Πάρετε μερικές βαθιές ανάσες για να χαλαρώσετε, να φύγετε απ’ αυτά που λέγατε μεταξύ σας και να έρθετε κοντά στον Ηλία, που είναι ένα πολύ σοφό πρόσωπο στη μέση του κύκλου σας. Τι σημαίνει το να είναι ένα σοφό πρόσωπο; Σημαίνει απλώς ότι παίρνει τα πράγματα όπως του έρχονται, σημαίνει ότι ζει στο τώρα. Χαίρεται για την επαφή που έχει με σας αυτήν την στιγμή, όπως με την επαφή που έχει, μέσα από τον άξονα όπου βρίσκεται με την Πηγή και με τη Γη που επισκέπτεται. Δεν ανησυχεί για πράγματα που δεν έχουν έρθει ακόμα όπως μπορεί να το κάνετε εσείς μερικές φορές. Ζει στο τώρα, στο ‘εδώ και τώρα’ και αυτή είναι η σοφία του.

Όντας στο τώρα μπορεί να συνειδητοποιήσει τις διαφορετικές διαστάσεις του είναι του, να τις εκτιμήσει, να τις δέσει, να τις απολαύσει. Μπορεί επίσης μ’ αυτό τον τρόπο να κουράζεται πολύ λιγότερο. Για φανταστείτε: εσείς όταν θέλετε να κάνετε το α και το β, πρέπει να κάνετε το α και μετά το β. Όταν ο Ηλίας θέλει να κάνει το α, το β, το γ κλπ… βάζει μια πλευρά του εαυτού να κάνει το ένα και μια άλλη πλευρά να κάνει το άλλο. Διαχειρίζεται τις δικιές του ενέργειες και έτσι σπαταλάει πολύ λιγότερη ενέργεια απ’ ό,τι σπαταλάτε εσείς για να τα βγάλετε πέρα με το καθημερινό σας. Εκεί που θέλουμε να καταλήξουμε είναι στο ότι τα παίρνετε όλα επάνω σας. Νομίζετε ότι πρέπει να τα βγάλετε πέρα μόνοι σας, ότι πρέπει να καθαρίσετε τα πάντα μόνοι σας, ότι έχετε ευθύνες. Σαφώς και έχετε ευθύνες. Σαφώς και εν μέρει έχετε έρθει κατά πολύ εδώ για να καθαρίσετε και τον εαυτό σας και τη Γη, να καθαρίσετε το έδαφος ώστε να έρθει η επόμενη φουρνιά των ανθρώπων που θα χτίσουν καινούριο μέλλον. Αλλά δεν χρειάζεται να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Μπορείτε να επικαλεσθείτε τον εαυτό σας, τις διαφορετικές πλευρές του εαυτού σας σαν βοηθοί για να σας βοηθήσουν και έτσι να ολοκληρώσετε ό,τι έχετε να κάνετε πολύ πιο γρήγορα και εύκολα.

Έχετε δυσκολίες με ανθρώπους γύρω σας; Γιατί να το σκέφτεστε ξανά, ξανά και ξανά, προσπαθώντας να βρείτε μια λύση; Βάλτε ένα μέρος του εαυτού σας να έρθει σε επαφή με το μέρος του άλλου που του αντιστοιχεί και ζητήστε του να βρουν λύση μεταξύ τους. Θα δείτε ότι ακόμα και στο υλικό επίπεδο της Γης όπου ζείτε, θα έρθει μόνη της η λύση γιατί ένα άλλο μέρος του εαυτού σας θα έχει δουλέψει γι’ αυτό. Δεν χρειάζεται να τα κάνετε όλα εσείς. Το τονίζουμε αυτό, και θα το ξαναλέμε. Πρέπει να μάθετε να διαχειρίζεστε τις ενέργειες σας, αλλά για να μάθετε τη διαχείριση αυτή εννοείται ότι πρέπει πρώτα να δέχεστε το πολυδιαστασιακό ον που είστε.

