Χαίρομαι πολύ που μου αφήσατε χώρο να περάσω. Καιρός ήταν. Περίμενα υπομονετικά… με αναγνωρίσατε; Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν λοιπόν και έρχομαι να συνεχίσουμε τη δουλειά μας. Καλώς βάλατε δυο κεριά, ένα κερί για την αρσενική ενέργεια και ένα για την θηλυκή, γιατί έτσι από την αρχή έχουμε μια ισορροπία, όπως ακριβώς την ισορροπία που δημιουργήσατε την περασμένη βδομάδα χτίζοντας την Μερκάμπα. Δεν έχουμε μιλήσει καθόλου για πόλο θηλυκό ή για πόλο αρσενικό. Παρόλα αυτά έχουμε μιλήσει για μια διπλή πυραμίδα, και είναι προφανές, όταν έχουμε μια διπλή πυραμίδα, ότι έχουμε και ένα πόλο αρσενικό και ένα πόλο θηλυκό. Τώρα αυτό που θέλουμε να προσθέσουμε σαν εισαγωγή σε σχέση με την Μερκάμπα που χτίστηκε την περασμένη βδομάδα, είναι ότι έχετε ακούσει, έχετε διαβάσει για διαφορετικό τρόπο χτισίματος της Μερκάμπα, με το αρσενικό και το θηλυκό να είναι πολύ πιο οργανωμένα στο χτίσιμο. Να είναι οι βάσεις του οχήματος πολύ πιο συγκεκριμένες. Θα λέγαμε ότι δεν έχει πια και τόσο σημασία. Σημασία έχει η πρόθεσή σας να χτιστεί το όχημα, σημασία έχει να το χτίσετε, να μην μένει στο στάδιο της πρόθεσης. Όπως λέγαμε την περασμένη βδομάδα, να βάλετε το γλυκό να ψηθεί. Δεν φτάνει να το ετοιμάσετε και να έχετε την πρόθεση να το κάνετε. Απλοποιήσαμε το σχέδιο. Σκεφτήκαμε, εμείς οι αρχιτέκτονες του σύμπαντος, ότι όσο πιο απλά είναι τα πράγματα τόσο πιο εύκολα και προσιτά γίνονται για τους ανθρώπους… που πρέπει να πούμε ότι μπερδεύονται μερικές φορές με αυτά που τους δίνουμε. Δεν θέλουμε να παίξουμε τους έξυπνους αλλά έτσι γίνεται. Και έτσι απλοποιήσαμε το σχέδιο. Δεν μειώσαμε όμως τις ενέργειες που μπαίνουνε ούτε τις ικανότητες του οχήματος. Είναι όπως αυτό που κάνατε εσείς με τα ηλεκτρονικά. Πριν από μερικά χρόνια, για να φτιάξετε έναν υπολογιστή, χρειαζόσασταν ένα ολόκληρο δωμάτιο για να το βάλετε. Πριν από πέντε χρόνια, αυτόν τον υπολογιστή που χρειαζόταν ένα δωμάτιο, μπορούσατε να τον βάλετε σε ένα κουτί. Τώρα ο ίδιος υπολογιστής, όχι λάθος, δεν είναι πια ο ίδιος αλλά είναι πολύ καλύτερος και μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα πράγματα, χωράει στο χέρι σας. Το ίδιο φτιάξαμε και εμείς αναλογικά. Πριν το όχημα της Μερκάμπα ήταν αρκετά πολύπλοκο. Τώρα απλοποιήθηκε αλλά με παρόμοιες ικανότητες και θα λέγαμε με καλύτερες ικανότητες.

