Για να ακούσετε την επικοινωνία: αφού πατήστε «Μηνύματα», κάντε κλικ στα «Έκτακτα μηνύματα» και αφού πάτε στο κάτω μέρος της σελίδας πατήστε το ηχείο που αντιστοιχεί σ’ αυτό το κείμενο.

  

Πριν την επικοινωνία έγινε προετοιμασία:

Θα ήθελα να σηκωθείτε για ένα λεπτό… και όσοι από σας έχετε ‘γείτονα’ να βάλετε το χέρι σας, ένα αριστερά και ένα δεξιά, στην πλάτη του με την παλάμη για να το νοιώθει καλά… λίγο πιο ψηλά απ’ τα νεφρά. Αν είστε μόνοι σας βάλτε τα χέρια σας εδώ (δείχνω) για να νοιώθετε καλά αυτήν τη ζώνη του σώματός σας. Είναι μια ιερή ζώνη γιατί είναι η ζώνη της υποστήριξης των φτερών σας! Οπότε να έχετε καλά στο νου σας και κυρίως στις αισθήσεις σας τώρα που θα μιλήσουμε για τα φτερά σας, αυτήν τη ζώνη. Να την νοιώθετε. Και τώρα που την έχετε κατά νου μπορείτε να καθίσετε. Ευχαριστώ πολύ!

 

Επικοινωνία με τον Σαιν Ζερμαίν:

Μιλάμε για ελευθερία, για φτερά, και για τα φτερά της ελευθερίας σήμερα και ο Σαιν Ζερμαίν είναι εδώ για να μιλήσουμε για την ελευθερία, ποιος άλλος;

Μπείτε στις αισθήσεις σας και νοιώστε αυτήν τη ζώνη που αγκαλιάσατε πριν από λίγο ή που κάποιος άλλος αγκάλιασε για σας πριν από λίγο. Ακόμα καλύτερα ξέρετε όταν κάποιος άλλος αγκαλιάζει το δικό σας σώμα γιατί έτσι είναι μια ολόκληρη αλυσίδα που δημιουργείται και ξέρετε ότι δεν υπάρχει διακοπή. Το είπαμε συχνά σήμερα ότι ενώνονται οι καρδιές. Δεν είναι μόνο οι καρδιές που ενώνονται. Είναι όλα τα σώματά σας που ενώνονται, όλες οι ενέργειες σας που ενώνονται μέσω όμως των σωμάτων σας, σήμερα.

Έτσι είστε παρόν, παρούσα σ’ αυτήν τη ζώνη της πλάτης σας που στηρίζει, δίνει μια βάση απτή, γερή, για να μεγαλώσουν και να ανοίξουν τα φτερά σας! Η ρίζα των φτερών πηγάζει από κει, μετά τα φτερά βέβαια που ξεκινάνε; στην καρδιά, εννοείται. Νοιώστε το αυτό: τη ρίζα των φτερών στην καρδιά και να πάει πιο βαθιά, μέχρι εκείνη τη ζώνη που νοιώσατε. Εκεί, δείτε ότι βγαίνουν από την πλάτη σας δυο μεγάλα φτερά, πουπουλένια, άσπρα, καταπληκτικά φτερά! Η Γωγώ στη γιόγκα μας έκανε να κάνουμε το πέταγμα των γλάρων και όντως αυτό είναι που κάνετε με τα φτερά: κάνετε ένα καταπληκτικό πέταγμα γιατί είναι τόσο μεγάλα που αγκαλιάζουν όλο το ενεργειακό χώρο γύρω σας.

Δείτε τα να κλείνουν πίσω σας και να ανοίξουν, και να κλείνουν και να ανοίξουν ξανά… μην φοβάστε, έχετε γείτονες όντως αλλά δεν θα ενοχληθούν. Αντίθετα θα επωφεληθούν απ’ αυτό το πέταγμα, και αν είστε δίπλα σε τοίχο μην σας νοιάζει καθόλου γιατί τα φτερά σας αγνοούν τον τοίχο και μπορούν να ανοίξουν ακόμα και μέσα στον τοίχο, μέχρι το επόμενο δωμάτιο, το μπαλκόνι, σε οποιοδήποτε χώρο όπου βρίσκεστε.

