Καλώς ήρθατε! Χρειάζεται να ανοίξετε την καρδιά σας προκειμένου να με νοιώθετε!… Να αφήσετε τις καθημερινές απασχολήσεις που σας κρατάνε σε ένα ταραγμένο επίπεδο… Ταραχές πολλές γύρω σας, στην αύρα σας, ταραχές που προέρχονται από έξω, από τις καταστάσεις που ζείτε, καθώς και από μέσα, από ανασφάλειες, επιθυμίες να ξεχωρίσετε, να αρέσετε, να σας αγαπάνε… Αφήστε τα όλα. Αφήστε όλες αυτές τις επιθυμίες και τις ταραχές έξω και απλώς μπείτε στο κέντρο της καρδιάς σαν να ήταν το κέντρο ενός λουλουδιού… Ανοίξτε και απολαύστε τον ήλιο που έρχεται να σας λούζει, ακριβώς πάνω από σας, πάνω από το λουλούδι που είστε… Λιάζεστε… χωρίς σκέψη… μια αίσθηση, μόνο μια αίσθηση… του ανοίγματος λόγω της ζέστης και του φωτός… Απολαύστε… Μπορεί να μην είναι πια καλοκαίρι έξω, στην καρδιά σας είναι καλοκαίρι… Ο ήλιος είναι ψηλά και εσείς το δέχεστε.
Σήμερα δεν δέχεστε μόνο τον ήλιο: δέχεστε όλα τα παιδιά που φέρνει μαζί του. Κάποτε είπα: «να αφήσετε τα παιδιά να έρθουν σε Μένα» και βλέπετε χρειαζόταν σήμερα μια γερή προετοιμασία για να χαλαρώσετε και να μπορέσετε να ρθείτε σε επικοινωνία με αυτήν την ενέργεια των μικρών παιδιών που είναι εδώ. Πολλά μικρά παιδιά αγέννητα ετοιμάζονται… ετοιμάζονται και έρχονται να σας κάνουν επίσκεψη για να δουν τι γίνεται στο επίπεδο της Γης. Δεν είναι πρώτη φορά που έχετε τέτοια επίσκεψη εδώ, έχει ξανασυμβεί μερικές φορές και κάθε φορά ανοίγεστε, ανοίγετε διάπλατα την καρδιά σας για να έρθουν τα μικρά παιδιά…
Κρατηθείτε! Δεν είστε εδώ για να τα πάρετε αγκαλιά! Δεν σας ζητείται κάτι τέτοιο. Είστε εδώ για να καθίσετε στο μεγαλείο σας ώστε να δουν οι μεγάλες ψυχές που ενσαρκώνονται ότι είναι πολλοί πια που αναζητούν το μεγαλείο τους και θέλουν να θυμηθούν, θέλουν να ζουν συνειδητά… Δεν είστε εδώ για να κοιτάξετε τα μικρά παιδιά σαν μωρά που θέλουν αγκαλίτσα. Είστε εδώ για να δείξετε στα μελλοντικά μικρά παιδιά που είναι μεγάλες ψυχές ότι έρχονται σε έναν κόσμο όπου άλλες ψυχές εργάζονται και δεν έχουν χάσει την σύνδεσή τους με το Πνεύμα γιατί αυτή είναι η ουσία και αυτός είναι ο φόβος, η ανησυχία αυτών των παιδιών. Ξέρουν πολύ καλά ότι έρχονται σε ένα πεδίο όπου ξεχνάτε και δεν θέλουν να ξεχάσουν! Θέλουν να θυμούνται ποιοι είναι, τι έρχονται να κάνουν, με ποιους θέλουν να τα κάνουν αυτά, ποιους έχουν βάλει στο δρόμο τους για να συνεργάζονται και να ολοκληρώσουν τα σχέδια τους. Αυτό θέλουν: να μπορούν να έρθουν με την σιγουριά ότι η προηγούμενη γενιά θα τους βοηθήσει να μην ξεχνάνε, ή μάλλον να θυμούνται γρήγορα αυτό που χρειάζεται να θυμούνται!
- Η μύηση –
Θα αρχίσουμε με τη μύηση -όπως σας είπαμε την περασμένη βδομάδα- που σας φέραμε τελευταία, μια τόσο σημαντική πρακτική που, επαναλαμβάνουμε, καλό θα ήταν να την κάνετε τακτικά. Η ενθύμηση θα μεγαλώσει και η ενδυνάμωση θα γίνει.
