Συναντήσεις με τον Χριστό - 2016
5 – Με τους Πλειάδιους

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
24/02/2016

Πάρτε βαθιές ανάσες, χαλαρώστε, ξεχάστε ό,τι είπατε… Είστε καινούρια άτομα, καλώς ήρθατε στο καινούριο! Ξεχάστε τα παλιά, η αλλαγή προχωράει… ξεχάστε ό,τι είπαμε, ό,τι είπατε, ξεχάστε τα όλα: η αλλαγή εγκαθίσταται, έτσι είναι. Όλα αλλάζουν. Δεν είστε ίδιοι. Τίποτα δεν είναι πια ίδιο απ’ ό,τι βλέπατε πριν τρεις μήνες. Ολοκληρώνεται ο κύκλος σιγά-σιγά. Έχετε ακόμα μερικές μέρες για να ολοκληρώσετε την αλλαγή σας αλλά έχει προχωρήσει πια πολύ, ικανοποιητικά, όπως το είχατε και το είχαμε μαζί σχεδιάσει. Η αλλαγή γίνεται…
 
Μερικοί από σας, που νοιώθουν ότι βλέπουν ορισμένα θέματα αλλιώς στη ζωή τους χωρίς ωστόσο να νοιώθουν ριζική αλλαγή, λένε: «που είναι αυτή η αλλαγή για την οποία μιλάτε τόσο δυναμικά;» Δεν χρειάζεται να τη νοιώθετε παντού. Δεν τη νοιώθετε μερικές φορές έξω από σας: μερικοί βλέπουν την αλλαγή επειδή έχει άμεση επίπτωση πάνω στις σχέσεις τους, στην εργασία τους. Για άλλους, η αλλαγή είναι ακόμα πιο βασική, μέσα στην καρδιά: στο πώς αντιλαμβάνεστε τη ζωή και το καθετί γύρω σας. Μπορεί αυτή η αλλαγή να είναι ακόμα και μικροσκοπική αλλά βλέπετε, μια αλλαγή στην οπτική σας γωνία, έστω και πολύ μικρή, αλλάζει την αντίληψη όλου του κόσμου μπροστά σας.
 
Μην νομίζετε φίλοι μας, επειδή αυτό που νοιώθετε είναι μικρό, ότι δεν έχετε δουλέψει αρκετά : μερικές φορές είναι οι πιο μικρές αλλαγές που είναι οι πιο ουσιαστικές γιατί ακουμπάνε τη δομή σας, το πιο βαθύ σημείο μέσα σας. Εκεί, πραγματικά, φτάνει ένα χιλιοστό να κουνηθεί κάτι, και στην επιφάνεια τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Είναι όλη η οπτική γωνία που έχει αλλάξει!
 
 
- Τι επιτρέπει η αλλαγή; -
 
Τι επιτρέπει η αλλαγή που έρχεται και που καλείστε να καλωσορίσετε τον επόμενο μήνα, και από τώρα σιγά-σιγά; Το αποτέλεσμα της αλλαγής είναι η ενότητα, η αναγνώριση της ενότητας. Θα μας πείτε ότι το ξέρατε ότι είμαστε Ένα. Ναι. Όπως ξέρετε ότι κάθε φορά που κάνετε ένα βήμα, έχετε την ευκαιρία να εμβαθύνετε τέτοιες δηλώσεις και να τις δείτε εντελώς διαφορετικά από πριν. Στην αρχή, όταν κάνετε τέτοιες δηλώσεις, τις κάνετε από μια θέση εντελώς νοητική. Μετά, κάθε φορά που κάνετε ένα βήμα προς τα μέσα, κατανοείτε περισσότερο, νοιώθετε περισσότερο, μέχρι που κάποια στιγμή η γνώση δεν είναι πια καθόλου νοητική. Είναι ένα βίωμα που δεν περνάει καν από το μυαλό σας. Είναι βίωμα. Δεν είναι κάτι που επιθυμείτε να συζητήσετε επειδή το βιώνετε. Είναι κάτι που έχετε ενσωματώσει, που έγινε μέρος σας, κάτι που υπήρχε από πριν αλλά που δεν είχατε αναγνωρίσει γιατί πολλά πράγματα κάλυπταν αυτήν την εσωτερική γνώση, αναγνώριση καλύτερα. Η λέξη ‘γνώση’ σας παραπέμπει στο νοητικό και θέλουμε να το αποφύγουμε σήμερα.
 
