Ανακοίνωση: για το επόμενο σεμινάριο της θεραπείας ‘Μέλι Αν Τα’ που αφορά στον δεύτερο κύκλο, έχουν μείνει διαθέσιμες δυο θέσεις στην ομάδα της Παρασκευής στις εξής ημερομηνίες: 15 και 29 Ιανουαρίου καθώς και 12 Φεβρουαρίου 2016. Θα δοθούν στους δυο πρώτους που θα δηλώσουν συμμετοχή.
Καλώς ήρθατε. Έρχομαι σε σας μέσα από τον σταυρό φωτός και σας συναντώ στην καρδιά, στο ρόδο. Σας συναντώ όλους, τον καθένα, την καθεμιά από σας. Σας συναντώ ακριβώς σε εκείνο το σημείο όπου κυλάει η αγάπη, όπου μοιράζεται, διαχέεται, όπου την απολαμβάνετε: εκεί, στην καρδιά… Κάθεστε ακριβώς στην ένωση, εκεί όπου οι δυο άξονες συναντιούνται και ο ένας ανοίγει τον άλλον, και ο ένας αναγνωρίζει τον άλλον.
Κοιτάξτε τον οριζόντιο άξονα… είναι σαν ένα χαμόγελο που παίρνει θέση πάνω στον κάθετο άξονα. Πως χαμογελάτε φίλοι μου, πως είναι το χαμόγελό σας; Συχνό, σπάνιο; (γελάει!) Μερικοί από σας λένε «για να έχει αξία, καλύτερα να είναι σπάνιο!».. Πάντα μπορούμε να αναθεωρήσουμε μεγάλες αρχές που έχουμε, έτσι δεν είναι;;; Ζορίζεστε λίγο για να χαμογελάτε; «Άντε, ας χαμογελάσουμε για να ξεχάσουμε τα άλλα»… ούτε αυτό δεν πάει!!!
«Χαμογελώ επειδή είμαι στην καρδιά και δεν μπορώ να κάνω αλλιώς!» Αυτό είναι μια αρχή καλή, πολύ καλή! «Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς!» Το χαμόγελο, δεν έχετε να το δημιουργήσετε, δεν έχετε να το επιβάλλετε ούτε στον εαυτό σας ούτε στους άλλους. Μερικές φορές είναι καλύτερα να μην το επιβάλλετε καθόλου. Άλλες στιγμές, όταν είστε στον σταυρό φωτός, νοιώθετε ότι δεν γίνεται να μην χαμογελάτε γιατί έτσι είναι! Έτσι είναι η ενέργεια μου που όταν με νοιώθετε και ανοίγω την καρδιά σας, ανοίγω και το χαμόγελο στο πρόσωπό σας. Έτσι πάει, έτσι έρχομαι και μπαίνω και στα κύτταρα του προσώπου σας και σας αγαπώ εκεί, σας δείχνω την παρουσία μου, εκεί. Γεννιέμαι, εκεί!
Ναι, ετοιμαζόμαστε για τα Χριστούγεννα, και Εγώ γεννιέμαι μέσα σας, μέσα στον καθένα που δέχεται να χαμογελάει… δεν είναι τόσο δύσκολο. Το χαμόγελο που σας προτείνω δεν είναι χαζοχαρούμενο, δεν είναι χωρίς ουσία. Είναι άκρως ουσιαστικό. Είναι η έκφραση της ύπαρξής μου σε σας. Δεν χαμογελάτε για κάποιο λόγο. Χαμογελάτε όταν είστε σ’ αυτήν την θέση επειδή δεν γίνεται αλλιώς, επειδή είμαι εδώ!
Είναι πολλοί πάνω στη Γη και ακόμα περισσότεροι γύρω από τη Γη που θα ήθελαν να κόβουν κάθε χαμόγελο στο πρόσωπο των ανθρώπων της Γης γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι το χαμόγελο αφοπλίσει κάθε αρνητική, αρρωστημένη σκέψη ή σκεπτομορφή. Θα ήθελαν και προσπαθούν πολύ να εξαφανίσουν κάθε χαμόγελο από το πρόσωπό σας. Γι’ αυτό έρχομαι σήμερα: για να σας πω ότι ό,τι και να δείτε, ό,τι και να ακούσετε, ό,τι και να νοιώθετε έξω από σας, δεν σας ζητώ φίλοι μου να χαμογελάτε μηχανικά αλλά σας λέω να μπείτε στον σταυρό φωτός. Σ’ αυτόν τον σταυρό, αφού δημιουργήσετε τον οριζόντιο άξονα, θα δημιουργήσετε ένα δεύτερο μικρό οριζόντιο άξονα, λίγο πιο ψηλά από τον πρώτο, στο πρόσωπό σας με το χαμόγελό σας.