Δυο πυραμίδες λοιπόν με μια τετράγωνη βάση, η μία προς τα πάνω και η άλλη προς τα κάτω. Περιέχουν όλα τα σώματα σας. Περιμένουν τα τρία υλικά, τα τρία στοιχεία που βρήκατε την περασμένη βδομάδα. Είναι αυτά που αμέσως σας βάζουν στο στόχο σας. Σας κάνουν να θυμάστε γιατί ήρθατε και να νιώθετε ποιοι είστε, από πού έρχεστε και που πηγαίνετε. Μια Μερκάμπα που επεκτείνεται μέχρι την Πηγή σε μια ακτίνα, και μέχρι το κέντρο της Γης σε μια άλλη ακτίνα. Πάρετε μερικές βαθιές ανάσες μέσα σ’ αυτό το όχημα και δείτε πως είναι γύρω σας, πως είναι τα τοιχώματα. Πως είναι ο αέρας που το γεμίζει, ποια είναι η αίσθηση, ποια είναι η δόνηση. Πάλλονται οι τοίχοι. Είναι ζωντανοί οι τοίχοι, εσείς τους χτίζετε, αλλά δεν είναι άκαμπτοι. Είναι φτιαγμένοι από ζωντανή ύλη που αναπνέει και θα πηγαίναμε και λίγο πιο μακριά λέγοντας ότι είναι μια συνειδητή ύλη. Ξέρει που πηγαίνει. Είναι ένα όχημα που δεν χρειάζεται να οδηγήσετε εσείς. Εσείς, χρειάζεται να το φτιάξετε, χρειάζεται να του δώσετε χώρο, να του δώσετε μια πραγματικότητα. Να το κάνετε πραγματικό αυτό το όχημα και όχι μόνο μια σκέψη. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την επανάληψη της πρόθεσής σας κάθε μέρα. Έτσι γίνεται το χτίσιμο, και αφού το έχετε χτίσει, αφού το αισθάνεστε γύρω σας ακόμα και όταν περπατάτε στο δρόμο, ακόμα και όταν είστε στα σπίτια σας και κάθεστε με τους άλλους. Δεν χρειάζεται να κάνετε εσείς τίποτα άλλο. Είναι αυτό το όχημα που θα σας πηγαίνει εκεί που ξέρει εκείνο ότι σας περιμένουν.

Θα θέλαμε λοιπόν να μπείτε στην Μερκάμπα, στη δικιά σας, να την γεμίσετε με τα στοιχεία σας, να πάρετε μερικές αναπνοές μέσα της και να νιώθετε πως πάλλεται και που σας πηγαίνει…(παύση) σας πήγε κάπου. Δεν ξέρετε ακόμα που, αλλά νιώθετε ότι έχετε φτάσει. Και αυτό που σας ζητάμε είναι να ανοίξετε μια πόρτα σε έναν τοίχο και να βγείτε από κει, να βγείτε από το όχημά σας. Θα σας περιμένει. Να βγείτε όλοι και να δείτε σε ποια πλατφόρμα φτάσατε. Σε μια άλλη Γη φτάσατε.

Φτάσατε σε μια Γη που γνωρίζετε πολύ καλά γιατί έχετε εργαστεί πολύ συχνά στον ύπνο σας. Βλέπετε ότι εκεί εργάζονται και πολλοί άλλοι. Είναι η πρώτη φορά όπου έρχεστε εδώ συνειδητά, σε στιγμές όπου δεν κοιμάστε, που το σώμα σας είναι ξύπνιο. Όταν έρχεστε εδώ την νύχτα δεν χρειάζεστε Μερκάμπα γιατί η ψυχή σας, σας οδηγεί κατ’ ευθείαν. Δεν χρειάζεται τέτοια διαδικασία. Όταν είστε ξύπνιοι, μπορείτε ανά πάσα στιγμή να μπείτε σε διαλογισμό, να μπείτε στην Μερκάμπα και να βάλετε απλώς την πρόθεση να πάτε στη νέα Γη. Και όταν θα νιώθετε ότι η δόνηση αλλάζει, θα ξέρετε ότι έχετε φτάσει, ότι μπορείτε να ανοίξετε την πόρτα και να έρχεστε για να πάρετε πληροφορίες και ιδέες. Γιατί τι κάνετε τη νύχτα εκεί; Χτίζετε το μέλλον. Χτίζετε το μέλλον με καινούριες τεχνικές, καινούριες ιδέες, καινούριες σχέσεις με τους ανθρώπους και καινούρια σχέση με τον εαυτό σας. Βέβαια είναι πολύ κρίμα μετά το πρωί να μην θυμάστε τίποτα. Αλλά έτσι λειτουργεί. Δείτε τι πλούτος θα μπορούσε να ήταν εάν θυμόσασταν όλες τις εφευρέσεις που γίνονται στη νέα Γη, και εάν αρχίζατε να τις εφαρμόσετε στον τρισδιάστατο κόσμο.