Τι προϋποθέτει η ενότητα; Προϋποθέτει ένα βήμα στην συγχώρηση και ένα βήμα στην ενσυναίσθηση, αυτά τα δυο βήματα. Τονίζουμε και πάλι ότι βρίσκεται πάρα πολύ μακριά από μια νοητική διαδικασία. Μπορείτε να κατανοήσετε πόσο δρόμο έχετε ακόμα μπροστά σας όταν βλέπετε πόσο κρίνετε, όλοι σας: πολύ λιγότερο από πριν αλλά κατά καιρούς υπάρχει έντονη κρίση κυρίως απέναντι στον εαυτό σας ή απέναντί σε άτομα που σας υπενθυμίζουν τα δικά σας θέματα. Λέτε: «έχω κουραστεί με αυτό το θέμα, το βλέπω κάθε μέρα μέσα μου, πρέπει να το δω και έξω;» Αν έχετε κουραστεί σημαίνει ότι δεν έχετε κάνει χώρο, δεν έχετε συγχωρέσει ακόμα. Εκεί σας βλέπουμε… Οι περισσότεροι από σας λένε «ναι, δεν το κάνω αρκετά καλά…» και πάλι κρίνετε! Μα είναι πολύ φυσιολογικό να μην έχετε ολοκληρώσει τη διαδικασία! Πόσες ζωές θέλετε για να ολοκληρώσετε τη διαδικασία; Είναι σχέδιο Ζωής και με τη λέξη Ζωή εννοούμε την αλυσίδα Ζωής σας που περιλαμβάνει πολλές ζωές! Δεν φτάνει ο άνθρωπος στην εγκατάλειψη της κρίσης με μαγικό ραβδί, σε μερικές εβδομάδες ή μερικούς μήνες, ακόμα και σε μερικά χρόνια! Μια ζωή δεν φτάνει και συνέχεια μπορείτε να βρείτε κρίση μέσα σας, ακόμα κι όταν νοιώθετε ότι δεν κρίνετε τόσο πολύ όσο πριν. Δεν είναι πια εμφανής η κρίση, έχετε δεχτεί πολλά, οι κρίσεις είναι πια ‘ύπουλες’… έρχονται από κάτω, δεν φαίνονται αλλά υπάρχουν!
 
 
- Η ‘ύπουλη’ κρίση -
 
Κοιτάξτε λίγο τον εαυτό σας, και αναρωτιέστε: πριν ρθείτε εδώ για να δείτε τους φίλους και τις φίλες σας, σκεφτήκατε μήπως «πως θα με δουν, τι θα πουν: ότι είμαι κουρασμένη/ος ή όχι, ότι φοράω όμορφα χρώματα ή όχι, τι θα πουν, τι θα σκεφτούν;» Μπορεί να μην ήταν πολύ έντονη η ερώτηση αλλά ίσως πέρασε και επηρέασε τον τρόπο με τον οποίον ντυθήκατε, τα λόγια που είπατε μπαίνοντας εδώ, την στάση που πήρατε μπαίνοντας: «να είμαι ανοιχτός/η, να είμαι δυνατός/ή!» Λέτε ότι αυτό δεν είναι μια κρίση… «οι άλλοι κρίνουν σ’ αυτήν την περίπτωση!» Όχι, καθόλου!!! Εσείς κρίνετε κάνοντας προβολή της κρίσης σας στους άλλους! Να είναι ξεκάθαρο αυτό: είναι ένα φαινόμενο προβολής της δικιάς σας κρίσης! 
 
«Πως πρέπει να φανώ;»… και γιατί να φαίνομαι αντί να είμαι; Γιατί η κρίση; Αν είμαι απλώς αυτό που είμαι, φτάνει; Δεν είμαι πάντα χαρούμενη/ος, δεν είμαι πάντα δυνατός, κεφάτος. Φτάνει αυτό που είμαι ή παίζω το ρόλο που θεωρώ ότι είναι δικός μου από την αρχή που γνωριστήκαμε με τους άλλους, και συνεχίζω και παίζω αυτό το ρόλο;… Κρίνω τον εαυτό μου και υποχρεώνομαι να παίζω ένα ρόλο για να συνεχίσω να έχω το ίδιο πρόσωπο μπροστά στους άλλους ώστε να μην μου πουν «σήμερα τι έχεις;» και τότε θα νοιώθω άβολα. «Γιατί σήμερα δεν μιλάς ενώ συνήθως μιλάς; Γιατί φαίνεσαι κουρασμένος ενώ συνήθως μπαίνεις με τόσο ένταση;» και τότε θα πρέπει να δικαιολογηθώ… 
 