Το ερώτημα είναι: γιατί σας δίνουμε σήμερα αυτό το εργαλείο; Σήμερα που σας δόθηκαν ήδη τόσο πολλά εργαλεία για να προχωρήσετε! Κάποιος είπε πριν ότι παίρνετε ενέργεια για όλη τη χρονιά. Παίρνετε εργαλεία για όλη τη χρονιά, κι εσείς, θα έχετε την ευθύνη και την τύχη να μπορείτε να επιλέξετε κάθε μέρα, κάθε στιγμή, ποιο θα χρησιμοποιήσετε ανάλογα με τη διάθεσή σας και τις συνθήκες που επικρατούν γύρω σας: άλλο όταν έχετε χρόνο κάθε μέρα για ένα συγκεκριμένο διαλογισμό, άλλο όταν περπατάτε στο δρόμο, άλλο όταν κάνετε ουρά στο ταχυδρομείο, στην τράπεζα. Έτσι, ανά πάσα στιγμή στη ζωή σας μπορείτε να επιλέξετε αυτό που είναι κατάλληλο για σας εκείνη την στιγμή !

Πότε θα επιλέξετε το πέταγμα των φτερών σας; Μερικά παραδείγματα: είχατε μια δύσκολη μέρα. Νοιώθετε ότι όλος ο κόσμος γύρω σας άντλησε ενέργεια από σας. Είστε κουρασμένοι. Μπαίνετε στο αυτοκίνητό σας ή περπατάτε γυρίζοντας από το γραφείο στο σπίτι σας: με το ρυθμό των βημάτων σας νοιώστε τα φτερά να ανοιγοκλείνουν, τίποτα άλλο. Περπατάτε και σε κάθε βήμα κλείνουν και ανοίγουν. Μπορείτε να νοιώσετε και τον αέρα που δημιουργείται έτσι, κάνοντας αυτήν την κίνηση ανά πάσα στιγμή. Δεν χρειάζεται να το κάνετε για ένα τέταρτο. Όταν θα έχετε κινήσει τα φτερά σας δυο-τρεις φορές ήδη θα νοιώσετε τη διαφορά, ήδη γύρω σας η ενέργεια δεν θα είναι η ίδια, δεν θα είναι! Ήδη θα ξαναβρείτε τον εαυτό σας. Έχετε δώσει τόσο πολλά όλη την ημέρα! Χρειάζεται να ξαναβρείτε τον χώρο το δικό σας, τη δικιά σας ενέργεια! Τα φτερά σας βοηθάνε σ’ αυτό, σε χρόνο ρεκόρ!

Άλλο παράδειγμα: κάνετε ουρά στην τράπεζα. Τόσο πολλές ενέργειες μπροστά σας, πίσω σας, σε ένα χώρο που ίσως δεν σας ενθουσιάζει ιδιαίτερα! Σκέφτεστε τα φτερά… Δεν χρειάζεται να προστατευτείτε, δεν χρειάζεται να ζητήσετε βοήθεια σε μεγάλα πνεύματα, χρειάζεται εσείς να είστε στην θέση σας! Να κάνετε αυτό που ήρθατε να κάνετε εδώ και τώρα! Ανοίγετε τα φτερά, τα κλείνετε, ανοίγετε, κλείνετε. Ανοιγοκλείνω, ανοιγοκλείνω στο ρυθμό της αναπνοής μου, και εννοείται ότι μπορείτε να το κάνετε και τώρα… και αλλάζει όλη η δόνηση του χώρου στο οποίο βρίσκομαι! Και επωφελούνται όλοι, σε δυο λεπτά!!! Και μπορώ να το συνεχίσω, μπορώ να το σταματήσω και απλώς να απολαύσω τον απόηχο που αφήνει το πέταγμα, που αφήνει αυτή η κίνηση γιατί ναι, αν ανοίξετε και τα αυτιά σας ακούτε! Ακούτε την κίνηση των φτερών, είναι απτή. Την ακούτε, τη βλέπετε με τα μάτια της καρδιάς σας, μπορείτε σχεδόν να ακουμπήσετε αυτά τα φτερά…

Και είστε σε μια εντελώς καινούρια δόνηση μέσα σε δυο λεπτά! Αυτό που θέλουμε να σας πούμε λέγοντας αυτό είναι ότι ναι μεν άλλες στιγμές ενδείκνυται να καλέσετε ανώτερα πεδία, να μας καλέσετε δίπλα σας, μέσα σας, και το κάνετε συχνά και καλά κάνετε: είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, για να πράττουμε μαζί σας. Άλλες φορές είναι τόσο σημαντικό, μα τόσο σημαντικό να είστε αυτό που είστε εσείς και να καταλάβετε ότι δεν χρειάζεται πάντα να είναι ο Σαιν Ζερμαίν μαζί σας, να είναι ο Χριστός μαζί σας, αλλά να είναι ο Εαυτός σας μαζί σας, να είστε εσείς!