Αυτό λοιπόν είναι μια από τις πολλές χρήσεις που μπορείτε να κάνετε απ’ αυτό το όχημα. Μερικοί θα σας πουν ότι δουλεύουν την Μερκάμπα για να χτίσουν ένα όχημα ώστε όταν θα γίνει ο Αρμαγεδών να έχουν ένα όχημα για να φύγουν από τη Γη. Κατ’ αρχήν ο Αρμαγεδών έχει τελειώσει εδώ και πολύ καιρό, είπαμε ότι δεν υπάρχει περίπτωση πια να γίνει. Μετά, αυτά τα σχέδια είναι τόσο πολύ τραβηγμένα που καλά θα ήταν να μην τα ακούσετε. Ο καθένας βγάζει αυτό που θέλει για να φοβίσει το διπλανό ή για να μιλήσει για πράγματα που αυτή τη στιγμή δεν υφίστανται στη Γη ώστε να τραβήξουν την προσοχή από το ‘εδώ και τώρα’ στο ‘ίσως μια μέρα’, με αποτέλεσμα ότι τίποτα δεν γίνεται. Εμείς χρειαζόμαστε εργάτες του φωτός που εργάζονται. Εργάτες είναι. Δεν είναι εδώ για να ονειροπολούν, είναι εδώ για να εργάζονται. Μπορούν να εργάζονται με τα όνειρά τους, επιβάλλεται, αλλά και να εργάζονται. Γιατί καλό είναι όταν υπάρχει όνειρο να το φέρουμε στην πραγματικότητα ώστε να μην μένει όνειρο. Και αυτό σας ζητάμε αυτές τις εβδομάδες. Να δείτε τι ονειρεύεστε, να δείτε τι θέλετε. Τι θέλετε όπως λέτε για το καλό όλων και όχι μόνο για το δικό σας, και να το φέρετε. Να το φέρετε μαζί σας, συνειδητά. Και συνειδητά να προσπαθήσετε μετά να το κάνετε πραγματικότητα εδώ και τώρα στον τρισδιάστατο κόσμο.

Είμαστε λοιπόν στη νέα Γη, στην πλατφόρμα όπου φτάνουν όλα τα οχήματα, όπου γίνονται οι αφίξεις. Ήρθατε και εσείς και κάποιος σας πλησιάζει, σας καλωσορίζει. Σας ρωτάει τι θέλετε. Σας συμβουλεύουμε να του πείτε ότι αυτό που θέλετε είναι να βρείτε κάτι που έχετε εσείς δημιουργήσει εκεί, ή που έχετε βοηθήσει να δημιουργηθεί εκεί και έτσι είναι κάτι που ξέρετε καλά. Για να το φέρετε στη Γη όπου ζείτε τώρα. Και θα θέλαμε να τον αφήσετε αυτόν τον ‘άνθρωπο’, ας το πούμε έτσι, να σας οδηγήσει. Είναι ο οδηγός σας, έτσι θα τον ονομάσουμε καλύτερα. Αφήστε τον να σας πιάσει από το χέρι και να σας πάει κάπου.