Και συνεχίζετε να παίζετε το ίδιο ρόλο γιατί νομίζετε ότι έτσι πρέπει. Βλέπετε, έχουν φτάσει σε ένα τέτοιο επίπεδο τα πράγματα που είναι σε ένα λεπτό επίπεδο αυτό που σας λέμε… δεν είναι έντονα τα φαινόμενα αλλά υπάρχουν ακόμα και αυτό θέλουμε να σας δείξουμε, ότι με το παραμικρό, με κάθε πράξη της ζωής σας, μπορείτε να κοιτάξετε που είναι η κρίση. Αν το κοιτάξετε έτσι θα δείτε ότι είτε κρίνετε τον εαυτό σας βάζοντας ακόμα πολλά ‘πρέπει’, είτε προβάλετε στους άλλους τη δικιά σας κρίση: κυρίως αυτό κάνετε εκεί όπου έχετε φτάσει. Έχει μπει τόσο πολύ στην καρδιά σας ότι η κρίση δεν βοηθάει, που κάθε φορά που νοιώθετε μία προσπαθείτε να την ξεπεράσετε. Όμως παραμένει όσο δεν έχει αγκαλιαστεί, και τότε την προβάλετε στον άλλον. Νομίζετε ότι ο άλλος κρίνει, ότι περιμένει από σας τάδε συμπεριφορά… οπότε ότι δεν πρέπει να αλλάξετε αλλιώς θα έχετε να απαντήσετε, να δώσετε δικαιολογίες. Αυτή είναι δικιά σας σκέψη, δικιά σας προβολή!!!Μην μπλέκεστε τους άλλους στις δικιές σας διαδικασίες! Κοιταχτείτε! Μπορείτε να προχωρήσετε μόνο όταν κοιτάτε μέσα σας! 
 
«Νομίζω ότι ο άλλος θα μου πει αυτό, ότι θα αντιδράσει με τάδε τρόπο, ότι θα του αρέσω ή όχι…» είναι δικιά μου προβολή! Γιατί το σκέφτομαι αυτό, γιατί; Γιατί να φανώ με το άλφα ή βήτα τρόπο, γιατί αυτό θέλω και όχι το άλλο; Γιατί σε μια τέτοια συνάντηση –για να σας δώσουμε ένα προφανές παράδειγμα- προτιμώ να ντυθώ στα λευκά και όχι στα μαύρα; Μερικοί απαντάνε ότι όντως είναι προφανές. «θα έρθω ντυμένη/ος στα μαύρα σε μια συνάντηση με φως;» Γιατί όχι; Γιατί όχι; Γιατί κρίνετε τα χρώματα; Γιατί το μαύρο να είναι το σκοτάδι; Το μαύρο είναι και η γη, είναι και η γείωση. Οι μαύρες πέτρες σας γειώνουν με έναν καταπληκτικό τρόπο και σας προσφέρουν πολλά. Η λάβα που βγαίνει από το ηφαίστειο, όταν κρυώνει γίνεται μαύρη αλλά κάποτε ήταν κόκκινη και κάποτε ήταν φωτιά. Αυτό το στοιχείο η πέτρα το έχει ακόμα μέσα της, δεν ξεχνιέται. Γιατί κρίνετε αυτό που φαίνεται έξω, γιατί; Το άσπρο μπορεί να δηλώσει αυτό που θέλετε αλλά δηλώνει αυτό που είστε; Εν μέρει... ή αυτό που θέλετε οι άλλοι να πιστεύουν για σας; αρκετά! Γιατί το βλέμμα του άλλου να είναι πιο σημαντικό από το δικό σας βλέμμα που αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα της προσωπικότητάς σας;
 
Και πάλι δεν κρίνουμε. Προσπαθούμε να σας δείξουμε τις διαδικασίες που λειτουργούν ακόμα και σε κάτι πολύ απλό, όπως μια συνάντηση με φίλους που έχουν ένα κοινό στόχο. Τι το πιο ανώδυνο, τι το πιο όμορφο; Και παρόλο αυτό, ακόμα και σε τέτοιες περιπτώσεις μπαίνουν τόσο πολλές προβολές από τις δικιές κρίσεις για τον εαυτό σας! Το λέμε αυτό για να σας οδηγήσουμε κάθε φορά προς μια ακόμα πιο βαθιά αναγνώριση και αποδοχή του τι είστε! 
 
