Το είπαμε. Τα αγγελουδάκια της χαράς είναι εδώ όλη την ημέρα. Οπότε μπείτε συνειδητά σε αυτό το πεδίο, γιατί μέσα από αυτό το πεδίο της χαράς θα πάρει ο καθένας από εσάς την απάντησή του. Είναι φιλτραρισμένη η απάντηση μέσα σε αυτό το πεδίο της χαράς. Σε μερικούς από σας έχουμε ξαναπεί ότι όταν παίρνετε γενικά μήνυμα, είναι καλά να εστιαστείτε και να ζητήσετε αυτό το μήνυμα που παίρνετε να περάσει από κάποια πηγή με ανώτερη δόνηση. Μπορεί να είναι ο Δίας, μπορεί να είναι γι άλλους ο Σαν Ζερμαίν… ο Χριστός… οποιαδήποτε μεγάλη ενέργεια.. ώστε να είστε σίγουροι ότι το μήνυμα που παίρνετε δεν επηρεάζεται παρά πολύ από το χαμηλό σας αστρικό. Σήμερα όλα τα μηνύματα θα είναι φιλτραρισμένα από την ενέργεια της χαράς. Να τα λάβετε και να τα χαίρεστε!
 

1η ερώτηση:  «Τι έχω να δουλέψω για να παραμένω στο κέντρο μου όταν χάνω την ψυχραιμία μου;»

Αγαπημένη μας φίλη που μας ξέρεις τόσο καλά και μας αγαπάς τόσο πολύ, και εμείς σε αγαπάμε πολύ! Είναι δύσκολο να συζείς με κάποιον, έτσι δεν είναι; Αν ήξερες πόσο είναι δύσκολο και γι αυτόν να συζεί με εσένα, θα είχες ακόμη περισσότερη κατανόηση! Είναι δύσκολο για τον καθέναν βλέπεις. Όχι μόνο γι εσένα. Γιατί σου το λέμε αυτό; Για να μπεις που και που στην θέση του. Γιατί ξέρεις, δεν είναι εύκολο για κάποιον που έχει τα νευρά του, ίσως πιο εύκολα από εσένα, να δεχτεί μια γυναίκα που προσπαθεί να είναι τέλεια… Έχεις κάνει πρόοδο, αλλά ε… με όλη τη χαρά που έχουμε θα σου πούμε ότι έχεις ακόμη δουλειά να κάνεις, και είναι άκρως δύσκολο για έναν άντρα να κάνει με αυτήν την ενέργεια. Γιατί και οι άντρες βλέπεις θέλουν να κυριαρχούν. Οι γυναίκες δεν θέλουν να κυριαρχούν με τη δύναμη τους, τουλάχιστον οι περισσότερες, αλλά με την τελειομανία τους. Πω πω ….χωρίς να το πουν δηλαδή, βάζουν τη δικιά τους τάξη όπου και να βρίσκονται. Και αυτό ισχύει και γι εσένα… και για την αγαπημένη μας που βρίσκεται ακριβώς δίπλα σου. Για να μην νιώθεις μοναξιά το λέμε αυτό. Και έτσι θα είμαστε παρά πολύ σύντομοι.

Μπες μέσα του και δες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια του. Και σε παρακαλούμε πολύ, μην φρικάρεις και τόσο! Απλώς κοίταξε τον εαυτό σου και θυμήσου ότι είναι τα αγγελουδάκια της χαράς που σε έβαλαν σε αυτήν την άσκηση, έτσι, για να φέρεις χαρά και στη δικιά του καρδιά. Και είπαμε: σε αγαπάμε πολύ. Δεν σε θέλουμε τέλεια. Δε θα είχε πλάκα πια. Ας παίξουμε λίγο έτσι, και μπορείς να θυμώσεις, και μπορείς να στενοχωριέσαι… Δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια, δεν χρειάζεται κανείς να είναι τέλειος. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορείτε! Δεν είναι εφικτό στο πεδίο της Γης! Γιατί θέλετε όλοι -όχι όλοι, αλλά πολλοί από σας- να είστε τέλειοι; Δεν έχει νόημα! Είναι ένας στόχος που βάζετε μπροστά σας που δεν μπορείτε να πετύχετε.

Από την στιγμή που είσαι συνειδητή και που η πρόθεση σου είναι να μένεις στην καρδιά…  δεν θα πάμε πέρα από αυτό, ούτε στην υπηρεσία, ούτε …όχι ..όχι… όχι μεγάλες λέξεις. Μένεις στην κάρδια και είσαι συνειδητή. Τίποτα άλλο. Και τώρα θα συνειδητοποιήσεις και αυτό που κάνεις, και το πώς το βλέπει ο άλλος απέναντι σου. Θα ανακαλύψεις τον εαυτό σου. Δε σου λέμε τίποτα άλλο. Και θα τα γράψεις. Θα πάρεις τετράδιο και θα τα γράψεις. Θα ανακαλύπτεις κάθε μέρα μέσα από το βλέμμα του αγαπημένου σου: το ξεχνάς αυτό, τον αγαπάς πολύ! Τον αγαπάς πέρα από τη μορφή που έχει πάρει σε αυτήν τη ζωή. Μην το ξεχνάς. Το ίδιο και αυτός. Αλλά μπες στη μορφή του και δες πως βλέπεις τη δικιά σου μορφή και θα μάθεις πολλά. Μεγάλο μάθημα. Πολλά φιλιά…


2η ερώτηση: «Πως να συγχωρήσω τη βία που εξασκούσε ο πατέρας μου στην οικογένεια;»

Μερικοί θα έλεγαν ότι είναι αδύνατον, όχι μόνο για εσένα φίλη μας, αλλά για όλους να συγχωρεί κάνεις βία, φόβο, ευνουχισμό, πολύ σωστά το είπες. Αδύνατον. Και όμως το έβαλες στο σχέδιο ζωής σου. Χα! Σου την φέραμε… Και εσύ τελειομανής ε; και από  παλιά… γιατί βλέπεις, και ακόμα πριν ενσαρκωθείς, έλεγες «θα τα καταφέρω όλα! Και αυτό θα το καταφέρω! Θα βάλω τα πιο δύσκολα και θα καταφέρω να συγχωρώ. Γιατί μου είναι πολύ εύκολο να συγχωρώ… οπότε βάζω τα πιο δύσκολα για να έχω κάτι να κάνω τουλάχιστον, να αισθάνομαι ότι κάτι κάνω και ότι κάτι κατάφερα και ότι είμαι παρά πολύ καλή.» Όντως…. Όντως.. είσαι πολύ καλή. Άντε απόδειξε το! Βαλε αυτό το μπαμπά στην κάρδια σου. Αν ήξερες ποσό πονάει! Κι αν ήξερες ποσό στείρα είναι η γη της καρδίας του με όλα όσα έχει υποφέρει εκείνος μικρός, με όλα όσα έχει ζήσει εκείνος… Πόσο είναι δύσκολο, πόσο υποφέρει, ποσό ήταν ανυπόφορη η ζωή του! Ποσό του ήταν αδύνατον να διανοηθεί ότι υπάρχει αγάπη, ότι υπάρχει τρυφερότητα και ότι υπάρχει κάποιος που μπορεί να τον αγαπάει και έπρεπε να τιμωρήσει τους πάντες για να καταλάβει ότι δεν είναι εκείνος που φταίει για όλα, αλλά φταίνε και άλλοι!!!

Ήταν αφόρητο το φορτίο που είχε να σηκώσει, γιατί ήταν πεπεισμένος με όλα όσα είχε εισπράξει εκείνος, ότι αυτός φταίει για όλα. Για όλα, μα για όλα!!! Εάν ήξερες πόσο ήταν δύσκολο, πόσο ήταν δύσκολο γι’ αυτόν, όχι μόνο θα τον έπαιρνες στην αγκαλιά σου, αλλά θα τον αγκάλιαζες… θα τον γέμιζες φιλιά. Θα του έλεγες πόσο τον αγαπάς, πόσο είναι άξιος γιατί ξέρεις ότι κάθε άνθρωπος που γεννιέται σε αυτήν τη ζωή είναι άξιος. Θα έπεφτες με τα γόνατα σου μπροστά του και θα τον ευχαριστούσες και θα τον αγαπούσες όπως δεν έχεις αγαπήσει κανέναν στη ζωή σου. Γαμώτο, τον αγαπάς! Καταλαβαίνεις;

Δες περά από αυτά που έχεις ζήσει, δες τον… Δες την καρδιά του, δες πόσο κλαίει, πόσο ματώνει, και πόσο δεν είχε άλλη λύση για να επιβιώσει… δεν σου λέμε για να είναι καλά... για να επιβιώσει! Αλλιώς θα είχε φύγει, δεν θα είχε αντέξει. Έπρεπε και άλλοι να φταίνε. Αλλιώς δεν ήταν υποφερτό. Θα τον αγαπάς ξανά, δεν υπάρχει αμφιβολία σ’ αυτό, η κάρδια σου είναι τόσο μεγάλη. Αλλά πρέπει να ραγίσει πρώτα η δική σου κάρδια από τον πόνο που ένιωθε εκείνος. Δεν θέλεις να το δεις γιατί ξέρεις πολύ καλά ότι όταν θα συνδεθείς με τον πόνο του, θα επανασυνδεθείς με το δικό σου, γιατί είναι μια ολόκληρη σειρά μέσα στην όποια θα μπεις, μια σειρά πόνου μέσα από τις γενιές η μία μετά την άλλη και εσύ θα καθαρίσεις όλη αυτή την δια-γενεαλογική γραμμή. Εσύ θα κάνεις αυτή την δουλειά. Γι’ αυτό ήρθες εδώ, για να κάνεις αυτή τη δουλειά, για να καθαρίσεις όλη αυτήν τη γραμμή του πόνου.