Αυτό τι σημαίνει, γιατί το τονίζουμε; Γιατί είναι άκρως σημαντικό σ’ αυτήν την περίοδο να πάρετε την ευθύνη του ρόλου σας στα χέρια σας και να καταλάβετε πόσο σημαντικοί είστε εσείς! Όχι μόνο εσείς όταν είστε μαζί μας: εσείς, ο καθένας από σας! Ο καθένας από σας έχει απέραντη σημασία, απίστευτη σημασία! Αγαπάμε χωρίς όρια τον καθένα από σας γι’ αυτό, για την ομορφιά του, και σας ακούμε, σας βλέπουμε, να διστάσετε, να μας πείτε «μα εγώ δεν είμαι και τόσο όμορφος –στην καρδιά εννοούμε-, δεν είμαι και τόσο όμορφη, πρέπει να είσαι μαζί μου για να είμαι όμορφη, για να είμαι όμορφος!»… και εμείς σας αγαπάμε τόσο πολύ! Θα θέλαμε να κρατήσουμε έναν καθρέφτη μπροστά σας για να δείτε την ομορφιά σας και για να μπείτε σ’ αυτό που είστε, συνειδητά, γιατί τότε περνάει μέσα σας τόσο πολύ ενέργεια, τόσο πολύ φως!

Είστε ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε μας που αιωρούμαστε… -είμαστε λίγο αλλού, είμαστε κι εδώ βέβαια αλλά για σας λίγο αλλού- και τη Γαία. Γι’ αυτό ήρθατε, γι’ αυτό έχετε πάρει σώμα, γι’ αυτό ενσαρκωθήκατε, για να είστε αυτός ο κρίκος! Όχι για να ρθείτε μαζί μας, όχι για να πεθάνετε και να αφήσετε το σώμα σας στη Γαία εδώ και τώρα! Είστε εδώ για να πάρετε αυτήν την σάρκα, για να πάρετε αυτό το φως και να τα βάλετε μαζί, μαζί, και να τα τιμήσετε!!!

Να τιμήσετε τις εμπειρίες σας, να τιμήσετε το ταξίδι σας, να τιμήσετε αυτό που επιλέξατε για σας πριν την ενσάρκωση!

Κανείς από σας εδώ δεν είναι αρχάριος στο δρόμο! Ξέρετε πολύ καλά ότι τις κατευθυντήριες γραμμές της ζωής σας τις είχατε βάλει πριν την ενσάρκωση. Έχετε δεχτεί πολλά προκειμένου να μεγαλώνετε, προκειμένου να λάμπετε, να ακτινοβολεί το φως που είστε! Οπότε κάντε το, τιμήστε αυτό το σώμα που πήρατε!

«Δύσκολο! Βαρεθήκαμε! Πονάει!» ή «ο άλλος που αγαπάω πονάει! Πως θέλεις, φίλε, να το τιμώ αυτό;»

Θα το τιμήσεις γιατί αυτό ήρθες να μάθεις! Ήρθες να μάθεις κάθε πλευρά, κάθε πτυχή, ήρθες να μάθεις τη χαρά μέσα στη σάρκα, μέσα στο σώμα, μέσα στον πόνο, μέσα σε κάθε εμπειρία ζωής! Γιατί ναι, η ζωή είναι παντού, και στον πόνο και στη χαρά, και θέλουμε να φύγουμε από το ένα για να πάμε στο άλλο; Δεν πάει!!! Δεν πάει. Όσο δεν είμαστε με όλη τη δεκτικότητά μας, με όλη την αγάπη μας για τον εαυτό μας σε κάθε πράξη της ζωής μας, θα την ξαναβρούμε μπροστά μας ξανά και ξανά και ξανά… γιατί αυτό βάλαμε στο πρόγραμμα να μάθουμε! Δεν διώχνουμε απολύτως τίποτα αλλά μαθαίνουμε να τιμήσουμε κάθε εμπειρία!... χρειάζεται να το πούμε; Το ξέρετε όλοι: χωρίς να κρίνουμε!!! Απλώς βάζω τα φτερά και τα κουνάω. Πονάω; Βάζω τα φτερά, γιατί είμαι και αυτό: είμαι ο πόνος, είμαι η δυσκολία, είμαι και τα φτερά. Είμαι και τα δυο.