Μπείτε στο δωμάτιο της καρδιάς σας… εκεί που είστε, μέσα στο δωμάτιο, δείτε ότι μια πλευρά δεν έχει τοίχο και πλησιάστε αυτό το μέρος που δεν έχει τοίχο… κενό. Θα σας ζητήσουμε σήμερα να πηδήξετε στο κενό, σαν να ήσασταν στην άκρη ενός γκρεμού σε ένα ψηλό βουνό. Στα πόδια σας έχετε έναν απότομο γκρεμό. Σας είναι δύσκολο ακόμα και να κοιτάξτε προς τα κάτω στο γκρεμό, τόσο απότομος που είναι, τόσο βαθιά που πηγαίνει. Μπορείτε να δείτε την άκρη; Ζαλίζεστε; Αδιανόητο να δείτε μέχρι που πηγαίνει, δεν το βλέπετε. Είστε μια χαρά έχοντας στην πλάτη σας όλο το δωμάτιο της καρδιάς, το αγαπημένο σας μέρος, το μέρος όπου νιώθετε μια τέλεια ασφάλεια, το μέρος όπου νιώθετε ότι τίποτα δεν μπορεί να σας συμβεί, ότι τα πράγματα είναι ζεστά, σαν μια μήτρα. Και ξαφνικά τι σας λέμε; Σας λέμε να βγάλετε έναν τοίχο και σας λέμε να πηδήξετε.

Δείτε τα πόδια σας να φτάνουν στην άκρη-άκρη του γκρεμού.. δείτε τον ορίζοντα μπροστά σας, δείτε τα βουνά, δείτε τη φύση που αναπνέει, δείτε την ομορφιά, δείτε τον ουρανό, δείτε το γκρεμό και νιώστε την ταλάντευση μπρος – πίσω, μπρος – πίσω, του σώματός σας στην άκρη του γκρεμού και νιώστε την να μεγαλώνει, να μεγαλώνει, μέχρι που αναπόφευκτά το σώμα πηγαίνει μπροστά και κάποια στιγμή δεν μπορεί πια να πάει πίσω και πέφτει. Δείτε τι γίνεται. Δείτε τι περνά μπροστά στα μάτια σας, δείτε δεκάδες μέτρα που περνάνε, συνεχίζουν να περνάνε γιατί η πτώση είναι μεγάλη. Συγκεντρωθείτε στις αισθήσεις που έχετε κατά τη διάρκεια της πτώσης και δείτε που φτάσατε.

Φτάσατε σ’ ένα μέρος που είναι σαν πούπουλο, γι’ αυτό δεν πονέσατε. Δεν υπήρχε περίπτωση να πονέσετε γιατί είμαστε εδώ και κάνουμε αυτό το ταξίδι μαζί. Όταν είμαστε μαζί δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να πονάτε… αυτό μπορεί να σας φανεί σχετικό, αλλά ξέρουμε τι λέμε. Από τη στιγμή που μπαίνετε στο πνευματικό μονοπάτι σαφώς και υπάρχουν στιγμές όπου πονάτε, αλλά κοιτάξτε το καλά… οι στιγμές όπου πονάτε είναι συνήθως οι στιγμές όπου δεν μας νιώθετε κοντά σας, όπου έχετε απομακρυνθεί από μας, όπου δεν νιώθετε πια την σύνδεση με τις άλλες διαστάσεις, δεν νιώθετε πια την σύνδεση ούτε με την Πηγή, ούτε με το κέντρο της Γης. Όταν είστε μαζί μας δεν πονάτε. Μερικές φορές σας βάζουμε σε σκέψεις, έντονα, μερικές φορές σας βάζουμε σε διαδικασίες πένθους αλλά όσο είστε συνδεδεμένοι με μας, δηλαδή με τις άλλες πλευρές του εαυτού σας, ο πόνος είναι πάρα πολύ σχετικός και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Ξέρετε πολύ καλά ότι είναι περαστικός και επιφανειακός, με την έννοια ότι συνειδητοποιείτε ότι αυτός ο πόνος αντιστοιχεί σε κάτι που δεν υπάρχει πια, και ότι απλώς περνάτε αυτή τη διαδικασία να αφήσετε κάτι που δεν υπάρχει πια. Ξέρετε ότι μετά από μερικές ώρες θα έχει περάσει και γι’ αυτό αντέχετε. Κλείνουμε την παρένθεση του πόνου.