Όταν θα έχεις μπει σε αυτόν τον πόνο, όταν θα έχεις δεχτεί τι πόνεσες εσύ, τι πόνεσε εκείνος, τι πόνεσε ο δικός του πατέρας, και πάει λέγοντας… θα ανάψεις πολλά κεριά στη γραμμή, μέχρι όσο μπορείς να φανταστείς και για κάθε κερί, θα κλάψεις. Γιατί κάθε δάκρυ σου θα έρθει να επουλώσει μια πληγή, μια κάρδια, μέχρι να επουλωθούν όλες οι καρδιές… και η δίκια σου μαζί. Μπες στον πόνο τους, όχι μόνο στο δικό σου. Το δικό σου είναι ένα αποτέλεσμα που δέχτηκες για να βοηθήσεις στην επούλωση όλων των τραυμάτων της γραμμής σου. Με την επίγνωση ότι σε αυτή τη γραμμή ήσουν και εσύ σε άλλες στιγμές, σε άλλες θέσεις, μπαίνοντας στον ρόλο του θύματος, αλλά μπαίνοντας και στον ρόλο του θύτη αρκετές φορές. Έχεις να συγχωρέσεις τον εαυτό σου και γι αυτό.

Είναι μια πολύ καλή άμυνα να θες να είσαι τέλεια βλέπεις, γιατί μόλις αφεθείς στην πιθανότητα να μην είσαι τέλεια, εμφανίζονται και ανεβαίνουν στην επιφάνεια όλα όσα ήρθες να καθαρίσεις. Τα δάκρυα επουλώνουν. Άστα να κοίλανε. Με αγάπη, δεκτικότητα και τρυφερότητα πολύ… πολύ, για τον καθέναν από σας σε αυτήν την γραμμή. Σε αγαπάμε πολύ και θα είμαστε μαζί σου σε αυτήν την εργασία.


3η ερώτηση: «Πώς να διαχειριστώ τον πατέρα μου τώρα που θα ήθελα να μετακομίσω με την μητέρα μου;»

Μικρή μας φίλη. Ναι, είσαι μικρή ακόμα. Προτρέχεις. Είσαι μικρή στη γη. Είσαι μεγάλη στην ψυχή, μα είσαι μικρή ακόμη στη Γη. Δεν πειράζει ξέρεις… καλό είναι και αυτό. Έχεις χρόνο για να βρεις το μεγαλείο σου. Και θα το βρεις… μην ανησυχείς… όλα στην ώρα τους. Τρέχεις και προτρέχεις για να μην πονάς και εσύ. Αλλά βλέπεις υπάρχει ένα θέμα εδώ και το θέμα είναι ότι αλλάζετε όλοι πολύ και αλλάζει πολύ η ενεργεία γύρω σας. Πολλά αλλάζουν, ιδιαίτερα αυτούς τους μήνες. Το πεδίο που ζείτε αλλάζει και δεν θα είναι τα ιδία σε 3 μήνες τα πράγματα από ό,τι είναι τώρα. Καλά θα ήταν να περιμένεις… να δώσεις λίγο χρόνο στο χρόνο. Πάρε ένα μήνα διακοπές με την μαμά σου. Μπες στην βοήθεια που μπορείς να της δώσεις για να καθαρίσει τη γραμμή της γιατί και εσύ είσαι σε αυτήν την γραμμή βλέπεις, και μπορείς να την στηρίξεις μόνο με την παρουσία σου και με τον πόνο σου που θα της πεις για όσα σου έχει κάνει και εκείνη. Και αποφασίζεις να δέχεσαι εσύ, ναι, έχεις αποδοχή να κάνεις, και σε σχέση με τη μητέρα σου, όχι μόνο με τον πατέρα σου. Μην κρύβεσαι σε σχέση με αυτό, γιατί είναι μεγάλη ευκαιρία το ότι μπαίνει η μητέρα σου στον καθαρισμό της γραμμής ενσαρκώσεων. Μια και εσύ έρχεσαι στο τέλος αυτής της γραμμής, είναι μεγάλη ευκαιρία για σένα να καθαρίσεις και εσύ πράγματα που έχεις στο DNA σου, εγγραφές.

Θα δεις τα πράγματα να αλλάξουν χάρη στην εργασία της μητέρας σου. Αλλά θα αλλάξουν ακόμα πιο δυνατά, πιο δυναμικά μέσα σου εάν δεχτείς συνειδητά να κάνεις και εσύ μια διεργασία πάνω σε αυτό το θέμα και να δεχτείς να κοιτάξεις τι πόνο σου έκανε αυτή η μητέρα. Πόσο πόνεσες από τις πράξεις της και κατά πόσο είσαι έτοιμη να την αγαπάς παρόλο τον πόνο που σου προκάλεσε και να την συγχωρέσεις εκείνη και όλη την γραμμή πριν από εκείνη, στην καρδιά σου; Και για τον πατέρα σου θα βάλεις μπρος μετά, δεν είναι η ώρα. Δεν τα κάνουμε όλα μαζί βλέπεις. Είναι κάπως δύσκολο αυτό. Ένα-ένα τα θέματα. Τον επόμενο μήνα έχει σειρά η γραμμή που έρχεται μέσω της μητέρας σου. Καλή εργασία λοιπόν ευχόμαστε, και τον Σεπτέμβρη θα τα ξαναπούμε για τα υπόλοιπα. Έξαλλου όταν θα έχετε τελειώσει την εργασία σας θα δεις ότι θα είστε πιο κοντά η μια με την άλλη και θα μπορεί να σε καθοδηγήσει η ίδια η μητέρα σου για το υπόλοιπο που θέλεις να κάνεις. Θα είναι και εκείνη πιο δεκτική στην καθοδήγηση που θα της πούμε, γιατί θα έχει δεχτεί ότι δεν είναι τέλεια!
 

4η ερώτηση: «Νοιώθω θλίψη μεγάλη και προδοσία από τους συμπατριώτες μου, και ότι απειλούμε. Μου θυμίζει το βίωμα μικρή με την εξορία των γονέων μου. Πώς να το διαχειριστώ;»

Άλλος πόνος μεγάλος! Όλοι πονάτε σήμερα!! (με χιούμορ) Και εμείς που λέγαμε «πάμε να φέρουμε χαρά»… δεν είχαμε μάλλον καταλάβει καλά ότι είμαστε σε μια ομάδα διαχείρισης κρίσεων!!! Συνεχίζουμε και χαιρόμαστε γιατί έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο. Έτσι είμαστε εμείς.

Αγαπημένη μας φίλη, και εσύ κουβαλάς γενιές. Βλέπεις ακριβώς γι’ αυτό εσύ, όπως πολλοί άλλοι, θέλατε να ενσαρκωθείτε ΤΩΡΑ. Ακριβώς γι’ αυτό. Γιατί ξέρατε ότι τα γεγονότα θα έρθουν για να ξυπνήσουν όλους τους προηγούμενους πόνους και ότι θα είναι μια ευκαιρία για να τα καθαρίσετε. Ναι..
(λοιπόν για κάτσε …κάτι λένε αλλά πρέπει να το πιάσω καλά. Δεν πιάνω λεπτομέρειες. Τις λεπτομέρειες θα τις δεις εσύ...)
 
Αυτό που σου προτείνουμε είναι να δουλέψεις με το Μέλι Αν Τα (θεραπευτική μέθοδος). Σου προτείνουμε όπως έκανες στο δεύτερο κύκλο, να βάλεις τον φόβο σου σε ένα συλλογικό επίπεδο στο Μέλι Αν Τα και να εργάζεσαι πάνω σε μια συλλογική εμπειρία οικογενείας. Να βάλεις αυτόν τον φόβο ξεκάθαρα αναβίωσης ενός προηγούμενου πόνου στο Μέλι Αν Τα και να το δουλέψεις όπως έχεις μάθει να δουλέψεις με αυτήν τη μέθοδο. Θα κάνεις και τις τρεις φάσεις, και θα τα φέρεις όλα στην καρδιά. Όταν θα είσαι στην τρίτη φάση θα κοιτάξεις από την άλλη πλευρά του κεντρικού άξονα, δηλαδή θα κοιτάξεις από τον άξονα της ψυχής, πώς έχει γίνει η εγγραφή σου για όλα τα γεγονότα που έχεις ζήσει και που έχουν ζήσει οι γονείς σου, στον άξονα τον σωματικό. Θα κοιτάξεις πως έχουν γίνει οι έγγραφες στο πρώτο τσάρκα καθώς και στο έκτο. Θα βάλεις καθαρά όταν θα είσαι στην πυραμίδα την πρόθεση να δουλέψεις σε συλλογικό επίπεδο και να εκπροσωπείς εσύ την οικογένεια.

Να ξέρεις ότι αυτά που θα βρεις στην βιβλιοθήκη θα είναι εικόνες δικές σου, αλλά και των γονέων σου. Και ότι όλα μαζί καλείσαι να τα επεξεργάζεσαι. Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι σας ζητάμε εργασίες όχι μόνο για εσάς σήμερα. Έχετε μεγάλη κάρδια. Και μπορείτε να εργάζεστε και γι’ άλλους, αλλά περά από αυτό έχετε μεγαλώσει αρκετά για να ξέρετε ότι ο άλλος και εσείς το ίδιο είναι και ότι από την στιγμή που βοηθάτε τον καθαρισμό του ενός, βοηθάτε τον καθαρισμό το δικό σας. Πρόθεση λοιπόν για συλλογικό καθαρισμό, συλλογική κάθαρση αυτής της εγγραφής. Μπες στην πυραμίδα και δούλεψε. Θα είμαστε και εμείς γύρω αλλά ξέρεις πολύ καλά ότι τα αδέρφια από τις Πλειάδες θα είναι γύρω σου για να σε βοηθήσουν δυναμικά, έντονα, και ότι θα προχωράς πολύ καλά.
Και έτσι είναι.