Έτσι, με τα φτερά… με τα φτερά μπορούμε να κάνουμε πολλά! Με τα φτερά μπορούμε να κάνουμε αυτό που σας δείξαμε δηλαδή ανοίγω, κλείνω, ανοίγω, κλείνω και αλλάζω την ενέργεια του χώρου. Αυτό είναι όταν τα φτερά πηγαίνουν προς τα πίσω. Αλλά τα φτερά μπορούν να έρθουν και μπροστά! Και μπορώ να αγκαλιάσω τον εαυτό μου με αυτά τα φτερά… Μπορώ να αγκαλιάσω τον εαυτό μου και να του πω «σ’ αγαπώ, τι κουράγιο που είχες να τα βάλεις όλα αυτά στη ζωή! Τι θαύμα είσαι εσύ, σώμα, ψυχή, τι θαύμα είσαι εσύ που παίρνεις κάτι και το κάνεις κάτι άλλο, που κάτι που θα είχα βρει πριν μερικά χρόνια ιδιαίτερα δύσκολο τώρα το κοιτάω ως εμπειρία και ως ευκαιρία για περισσότερο φως, για περισσότερη αγάπη! Τι θαύμα είναι αυτή η ζωή που επέλεξα! Πόσο σ’ αγαπώ, εαυτέ μου, για αυτό το θαύμα που είναι η εμπειρία της ζωής μου και πόσο ευγνωμοσύνη –ξαναμιλάμε για την ευγνωμοσύνη σήμερα- πόσο ευγνωμοσύνη έχω για τον εαυτό μου επίσης, γι’ αυτό που έβαλα, αυτό που δέχτηκα, αυτό που με πηγαίνει τόσο μακριά… αν μπορώ να το δεχτώ και να το κοιτάξω με ευγνωμοσύνη και συμπόνια!»…

 

Σας κοιτάμε και χαιρόμαστε. Ναι, ο καθένας σε ένα δρόμο δύσκολο. Είναι αλήθεια… Θα σας πούμε ένα μυστικό τώρα: είναι αλήθεια ότι οι εργάτες του φωτός έχουν συνήθως ιδιαίτερα δύσκολο δρόμο! Τιμωρία; Όχι!!! Δίνουμε τις μεγάλες ευκαιρίες στους καλύτερους… κοιτάξτε τη ζωή σας: πολλές είναι οι ευκαιρίες;;; είστε οι καλύτεροι!!! Αυτό έτσι για να φέρουμε ένα χαμόγελο. Μην κρατήσετε τη λέξη ‘καλύτερος, καλύτερη’, please, ως μια λέξη με κρίση αλλά ως μια λέξη με χιούμορ, ευχαριστούμε!

Και έτσι όντως ο δρόμος του καθενός εδώ είναι ιδιαίτερα δύσκολος και επειδή είναι ιδιαίτερα δύσκολος είναι και ιδιαίτερα πανέμορφος! Οι εργάτες του φωτός ενσαρκώθηκαν με την προοπτική να κάνουν πολύ δουλειά σ’ αυτήν τη ζωή, συνειδητά. Γι’ αυτό και φέρατε πολλά, γι’ αυτό είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και γι’ αυτό σας τεντώνουμε καθρέφτες για να δείτε τον εαυτό σας κατ’ ευθείαν και για να δείτε τον εαυτό σας στο διπλανό σας… στο διπλανό σας! Μερικές φορές σκέφτεστε «αυτός που κάθεται εδώ, δεξιά, αριστερά, πως μπορεί να με καταλάβει; Αυτό που περνάω είναι τόσο ιδιαίτερο! Πως μπορεί να καταλάβει;» Κοιτάξτε τον στα μάτια, στα μάτια… είναι ο επόμενος κρίκος στην αλυσίδα. Οι δυσκολίες σας είναι οι δυσκολίες του. Η θλίψη σας είναι η θλίψη του. Η απογοήτευσή σας όταν σκέφτεστε ότι δεν περπατάτε τόσο γρήγορα όσο θα το θέλατε, είναι η απογοήτευσή του. Κοιτάξτε ακόμα περισσότερο αυτά τα μάτια… τη λάμψη στα μάτια! Και λέτε «τι ωραία μάτια έχει, πόσο λάμπουν τα μάτια της, τα μάτια του, πόσο λάμπουν!» Λάμπουν στο βαθμό που μπορείτε εσείς να αναγνωρίσετε. Αν αναγνωρίζετε τη λάμψη στα μάτια του άλλου, να ξέρετε ότι δεν θα μπορούσατε να την αναγνωρίσετε εάν δεν την είχατε κι εσείς… βλέπετε τα μάτια του άλλου, βλέπετε τη λάμψη μέσα στα μάτια του και βλέπετε τη δικιά σας λάμψη!