Μπορεί να σας πάει σε ένα μεγάλο κτήριο όπου φυτρώνουν καινούρια πράγματα. Καινούρια φυτά, καινούριες ουσίες δημιουργούνται για να τρέφουν τους ανθρώπους, τις οντότητες που ζουν εκεί. Πολύ ζωή έχει σ’ αυτό το κτήριο, είναι σαν μαιευτήριο, μόνο που είναι φυτά αυτά που έρχονται στη ζωή, και πάρα πολλές οντότητες, πολλοί άνθρωποι είναι δίπλα για να τα φροντίσουν, να τους δώσουν πάρα πολύ, μα πάρα πολύ αγάπη και να τα βοηθήσουν να μεγαλώνουν με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’ αυτό που έχουν στη Γη. Επικοινωνούν με τα φυτά. Νιώθουμε τι λείπει, τι χρειάζονται. Και τα φυτά έχουν ιδέα πάνω σ’ αυτό και μπορούν να επικοινωνούν με τους ανθρώπους που τα φροντίζουν. Δείτε τι ωραία σχέση είναι αυτή και δείτε πόσο δημιουργική σχέση είναι αυτή. Τόσο μεγάλος σεβασμός μεταξύ τους. Είναι άνθρωποι που μεγαλώνουν φυτά, τα οποία αφήνουν τους ανθρώπους να τα μεγαλώνουν με τις καλύτερες συνθήκες ώστε να μπορούν να γίνονται τροφή γι’ αυτούς. Και με αυτό τον τρόπο να ενσωματωθούν με τους ανθρώπους αυτούς. Ξέρουν ότι σε κάποιο στάδιο θα γίνονται ένα. Και επειδή ξέρουν ότι θα γίνονται ένα σε κάποιο στάδιο, έχουν αρχίσει από τώρα να γίνονται ένα. Και επειδή έχουν γίνει ένα από εδώ και τώρα, και οι άνθρωποι νιώθουν πολύ καλά αλλά και τα φυτά νιώθουν εξαιρετικά καλά και μεγαλώνουν με τις καλύτερες συνθήκες, ξέρουν και οι μεν και δε όλο το τροχό της εξέλιξης. Τον έχουν δεχτεί και τον χρησιμοποιούν για να περάσουν καλά και για να δοθούν με τον καλύτερο τρόπο ο ένας στον άλλον. Γιατί όταν ο άνθρωπος φροντίζει το φυτό, δίνεται και αυτός. Δίνει όλη την αγάπη που έχει μέσα του, δίνει όλη την φροντίδα που μπορεί να έχει για αυτά τα φυτά. Ενώνεται με αυτά. Και πριν δοθεί το φυτό στον άνθρωπο δόθηκε ο άνθρωπος στο φυτό. Αυτός είναι ο κύκλος. Και είναι παρόμοιος ο κύκλος για πολλά πράγματα. Περιμένετε να εισπράξετε πράγματα, περιμένετε πράγματα να σας δοθούν πριν δοθείτε εσείς. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να γίνει το αντίθετο; Να δοθείτε πρώτα και μετά να εισπράξετε; Έτσι πάει ο κύκλος.

Τι νομίζετε, όταν κάνετε παιδιά, τι περιμένετε; Περιμένετε πρώτα το παιδί να έρθει, να σας αγκαλιάζει, να σας λέει καλά λόγια, να σας δώσει αγάπη και λέτε ‘αν μου δώσει αγάπη το παιδί, θα του δώσω και εγώ;’ Ποτέ. Μόλις γεννηθεί το παιδί το ποτίζετε με τόσο πολύ αγάπη, το παίρνετε αγκαλιά, του λέτε όλα τα γλυκά λόγια που ξέρετε, το ποτίζετε με όλη την αγάπη που έχετε στην καρδιά. Και επειδή τα έχει ακούσει το παιδί, επειδή τα έχει ζήσει, τα έχει εισπράξει, μπορεί να σας τα ανταποδώσει. Αυτή είναι η θέση σας, είναι μια θέση ευθύνης. Οπότε εσείς αρχίζετε, εσείς δίνετε πρώτα και μετά σας έρχονται. Έτσι πάει ο κύκλος της δημιουργίας. Δεν έρχεται πρώτα η δημιουργία. Εσείς δίνεστε πρώτα. Σκληρό είναι; Και ναι και όχι. Γιατί δεν θα το σκεφτόσασταν ποτέ, μα ποτέ, να πείτε ότι είναι σκληρό για έναν μπαμπά ή για μια μαμά να αγαπάει το νεογέννητο. Σας φαίνεται προφανές και καθόλου σκληρό. Το αντίθετο, έχετε γεμίσει με τόσο πολύ αγάπη, μα τόσο πολύ, που χαίρεστε που την δίνετε. Αυτή είναι η χαρά, η χαρά σας, να δίνετε αυτήν την αγάπη που νιώθετε. Δεν είναι κάτι σκληρό. Χαίρεστε για την αγάπη που δίνετε.