Είναι η έκφραση της ύπαρξής μου σε σας. Εκεί πράττω. Ναι, μερικοί σκέφτονται ότι έχουν βάλει ένα μεγάλο άξονα στο επίπεδο της καρδιάς, στο τσάκρα της καρδιάς, και τώρα βάζουν άλλο άξονα στο επίπεδο του στόματος και ανοίγεται άλλο τσάκρα. Έτσι είναι, όντως, μπορείτε να το πείτε και έτσι. Έτσι κάνουμε και αυτό κάνω μέσα από σας.
- Το 5ο τσάκρα –
Τι γίνεται λοιπόν ανοίγοντας αυτό το τσάκρα, το 5ο τσάκρα; Έχετε ανοίξει το 4ο, έχετε ανοίξει την καρδιά. Είστε ήδη μέσα, εκεί, μην το ξεχάσετε αυτό: εκεί αρχίζετε! Έχετε βάλει τον κάθετο άξονα και έχετε βάλει τον οριζόντιο. Από την στιγμή που έχετε βάλει αυτούς τους δυο άξονες ανεβαίνετε λίγο και ανοίγετε το 5ο τσάκρα. Μέσα στην ενέργεια της καρδιάς, ανοίγει η ενέργεια του λόγου και αρχίζετε να μιλάτε. Όταν είστε εκεί, αυτό που ρέει μέσα σας είναι λόγια που πέρα από τη νόηση που κουβαλάνε, κουβαλάνε και μια ενέργεια που χαμογελάει…
Τα λόγια σας χαμογελάνε. Τα λόγια σας έρχονται και αγκαλιάζουν τους άλλους, αγκαλιάζουν τον πόνο, αγκαλιάζουν τις σκέψεις, αγκαλιάζουν την θλίψη, την αρρώστια, αγκαλιάζουν τα πάντα γύρω από τον άλλον και τα λόγια, φορτισμένα με το χαμόγελό μου, διαλύουν τα πάντα… Μια συνείδηση όχι ιδιαίτερα για το τι λέτε αλλά για το πώς το λέτε…
Το τι λέτε είναι ένα άλλο θέμα, μεγάλο βέβαια, και εκεί θα μπορούσαμε να περάσουμε πάρα πολλές επικοινωνίες για το τι θα μπορούσατε να πείτε στον άλλον, αλλά πάντα υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος να λειτουργεί και να υπέρ λειτουργεί το νοητικό ενώ όταν συγκεντρώνεστε στο πως τα λέτε θα δείτε κατ’ αρχήν ότι μερικές λέξεις δεν θα βγουν καν! Δεν θα τις σκεφτείτε, ή εκεί που σκεφτόσασταν να πείτε ορισμένα πράγματα ξαφνικά δεν θα μπορέσετε να τα αρθρώσετε πια, ακόμα και αν είναι κάτι που εσείς θεωρείτε καλό! Δεν θα βγει, δεν θα περάσει απ’ αυτό το κόσκινο του 5ου τσάκρα που είναι το χαμόγελο του Χριστού.
Μόνο μερικές λέξεις θα περάσουν. Μπορεί πολύ λίγες, μπορεί πολλές που δεν θα έχουν ουσία αλλά η ενέργεια που θα είναι μέσα θα έχει πολύ: δηλαδή ο άλλος δεν θα θυμάται τι του είπατε και δεν θα έχει σημασία. Αυτό που θα θυμάται είναι το πώς αισθανόταν όταν του μιλάγατε, και αυτό έχει ουσία: αυτό πράττει γύρω του και μέσα του.
Αυτό που θέλουμε να σας πούμε λέγοντας αυτό είναι ότι μερικές φορές, νομίζετε ότι πράττετε λέγοντας πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Αν κοιτάζατε τι γίνεται σε ένα καθαρά ενεργειακό πεδίο, θα βλέπατε ότι αυτό περνάει πολύ επιφανειακά ενώ αυτό που πράττει στη βαθιά ενεργειακή δομή του άλλου είναι η δικιά σας ενέργεια την στιγμή που μιλάτε! Η ενέργεια που εκπέμπετε πράττει πάνω στην ενέργεια του άλλου.