 
- Είστε όμορφοι! -
 
Εμείς σας βλέπουμε: δεν βλέπουμε πως είστε ντυμένοι αλλά βλέπουμε τα χρώματά σας που λάμπουν, και βλέπουμε ποιοι είστε και δεχόμαστε όλα τα χρώματα, όλες τις αποχρώσεις! Χαιρόμαστε τόσο πολύ που είμαστε μαζί, που μπορούμε να ανταλλάσουμε λόγια, σκέψεις, αισθήσεις, ενέργειες, που μπορούμε να χτίσουμε έτσι καινούριο κόσμο μαζί, εμπλέκοντας ενέργειες με έναν διαφορετικό τρόπο και ετοιμάζοντας έτσι μια καινούρια εποχή για τη Γη! Χαιρόμαστε τόσο πολύ που τα πράγματα είναι όπως είναι, τόσο πολύ! Είναι τόσο όμορφα τα πράγματα όπως είναι φίλοι μας, δεν χρειάζεται να θέλετε να δείξετε κάτι διαφορετικό! Είναι τόσο όμορφα, είστε τόσο όμορφοι όπως είστε!!!
 
Κάθε φορά που προσπαθείτε να φανεί κάτι λίγο διαφορετικό απ’ αυτό που είστε, κρύβετε από το φως σας. Εκεί που θα θέλατε το αντίθετο, θα θέλατε να δείξετε κάτι πιο φωτεινό, σε ένα επίπεδο λίγο διαφορετικό -σ’ εκείνο που βλέπουμε εμείς-, κρύβετε λίγο από το φως σας. Σας λέμε: (με μεγάλο χαμόγελο) «είναι κρίμα, γιατί το φως σας είναι πανέμορφο! Μην το κρύψετε, απολαύστε το όπως είναι, όπως είναι!!!» Έτσι, έχοντας αποδεχτεί το φως που είστε, με όλες τις αποχρώσεις που έχει, θα είστε κοντά στο φως του άλλου πάρα πολύ φυσικά, χωρίς να προσπαθήσετε κάτι. Όπως βιώνετε τον εαυτό σας με έναν τρόπο πολύ φυσικό, θα δέχεστε με έναν τρόπο εξίσου φυσικό το διπλανό. Τότε θα μπορείτε να εργάζεστε μαζί και να φέρετε άλλες ενέργειες, άλλα αδέλφια από άλλα σύμπαντα. Και αυτά θα τα δέχεστε με έναν πολύ φυσικό τρόπο…
 
 
- Οι Πλειάδιοι -
 
Νοιώστε τα αδέλφια σας από τις Πλειάδες που κάνουν κύκλο γύρω σας. Σας δέχονται και χαίρονται πολύ αυτό που είστε. Σας ξέρουν τόσο καλά! Σας ξέρουν αιώνια! Έχουν παίξει με το DNA σας κάποτε. Δεν είναι το καλύτερο που έχουν κάνει, το ξέρουν, το έχουν δεχτεί και αυτό, το έχουν δουλέψει και αυτό, και τώρα χαίρονται που μπορούν να έρθουν και να σας κοιτάνε ως αδέλφια γιατί κι εσείς μπορείτε να τους δέχεστε ως αδέλφια. 
 
Βλέπετε, μεταξύ σας υπάρχει μεγάλο παρελθόν. Αυτό το μεγάλο παρελθόν -για το οποίο δεν θα μιλήσουμε πολύ: μπορείτε να βρείτε πληροφορίες αλλού, δεν είναι ο σκοπός μας σήμερα-, αυτό το παρελθόν δημιούργησε χρέος από τη δικιά τους πλευρά, δηλαδή υποχρέωση με ό,τι μπορεί να σημαίνει. Από τη δικιά σας πλευρά δημιούργησε φόβο, θυμό, μίσος, απόρριψη, πολλά συναισθήματα που έπρεπε να καταλαγιάσουν ώστε ο καθένας να μπορεί να κοιτάει τον άλλον διαφορετικά.
 