Και εδώ το ίδιο γίνεται. Οι άνθρωποι χαίρονται για όλη την φροντίδα και για όλη την αγάπη που δίνουν στα φυτά. Έτσι μεγαλώνουν τα φυτά και πολύ αυθόρμητα ανταποδίδουν αυτήν την αγάπη και τρώγονται από τους ανθρώπους, και ενσωματώνονται και γίνονται ένα. Ούτε αυτό δεν είναι σκληρό γιατί είναι ένα δόσιμο στο δικό τους επίπεδο, μετά απ’ όλα αυτά που έχουν εισπράξει. Και είναι μια μετουσίωση των ενεργειών τους. Οπότε, όλα εξαρτώνται όπως το ξέρετε πολύ καλά, από ποια οπτική γωνία κοιτάμε τα πράγματα.

Θέλουμε να αφήσετε αυτό το κτήριο όπου μπήκαμε και να πάτε να κοιτάξετε σε μια άλλη γωνία της νέας Γης. Δείτε τον εαυτό σας να περπατάει και να πηγαίνει μέχρι ένα σχολείο που είναι στην άλλη άκρη του δρόμου. Εύκολα θα το βρείτε, με τις φωνές που σας έρχονται, με τα γέλια που έρχονται από κει, με την κίνηση που φαίνεται να υπάρχει. Τίποτα δεν είναι σταθερό εκεί… ένα ατελείωτο παιχνίδι. Αλλά κοιτάξτε λίγο τα παιδιά. Παίζουν. Χαίρονται. Κοιτάξτε τα στα μάτια. Πως σας φαίνονται αυτά τα παιδιά, πως σας φαίνεται το βλέμμα τους; Κρυστάλλινο θα μου πείτε. Σοφό. Ξέρουν. Δεν είναι εκεί οι άνθρωποι, δάσκαλοι όπως λέτε, για να τους μάθουν κάτι. Είναι εκεί για να τους υπενθυμίσουν πράγματα. Θα μου πείτε ‘λίγο-πολύ το ίδιο δεν είναι, αλλάζουμε τις λέξεις, παίζουμε με τις λέξεις, αλλά η ίδια διδασκαλία δεν είναι;’ Όχι αγαπητοί μου, δεν είναι η ίδια διδασκαλία, γιατί η βάση είναι διαφορετική. Όταν νομίζετε ότι μαθαίνετε πράγματα σε κάποιον, βάζετε τον εαυτό σας σε μια θέση και τον άλλον σε μια άλλη, πολύ πιο χαμηλή από τη δικιά σας. Βάζετε και χτίζετε μια ιεραρχία. Νομίζετε ότι οι άλλοι δεν έχουν τίποτα να σας μάθουν ενώ εσείς έχετε πολλά να τους μάθετε. Όταν ξεκινάτε, σκεπτόμενοι ότι θα τους υπενθυμίσετε πράγματα, ξεκινάτε με την μεγάλη αρχή ότι βρίσκεστε στο ίδιο επίπεδο, ότι αναγνωρίζετε ότι ήδη ξέρουν. Αναγνωρίζετε ότι είναι το ίδιο μεγάλοι απ’ ό,τι είστε εσείς. Αναγνωρίζετε ότι είστε εδώ μαζί για να περάσετε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα μαζί, να χτίσετε κάτι μαζί, να δημιουργήσετε μαζί. Μαζί. Όχι ο ένας πάνω από τον άλλον και ο άλλος από κάτω από τον πρώτο. Μαζί, χέρι-χέρι. Ο τρόπος τους να μάθουν είναι το παιχνίδι. Ο δικός σας μπορεί να είναι ο διαλογισμός, το βιβλίο. Δεν είναι το ένα καλύτερο από το άλλο. Κάθε ηλικία χρειάζεται κάτι διαφορετικό για να γεμίσει τα κενά της.