Τα χέρια σας μπροστά ανοιχτά, παλάμες προς τα πάνω… ξέρετε τώρα τι κάνουμε, δεν χρειάζεται να μπούμε σε πολλές λεπτομέρειες. Νοιώθετε την αγάπη να μπαίνει στις παλάμες σε μορφή ηλεκτρικού ρεύματος… παντού στα χέρια… όταν έχουν γεμίσει το ρεύμα ανεβαίνει μέχρι τους αγκώνες, τους ώμους, την καρδιά… ακουμπάτε τα δυο σας χέρια, το ένα πάνω στο άλλο, πάνω στην καρδιά… και αφήνετε να εγκαθίσταται το ιερό χρυσό οχτάρι, οριζόντια: σε οριζόντιο πεδίο μια και αντανακλά τη Γη από κάτω και τον ουρανό από πάνω… αφήνετε την κυκλοφορία του ρεύματος να εγκαθίσταται στο οχτάρι, δεν σταματάει… Από την καρδιά ξεκινάει ο άξονάς σας και μπαίνει στη γη, χρυσός άξονας που από πάνω γίνεται λαβή του ανκχ: πάει από αριστερά προς τα δεξιά περνώντας πάνω από το κεφάλι σας και γυρίζει στην καρδιά. Το χρυσό ανκχ έχει εγκατασταθεί στο σώμα σας.
Βλέπετε αυτό το ανκχ να αναδιπλώνεται: ένα δεύτερο ανκχ που προέρχεται από το πρώτο σηκώνεται και τοποθετείται ακριβώς ανάποδα από το πρώτο, πάνω από το πρώτο και με τον άξονα γυρισμένο προς τον ουρανό. Οι δυο λαβές απέχουν λίγο η μία από την άλλη και έχετε ένα χώρο ανάμεσα στα δυο ανκχ που μπορείτε να συγκρίνετε με μια σύναψη ανάμεσα σε δυο νευρώνες. Μεγάλος άξονας διαπερνά τα δυο ανκχ, από τον ουρανό μέχρι τη γη…
Αφήνετε πολύ μικρά δεδομένα, άτομα, φωτόνια, να φύγουν από το κάτω ανκχ προς το πάνω… Είναι παλιά δικά σας δεδομένα που αφήνετε να φύγουν μέσα στη χαρά, μέσα στην αναγνώριση αυτής της διαδικασίας, αυτής της μύησης… Τα δυο ανκχ είναι δυο πλευρές του Εαυτού: η μια πλευρά δίνει στην άλλη τα στοιχεία που δεν χρειάζεται πια, και η άλλη τα πηγαίνει στον ουρανό… Αφήνετε τη διαδικασία να ολοκληρωθεί…
Μετά βλέπετε φωτόνια να έρχονται από το πάνω ανκχ και μικρά στοιχεία να τα πάρουν, να τα δεχτούν ώστε να τα μεταφέρουν στο κάτω ανκχ. Είναι δεδομένα που δεν είναι εντελώς καινούρια: είναι δεδομένα με τα οποία δεν είχατε αποφασίσει να ρθείτε στην αρχή στην τωρινή ενσάρκωση αλλά είναι στοιχεία του Εαυτού. Τώρα, εκεί όπου έχετε φτάσει και με όλες τις αλλαγές που έχετε κάνει, με τις αλλαγές στα συμβόλαια που είχατε πρωτοκάνει, χρειάζεται να πάρετε καινούρια στοιχεία. Δέχεστε λοιπόν αυτό που σας έρχεται: είναι ενθυμήσεις, ζωές με τις οποίες δεν είχατε συνδεθεί μέχρι τώρα και που έρχονται και πάλι μέσα στη δομή σας. Αφήνετε αυτά τα στοιχεία να τοποθετούνται στο κάτω ανκχ… τα δέχεστε και τα αφομοιώνετε με χαρά…
Όταν η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί, μπορείτε να πάρετε και πάλι από τη λαβή το πάνω ανκχ. Το αφήνετε να κατεβεί και να εφαρμοστεί στο πρώτο, μέχρι να έχετε μόνο ένα ανκχ στο σώμα σας που συμπεριλαμβάνει και τα δυο.