Φτάσατε λοιπόν σε ένα μέρος κάτασπρο, λευκό, πουπουλένιο. Επάνω σας, τα τοιχώματα του γκρεμού. Προχωράτε και βγαίνετε από το γκρεμό, σε ένα μέρος εντελώς διαφορετικό, με άπλα, όπου αυτό το χρώμα του λευκού είναι παντού. Θα θέλαμε να συνειδητοποιήσετε το δρόμο αυτό, και όχι να πάτε ιδιαίτερα να εξερευνήσετε αυτό το τοπίο. Μπορεί να μην είναι της ώρας αυτό. Να συνειδητοποιήσετε λοιπόν τι κάνατε, να καθίσετε λιγάκι στο πούπουλο και να κοιτάξετε πίσω σας τι κάνατε. Να κοιτάξετε πάνω στο γκρεμό το δωμάτιο της καρδιάς, το μέρος με την τόσο μεγάλη ασφάλεια, το κουράγιο που έπρεπε να είχατε για να σπάσετε αυτήν την ασφάλεια και ν’ ανοίξετε την πόρτα, τον τοίχο. Να δείτε το γκρεμό σαν ένα πέρασμα, να δείτε την πτώση που κάνατε και το πούπουλο στο τέλος. Να δείτε δηλαδή τη ζωή του πριν, το πέρασμα, και τη ζωή στο τώρα.

Τώρα δεν υπάρχει τοίχος. Θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι δεν υπάρχει ασφάλεια. Παρόλα αυτά δεν το σκέφτεστε καθόλου, ούτε μια στιγμή, γιατί νιώθετε μια απέραντη ασφάλεια σ’ αυτό το τόπο. Δεν χρειάζονται τοίχοι εδώ που βρίσκεστε γιατί δεν έχετε τίποτα να ξεχωρίσετε. Δεν έχετε τίποτα να ξεχωρίσετε γιατί δεν υπάρχει απειλή και δεν υπάρχει απειλή επειδή τίποτα δεν είναι ξένο. Οι απειλές έρχονται από τα πράγματα που δεν ξέρουμε, που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει, που δεν έχουμε δεχτεί. Εκεί που φτάσατε δεν υπάρχει καμία απειλή. Ξέρετε ότι, ό,τι και να συμβεί, όποιος και να έρθει, ό,τι και να νιώθετε, είναι κατάλληλο. Δεν υπάρχει περίπτωση να βλάψει τον εαυτό σας σε οποιοδήποτε επίπεδο. Όλα είναι αποδεχτά. Γιατί είναι τόσο αποδεχτά; Απλώς επειδή θυμάστε… θυμάστε ότι έχετε συνδέσεις με ό,τι υπάρχει και ότι κάθε πράγμα, κάθε ψυχή, κάθε ύπαρξη που θα συναντήσετε σ’ αυτό το τόπο συνδέεται με σας. Είναι μέρος σας. Θα σας ερχόταν καθόλου στην σκέψη να προφυλαχθείτε από το δέρμα σας, να φοβάστε το αίμα σας; Όχι βέβαια, είστε εσείς, δεν θα τρέξει το ένα μέρος μακριά από το άλλο μέρος, αδιανόητο! Εκεί που έχετε φτάσει, ακριβώς σ’ αυτό το μέρος, ξέρετε πολύ καλά ότι είστε ενωμένοι με ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει περίπτωση να μπει ο φόβος στην μέση, να μπει η αίσθηση της απειλής στην μέση. Υπάρχει μια απέραντη εμπιστοσύνη παράλληλα με μια απέραντη αποδοχή του είναι σας σε συνδυασμό με όλο το υπόλοιπο γύρω σας.