Μην ξεχάσετε ότι όταν αυτοί οι δάσκαλοι που είναι εκεί ξεκινάνε λέγοντας ότι είναι εκεί για να υπενθυμίσουν στα παιδιά αυτά που ξέρουν, αυτό γίνεται και αντίστροφα. Γιατί τα παιδιά γεννήθηκαν σ’ αυτήν τη Γη πολύ πιο πρόσφατα από τους δασκάλους τους, και είναι πολύ πιο κοντά, σε σχέση με τους δασκάλους, από την Πηγή, από την άλλη πλευρά. Θυμούνται πράγματα που οι μεγάλοι δεν θυμούνται πια. Οπότε, τι γίνεται σ’ αυτά τα σχολεία; Γίνεται κάτι πάρα πολύ, μα πάρα πολύ αστείο. Γίνεται ότι δίνονται δυο διαφορετικά μαθήματα. Υπάρχει ένας κύκλος όπου οι μεγάλοι υπενθυμίζουν στους μικρούς αυτά που έχουν ξεχάσει, και υπάρχει ένας άλλος κύκλος όπου οι μικροί υπενθυμίζουν στους μεγάλους αυτό που έχουν ξεχάσει. Και βλέπετε, εκεί που σας μιλάγαμε για έναν κύκλο που έρχεται σε ολοκλήρωση όταν ήμασταν στο κτήριο με τα φυτά, εδώ φτάνουμε ακριβώς στο ίδιο πράγμα. Δεν υπάρχει απλώς κάτι που δίνεται από τους μεν στους δε, αλλά υπάρχει κάτι που δίνεται από τους μεν στους δε και μετά αντίστροφα. Παράξενο ακούγεται. Πολύ παράξενο για το τρισδιάστατο κόσμο, και όμως τόσο λογικό για τις καινούριες ενέργειες της νέας Γης. Έτσι ο καθένας νιώθει ότι αναγνωρίζεται για αυτό που είναι. Ο καθένας νιώθει ότι έχει κάτι να φέρει και να δώσει στον άλλον, και ο καθένας νιώθει ότι έχει κάτι να πάρει, να κερδίσει από τον άλλον. Είναι τέτοια η σχέση ισορροπίας που γεμίζει τους πάντες και ισορροπία αλλά και χαρά. Τους γεμίζει χαρά. Τους γεμίζει χαρά να νιώθουν ότι και παίρνουν, και δίνουν. Ότι ο καθένας είναι μέλος μια διαδικασίας ατελείωτης.

Πριν αρχίσετε την επικοινωνία μιλάγατε για την κούραση και κάποιος ρώτησε ‘κουράζονται εκεί πάνω;’ Μιλώντας για μας. Αυτό είναι το επόμενο στάδιο, το στάδιο της νέας Γης, που έχετε πετύχει εκεί για να φύγετε από την κούραση. Όταν μπαίνετε σε ένα κύκλο δημιουργίας, όπου συνεχώς και δίνετε και παίρνετε, δεν υπάρχει θέση για την κούραση. Μόνο όταν φεύγετε απ’ αυτόν τον κύκλο για κάποιο λόγο μπορεί να μπει η κούραση. Αλλιώς δεν έχει θέση, και στα υψηλότερα επίπεδα έχει ακόμα λιγότερη θέση. Αλλά χωρίς να πάμε σε πολύ λεπτεπίλεπτες ενέργειες, απλώς πηγαίνοντας εδώ στη νέα Γη, θα δείτε ότι ήδη εκεί η κούραση είναι σχεδόν ανύπαρκτη γιατί υπάρχει συνεχώς το πάρε-δώσε. Και πέρα από αυτό το πάρε-δώσε η ικανοποίηση και χαρά που το συνοδεύουν.

Θα θέλαμε λοιπόν αυτά τα δυο παραδείγματα που είδατε εκεί να τα βάλετε στην καρδιά σας και να αφήσετε τον οδηγό να σας φέρει πίσω στην πλατφόρμα, και ο καθένας να μπει στην Μερκάμπα του, να κλείσει την πόρτα, να νιώθει τις ενέργειες τις δικιές του μέσα σ’ αυτήν την Μερκάμπα, μέσα σ’ αυτό το όχημα, να το νιώθει να πάλλεται και να πάει προς τη Γη, προς τον τρισδιάστατο κόσμο.