- Καινούριο συμβόλαιο ζωής –
Τι γίνεται με αυτήν την πρακτική; Αφήνετε παλιά στοιχεία και παίρνετε καινούρια μέσα στη χαρά. Έρχεστε στη ζωή με καινούρια στοιχεία, με καινούριο βλέμμα. Έρχεστε στη ζωή σας σαν μικρό παιδί ξανά… γιατί, τι το καταπληκτικό έχουν τα μικρά παιδιά; Ότι, όταν είναι σε πολύ μικρή ηλικία, δεν έχουν ακόμα προκαταλήψεις. Δεν έχουν ακόμα κλείσει ούτε την καρδιά ούτε το μυαλό τους. Είναι ανοιχτά σε ό,τι μπορεί να συμβεί, εντελώς ανοιχτά! Μετά, θα έρθουν γεγονότα και λόγια που θα τους πονέσουν και θα κλειστούν, αλλά στην αρχή δεν υπάρχει ακόμα πόνος και είναι ανοιχτά, και εσείς το ίδιο κάνετε με αυτήν την πρακτική. Αφήνετε παλιά δεδομένα και παίρνετε καινούρια όπως το κάνετε ακριβώς όταν ανανεώνετε ένα συμβόλαιο ζωής. Όσο περισσότερο θα κάνετε αυτήν την πρακτική, τόσο περισσότερο θα ανανεώσετε το συμβόλαιο ζωής σας και θα ξεκινήσετε και πάλι με εντελώς καινούρια δεδομένα.
Τι θα τα κάνετε; Θα τα χειρίζεστε όπως όταν πήρατε και τα παλιά στοιχεία, με το ίδιο κλείσιμο που κάνατε όταν ήρθε ο πόνος ή θα αφεθείτε και θα δώσετε ευκαιρία στο καινούριο να προχωρήσει; Η απάντηση είναι δικιά σας, όχι δικιά μας. Ο καθένας απαντάει…
Είστε μικρά παιδιά. Μπορείτε να φτάσετε σ’ αυτήν την ποιότητα κι εσείς, σας δίνεται αυτή η ευκαιρία. Ακριβώς όπως δίνεται σε ένα μικρό παιδί που πάει να ενσαρκωθεί, σας δίνεται αυτήν την στιγμή η δυνατότητα να ξαναμπείτε σε μια σχετική αθωότητα… σχετική γιατί έχετε ένα μεγάλο συνειδητό παρελθόν, αλλά αθωότητα γιατί μπορείτε να κοιτάξετε κάθε καινούριο δεδομένο με ένα μάτι ανοιχτό, χωρίς προκατάληψη, χωρίς κρίση. Τι θα κάνετε με όλες τις πληροφορίες που θα σας έρθουν με αυτήν την πρακτική; Θα τις βάλετε στην καρδιά, θα τις αφήσετε να κυκλοφορούν στο χρυσό οχτάρι και μετά θα ανοίξετε τις πόρτες σας εσωτερικά ώστε να ριζωθούν, να βρουν θέση αλλού στο σώμα… Να μην μένει αυτό το ρεύμα, αυτή η πληροφορία στο επίπεδο της καρδιάς: εμείς σας βοηθάμε να την πάτε μέχρι εκεί. Εσείς, έχετε να ανοίξετε το σώμα, να ανοίξετε την κοιλιά σας, τα πόδια, τα χέρια σας σ’ αυτό το ρεύμα…
Αγαπάτε την κοιλιά σας φίλοι μας; Αγαπάτε την πλάτη σας, τη λεκάνη σας, τα πόδια, τα γόνατα, τα πέλματά σας; Το να αγαπάτε τα μέρη του σώματος επιτρέπει το άνοιγμα των κυττάρων που βρίσκονται εκεί. Κάθε φορά που ανοίγονται τα κύτταρα, μπορούν να δεχτούν ένα ποσοστό από την ενέργεια που σας δόθηκε μέσα στην πρακτική. Η ενθύμηση του τι ήσασταν κάποτε ενσωματώνεται και πάλι. Ο σκοπός δεν είναι να μένει μόνο στο επίπεδο της καρδιάς αλλά να μπει σε όλο το σώμα…
Κοιτάξτε το σώμα του μικρού παιδιού: τόσο εύκαμπτο! Μπλοκαρίσματα: πουθενά! Ρέει η ενέργεια παντού, ρέει η πληροφορία παντού. Στο δικό σας ρέει με δυσκολία: πολύ ή μέτρια δυσκολία… Δεν σας ζητάμε να είστε εύκαμπτοι σαν τα μικρά παιδιά αλλά σας ζητάμε να αγαπάτε τόσο πολύ το σώμα σας που τα κύτταρα μέσα θα νοιώθουν ότι ανοίγονται δρόμοι και μπορούν να πάρουν ανάσα, μπορούν να έχουν πρόσβαση στο καινούριο που σας έρχεται.