5η ερώτηση: «Είναι να μετακομίσω αλλά έχω μπερδευτεί πολύ και δεν ξέρω τελικά αν θα γίνει. Νοιώθω στον αέρα και εντείνεται όλο και περισσότερο. Πώς να το διαχειριστώ;»  

Φίλη μας, δεν ξέρεις τι να κάνεις. Αν μας πεις ένα άτομο εδώ που ξέρει τι να κάνει τις επόμενες εβδομάδες, να μας το δείξεις γιατί εμείς σας κοιτάμε και δεν βλέπουμε κανένα τέτοιο!
 
Όποτε μιλάμε για σένα και μιλάμε για όλους. Και έτσι είναι το δικό σου δώρο: ότι έφερες κάτι που ισχύει για όλους. Είναι ένα καλοκαίρι όπου καλείστε επιτέλους να ζείτε στο «εδώ και τώρα». Σας το λέμε χρόνια να το δουλέψετε αυτό ε; και που και που το αγγίζετε…. και το καταφέρνετε. Και λέτε «τι ωραίο που είναι». Και την επομένη εβδομάδα το έχετε ξεχάσει… Τώρα, εάν δεν το κάνετε αυτό χαθήκατε, όποτε θα το κάνετε. Και πόσο καλά θα είστε το φθινόπωρο που θα το έχετε κάνει κάθε μέρα για ένα τρίμηνο (γέλια), τέλεια θα είναι! Εμείς σε βλέπουμε ξέρεις, γιατί βλέπουμε από ψηλά και βλέπουμε τι θα καταφέρετε, τι ωραίοι που είστε. Το έχετε καταφέρει ήδη αλλά έχετε ακόμα να το περάσετε στο εδώ και τώρα. Τι ωραίο που είναι! Να το απολαύσετε! Εδώ και τώρα. Δεν ξέρω τι θα κάνω αύριο, αλλά χαίρομαι το σήμερα.

Δεν ξέρω ποια απόφαση να πάρω. Ετοιμάζω μετακόμιση ή όχι; Και άραγε γιατί να περιοριστώ; Γιατί  να περιορίζομαι στη δική μου μικρή κάρδια; Ξέρω τον άξονα μου. Ξέρω ότι εκπροσωπώ τον εαυτό μου, εδώ στην ενσάρκωση, οπότε αφήνω αυτόν τον εαυτό να μεγαλώνει στην κάρδια και τον αφήνω να εκφράζεται. «Εαυτέ μου πως νιώθεις για την μετακόμιση;» Και αυτό που εισπράττω μετά από την ερώτηση μου, το κάνω πράξη. Μας άκουσες; Σου ζητάμε να μας ακούς. Αυτό που εισπράττω εκείνη την στιγμή το κάνω πράξη! Εσύ έχεις ένα νοητικό που θα σε βάλει στη διαδικασία: «Ωχ; το έπιασα καλά; Ωχ! Μπορεί να μην το έπιασα καλά! Και τι θα μου φέρει; Και μπορεί να μου φέρει το ένα ή μπορεί να μου φέρει το άλλο; Ή …. Μάλλον δεν το κατάλαβα καλά… και ποιά είμαι εγώ για να καταλάβω καλά…. Και έχω καλή σύνδεση με τον εαυτό μου ή δεν έχω καλή σύνδεση με τον εαυτό μου; Και μπορείς να συνεχίσεις έτσι… Είσαι παρά πολύ ικανή σ’ αυτά, είσαι τέλεια σ’ αυτά, μπορείς να συνέχισες επί ώρες… ναι! Ναι! Το έχεις ξανακάνει… σε έχουμε δει…. λοιπόν… στο πρώτο που πιάνεις…. πράττεις. Εδώ και τώρα. Το πρώτο που πιάνεις το σημειώνεις. Αν θέλεις να παίξεις με το νοητικό σου παίξε! Είναι το παιχνίδι που αγαπάς… παίξε αγαπημένη μας! Παίξε. Αλλά έχεις σημειώσει το πρώτο. Όταν θα έρθει η ώρα που θα κουραστείς από το παιχνίδι, πήγαινε να δεις τι έχεις γράψει και πράττε. Και θα ξαναμπείς στο εδώ και τώρα και θα είσαι καλά. Και θα είμαστε μαζί σου και το ξέρεις πια πολύ καλά αυτό. Είναι μια σιγουριά που έχει μεγαλώσει στην κάρδια σου και τη χαίρεσαι, και τη χαιρόμαστε κι εμείς, γιατί είμαστε μαζί σε αυτό και σε χαιρόμαστε. Να είσαι καλά!


6η ερώτηση: «Βάζω στόχους αλλά κάτι με φρενάρει πάντα και δεν τα καταφέρνω. Τι με φρενάρει; Τα ι έχω να καταλάβω;»

Φίλε, έκανες τη Μαριαννίκ να θυμώνει. Ας την να λέει... χρειάζεται να τα λέει που και που… Ας τη να λέει. Αλλά άκουσε την, γιατί σου λέει ακριβώς αυτό που θέλουμε να σου πούμε. Δεν θέλουμε να σου πούμε τίποτα άλλο. Χρόνια έχεις μπει στο μονοπάτι και χρόνια κρύβεσαι και κρύβεσαι επειδή φοβάσαι ότι όλα θα γκρεμιστούν όταν θα μπεις για τα καλά. Και πράγματι όλα θα γκρεμιστούν. Δεν θα αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Γιατί, τόσο πολύτιμος είναι ο μικρός εαυτός σου; Έλα, πες μας. Τόσο τον αγαπάς; Τόσο σε βολεύει; Βέβαια έχεις μάθει τώρα τόσα χρόνια να βολεύεσαι με αυτόν τον μικρό εαυτό. Αλλά τόσο χρήσιμο είναι; Μπορείς να αλλάξεις. Είναι τόσο μικρή η αλλαγή που χρειάζεται. Τόσο μικρή… Έχεις πάρει τόσα πολλά μαθήματα. Έχεις δείξει τόσο συχνά που θέλεις να πας. Και κυλάς ξανά, ξανά, ξανά, στην ευκολία, γιατί αυτό που σε φοβίζει είναι η δυσκολία. Είναι η προσπάθεια. Και εκεί πρέπει να σου πούμε ότι αν δεν είσαι έτοιμος να κάνεις μια προσπάθεια, δεν θα τα καταφέρεις σε αυτήν την ζωή και θα ξαναρθείς ακριβώς με τα ίδια… λίγο πιο δύσκολα, για να είσαι αναγκασμένος να τα δουλέψεις, γιατί αυτή είναι η βαθειά σου επιθυμία.

Μια και δεν καταφέρνεις να υλοποιήσεις αυτήν την επιθυμία με το πλαίσιο που έχεις βάλει σε αυτήν την ζωή, στην επόμενη ζωή θα φτιάξεις εσύ ένα πλαίσιο ακόμα πιο αυστηρό για να είσαι σίγουρος ότι δεν θα γλιστρήσεις. Ζήτα θέληση. Ζήτα βοήθεια είτε από τον αρχάγγελο Μιχαήλ είτε και ακόμα καλυτέρα από τον Άλιστερ. Ζήτα βοήθεια από τον Άλιστερ και αφέσου. Πες του πόσο αδύναμος είσαι, πόσο θα ήθελες, αλλά πόσο σου λείπει η θέληση και δες! Δες την κάρδια σου και δες πόσο θα ήθελες την θέληση. Μπες σε αυτήν την αναζήτηση… Μπες στην αναζήτηση της επιθυμίας της θέλησης. Αυτό έχεις να ψάξεις μέσα σου. Όταν θα καταφέρεις να νιώθεις την επιθυμία σου για θέληση, όταν θα νιώθεις ότι όλο το είναι σου… μα όλο το είναι σου ζητεί την θέληση να τα καταφέρεις… Τότε φώναξε με όλη σου τη δύναμη τον Άλιστερ! Με όλη σου τη δύναμη! Και θα σε βοηθήσει. Αλλά πρέπει πρώτα να συνδεθείς με την επιθυμία σου και η επιθυμία αυτή να έχει γεμίσει το είναι σου. Εάν το κάνεις όταν θα έχει γεμίσει μόνο το μισό, δεν θα πετύχει. Άφησε την επιθυμία να μεγαλώνει. Πήγαινε να την ψάξεις, να την βγάλεις έξω από θαμμένη που την έχεις. Δες γιατί επιθυμείς αυτό το δρόμο. Τι επιθυμείς να βρεις; Πήγαινε να ψάξεις σε αυτήν την ρίζα: τι επιθυμείς να βρεις, γιατί πήρες αυτό το μονοπάτι…

Ξέρεις πολύ καλά ότι από την στιγμή που κάποιος στη γη αρχίζει να περπατάει στο μονοπάτι, δεν μπορεί να κάνει πίσω. Μπορεί όμως να μένει στο ίδιο μέρος για αρκετό χρόνο. Δεν κάνει πίσω. Εσύ γιατί έβαλες ένα πόδι σε αυτό το μονοπάτι; Ποια ήταν η αρχική σου επιθυμία; Ξύπνησε την! Πάλι! Συνδέσου πάλι με την πρωταρχική σου επιθυμία και όταν θα την έχεις ξυπνήσει καλά, τότε ζητά βοήθεια, την σύνδεση με την πρώτη ακτίνα, ζήτα σύνδεση με τον Άλιστερ και όλοι θα έρθουμε να σε βοηθήσουμε. Άλλα πρώτα δείξε μας ότι το θες. Δεν βοηθάμε και δεν μπορούσε να βοηθήσουμε κάποιον που δεν θέλει να βοηθήσει τον εαυτό του! Είναι απαραίτητο να επανασυνδεθείς με την πρωταρχική σου επιθυμία. Και μετά πίστεψε το, θα είμαστε εδώ. Έλα… Το πρώτο βήμα είναι δικό σου.. . Σε περιμένουμε φιλέ… Σε περιμένουμε... Βρες το!
 