Εάν κοιτάξτε και πάλι τη διαδρομή που κάνατε, είναι λίγο σαν μια γέννηση, μια γέννα. Ήσασταν πριν σε μια μήτρα και κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα και αρχίσατε τη διαδικασία της γέννας. Περάσατε το διάδρομο και φτάσατε σ’ ένα καινούριο σύμπαν εντελώς διαφορετικό, όπου ακόμα και η αναπνοή είναι διαφορετική, και όχι μόνο διαφορετική, γίνεται σε μια εντελώς διαφορετική βάση. Εκεί που ήσασταν μέσα στο συναίσθημα, στο δωμάτιο της καρδιάς, στο νερό, τώρα είστε στο στοιχείο του αέρα όπου όλα είναι ενωμένα, και όπου δεν μπορείτε να σκεφτείτε ούτε στιγμή ότι ο αέρας μπορεί να χωρίζεται. Είναι ένας γύρω σας, ένας μέσα σας, και εσείς είστε ένας μαζί του.

Μιλάγατε πριν για τους φόβους που μπορείτε να έχετε στην καθημερινή σας ζωή για μερικά έντομα. Όταν θα έχετε φτάσει σ’ αυτό το επίπεδο, ότι όταν παίρνετε μια αναπνοή, παίρνετε την ένωση μέσα σας, την ένωση με ό,τι υπάρχει, δεν θα σκεφτείτε καν ότι μπορείτε να φοβάστε. Δεν είναι μια διαδικασία που έχετε να κάνετε ιδιαίτερα μ’ αυτά τα όντα, μ’ αυτά τα έντομα. Είναι κάτι πολύ πιο βαθύ που έχετε να κάνετε εκεί. Είναι να νιώθετε την ένωσή σας με τον αέρα που αναπνέετε, την ένωση με το πράνα θα λέγαμε, μια και αυτό σας τρέφει σε ένα πιο λεπτεπίλεπτο επίπεδο. Να πάτε ακόμα πιο ψηλά, σε ακόμα πιο λεπτεπίλεπτο επίπεδο και να νιώθετε όλα τα κύτταρα τα διαμαντένια που σας ποτίζουν. Κυκλοφορούν γύρω σας, μπαίνουν μέσα σας, φτιάχνουν καρέκλες, κρεβάτια για να είστε καλά, υπάρχουν παντού, αρκεί να τα συνειδητοποιήσετε. Όλα μπορούν να κουβαλάνε το στοιχείο της Πηγής. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να το κουβαλά. Εξαρτάται από σας να μπορείτε να αναγνωρίσετε αυτό το δώρο που δίνεται σε κάθε ύπαρξη, στον καθένα.

Από την στιγμή που ανοίγεται η καρδιά σας, που δεν φοβάται πια η καρδιά σας και ανοίγεται, μπορεί να απλωθεί. Αυτό που η καρδιά έχει μέσα της είναι μια απέραντη αγάπη αλλά και μια απέραντη αναγνώριση του ιερού που υπάρχει παντού, σε κάθε ύπαρξη, κάθε πράγμα, κάθε αντικείμενο, στο καθετί που υπάρχει στη Γη. Πράγματι το τονίζουμε, στο καθετί που υπάρχει στη Γη. Από την στιγμή που αναγνωρίζετε αυτό, του δίνετε μια άλλη διάσταση. Και από την στιγμή που αναγνωρίζετε εσείς την άλλη διάσταση στα πράγματα που είναι απέναντί σας, περνάτε και εσείς σε μια άλλη διάσταση και γίνεται φαύλος κύκλος στον οποίο ανεβαίνετε συνέχεια μέσα στη διαδικασία της αναγνώρισης. Αναγνωρίζετε πρώτα τον εαυτό σας και μετά αναγνωρίζετε ό,τι υπάρχει γύρω σας χωρίς εξαίρεση. Από την στιγμή που έχετε αναγνωρίσει ό,τι υπάρχει γύρω σας δεν υπάρχει πια απειλή, δεν υπάρχει φόβος, υπάρχει μόνο ένωση. Και όταν η ένωση απλώνεται, είναι όλο το επίπεδο όπου βρίσκεστε που περνάει στο επόμενο επίπεδο και πλησιάζει λίγο περισσότερο την Πηγή.