Έτσι έπρεπε ο καθένας από σας –τα αδέλφια σας από τις Πλειάδες και εσείς- έπρεπε και οι δυο πλευρές, σε ένα διαφορετικό επίπεδο, να δουλεύουν πολύ εντατικά πάνω στην αναγνώριση του τι είναι, την αναγνώριση των πράξεών τους, και από τη δικιά σας πλευρά κυρίως πάνω στην αναγνώριση των συναισθημάτων. Δεν μπορείτε να συγχωρέσετε τα αδέλφια σας αν δεν συγχωρείτε τον εαυτό σας! Αν δεν έχετε δεχτεί μέσα σας τις επιθυμίες εκμετάλλευσης και χειραγώγησης προς τους άλλους, δεν μπορείτε να δέχεστε τα αδέλφια σας χωρίς φόβο, χωρίς τον φόβο εκμετάλλευσης. Ξέρετε τι σημαίνει «θέλω την εξουσία», ξέρετε τι σημαίνει η εκμετάλλευση και η χειραγώγηση γιατί έχετε περάσει πολλές ζωές μέσα σε τέτοιες ενέργειες είτε ασκώντας εξουσία, είτε ως θύμα εξουσίας. Κοιτάξατε την εξουσία από κάθε πλευρά και τώρα οι περισσότεροι από σας έχετε θυμηθεί τέτοιες ζωές και εμπειρίες, ή και ζείτε μια τωρινή ζωή με τέτοια θέματα. Ήταν ευκαιρία να τα κοιτάξετε, να τα αναγνωρίσετε και να συγχωρέσετε τον εαυτό σας και τους άλλους, να αναγνωρίσετε ότι αυτά είναι τα παιχνίδια που έρχεστε να παίξετε στη Γη, ώστε να καταλάβετε περισσότερο και να μεγαλώνετε τη δυνατότητα αποδοχής και συγχώρησης σας.
 
Από την στιγμή που έχετε συγχωρήσει και που δεν έχει πια κρίση, υπάρχει πλήρη αποδοχή του παιχνιδιού και ενσυναίσθηση προς εσάς και προς τους άλλους, για τον πόνο που βιώνετε όλοι σας μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι. Από την στιγμή που φτάνετε εκεί, είστε ικανοί να συγχωρέσετε σε ένα άλλο επίπεδο, αδέλφια που ήρθαν κάποτε από πολύ μακριά για να εξασκούν εξουσία πάνω σας και να προκαλούν μεγάλο πόνο για πολύ καιρό. Εμπόδισαν την εξέλιξή σας για πολύ καιρό. 
 
Βέβαια, δώστε προσοχή εδώ… προσέξτε τι είχατε να δουλέψετε μετά: όταν είμαστε δούλοι στην αρχή είναι δύσκολο αλλά μετά μαθαίνουμε να μην κάνουμε πια τίποτα, και παίρνουμε ευχαρίστηση μέσα σ’ αυτό. «Οι άλλοι αποφασίζουν, οι άλλοι είναι οι κακοί, όχι εμείς… εμείς υποφέρουμε». Μπήκατε σ’ έναν φαύλο κύκλο του πόνου, του φόβου, από τον οποίον μόλις αρχίζετε και βγαίνετε με την κατανόηση που φέρνετε. Βλέπετε, ό,τι ακολούθησε μετά από την πράξη των αδελφών σας, είναι πια δικιά σας ευθύνη. Η τελική ευθύνη είναι όλων! Και πάλι βλέπετε εδώ ότι δεν υπάρχει μια ευθύνη από δω και μια άλλη από κει αλλά ότι όλα είναι αλληλένδετα και ότι ο ένας επιτρέπει την εργασία στον άλλον. Ναι: μέσα στον πόνο και τη δυσκολία. 
 