7η ερώτηση: «Πέθανε ξαφνικά η αδελφή μου πριν λίγο και δεν μπορώ να το ξεπεράσω… στενοχώρια, ενοχές…»  

Θα κλάψεις πολύ ξέρεις αγαπημένη μας, γιατί το θέμα είναι ότι δεν έχεις μπει στο πένθος ακόμα. Δεν θέλεις να μπεις σε αυτό το πένθος. Είναι πολύ δύσκολο. Είναι πολύ δύσκολο να μπεις στο πένθος, γιατί όταν θα μπεις, θα συνειδητοποιήσεις ότι έφυγε πραγματικά η αδελφή σου. Οπότε την κρατάς διπλά σου με τις ένοχες σου, την κρατάς διπλά σου με την επιθυμία σου να κάνεις κάτι γι’ αυτήν. Νιώθεις ότι εάν μπορούσες ακόμη να κάνεις κάτι, θα σήμαινε ότι είναι ακόμη ζωντανή διπλά σου. Ας τη να φύγει… Απομακρύνεται… απομακρύνεται από την στιγμή που την αφήνεις να απομακρυνθεί… και απελευθερώνεσαι με το γεγονός ότι την αφήνεις να φύγει.

Υπάρχουν σχέδια ζωής. Σχέδια που οργανώνετε πριν την ενσάρκωση σας. Βέβαια δεν μπαίνετε σε κάθε λεπτομέρεια, αυτή είναι η δημιουργία σας κάθε στιγμή. Αλλά τα μεγάλα γεγονότα που καθορίζουν την πορεία σας, αυτά τα κανονίζετε. Και ήταν κάτι που ήξερες πολύ καλά ότι θα συμβεί. Δεν τιμωρείσαι και δεν θα τιμωρηθείς ποτέ για κάτι που δεν έκανες, αλλά είναι τόσο μεγάλη ευκαιρία για να μάθεις… γι’ αυτό το λόγο, γι’ αυτό οργανώσατε όλο αυτό το σχέδιο ζωής. Είναι δώρο της για σένα, μεγάλη ευκαιρία για σένα να μάθεις να ακούς, να μάθεις να είσαι παρούσα στον άλλον και σε σένα. Αυτήν την στιγμή κυριεύουν οι ενοχές, οι τύψεις. Άφησέ τις να φύγουν! Αγάπα τον εαυτό σου, ακόμα και την αδιαφορία σου γιατί έτσι ήσουν και δεν κρίνουμε κανέναν ποτέ. Απλώς, άνθρωπος είσαι όπως όλοι οι άλλοι εδώ, όπως όλοι οι άλλοι στη Γη. Εσύ, όπως όλοι οι άλλοι, έχεις έρθει για να μάθεις να αγαπάς κάπως καλύτερα… κάπως βαθύτερα… κάπως πιο αποτελεσματικά…

Αυτός είναι ο τελικός σκοπός του καθενός. Και εσύ καταλαβαίνεις με όλη αυτήν τη διαδικασία ότι δεν αγαπάς τον εαυτό σου… όλο τον κρίνεις. Όλο στενοχωριέσαι για κάτι που δεν έκανες, που παρέλειψες… και ούτε αυτήν δεν την αγαπούσες και τόσο… δεν ήσουν ικανή να της δώσεις χρόνο, βοήθεια. Οκ. Και; Κατά πόσο εσείς όλοι, όλοι εδώ, είστε ικανοί συνεχεία να ακούτε τον άλλον, και να ακούτε τον εαυτό σας, και να αγαπάτε τον εαυτό σας και να αγαπάτε όλους τους άλλους ιδιαίτερα αυτούς με τους όποιους ζείτε. Κάνεις δεν είναι, κάνεις αγαπημένη μας. Κάνεις. Είναι το μάθημα ζωής του καθενός αυτό. Να το προσχωρήσετε αυτό λίγο περά. Βλέπεις, σε τέτοια διαδικασία εκμάθησης, οι τύψεις, οι ένοχες έχουν ένα μικρό σημείο θετικό: είναι ότι δείχνουν εκεί που πρέπει να δουλέψεις. Μετά δεν έχουν τίποτα θετικό. Όποτε από την στιγμή  που είδες που κολλάει το θέμα, μπορείς να αφήσεις όλα αυτά πίσω σου. Δεν χρειάζονται. Σου κόβουν τα πόδια, σου κλείνουν κάθε ενεργεία. Δεν χρειάζονται πια.

Σε αγαπάμε πολύ, εμείς σε άγαμε πολύ, και εσύ να μην αγαπάς κανέναν. Δεν πειράζει. Εμείς σε αγαπάμε τόσο πολύ! Και θα δεις ότι σίγα σιγά θα αγαπάς όλο και περισσότερο τον εαυτό σου… Και όταν θα σκέφτεσαι την αδελφή σου θα μπορείς και εσύ να βάλεις ένα κεράκι γι’ αυτήν και να εύχεσαι να είναι καλά εκεί που είναι και να συνεχίσει καλά το δρόμο της. Τίποτα άλλο. Τίποτα άλλο. Βλέπεις δεν σου ζητάμε καν να την αγαπάς. Δεν σου ζητάμε καν να στείλεις αγάπη στα κενά που υπήρχαν παλιά, τίποτα από αυτά. Αγάπα τη δική σου κάρδια που είναι τόσο αξία! Που είναι τόσο τρυφερή… Εμείς σε αγαπάμε τόσο πολύ! Να το έβλεπες πώς καθρεφτίζεται η δική μας αγάπη στη δική σου κάρδια και αμέσως όλα θα άλλαζαν μέσα σου! Νιώσε το λίγο… Νιώσε όλη την αγάπη που έρχεται από εμάς σε σένα τώρα… (λέει ‘ευχαριστώ’)

Δεν τελειώσαμε. Θα έχεις και άλλο. Νομίζεις ότι θα φύγεις έτσι χωρίς εργασία να κάνεις; Λοιπόν, και εσύ θα ανάψεις κεριά αγαπημένη μας. Θα ανάψεις για 27 μέρες, κάθε μέρα ένα κερί για να τιμήσεις τη δική σου κάρδια και κάθε φορά που θα ανάψεις αυτό το κερί, θα πεις ένα «ευχαριστώ» στη δικιά σου καρδιά για να είναι τόσο όμορφη! Θα αναγνωρίσεις την ομορφιά της καρδίας σου και θα κλάψεις μερικές φορές γιατί θα συνειδητοποιήσεις πόσο όμορφη είναι, γιατί θα το δεις στην φλόγα… Η φλόγα του κεριού θα αντανακλά τη δική σου ομορφιά, και σιγά-σιγά θα μάθεις να συνδέεσαι με αυτήν την φλόγα μέσα σου. Στο τέλος του μήνα, αυτή η φλόγα δεν θα είναι πια στο κερί, αλλά θα είναι μέσα στην κάρδια σου και δεν θα χρειάζεται να την ανάψεις κάθε μέρα, γιατί θα έχει ανάψει για τα καλά. Και τότε, τότε θα θέλεις να εργάζεσαι, και τότε θα θέλεις να μάθεις, θα θέλεις να προχωράς, θα θέλεις να κάνεις πολλά! Πολλά! Θα δεις… θα προχωράς γιατί θα έχεις δύναμη: θα καταλάβεις ότι 2 χρόνια έχεις αφήσει τη δύναμη σου στο πλάι και ξαφνικά θα την ξαναβρείς! Θα ξαναβρείς τον εαυτό σου! Και θα πεις «οάου, προχωράω! Και το χαίρομαι, γιατί ξαναβρήκα τον εαυτό μου. Με τι θα πρωταρχίσω;». Άντε θα το δούμε τότε. Σε περιμένουμε και εσένα, γιατί έχεις μια μεγάλη φλόγα που σε περιμένει. Ξέρεις, είναι ήδη στο αιθερικό μέσα σου, αλλά θα την ανάψεις. Την ανάβεις. Θα την ξαναβρείς και θα χαίρεσαι πολύ και εμείς μαζί σου. Και έτσι είναι αγαπημένη μας. Και έτσι είναι. Και τώρα τελειώσαμε!


8η ερώτηση: «Σε συντροφική σχέση, όταν ο άλλος θέλει να δεσμευτεί περισσότερο με φοβίζει και κλείνομαι. Γιατί;»  

Θα μπορούσαμε να γλυτώσουμε χρόνο και να σου δώσουμε την ίδια άσκηση με τη προηγούμενη. Εντάξει, δεν θα το κάνουμε. Αλλά ξέρεις… ξέρεις από που πηγάζει αυτό ε; Ξέρεις ότι δεν πιστεύεις ότι είσαι άξια. Δεν το πιστεύεις. Και ξέρεις γιατί δεν το πιστεύεις ε; Γιατί έχεις υποστεί πλύση εγκεφάλου αγαπημένη, πολύ αγαπημένη μας φίλη. Μεγάλη πλύση εγκεφάλου: «δεν είσαι άξια. Οι άλλοι που ξέρεις δεν το έχουν καταφέρει, γιατί να το καταφέρεις εσύ; Διαφέρεις; » Αυτήν την στιγμή, όχι, γιατί συνεχίζεις να δείξεις ότι έχεις πειστεί ότι δεν είσαι άξια μιας βαθειάς, καθαρής, ισορροπημένης σχέσης που θα σου φέρει βαθειά ηρεμία και που θα είναι μια πηγή τρυφερότητας καταπληκτική.