- Ο προσανατολισμός της εμπιστοσύνης –
Να είστε σαν μικρά παιδιά! Μπορείτε να κοιτάξετε αυτό που σας έρχεται με πλήρη εμπιστοσύνη. Ξέρετε, τα μικρά παιδιά που είναι εδώ σήμερα, δεν ήρθαν μόνα τους. Ήρθαν με τον οδηγό τους στον οποίο έχουν πλήρη εμπιστοσύνη. Ξέρουν ότι αν ο οδηγός τους έφερε εδώ σημαίνει ότι έχουν κάτι να καταλάβουν, κάτι να πάρουν στην καρδιά τους. Έχουν αγάπη να λάβουν και να δώσουν… είναι μια πανέμορφη ανταλλαγή που γίνεται με τον καθένα από σας. Τους δέχεστε και σας υπενθυμίζουν πόσο εύκολο είναι να αγαπάτε: φτάνει να ανοίξετε την καρδιά στην εμπιστοσύνη! Φτάνει αυτό.
Αυτό που αλλάζει ριζικά όταν το παιδί ενσαρκώνεται, είναι η κατεύθυνση της εμπιστοσύνης. Εκεί αρχίζει η δυσκολία και αυτό –μόνο αυτό- έχετε να ξαναβρείτε μετά. Όσο το παιδί είναι ακόμα στο δικό μας πεδίο, έχει πλήρη εμπιστοσύνη στους οδηγούς του. Τακτοποιούν τα θέματα της μελλοντικής ζωής του, παίρνουν πολλές πληροφορίες, συναντιούνται με τις ψυχές με τις οποίες θα συναντηθούν και στη Γη, κάνουν σχέδια… σε πλήρη εμπιστοσύνη! Ξέρουν πολύ καλά ότι όλα αυτά τα σχέδια είναι για να μεγαλώνει η ψυχή τους, για να καταλάβει περισσότερο και επίσης για να υπάρχει κέρδος και για την ίδια τη Γη καθώς και για όλη την ανθρωπότητα: το ξέρουν βαθιά.
Ενσαρκώνονται και στην αρχή θυμούνται λίγο και μετά σιγά-σιγά αυτό φεύγει και η αγάπη που υπήρχε για τους οδηγούς μετατρέπεται σε μια αγάπη για τους γονείς… μια χαρά είναι! Πανέμορφο είναι! Αλλά βλέπετε υπήρχε μια αγάπη σε ένα κάθετο ρεύμα –μπορείτε να το δείτε έτσι για ευκολία- και αυτή η αγάπη μετατρέπεται σε μια αγάπη σε οριζόντιο ρεύμα. Όσο περνάνε τα χρόνια κόβεται η επαφή με το κάθετο ρεύμα. Ξεχνιέται αυτή η αγάπη. Μπαίνει η ιδέα μέσα στην καρδιά σας και στην καρδιά τους ότι η μεγαλύτερη αγάπη είναι η οριζόντια, και όλα αρχίζουν να πάνε στραβά… αρχίζει η στενοχώρια, αρχίζει το κλάμα, αρχίζει η απόγνωση, αρχίζει η έλλειψη εμπιστοσύνης, η έλλειψη σεβασμού, η έλλειψη κατανόησης γιατί χάθηκε ο κάθετος άξονας. Μόνο όταν δουλεύετε σ’ αυτήν την κατεύθυνση, μόνο όταν μπορείτε να ξαναβρείτε αυτήν την εμπιστοσύνη και την αγάπη προς τους οδηγούς, προς αυτό που είστε σε άλλη διάσταση, στο ανκχ προς τα πάνω, μόνο τότε εγκαθίσταται και πάλι αυτό το ρεύμα, και τότε ξέρετε που πατάτε. Τότε η εμπιστοσύνη και η αγάπη μεγαλώνουν ξανά στην καρδιά.