Τι νομίζετε ότι γίνεται αυτήν την στιγμή; Χρησιμοποιώ την ενέργεια της Μαριαννίκ για να περάσω ορισμένες δονήσεις, μέσα από ορισμένες λέξεις, για να έρθω να ακουμπάω τον καθένα από σας είτε από κοντά, είτε από μακριά. Σας ακουμπάω και μπαίνω μέσα στην ενέργεια σας και σας αγαπώ…
Αγαπόντας τον καθένα από σας, διαλύονται πολλές σκέψεις και σκεπτομορφές μαζεμένες γύρω και μέσα σας, τις οποίες έχετε δεχτεί να διαλυθούν μια και γίνεται πάντα σύμφωνα με την θέλησή σας. Εάν δεν δέχεστε να αφήσετε κάτι δικό σας είναι πάντα πολύ σεβαστό…
Αυτό που προσπαθούμε να εισάγουμε εδώ και μερικές εβδομάδες, και προφανώς θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, είναι να τραβήξουμε την προσοχή σας περισσότερο σ’ αυτό που δεν βλέπετε ώστε να μην μένετε κολλημένοι σ’ αυτό που έχετε μάθει, σ’ αυτό που είναι εμφανές, αλλά να περάσετε σε ένα άλλο πεδίο πολύ πιο ενεργά.
Έχετε μάθει τι να πείτε, πώς να το πείτε… μέχρι τώρα. Καιρός είναι να τα ξεχάσετε αυτά και να νοιώθετε την ενέργεια που περνάει μέσα από το 5ο σας τσάκρα προς τον άλλον. Αυτή η ενέργεια πράττει από την στιγμή που στηρίζεται πάνω στο 4ο τσάκρα. Τότε η εμβέλεια της μεγαλώνει πάρα πολύ, πάει να αγκαλιάζει τον άλλον και πράττει για το καλύτερο του άλλου και για το δικό σας. κάθε ενέργεια που εκπέμπετε κάνει τη δουλειά της, γυρίζει σε σας και σας τρέφει και πάλι. Όταν με αφήνετε να περάσω μέσα από σας, μέσα από το χαμόγελο και από τα λόγια σας, κάποια στιγμή γυρίζω σε σας και ξαναμπαίνω στην καρδιά σας όπου σας αναγνωρίζω και πάλι και με αναγνωρίζετε και πάλι, και τότε αρχίζουμε μαζί έναν καινούριο κύκλο εκδήλωσης. Ατελείωτες συναντήσεις μεταξύ μας, ατελείωτες πράξεις αγάπης προς τους άλλους και προς τον εαυτό σας κάθε φορά…
Έτσι μεγαλώνετε: δέχεστε να πράττετε στο όνομά μου. Δεν είναι λόγια στον αέρα. Όταν είστε στη ρόδο, ανοίγετε το χαμόγελο και πράττετε. Μιλάτε νοιώθοντας τη δόνηση που εκπέμπετε και πως πάει στον άλλον, πως την λαμβάνει και πως σας έρχεται πίσω. Πράττετε στο όνομά μου! Έρχομαι και πάλι πάνω στη διαδικασία: την βάση την έχουμε πει. Από την στιγμή που αρχίζετε και μιλάτε, ανοίγεστε στην ενέργεια που εκπέμπετε. Εστιάζεστε πάνω σ’ αυτήν την ενέργεια για να δείτε πως πάει στον άλλον και πως τη λαμβάνει ο άλλος, και πως σας γυρίζει πίσω…
- Το σημείο κορεσμού –
Όταν ανοίγετε έτσι τις κεραίες σας, ανοίγετε τα εσωτερικά σας αυτιά. «Πως λαμβάνει αυτήν την ενέργεια ο άλλος; Εγώ παραμένω στον σεβασμό. Αν δω ότι ο άλλος κλείνεται, σταματάω να μιλάω. Σεβαστό. Δεν θέλει να συνεχίσουμε, δεν θέλει αυτήν την ενέργεια, για κάποιον λόγο τον ενοχλεί: σεβαστό! Δεν μιλάω. Αντίθετα αν νοιώθω ότι αυτήν την ενέργεια ο άλλος τη ρουφάει, τρέφεται απ’ αυτήν, τότε συνεχίζω και μιλάω» και δεν έχει σημασία το τι λέτε. Αυτό που έχει σημασία είναι η φωνή μέσα από τα λόγια: η δόνησή της έρχεται να σπάει την άμυνα και πάει στην καρδιά του άλλου όπου τον τρέφει. Έχετε να εργάζεστε πάνω στην εσωτερική σας ακοή ώστε να διευκρινίσετε πότε ο άλλος σας ακούει και είναι δεκτικός, και πότε έχει πάρει τη δόση του και τότε καλύτερα είναι να σταματήσετε ώστε να μην του δώσετε υπερβολική δόση…
«Μια υπερβολική δόση, Δάσκαλε, μπορεί να κάνει κακό;» Όχι, δεν μπορεί να κάνει κακό… απλώς μπορεί να σας πει λίγο απότομα ο άλλος ότι δεν θέλει να ακούσει άλλο και εσείς, τόσο ανοιχτοί που θα είστε εκείνη την στιγμή, να υποφέρετε… οπότε, για να μην φτάσετε εκεί, στο σημείο όπου θα ακούσετε από τον άλλον «όχι πια, άφησέ με ήσυχο», ανοίξτε τα εσωτερικά σας αυτιά ώστε να σταματήσετε όταν θα το νοιώθετε κατάλληλο!