Αλλά μπορεί να αλλάξει αυτό. Ποιόν ακούς; Με τι ταυτίζεσαι ; Τόσο συχνά το έχουμε ρωτήσει αυτό. Με τι ταυτίζεσαι; Με αυτά που σου λένε οι άλλοι; Με αυτά που σου έχουν πει οι γονείς σου; Με τι ταυτίζεσαι; Με αυτό που νιώθεις όλο και περισσότερο στην καρδιά σου; Αυτό που νιώθεις όλο και περισσότερο στην καρδιά σου, δεν αξίζει τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή; Τι νομίζεις; Τα πάντα τα αξίζεις. Τα πάντα! Επικρατεί φόβος. Τρέμεις: «και άμα πάω, και άμα δοθώ, και άμα αφεθώ, και άμα πιστέψω… και με προδώσει;» Αγαπημένη μας, θα πονάς, ναι θα πονάς. Ναι θα πονάς πολύ. Αλλά κατάλαβε το επιτέλους… θα έχεις δοθεί! Θα έχεις αφεθεί! Θα έχεις ανοίξει τόσο πολύ που θα έχεις κερδίσει. Θα έχεις κερδίσει αγάπη, άνοιγμα στην αγάπη. Μπορεί στο επιφανειακό, στο τρισδιάστατο να πονάς, αλλά σε ένα πολύ πιο βαθύ και πολυδιάστατο επίπεδο θα έχεις μάθει άνοιγμα. Θα έχεις μάθει να αφεθείς και αυτό θα είναι κέρδος. Εσύ μετά απ’ αυτόν τον πόνο - με την προϋπόθεση ότι θα το ζήσεις, που δεν είναι σίγουρο καθόλου-  με την προϋπόθεση ότι θα το ζήσεις, τι θα έχεις μάθει; Θα έχεις μάθει να ανεβείς ένα σκαλοπάτι.

Ναι, στο τρισδιάστατο: «αφέθηκα, πόνεσα». Οκ. Αλλά εσύ μπορείς να κάτσεις ένα επίπεδο πιο ψηλά και μπορείς να απολαύσεις αυτό το άνοιγμα που θα έχεις καταφέρει μέσω της αγάπης που θα έχεις ζήσει. Καταλαβαίνεις αυτό που σου δείχνουμε αυτή την στιγμή; Οι εμπειρίες του τρισδιάστατου σας φέρνουν άνοιγμα. Μπορεί μέσα σε αυτήν την διαδικασία του ανοίγματος να υπάρχει χαρά και πόνος γιατί βρίσκεστε σε ένα διπολικό κόσμο. Υπάρχει χαρά, υπάρχει πόνος. Αλλά κάνοντας αυτόν τον κύκλο όμως, θα έχεις μπει σε ένα άνοιγμα. Και αυτό το άνοιγμα είναι κερδισμένο. Το άνοιγμα αυτό στον τρισδιάστατο κόσμο σου επιτρέπει σε ένα άλλο επίπεδο του εαυτού, να πιάσεις περισσότερη αγάπη από τα δικά μας πεδία. Είναι αρκετά κατανοητό; Πες μας…

Οπότε, και να μπεις σε αυτήν τη διαδικασία του «χαράς-πόνου», εσύ είσαι πάντα, μα πάντα κερδισμένη γιατί έχεις κερδίσει το άνοιγμα. Μέσα απ’ αυτό το άνοιγμα πιάνεις πολύ περισσότερο από την αγάπη που σου στέλνουμε. Αυτή η αγάπη που σου στέλνουμε σε βοηθάει να βρεις μεγαλύτερη ισορροπία, να είσαι καλύτερα εσωτερικά, να προσφέρεις περισσότερο, να χαίρεσαι τον εαυτό σου περισσότερο. Επειδή όλα αυτά γίνονται, τότε μπορείς να φτιάξεις μια καινούργια σχέση σε ένα άλλο επίπεδο, μια σχέση η οποία θα σου φέρει ένα άνοιγμα ακόμα μεγαλύτερο. Και έτσι μεγαλώνεις ακόμη περισσότερο. Το καταλαβαίνεις; Δεν έχεις να φοβάσαι μια σχέση που μπορεί να σου δώσει μεγάλη χαρά, επειδή υπάρχει στο μυαλό σου ότι υπάρχει περίπτωση να σου φέρει και πόνο, γιατί είναι μέσα στη διαδικασία. Ζήτα όλους τους ανθρώπους εδώ –και κάτι λέγαμε για την πρώτη μας φίλη, αν θυμάσαι καλά, αλλά είναι πολλοί οι άλλοι που μπορούν να σου το πουν διότι είναι σε σχέσεις μακρόχρονες: δεν είναι κάθε μέρα εύκολα τα πράγματα! Αλλά κάθε φορά που εργάζεστε σε αυτήν την σχέση υπάρχει χαρά, υπάρχει πόνος… και στο τέλος έχετε ανοίξει, στο τέλος νιώθετε και χαίρεστε ακόμα περισσότερο τη δικιά σας καρδιά.

Αυτή είναι η διαδικασία του ανοίγματος. Μην την φοβάσαι, γιατί στο τέλος είστε όλοι πάντα, μα πάντα κερδισμένοι. Μη φοβάσαι ποτέ τον πόνο. Ποτέ! Ιδιαίτερα όταν εγγράφεται στον κύκλο της αγάπης. Τον πόνο, όπως λέγαμε πριν, που εγγράφεται στον κύκλο της ενοχής, έχεις να το δουλέψεις, εκείνο τον πόνο δεν τον θέλουμε. Δεν ωφελεί σε τίποτα, δεν παράγει τίποτα, δεν προσφέρει τίποτα. Αλλά ο πόνος που εγγράφεται σε έναν κύκλο αγάπης είναι απλώς το διπολικό της γήινης αγάπης, και καλείστε να δουλέψετε πάνω σε αυτό για να μεγαλώνετε και για να ανοίγεστε. Μην φοβάσαι ποτέ τέτοιον κύκλο, ποτέ. Είναι ο τρόπος της Γης να σας φέρει εμπειρίες μέσα στις οποίες μεγαλώνετε. Να έχεις κουράγιο, λίγο κουράγιο. Μπες στη χαρά. Θέλει παρά πολύ κουράγιο… Κοροϊδεύουμε βεβαία… Μπες στη χαρά της σχέσης και ότι βγει. Έτσι κι αλλιώς εσύ κερδίζεις. Να ξεκινάς με αυτήν την σιγουριά. Γιατί έτσι είναι.


9η ερώτηση: «Σε οικογενειακή σχέση δύσκολη κρατάω το κέντρο μου αλλά ο άλλος δεν ηρεμεί. Τι μπορώ να κάνω;»  

Αγαπημένη μας φίλη, λες ότι εσύ είσαι στο κέντρο σου, ότι είσαι καλά... Να το ακούσουμε αυτό; … Εάν είσαι τόσο καλά στην καρδιά σου και στο κέντρο σου, από πού κι ως πού θέλεις να αλλάξεις; Χρόνια είσαι στο μονοπάτι, χρόνια ακούς να βρεις το κέντρο σου. Πώς σου ήρθε η ιδέα ότι αν βρήκες το κέντρο σου πρέπει να βγεις από αυτό το κέντρο; Πώς το σκέφτηκες αυτό; Εάν είσαι στο κέντρο σου… Κι αυτό είναι το δικό μας ερώτημα. Νομίζεις ότι είσαι στο κέντρο σου ή είσαι στο κέντρο σου;

Βλέπεις, όταν είσαι στο κέντρο σου είσαι μαζί μας και όταν είσαι μαζί μας και κάποιος άλλος είναι θυμωμένος, εσύ έχεις ένα μικρό χαμόγελο και χαίρεσαι που δεν είσαι πια σε αυτό το είδος σχέσεων. Και μπορείς να νοιώθεις συμπόνια γι' αυτόν που είναι ακόμα σε αυτήν τη δόνηση. Αλλά δεν τον κρίνεις. Είναι το δικό του μονοπάτι, η δικιά του εμπειρία, είναι αυτό που έχει να καταλάβει εκείνος, όπως είναι αυτό που έχει να καταλάβει ο πρώην σύζυγός σου, αυτό που έχει να καταλάβει ο γιός σου. Δεν έχεις να το καταλάβεις εσύ στην θέση τους γιατί δεν βοηθάει κανέναν αυτό. Ο καθένας προχωράει με το δικό του ρυθμό και με τις δικές του εμπειρίες. Δεν θα καταλάβεις εσύ για τους άλλους. Οπότε ξαναρωτάμε: "πραγματικά είσαι στο κέντρο σου ή παριστάνεις ότι είσαι στο κέντρο σου;"

Γι αυτό ρωτάμε και ξαναρωτάμε, ξέρεις, γιατί όταν κανείς είναι στο κέντρο του είναι τόσο βαθιά ήρεμος και χαρούμενος που δεν τίθεται ερώτημα. Δεν τίθεται ερώτημα. Συμπόνια βαθιά για το δρόμο του καθενός, και εργασία πάνω στο δικό σου. Τίποτα άλλο. Συνιστούμε απλώς να ανοίγεσαι για περισσότερη συνείδηση εκείνες τις στιγμές. Μην κοιτάς τι γίνεται στην καρδιά του άλλου, όποιος κι αν είναι, όσο κι αν τον αγαπάς ή να μην τον αγαπάς πια. Δες τι έχεις στη δική σου καρδιά. Τίποτα άλλο. Εκεί έχεις να δουλέψεις, όπως οι άλλοι δουλεύουν με τη δικιά τους. Μπες στη δικιά σου καρδιά, μέχρι που να νιώθεις πραγματικά ότι είσαι καλά, και τότε θα μπορείς να πεις ότι είσαι στο κέντρο σου. Αυτό είναι που θα σε οδηγήσει: όταν θα είσαι καλά ακόμα κι αν ο άλλος θυμώνει.

