνάμε το χέρι μας και μπροστά σας και πίσω σας για να κάνουμε τις τελευταίες εξισορροπήσεις μετά απ’ αυτό που ζήσατε σήμερα. Όλα είναι στην εντέλεια. Όλα είναι ακριβώς όπως έπρεπε να είναι. Εξισορροπήσατε τον εαυτό σας και πολλά άλλα. Κάναμε έργο σήμερα μαζί, δεν χρειάζεται πάντα να ξέρετε ακριβώς τι έγινε, αλλά μια μεγάλη εξισορρόπηση έγινε εδώ και τώρα.

(Με πολύ τρυφερότητα:) Μεγάλος είναι ο πόνος που μετουσιώθηκε. Μεγάλες είναι οι καρμικές δομές που αλλάξανε. Απλώς, επειδή σταθήκατε στα κύτταρά σας και βάλατε φως και ήχο, και σωστή πρόθεση. Ο καινούριος τρόπος δημιουργίας. Ο καινούριος τρόπος απελευθέρωσης, ο καινούριος τρόπος ίασης.

Και έτσι είναι.