Εάν φτάνετε στο σημείο όπου ο άλλος σας λέει «στοπ, παράτα με!», τότε το έχετε παρακάνει. Το ιδανικό θα ήταν να σταματήσετε λίγο πριν νοιώθει ο άλλος ότι πήρε τη δόση του για να έχετε ανοίξει μια πορτούλα και να νοιώθει ο άλλος, να θέλει, να επιθυμεί να πάρει κάτι άλλο ακόμα, έστω και μικρό, και να μένει με αυτήν την επιθυμία… να σταματήσετε στο τσακ πριν τελειώσει αυτή η επιθυμία, ώστε να παραμένει το άνοιγμα και να μπορεί να μεγαλώσει μέσα του μέχρι την επόμενη φορά που θα συναντηθείτε. Αν γεμίσετε τα πάντα, δεν θα υπάρχει επιθυμία για άλλη φορά. Δεν χρειάζεται όλα να ειπωθούν, δεν χρειάζεται όλες οι πληγές να κλείσουν, να θεραπευτούν με τη μία, έτσι κι αλλιώς δεν είναι δυνατόν αλλά και δεν χρειάζεται! Αφήστε τον άλλον να επιθυμεί την επόμενη σας συνάντηση.
Αυτό κάνουμε με σας: ανοίγουμε την καρδιά σας, σας φέρνουμε μια ενέργεια που σας τρέφει, αλλά πάντα φεύγετε με την επιθυμία να ξαναρθείτε την επόμενη φορά για να βρείτε και άλλο… και άλλο βήμα να κάνετε. Αυτό δεν κάνουν και οι γονείς όταν αρχίζει να περπατάει το παιδί τους; Κάνουν ένα βήμα πίσω, και ένα άλλο βήμα πίσω για να κάνει το παιδί ένα βήμα μπροστά, και άλλο, και άλλο… και που και που σταματάνε για μια μεγάλη αγκαλιά, μια πολύ μεγάλη αγκαλιά για να ξέρει το παιδί ότι ναι, τα κατάφερε, έκανε άλμα…
- Το άλμα στην καθημερινότητα –
Θα σας μιλάγαμε σήμερα όπως σας μιλάμε αν δεν είχατε κάνει άλμα; Όχι βέβαια! Περπατάτε, κινείστε μέσα σε ένα διαφορετικό κόσμο από πριν και έχετε να δείξετε σεβασμό για το άλμα που έχετε κάνει και να νοιώθετε ότι δεν μπορείτε να πράττετε όπως παλιά, δεν μπορείτε να μιλάτε όπως παλιά γιατί μια και τα ξέρετε όλα αυτά, ξέρετε ότι τα λόγια σας, η ενέργεια που κυλάει μέσα από τα λόγια σας πράττει! Οπότε ακόμα και όταν πηγαίνετε να αγοράσετε ένα ψωμί, αυτά που θα πείτε ξέρετε ότι πράττουν.
Το ξέρετε και το χρησιμοποιείτε στις θεραπείες σας. Το χρησιμοποιείτε εδώ, οπότε είναι κάτι που ακουμπάτε, που έχει νόημα για σας. Έχει αρχίσει να πραγματοποιείται οπότε δεν μπορείτε τη μισή ζωή να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά στον ενεργειακό κόσμο γύρω σας και να πράττετε ανάλογα, και την άλλη μισή ζωή σας να κάνετε σαν να μην ξέρετε τίποτα και να μιλάτε ακόμα στους άλλους όπως παλιά, και να μην συνειδητοποιήσετε πως μιλάτε και τι λέτε, την ποιότητα του χαμόγελου σας, το χρόνο που παίρνετε για να μιλάτε στον άλλον και το βλέμμα που θα ανταλλάσετε με τον άλλον μιλώντας.