Βλέπεις, και συ γι' αυτό το έβαλες στο δρόμο σου αυτό: για να σου μάθει να μπαίνεις στο κέντρο σου. Όταν θα το έχεις μάθει, θα πεις "Ευχαριστώ. Ευχαριστώ γιατί μου δίνεις την ευκαιρία να δουλέψω και να μάθω να μπαίνω ακόμα πιο βαθιά στο κέντρο μου. Ευχαριστώ". Το κάθε τι είναι ευκαιρία για να μπείτε πιο βαθιά στην σύνδεση με αυτό που είστε. Το κάθε τι. Και κάθε φορά που υπάρχει κάτι ή κάποιος στη ζωή σας που σας δυσκολεύει, σας δείχνει αυτό που έχετε ακόμα να δουλέψετε. Σας δείχνει πόσο απέχετε ακόμα από το κέντρο σας. Και αξίζει ένα "ευχαριστώ" γιατί έτσι βλέπετε την εργασία που έχετε να κάνετε και είναι ευκαιρία για περισσότερη συνείδηση.

Δες, κάθε φορά που είσαι σε τέτοιες στιγμές, πόσο απέχεις ακόμα από το κέντρο σου. Όταν θα είσαι μέσα στην τρυφερότητα, μέσα στην αποδοχή και μέσα στην πλήρη αγάπη για τον εαυτό σου, ακόμα κι όταν οι άλλοι θα είναι θυμωμένοι μπροστά σου, ακόμα κι αν οι άλλοι θα είναι επιβλητικοί κοντά σου, τότε θα ξέρεις ότι κατάφερες να είσαι στο κέντρο σου. Και τότε δεν θα σε νοιάζει αν οι άλλοι θα το κάνουν για πέντε λεπτά ή για μια ώρα ή για όλη τους τη ζωή, γιατί εσύ έτσι κι αλλιώς θα έχεις βρει το κέντρο σου. Και για τους άλλους θα είναι ο δρόμος τους να συνεχίσουν να πράττουν όπως πράττουν. Δεν σε αφορά πια. Δεν σε αφορά.
Και έτσι είναι.


10η ερώτηση: «Κάνω αντίδραση σε εργασία που έκανα τελευταία. Αλλάζω αλλά αν είμαι στο σωστό δρόμο, γιατί νοιώθω θλίψη και πόνο;»  

Τα λες και δεν τα λες. Και τολμάς και δεν τολμάς. Τι φοβάσαι ακριβώς;  Εμείς να σε καταλάβουμε ή εσύ να καταλάβεις τον εαυτό σου; Ναι, ναι, ξέρουμε γιατί το κάνεις αυτό που κάνεις. Και μη νομίζεις... σε δουλεύουμε λίγο, αλλά σε αγαπάμε πάρα πολύ! Και ξέρουμε ότι βαθιά θέλεις να προστατέψεις μια πολύ βαθιά φίλη σου. Πολύ βαθιά... την αγαπάς πολύ. Κι εκείνη σε αγαπάει. Κι έχετε κάνει πολύ δρόμο μαζί. Πολύ... Και σεις έχετε ένα σχέδιο ζωής μαζί. Το ξέρεις. Αλλά ξέρεις, τα σχέδια δεν είναι πάντα τα ίδια μέσα στο χρόνο. Αλλάζουν. Κι εσύ μεγαλώνεις. Και πόσο χαιρόμαστε που σου τα λέμε. Πόσο χαιρόμαστε! Για μια ζωή νομίζεις ότι είσαι η τέλεια βοηθός. Χα! Σε πιάσαμε κι εσένα! Ακόμα μια που θέλει να είναι τέλεια σ' αυτήν την ομάδα! Πο πο πο! Είστε πάρα πολλές που θέλετε να είστε τέλειες! Αλλά με σένα είναι διαφορετικά. Έχεις τον τρόπο σου να κρύβεσαι και να φοβάσαι. Λοιπόν, ας μπούμε στο ψητό, αγαπημένη.

Μια ζωή θέλεις να είσαι δεύτερη, γιατί ξέρεις ότι ως δεύτερη θα είσαι η τέλεια βοηθός. Το τέλειο άτομο που ο πρώτος στην σειρά θα χρειάζεται για να σταθεί στο πρώτο σκαλοπάτι. Και έτσι, θα νιώθεις ότι χωρίς εσένα δεν μπορεί. Θα νιώθεις έτσι χρήσιμη και θα νιώθεις ότι θα είσαι τέλεια. Και θα νιώθεις ότι σε αγαπάνε. Και θα νιώθεις ότι η ζωή σου έχει αξία: επειδή οι άλλοι σε χρειάζονται και επειδή οι άλλοι σε αγαπάνε. Και έτσι είναι... Και θα μπορούσες να έχεις περάσει όλη σου τη ζωή έτσι, γιατί είναι όμορφη η ζωή και γιατί έχεις να προσφέρεις σε μια τέτοια ζωή. Και θα μπορούσες να είχες κυλήσει έτσι μέχρι να γυρίσεις σε μας. Σε άλλους καιρούς αυτό θα είχε γίνει. Το θέμα είναι ότι θέλεις να προχωρήσεις, και ότι σε μια ζωή μπορείς να βάλεις δυο, τρία σχέδια ζωής, γιατί προχωράς και μεγαλώνεις. Χαιρόμαστε, το είπαμε αυτό. Οπότε τι γίνεται;

Δύο τρία πράγματα θα πούμε εδώ: ότι είναι άκρως δύσκολο αυτό που ετοιμάζεσαι να κάνεις. Γιατί, πολύ αγαπημένη μας φίλη, αυτήν την στιγμή στηρίζεσαι στην αγάπη των άλλων και στην αναγνώριση των άλλων. Κι αυτό δεν το αλλάζεις, ε; Δεν τ' αλλάζεις... Εντάξει, πολλοί θα συνεχίσουν να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν, αλλά σε σχέση με όσους είχες να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν πριν, δεν συγκρίνεται. Πολλοί δεν θα σε καταλάβουν, πολλοί θα σε κατηγορούν κι εσύ δεν θα καταλάβεις. Τουλάχιστον σε μια πρώτη φάση, γιατί πολύ γρήγορα θα ξαναμπείς στον άξονά σου. Ξέρεις πολύ καλά να το κάνεις. Αλλά για ένα χρονικό διάστημα θα στενοχωρηθείς πολύ γιατί θα βρεις κατηγόρια, έλλειψη κατανόησης και δεν θα υπάρχει πια αυτή η στήριξη. Και θα είναι σωτήριο για σένα αυτό! Η πρώτη φάση θα είναι δύσκολη. Αλλά εσύ είσαι έτοιμη να το κάνεις, εσύ έχεις την θέληση και μια πολύ βαθιά επιθυμία να προχωρήσεις. Πολύ βαθιά. Σε κάνει να ανεβείς πάνω στην κορυφή. Και θα ανεβείς πάνω στην κορυφή εσωτερικά τώρα πια. Ναι, ακριβώς! Βλέπεις τι σου λέμε;

Ετοιμάζεσαι να αφήσεις το δεύτερο σκαλοπάτι και να πας στο πρώτο. Το θέμα είναι ότι εκεί, στο πρώτο, είσαι πάρα πολύ εκτεθειμένη. Πάρα πολύ. Και αυτό θα μάθεις να το δέχεσαι. Και θα μάθεις ότι όταν κάποιος είναι στο πρώτο σκαλοπάτι, αν παριστάνει τον τέλειο, κάηκε! Γιατί όλοι τον κοιτάνε και όλοι βλέπουν ότι δεν είναι τέλειος… Βλέπεις; Nαι, θα πας στο πρώτο σκαλοπάτι! Ναι, θα πας εκεί! Θα πας στην κορυφή. Και όσο πιο ψηλά θα ανεβείς, τόσο περισσότερα πράγματα θα αφήσεις να πέσουν από σένα: επιθυμίες τελειότητας ή άλλες επιθυμίες, και θα κρατήσεις απλώς αυτό που είσαι. Και θα δείξεις στους άλλους αυτό που είσαι… και αυτό θα είναι τέλειο! Καταλαβαίνεις τη διαφορά...

Ναι, ετοιμάζεσαι για ένα μεταβατικό στάδιο που δεν θα είναι εύκολο. Αλλά την σύνδεση μαζί μας την έχεις. Και είναι γερή. Και θα στηριχθείς πάνω σ' αυτό. Θα νιώσεις ότι ο κόσμος σου γκρεμίζεται. Κυριολεκτικά. Γιατί πρέπει να φύγεις από αυτόν τον κόσμο για να βρεις το δικό σου. Εκεί είναι το πρώτο σκαλοπάτι. Στον δικό σου, όχι στον κόσμο των άλλων. Έχεις ολοκληρώσει ένα μέρος του σχεδίου ζωής σου. Μπαίνεις στο άλλο μέρος. Σε στηρίζουμε εμείς. Στηρίξου πάνω μας, και σε λίγους φίλους που σου μένουν. Θα καταλάβεις ακόμα περισσότερο την ανθρώπινη φύση. Και ναι, καλείσαι να την αγαπάς. Αλλά θα δεις ότι δεν είναι ωραία. Γιατί, ξέρεις, στα πλαίσια που εργάζεστε, πολλοί είναι που λένε ότι είναι στο πνευματικό μονοπάτι, αλλά δεν είναι καθόλου έτοιμοι να συγχωρούν. Δεν είναι καθόλου έτοιμοι να καταλάβουν. Κι αυτό εσύ θα μάθεις να το συγχωρείς, και θα μάθεις να το δέχεσαι γιατί είσαι έτοιμη. Κι αυτό μετά θα το δώσεις και θα το προσφέρεις σε άλλους, εκεί που θα ορίσεις το βασίλειο το δικό σου. Και σ' αυτό θα είσαι εσύ βασίλισσα, κι εμείς θα είμαστε βασιλιάδες. Θα είμαστε τέλειο ζευγάρι. Τέλειο... Ωραίο... Είμαστε μαζί... Και σ' αγαπάμε πέρα απ' αυτό που μπορούμε να πούμε.
Και έτσι είναι.