Από την στιγμή που έχετε φτάσει εκεί, δεν έχει πια νόημα να κοιτάξετε πίσω, δεν υπάρχει πια νόημα να κοιτάξετε το γκρεμό γιατί τα πράγματα έχουν πάρει μια άλλη αξία, μια άλλη χροιά, άλλα χρώματα. Συνεχίζετε τη ζωή σας σε άλλο μονοπάτι που δεν έχει πια καμία σχέση, καμία σχέση με το μονοπάτι που είχατε ακολουθήσει πριν, γιατί το βλέμμα σας έχει αλλάξει, γιατί η αίσθηση μέσα σας έχει αλλάξει. Όπως λέγαμε πριν, όταν δέχεστε ό,τι υπάρχει γύρω σας, δέχεστε επίσης ό,τι υπάρχει μέσα σας. Το ένα αντανακλά το άλλο. Όταν δέχεστε ό,τι υπάρχει μέσα σας, δεν χωρά ο φόβος με τίποτα. Όλα γίνονται αποδεκτά, γιατί όλα είναι ήδη γνωστά, δουλεμένα, επεξεργασμένα. Όλα έχουν ήδη περάσει σε άλλη διάσταση.

Παίξτε παιδιά με τις διαστάσεις σας. Μην σταθείτε εκεί που κάθεστε, εκεί που έχετε μάθει, παίξτε. Παίξτε και ανακαλύψτε καινούριες πλευρές, καινούριες πτυχές του εαυτού σας. Έτσι θα μάθετε να δέχεστε ακόμα περισσότερα πράγματα.

Μην κάθεστε ποτέ σ’ αυτά που ξέρετε. Έχετε πολλά ν’ αφήσετε γύρω σας και πολλά καινούρια να κερδίσετε και να καλωσορίσετε. Όταν πέσατε στο γκρεμό δεν είχατε πάρει τίποτα μαζί σας. Αφήσατε ό,τι είχατε κερδίσει στο δωμάτιο της καρδιάς, δεν χρειαζόντουσαν στην πτώση. Έτσι φτάσατε ελαφροί στο πούπουλο και δεν πονέσατε και χαρήκατε γι’ αυτήν την εμπειρία.

Κάντε το ίδιο στη ζωή σας. Μην φορτωθείτε. Αφήστε αυτά που δεν σας χρησιμεύουν πια. Είναι πολλά. Αφήστε τα. Βάλτε συνέχεια την πρόθεση να αφήνετε αυτά που δεν είναι χρήσιμα πια, και λέμε να την βάζετε συνέχεια γιατί κάθε μέρα μπορείτε να την ξαναβάλετε και κάθε μέρα θα υπάρχουν καινούρια πράγματα που θα έχουν ανέβει στην επιφάνεια και που θα μπορείτε να αφήνετε. Είναι μια δουλειά που μπορείτε να κάνετε μέχρι την ημέρα που θα πεθάνετε. Δεν έχει τέλος αυτή η δουλειά. Μην νομίζετε ότι έχετε ήδη κάνει πολλά, σαφώς έχετε κάνει ήδη πολλά αλλά έχετε τόσο πολλά να κάνετε ακόμα!

Κάθε μέρα φέρνει αυτό που μπορείτε να αφήσετε, γιατί όσο περισσότερο αφήνετε, τόσο περισσότερο μπορείτε να κερδίσετε μετά, γιατί έχετε κάνει κενό μέσα σας για να έρθει το καινούριο. Όπως με το κενό μπορούσε όλη η ύπαρξή σας να περάσει από μια διάσταση στην άλλη. Με το κενό που κάνετε όταν αφήνετε τα παλιά μπορείτε να κερδίσετε τα καινούρια, τις καινούριες αντιλήψεις.

Μην αφήσετε τα λόγια να περάσουν έτσι παιδιά, δουλέψτε τα. Αφήστε τα παλιά πίσω, και όταν λέμε τα παλιά, δεν εννοούμε τα υλικά, εννοούμε τις ιδέες, τις έννοιες που κουβαλάτε, τις πεποιθήσεις που κουβαλάτε και που δεν χρειάζονται πια. Έτσι ετοιμάζεστε για το αύριο: κάνοντας τη δουλειά σήμερα.

Και έτσι είναι.