Τώρα δέχεστε να βγείτε απ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο, γι’ αυτό και μπορούν να στέκονται δίπλα σας τα αδέλφια σας από τις Πλειάδες. Δεν κρίνουν, ούτε την πράξη τους, ούτε τις συνέπειες της σε σας, ούτε την συμπεριφορά σας, ούτε το πόσο παθητικοί ήσασταν μετά. Δεν κρίνουν. Τα κοιτάνε και βλέπουν μέσα στον χρόνο ποιες ήταν οι δυνατότητες αλλαγής γι’ αυτούς και για σας. Καταλαβαίνουν πως, ίσως, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει πιο γρήγορα αν κατά καιρούς στην εξέλιξη του πλανήτη, του ηλιακού συστήματος και του σύμπαντος, είχατε και είχαν αρπάξει ορισμένες ευκαιρίες. Μερικές φορές όμως δεν ήταν δυνατόν οπότε το αρχικό σχέδιο καθυστέρησε, πήρε άλλη μορφή, πάλι άλλη, και πάλι άλλη, μέχρι να φτάσει σε ένα επίπεδο όπου τώρα, μαζί, βλέπετε φως. Τώρα, μαζί, βλέπετε ότι ένας κύκλος μπορεί να κοιτάξει τον άλλον και εσείς μπορείτε να γυρίσετε προς τον κύκλο που βρίσκεται πίσω σας και να κοιτάξετε τα αδέλφια σας στα μάτια… Κάντε το νοερά, γυρίστε το κεφάλι σας και κοιτάξτε τα αδέλφια σας στα μάτια. Πάρτε λίγο χρόνο… Υπάρχει μια αντανάκλαση του φωτός. Υπάρχει ένα φως πολύ μεγάλο στο κέντρο του κύκλου (Χριστική ενέργεια). Αυτό το φως αντανακλάται στα μάτια των Πλειάδιων πίσω σας. Κοιτάζοντας τα, βλέπετε το φως που βρίσκεται στο κέντρο. Αυτό το φως έρχεται μέχρι εσάς και περνάει στα δικά σας μάτια. Απολαύστε το, νοιώστε τη διαδικασία (παύση)…
 
«Συγχωρώ τον εαυτό μου, Σε συγχωρώ… Κάνω χώρο… και το φως της Πηγής περνάει ανάμεσα σε όλους μας, χωρίς εμπόδια, χωρίς στένεμα, αβίαστα…»
 
Ένα χαμόγελο… ένα χαμόγελο στο πρόσωπο του αδελφού που βρίσκεται πίσω σας, προς εσάς, και αν θέλετε από σας σ’ εκείνον… και η αγάπη ρέει… ίδια αγάπη στην Πηγή, σ’ εκείνους και σε σας, ενιαία. Ενιαία, επιτέλους!... 
 
Κοιτάτε και πάλι προς το κέντρο και νοερά δίνετε το χέρι σας στους διπλανούς όπως και τα αδέλφια σας από πίσω δίνουν το χέρι τους ο ένας στον άλλον… Κάθε κύκλος ενωμένος, σε πλήρη αποδοχή του τι είναι και του τι είναι όλα τα κομμάτια που τον αποτελούν.
 
Η αγάπη ρέει από το σύμπαν στην καρδιά των αδελφών σας, πίσω σας, και μπαίνει στη δικιά σας πλάτη στο ύψος της καρδιάς… δίνεται στο φως που βρίσκεται στο κέντρο… Από κει ανεβαίνει κατ’ ευθείαν στην Πηγή. Ολοκληρώνεται μια πολύ μεγάλη στο χρόνο διαδικασία. Μια ενέργεια δόθηκε πίσω μέσα στην αγάπη, σε πλήρη αναγνώριση του τι έγινε και της αγάπης που σας ενώνει. Εδώ ολοκληρώνεται μια περίοδος πολύ μεγάλη! Αφήνεται πέρασμα για το άνοιγμα μιας καινούριας.
 
Η εργασία σας… νομίζετε συμβολική, λίγοι είστε… η Γη είναι μεγάλη. Τόσο πολλοί εργάζονται! Ενώνεστε με όλους τους άλλους και πραγματοποιείται αυτό που έχετε επιθυμήσει, γίνεται πράξη. Πράττετε και αλλάζετε τα δεδομένα! Βασικό δεδομένο άλλαξε σήμερα. Μια παλιά σχέση τελείωσε. Θα μπορεί από δω και πέρα να πάρει καινούρια αρχή. 
 
Αυτή η καινούρια αρχή εγγράφεται μέσα στην καρδιά του καθενός από σας και στο 
DNA σας. Είστε ευπρόσδεκτοι στο καινούριο σας DNA, σ’ αυτό που μας συνδέει, σ’ αυτό το DNA που μας συνδέει εμείς οι Πλειάδιοι και εσείς τα αδέλφια μας στο σύμπαν.
 
Σας αγαπάμε… η αγάπη μας είναι τόσο δυνατή! Σας διαπερνά και αφήνουμε μέσα σας, μέσα από την αγάπη, ό,τι είμαστε… ό,τι είμαστε! Η αγάπη είναι αιώνια και η δύναμή μας είναι δύναμή σας!
 
Και έτσι είναι.