11η ερώτηση: «Γιατί δεν έχω γίνει μαμά ακόμα; Με πονάει…»

Αγαπημένη μας, νιώθεις τόση πολύ αγάπη και θέλεις να τη δώσεις σ' ένα αγαπημένο σου πλάσμα, σε κάτι που θα έχεις δημιουργήσει με τον αγαπημένο σου σύντροφο. Και είναι τόσο κατανοητό! Τόσο κατανοητό... Και ξέρεις, όταν υπάρχουν τόσα πολλά για δόσιμο και δεν ξέρεις που να πάνε, λες "άχρηστη ζωή". Κι όταν αρχίζεις με "άχρηστη ζωή", λες "άχρηστη εγώ" και κλαις...

Γιατί βλέπεις, όλοι σας, κάποια στιγμή, χρειάζεται να μπείτε σε αυτό το ερώτημα "άχρηστος είμαι - άχρηστη είμαι;" Γιατί μπαίνοντας σε τέτοια ερωτήματα ακουμπάτε την ουσία της ύπαρξής σας. "Γιατί είμαι εδώ;" Αυτή είναι η ουσία της ύπαρξής σου. Γιατί είσαι εδώ; Εσύ νιώθεις τόσο πολύ ότι είσαι εδώ για να δίνεις αγάπη. Και πολύ δίκιο έχεις. Τόσο δίκιο έχεις... Έχεις πολλά να δώσεις. Και πολύ αγάπη να δώσεις. Γιατί έχεις σύνδεση με αυτήν την αγάπη στην καρδιά σου. Δεν χρειάζεται να την ψάξεις πολύ. Εδώ είναι.

Βλέπεις, είναι πολύ σημαντικό σε μια πρώτη φάση να μπεις σε αυτά τα ερωτήματα και να τα δεχθείς γιατί σου ανοίγουν πόρτες. "Κατά πόσο η ζωή μου είναι χρήσιμη αν δεν έχω παιδί; Κατά πόσο εγώ είμαι χρήσιμη αν δεν έχω παιδί; Κατά πόσο μπορώ να κρατάω τον σύντροφό μου αν δεν κάνουμε παιδί; Τι γίνεται με μας; Τι γίνεται με μένα; Τιμωρούμαι για κάτι; Έκανα κάτι στραβό; Κανένα παιδί δεν θέλει να έρθει σε μένα! Τόσο χάλια είμαστε; Πηγαίνουν τα παιδιά σε τόσο πολλούς: δεν μας κρίνει κανένα από αυτά ικανούς να το αγαπάμε και να το καλωσορίσουμε;" Έχεις να μπεις σε αυτά και να αφήσεις την καρδιά σου να κλαίει, γιατί μέσα στην καρδιά σου υπάρχουν πολλά δάκρυα, και αυτήν την στιγμή αυτά τα δάκρυα σε εμποδίζουν να βλέπεις πέρα από αυτό.

Θα μπορούσαμε να σου μιλήσουμε σε ένα επίπεδο της φυσιολογίας σου. Σε ένα επίπεδο πολύ τρισδιάστατο. Αλλά δεν είναι ο σκοπός μας αυτός. Και είναι τόσο μεγάλη ευκαιρία για να μπεις σε αυτήν τη διαδικασία κατανόησης του εαυτού σου, που δεν θέλουμε να χάσεις αυτήν την ευκαιρία. Βλέπεις, έχεις να καταλάβεις την αγάπη. Είναι το μάθημα ζωής σου η αγάπη. Έχεις να καταλάβεις τι σημαίνει. Και να καταλάβεις ότι η αγάπη δεν περιορίζεται πουθενά και ποτέ. Και αν αυτήν την στιγμή είσαι πολύ εστιασμένη σε μια πολύ συγκεκριμένη αγάπη, μπορείς να δεις ότι τελικά η αγάπη μπορεί να δίνεται σε όλους, σε όλα. Και ότι εκεί που ήθελες να εστιαστείς εσύ, τελικά ίσως, αν δεν υπάρχει αυτή η εστίαση, μπορείς να ανοιχτείς και να αφήσεις να ρέει η αγάπη σου σε πολλούς περισσότερους και σε πολλά περισσότερα…
 
Αυτό που θα θέλαμε να σου δείξουμε είναι να μην εστιάζεσαι στον στόχο, αλλά να εστιάζεσαι στην αγάπη που ρέει, σε αυτήν την αίσθηση. Αυτό σου ζητάμε, αγαπημένη μας: να φύγεις από τον στόχο. Βλέπεις, η ροή της αγάπης έχει τρία μέρη. Υπάρχει η πηγή, υπάρχει η ίδια η ροή της αγάπης και υπάρχει ο στόχος. Εκεί έχεις βάλει όλη την θέλησή σου, όλη την εστίασή σου: στο πού πάει η αγάπη. "Γιατί δεν το έχω αυτό; Γιατί δεν μου δίνεται αυτό; Γιατί δεν είμαι σαν τους άλλους; Γιατί διαφέρω;" Διαφέρεις επειδή το έχεις επιλέξει αυτό. Είναι γεγονός. Ό,τι ζείτε το έχετε επιλέξει. Μεγάλη ιστορία, θα την αφήσουμε στο πλάι για σήμερα… Αυτό που σου ζητάμε είναι να συνειδητοποιήσεις όλη τη γραμμή της ροής με την Πηγή και τον άξονα. Ο άξονας είναι σαν μια μεγάλη σπονδυλική στήλη που σ’ ενώνει με την πηγή της αγάπης. Δες την πηγή σαν ένα μεγάλο αστέρι, πολύ, πάρα πολύ ψηλά, πολύ μακριά στον ουρανό. Και ρέει αυτή η αγάπη όπως μια ακτίνα ηλίου. Μπαίνει από ψηλά στο κεφάλι σου, διαπερνά όλη την σπονδυλική σου στήλη και ρέει μέσα από τη Γη - άμα το αφήσεις να γίνει αυτό – ή ρέει ανάμεσα στα χέρια σου στο επίπεδο της καρδιάς και δίνεται σε άλλους και σε άλλα πράγματα.

Ρέει η αγάπη. Όταν η αγάπη σταματάει, μπλοκάρεται κάτι και αρχίζει μια δυσλειτουργία. Είναι όπως όταν έχεις ένα σωλήνα του νερού, ξέρεις, όταν ποτίζεις τα φυτά σου με το λάστιχο και μερικές φορές μπορείς να παίξεις, να πιάσεις το λάστιχο: σταματάς τη ροή και ξαφνικά, αφήνεις το λάστιχο και ρέει πάλι. Το ίδιο κάνεις με τη ροή της αγάπης όταν ορίζεις ένα στόχο και εστιάζεσαι πάνω σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Εκεί δεν ρέει πια η αγάπη. Σταματάει και κάτι δυσλειτουργεί εκεί. Δεν ρέει πια. Η αγάπη είναι έτσι φτιαγμένη -ας το πούμε έτσι- που αν δεν ρέει δεν πάει καλά. Και όταν ρέει, όλα είναι πανέμορφα.

Αυτό που σου ζητάμε λοιπόν, είναι κάθε φορά που σκέφτεσαι το παιδί, κάθε φορά που σκέφτεσαι τον στόχο, να αλλάζεις την αίσθησή σου και να συνδέεσαι με την πηγή. Να συνδέεσαι, να βλέπεις, να οραματίζεσαι, να νιώθεις -θα δεις μετά από λίγο θα νιώθεις πολύ εύκολα- αυτήν τη ροή να μπαίνει μέσα στο 7ο σου τσάκρα, πάνω στο κεφάλι σου, να μπαίνει μέσα στην καρδιά, σε όλη σου την σπονδυλική στήλη και να ρέει μέσα από τα χέρια σου, τα πόδια σου και να δίνεται, χωρίς συγκεκριμένο στόχο. Και να δηλώνεις την πρόθεσή σου: γι' αυτό θα χρειαστεί να συνδεθείς βαθιά μέσα στην καρδιά σου, γιατί όταν κάνουμε μια δήλωση πρόθεσης, δεν είναι απλά λόγια στον αέρα. Πρέπει αυτή η πρόθεση να προέρχεται βαθιά από την καρδιά. Με όλο το είναι σου, με όλη τη δύναμη που μπορεί να έχεις μέσα στην καρδιά σου, να δηλώσεις την πρόθεση αυτή η αγάπη που λαμβάνεις να δίνεται όπου είναι καλό για όλους να δίνεται, μέσα από εσένα. Και εσύ θα δεις ότι μπορεί να πάει αυτή η αγάπη προς τη δημιουργία ενός παιδιού, αλλά μπορεί να πάει κι αλλού. Μπορεί κάτι άλλο να δημιουργηθεί.