Κατά πόσο, φίλοι μου, η ζωή σας είναι ακόμα διχασμένη;;;
Αυτό σας καλώ να κοιτάξετε μέχρι την επόμενη βδομάδα: να κοιτάξετε τον εαυτό σας και να δείτε εάν υπάρχει μια ενιαία γραμμή ή εάν υπάρχουν δυο γραμμές και πότε σταματάει η μία, πότε συνεχίζει η άλλη. Τι σας κάνει να χάσετε τον άξονα, τι σας κάνει να ξεχάσετε ότι ζείτε σε έναν κόσμο που επηρεάζεται άμεσα από όλες τις πράξεις σας, έναν κόσμο που όμως δεν βλέπετε καθαρά και κάνετε πολύ συχνά σαν να μην υπάρχει; Σας καλώ, αυτήν την εβδομάδα, στο τέλος κάθε μέρας, να πάρετε ένα δεκάλεπτο και να γράψετε πότε σκεφτήκατε και πότε ξεχάσατε τον εξωτερικό κόσμο, την ουσία του και την επιρροή που έχετε πάνω του…
Από την στιγμή που ξεχνάτε την επιρροή που έχετε μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο, ξεχνάτε και την ευθύνη που έχετε. Όμως τώρα έχετε πλήρως συνειδητοποιήσει την ύπαρξη αυτού του κόσμου, αυτού του πεδίου, και η ευθύνη υπάρχει.
Πότε την ξεχνάτε; Μια βδομάδα. Μια βδομάδα για να συνειδητοποιήσετε πότε ξεχνάτε και πότε θυμάστε. Την επόμενη βδομάδα θα έχετε να απαντήσετε κατά πόσο είναι εύκολο ή δύσκολο. Την επόμενη βδομάδα, την απάντηση που θα φέρετε, θα την θεωρήσετε χριστουγεννιάτικο δώρο για τον εαυτό σας, επειδή θα την θεωρήσετε βήμα για περισσότερη συνείδηση και περισσότερη ευθύνη. Αυτό είναι ένα δώρο που προσφέρετε στον εαυτό σας. Οπότε ναι, την επόμενη βδομάδα (γελώντας!) ελπίζοντας ότι θα είστε εδώ… ο καθένας θα έχει να πει τι διαπίστωσε κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Ο καθένας θα φύγει με αυτό στην καρδιά, πραγματικά ως δώρο για τα Χριστούγεννα.
Εμείς θα είμαστε κοντά σας, θα είμαστε στην καρδιά του καθενός, της καθεμιάς, καθόλη την εβδομάδα για να σας βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσετε ακόμα περισσότερο τον εξωτερικό κόσμο, το πεδίο μέσα στο οποίο ζείτε που δεν είναι καθόλου κενό: δεν είναι ο αέρας κενός αλλά αυτός ο κόσμος, αυτό το πεδίο έχει υπόσταση και πράττετε, με το καθετί που κάνετε, μέσα σ’ αυτό το πεδίο.
Θα σας βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσετε ακόμα περισσότερο αυτήν την ύπαρξη, αυτήν την υπόσταση του πεδίου και κατά πόσο είστε παρόν, παρούσα σ’ αυτό.
Βάλτε πρόθεση να μπείτε σ’ αυτήν την συνείδηση, την συνειδητοποίηση. Μερικοί λένε: «ακόμα μια άσκηση!» αλλά γι’ αυτό δεν είστε εδώ, για να κάνετε μια εργασία πάνω στον εαυτό σας; Γι’ αυτό έρχεστε εδώ οπότε μην έχετε παράπονο. Προχωράμε μαζί. Τα παράπονα αφήστε τα πίσω σας. Προχωράμε μαζί. Τιμή μου να κρατώ τα χέρια σας και τιμή σας να τεντώνω το χέρι μου σε σας. Πάρτε το χέρι που τεντώνω προς εσάς, χωρίς παράπονο αλλά με σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Δεν δίνεται αυτό το χέρι σε οποιονδήποτε! Σ’ αυτούς που αναγνωρίζω και που με αναγνωρίζουν. Οπότε, με πλήρη σεβασμό να πάρετε το χέρι και να μπείτε στην εργασία… Μια προετοιμασία για τα Χριστούγεννα και για το δώρο που θα πάρετε γι’ αυτήν τη μεγάλη γιορτή.
Για σήμερα θα ολοκληρώσουμε εδώ. Αν υπάρχουν ερωτήσεις θα απαντήσουμε.
Και έτσι είναι.