Αυτό που σας ζητάμε τώρα, και μπορείτε να απαντήσετε τώρα ή να το σκεφτείτε αργότερα, να μπει στους διαλογισμούς σας αυτήν την εβδομάδα, να αναρωτιέστε λοιπόν τι μάθατε, τι κερδίσατε από αυτό το ταξίδι; Τι έχετε κρατήσει απ’ αυτά που είδατε; Μην μας πείτε ότι αυτό που έχετε δει εκεί μπορεί να εφαρμοστεί μόνο εκεί. Γιατί πήγατε εκεί, για να κάνετε μια βόλτα; Το κάθε άλλο! Γι αυτό είμαστε εμείς εδώ, για να σας πάμε βολτούλες έτσι για πλάκα; Καθόλου. Η νέα Γη είναι το εργαστήριό σας. Κάνετε έρευνες. Κάνετε δοκιμές. Βλέπετε αυτό που ταιριάζει, αυτό που λειτουργεί, ή αυτό που δεν λειτουργεί. Αυτά τα δυο παραδείγματα που σας δείξαμε είναι παραδείγματα που είδατε ότι λειτουργούν, και είστε περήφανοι που έχετε μια συμμετοχή σ’ αυτό. Δεν φτάνει να πάτε εκεί και να συνειδητοποιήσετε αυτό που κάνετε τη νύχτα. Σας ζητάμε να το φέρετε εδώ, στη Γη. Και θα θέλαμε να σκεφτείτε πως μπορείτε να εφαρμόσετε τις αρχές που είδατε στη ζωή σας, ο καθένας από σας. Θα σας αφήσουμε δυο λεπτά για να το πρωτοσκεφτείτε λίγο, και μετά θα το σκεφτείτε περισσότερο στα σπίτια σας. Σκεφτείτε το λίγο και τώρα για μια αρχή, αυτό που είδατε, αυτό το πάρε-δώσε, αυτός ο συνεχής ενεργειακός κύκλος. Που θα μπορούσατε να το εφαρμόσετε εδώ, στην οικογένειά σας, στους φίλους σας, στην εργασία σας, στα χόμπι που έχετε. Που θα μπορούσε να μπει αυτό; Σκεφτείτε το λίγο (παύση).

Χαιρόμαστε που σκέφτεστε δημιουργικά και αναρωτιέστε που μπορείτε να το εφαρμόσετε αυτό. Και χαιρόμαστε ιδιαίτερα που έχετε όρεξη να το εφαρμόσετε. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα βλέποντας την ανυπομονησία σας να το εφαρμόσετε πράγματι.

Αυτό που κάνετε τώρα φέρνει ελπίδες μεγάλες γιατί έτσι θα προχωρήσει η Γη: όταν φέρνουμε στο επίπεδο του τρισδιάστατου κόσμου τις εφευρέσεις που έχουμε κάνει στη νέα Γη. Έτσι προχωράμε. Έτσι δημιουργούμε. Να είστε δημιουργοί παιδιά μας αυτήν την εβδομάδα. Βάλτε τις εφευρέσεις σε λειτουργία, εδώ και τώρα, μέσα σ’ αυτήν την πόλη όπου ζείτε, μέσα σ’ αυτό το σπίτι όπου ζείτε, στο γραφείο, και την επόμενη εβδομάδα ελάτε. Ελάτε να πείτε στους άλλους τι άλλαξε, γιατί θα δείτε ότι πολλά πράγματα θα αλλάξουν. Μέχρι τότε σας παίρνουμε αγκαλιά, γιατί όπως είπαμε το πρώτο βήμα είναι να δώσουμε κι εμείς αυτό κάνουμε με σας. Σας δίνουμε όλη την αγάπη μας, όλη την προσοχή μας και όλη την εμπιστοσύνη που έχουμε σε σας.

Να είστε καλά και καλή δουλειά!

Και έτσι είναι.