Αυτό θέλουν να δουν τα παιδιά: ότι μερικοί θα τους δείξουν ότι η αγάπη δεν υπάρχει μόνο στο οριζόντιο πεδίο. Υπάρχει οριζόντια και είναι πανέμορφο αλλά δεν χάνεται η πηγή, δεν χάνεται η πηγή! Αυτά τα παιδιά έρχονται με την συνείδηση ότι η πηγή παραμένει. Βλέπετε, δεν θα έχετε καν να τους δείξετε ότι αυτό υπάρχει. Αυτό που σας ζητείται είναι να μην κόψετε αυτήν την σιγουριά… Ξέρουμε ότι δεν θα το κάνετε!
Έρχονται τα μικρά παιδιά για να χαίρονται την επαφή με σας, για να χαίρονται τον άξονα που ξαναβρήκατε γιατί έτσι μπορούν να έρθουν με την σιγουριά ότι ο δικός τους άξονας θα είναι γερός και ότι δεν πρόκειται εκείνοι να το ξεχάσουν. Αυτό γινόταν στην παλιά γενιά. Η νέα γενιά δεν πρόκειται να ξεχάσει τη ρίζα και τον άξονά της, και είναι όμορφα νέα που τους λέμε εμείς μέσα από σας… για να το ακούσουν από ανθρώπινη φωνή και όχι μόνο από μας, στο πεδίο όπου βρισκόμαστε μαζί τους μέχρι να γεννηθούν στη Γη. Είναι ήσυχα, ήρεμα. Ξέρουν ότι θα έρθουν και ότι, παρόλο που μερικά πράγματα θα τα ξεχάσουν, δεν θα ξεχάσουν τη βάση. Και εσείς με την πρακτική που σας δώσαμε ξαναβρίσκετε τη βάση: από πού να πάρετε πληροφορίες, πώς να τις φέρετε στην καθημερινότητά σας με ένα βλέμμα καινούριο, ανοιχτό, και μέσα στη χαρά του παιδιού.
Αυτή η άσκηση σας ανοίγει το δρόμο στη χαρά του παιδιού γιατί σας φέρνει το καινούριο, αυτό που δεν έχετε ακόμα δουλέψει, αυτό που δεν έχετε ακόμα αγγίξει σ’ αυτήν τη ζωή. Μόλις το λάβετε στην καρδιά θα το ανοίξετε σαν δωράκι και θα πείτε «ήμουν κι αυτό, τι όμορφο, δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω με αυτήν την πληροφορία, αλλά μια και ήρθε την παίρνω στην καρδιά, της κάνω θέση, την δέχομαι, την αγαπώ και την αφήνω να διαχέεται σε όλα τα κύτταρα του σώματός μου: την ενσωματώνω για να την χαίρομαι παντού, μέχρι την άκρη των δαχτύλων μου στα χέρια και στα πόδια, μέχρι τα πέλματα, τις παλάμες, παντού… μέχρι τα πιο βαθιά σημεία του σώματός μου, στα οστά, την κοιλιά, την καρδιά και στον εγκέφαλό μου».
Δέχομαι το καινούριο μέσα μου και το χαίρομαι… Ευχαριστώ τα μικρά παιδιά που ήρθαν σήμερα και ενίσχυσαν αυτό το μήνυμα με την τόσο λεπτή, λεπτοφυή παρουσία τους, και τους εύχομαι μια καλή ζωή μέσα στη χαρά και την κατανόηση, εδώ, πάνω στη Γη…
Σήμερα οι ενέργειες ήταν λίγο διαφορετικές: οι ενέργειες του Χριστού παρόντες και οι ενέργειες του Εαυτού της Μαριαννίκ για να καλωσορίσει κι εκείνη τα μικρά παιδιά και να κάνει το ενδιάμεσο ανάμεσα σε δυο κόσμους, δυο πεδία. Όλες οι ενέργειες ενώνονται για να καλωσορίσουν το καινούριο μέσα σας και το καινούριο πάνω στη Γη. Καλώς ορίσατε όλοι: και εσείς ως καινούριοι, και τα μικρά παιδιά που ετοιμάζονται.
Και έτσι είναι.