Παρακαλούμε πάρα πολύ την επόμενη φορά, δηλαδή σε δυο λεπτά, σε 30 δευτερόλεπτα, σε ένα τέταρτο, σε μια ώρα, αύριο, μεθαύριο, κάθε στιγμή που κοιτάτε τα μάτια του άλλου και βλέπετε μια λάμψη, σκεφτείτε ότι είναι η δικιά σας λάμψη και πείτε ένα ευχαριστώ για το διπλανό σας που καθρέφτισε τόσο καλά την ομορφιά σας!

Βλέπετε, αυτό που γίνεται τώρα είναι ότι περνάτε μια περίοδο τόσο δύσκολη αλλά που περιλαμβάνει τόσο πολλές ευκαιρίες, που αυτό που θα θέλαμε να πάρετε από μας είναι τα εργαλεία για να δείτε πόσο όμορφοι είστε και πόσο λαμπεροί, πόσο απίστευτοι είστε! Και δεν χρειάζεται να ρθείτε σε μας για να σας το πούμε, χρειάζεται μόνο να κοιτάξετε τα μάτια του άλλου και να αναγνωρίσετε ότι τα μάτια του αντανακλούν τη δική σας ομορφιά! Τότε να πείτε ένα ευχαριστώ στον εαυτό σας για την ομορφιά που βλέπετε μέσα!

Αυτό, η αναγνώριση του τι είστε μέσω των ματιών του άλλου, των άλλων, μεγαλώνει την αγάπη που έχετε για τον εαυτό σας. Βλέπετε, ο ένας μεγαλώνει την αγάπη του άλλου, ο ένας μεγαλώνει την ομορφιά του άλλου: λειτουργείτε εντελώς ως αλυσίδα και έτσι μπορείτε να προχωρήσετε με πολύ λιγότερο πόνο, με πολύ περισσότερη συνείδηση, εμπιστοσύνη.

Ο μεγάλος Δάσκαλος είπε να αγαπάτε τον άλλον όπως αγαπάτε τον εαυτό σας… και είναι τόσο δύσκολο γιατί συχνά σκέφτεστε « δεν αγαπάω τον εαυτό μου, πώς να αγαπώ τον άλλον;» Ξεράστε την σειρά, βάλτε μια άλλη σειρά: «αγαπώ τη λάμψη στα μάτια του άλλου και αυτό μου επιτρέπει να αγαπώ τη δικιά μου λάμψη! Μου δίνει τα χέρια του, του δίνω τα δικά μου και ξέρουμε ότι προχωράμε μαζί γιατί ο ένας αντανακλά τον άλλον! Αντανακλώ τον πόνο σου όπως αντανακλώ το φως σου και με τιμάει το ότι με κοιτάς στα μάτια και δέχεσαι να δω τον πόνο σου όπως και το φως σου!»

Αυτό είναι το άνοιγμα που κάνετε μεταξύ σας και που επιτρέπει την αναγνώριση του τι είστε σε όλο το μεγαλείο του! Να το χαίρεστε, να το χαίρεστε βαθιά γιατί αυτό σας οδηγεί στην αγάπη για την οποία μιλάτε από το πρωί και που μεγαλώνει όλο και περισσότερο στις καρδιές σας, που κυκλοφορεί όλο και περισσότερο ανάμεσά σας!

Σας αγαπάμε και στέλνουμε ποτάμια ολόκληρα αγάπης σε σας αλλά δεν είναι τίποτα σε σχέση με την αγάπη που περνάει από τη δικιά σας καρδιά στην καρδιά του άλλου και αντίστροφα προς εσάς από τον άλλον, απ’ αυτό που αναγνωρίζετε στον άλλον και που αναγνωρίζει ο άλλος σε σας! Εσείς είστε αυτός ο χρυσός κρίκος στη Δημιουργία και κανείς δεν μπορεί να εγκαταστήσει την αγάπη πάνω στη Γη, μόνο εσείς! Εσείς ήρθατε εδώ γι’ αυτό, είναι ο ρόλος σας, ανάμεσα σε μας και τη Γαία: ο ρόλος σας να είστε εδώ και να αγαπάει ο ένας τον άλλος για να κάνετε ένα τέλειο καθρέφτισμα του τι είστε!

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ και σας αγαπάμε!

Και έτσι είναι!