Η αγάπη δημιουργεί. Μπορεί να μη δημιουργήσει αυτό που νόμιζες, αλλά δημιουργεί, γιατί έτσι λειτουργεί η αγάπη. Δημιουργεί. Δημιουργεί σχέσεις. Κάτι άλλο μπορεί να γεννιέται. Θα το δεις. Αλλά εσύ θα έχεις μπει στην εμπιστοσύνη απέναντι από τη ροή αγάπης. Βλέπεις, εσύ όταν εστιάζεσαι στον στόχο, εστιάζεσαι στο τέλος, αντί να εστιάζεσαι στην αρχή. Και κάτι δεν πάει καλά, κάτι δεν ρέει. Κάνεις μια καθήλωση εκεί και σταματάει η ροή, δεν πάει. Οπότε σου ζητάμε, για να ρέουν τα πράγματα πολύ καλύτερα και για σένα και για τον σύντροφό σου, και γενικά για το υπόλοιπο της ζωής σου να συνδέεσαι με το αστέρι, με την πηγή -πες το όπως θες- πολύ ψηλά στον ουρανό, την πηγή της αγάπης και να νιώθεις να ρέει με την πρόθεση να πάει όπου είναι να πάει για το καλύτερο όλων. Κάντο αυτό κάθε μέρα, όσο μπορείς, με όλη τη δύναμη που έχεις στην καρδιά σου… Μέχρι να έρθει το φθινόπωρο. Και τότε να έρθεις να τα ξαναπούμε.
Με όλη την αγάπη μας.
Και έτσι είναι.


12η ερώτηση: «Είμαι πολύ θυμωμένη με άτομα του περιβάλλοντός μου. Αισθάνομαι μόνη και εγκλωβισμένη, τι έχω να καταλάβω;»

Αγαπημένη μας φίλη, πνίγεσαι. Πνίγεσαι από τους άλλους. Πνίγεσαι από τον εαυτό σου επίσης. Ξέρεις, εάν σου πούμε ότι οι άλλοι είναι καθρέφτες του εαυτού σου, σου λέει κάτι ή δεν θες να το δεις αυτό; Κι όμως, ξέρεις, έτσι είναι. Ισχύει για σένα, ισχύει για τον καθένα. Βάζετε τους άλλους στη ζωή σας για να καθρεφτίζουν αυτό που είστε. Μπορεί να καθρεφτίζουν αυτό που είστε μεγαλώνοντάς το, για να το δείτε καθαρά, αλλά σας καθρεφτίζουν. Δεν είσαι πολύ χαρούμενη με αυτό που σου λέμε και λες "μπα; αγγελουδάκια της χαράς μου μιλάνε έτσι, δεν μου φέρνει χαρά αυτό". Σίγουρα. Το ξέρουμε ότι δεν σου φέρνουμε χαρά. Εμείς αυτά σου τα λέμε νιώθοντας χαρά, γιατί η χαρά μας είναι να σου φέρνουμε λόγια αληθινά, λόγια καρδιάς. Τα λόγια καρδιάς, μερικές φορές, δεν ξετρελαίνουν τους άλλους, αλλά επειδή είναι λόγια καρδιάς, τους βοηθάνε να μεγαλώνουν. Και κάθε φορά που βλέπουμε έναν από σας να μεγαλώνει, τότε η χαρά μας μεγαλώνει ακόμα, και όλα είναι καλά. Ας ξαναρθούμε λοιπόν στους καθρέφτες.

Λες "οι άλλοι με πνίγουν, δεν αντέχω άλλο!". Κατά πόσο αντέχεις τον εαυτό σου, κατά πόσο θέλεις να αλλάξεις, κατά πόσο θέλεις να αλλάξεις τους άλλους; Βαδίζεις δίπλα από το δικό σου δρόμο. Δεν μπαίνεις στο ψητό. Από την στιγμή που δέχεσαι να αλλάξεις τον εαυτό σου βαθιά, τότε μπορούμε να συνεργαστούμε. Αν θες... Αν θες, δες κάθε άτομο γύρω σου σαν τέλειο καθρέφτη του εαυτού σου, μιας πτυχής του εαυτού σου. Ο καθένας από αυτούς τι σου στέλνει πίσω; Κατά πόσο πνίγεις εσύ τον εαυτό σου; Πόσο πιέζεις εσύ τον εαυτό σου με αυτό που πρέπει να είσαι, με αυτό που πρέπει να δείξεις; Πρέπει! Πρέπει! Τα "πρέπει" είναι τόσα πολλά στον κόσμο σου, μα τόσα πολλά! Το μόνο "πρέπει" που υπάρχει... Όχι, λάθος! Δεν υπάρχει ούτε ένα "πρέπει". Το μόνο επιθυμητό, θα λέγαμε, θα είναι να αφήσεις όλα τα "πρέπει" και να δεις που σε πάει η χαρά της καρδιάς σου. Που σε πάει...

Θα θέλαμε ξανά να μιλήσουμε για τελειότητα. Αλλά γίνεται πολύ αστείο σε αυτήν την ομάδα πια... Καταλαβαίνεις ότι κι εσύ το έχεις αυτό, κι όπως οι άλλες, έχεις πολλά "πρέπει", κι όπως οι άλλες φοβάσαι πολύ ότι αν δεν είσαι τέλεια δεν θα υπάρχει πια κανείς που να σε αγαπάει και να σε δεχθεί. Δεν έχει καμία σημασία αν κανείς δεν σε αγαπάει κι αν κανείς δεν σε δέχεται. Το μόνο πράγμα που έχει σημασία είναι κατά πόσο εσύ δέχεσαι τον εαυτό σου και κατά πόσο εσύ αγαπάς τον εαυτό σου. Αυτό μόνο. Όταν έρθει η στιγμή να γυρίσεις σε μας, αυτό μόνο θα κοιτάξεις. Δεν θα κοιτάξεις ούτε στιγμή αν οι άλλοι σε αγάπησαν. Ούτε στιγμή, γιατί θα είναι τόσο προφανές ότι δεν έχει καμία σχέση, ούτε καν θα μπεις στο ερώτημα.  Αλλά το ερώτημα το μεγάλο που θα είναι όλο γύρω σου στην ενέργεια θα είναι πόσο αγάπησες τον εαυτό σου, πόσο δέχθηκες τον εαυτό σου. Αυτό έρχεται σαν ενέργεια γύρω σας την στιγμή που φεύγετε και που έρχεστε σε μας πίσω. Και τότε τι θα πεις; "έκανα αυτό που έπρεπε;" Δεν φτάνει αγαπημένη μας. Λάθος δρόμος. Δεν φτάνει...

Δεν είσαι εδώ για να σε αγαπάνε οι άλλοι. Είσαι εδώ για να αγαπάς εσύ τον εαυτό σου. Μόνο εσύ κι εσύ. Εσύ να κοιτάς τον εαυτό σου όταν βλέπεις την αδερφή σου, τη μητέρα σου, τον θείο σου, οποιονδήποτε. Και να πεις "Μ' αγαπώ; Αυτό που μου στέλνει ο άλλος, το αγαπώ; Γιατί κι εγώ το έχω μέσα στην καρδιά μου... Το αγαπώ; Πώς το έχω εγώ; Σε ποιά μορφή το έχω εγώ; Το αγαπώ; Αποδεκτό. Αποδεκτό. Ναι, είμαι κι εγώ έτσι... Λίγο... Πολύ..."

Άντε και κάποια στιγμή θα είσαι πιο τολμηρή, Θα δεις πόσο είναι δικό σου ένα μεγάλο μέρος και όλα θα είναι αποδεκτά, και θα τα βάλεις όλα στην καρδιά. Και θα γελάσεις με την ατολμία που είχες πριν, που έχεις ακόμα τώρα, να τα δέχεσαι όλα. "Άμα τα δεχτώ, σημαίνει ότι δεν είμαι τέλεια, ότι δεν θα με αγαπάνε. Αν είμαι έτσι, αν δεχτώ να είμαι έτσι, τότε ποιός θα με αγαπάει;"  Αν εσύ αγαπάς τον εαυτό σου, αυτό θα σε γεμίσει και το να σε αγαπάει ο άλλος ή να μη σε αγαπάει δεν θα έχει πια σημασία. Θα είσαι αλλού. Θα είσαι μέσα στην αγάπη. Και τίποτε άλλο δεν θα έχει σημασία. Το κλειδί είναι να δέχεσαι το κάθε τι στον εαυτό σου… Για να μπορείς να δέχεσαι το κάθε τι στον εαυτό σου, πρέπει πρώτα να το αναζητήσεις: γι' αυτό έχεις βάλει όλους όσους έχεις κοντά σου, για να σου τα φέρουν όλα αυτά, να τα δεις, να τα συνειδητοποιήσεις, να τα αναγνωρίσεις, να τα δεχθείς και να τα αγαπάς. Αυτή είναι η διαδικασία. Και όταν θα το έχεις κάνει θα έχεις όρεξη να πεις ‘ευχαριστώ’ στον καθέναν τους. Ευχαριστώ... Και στον εαυτό σου βέβαια, γιατί θα έχεις μάθει έτσι να αγαπάς ό,τι είσαι. Και θα είσαι μεγάλη, πολύ μεγάλη. Δεν είναι ότι είσαι μικρή τώρα. Παριστάνεις τη μικρή γιατί δεν έχεις ακόμα αναγνωρίσει πόσο μεγάλος είναι ο εαυτός σου. Όταν θα τα έχεις αναγνωρίσει όλα -όλα- τότε θα ανακαλύψεις ότι παρότι αναγνώρισες πολλές σκοτεινές πλευρές, παραδόξως, αυτή η αναγνώριση σε έκανε να είσαι πελώρια. Και τότε θα είσαι στη χαρά. Και θα χαιρόμαστε μαζί.
Και έτσι είναι. Σε αγαπάμε πολύ και θα σε στηρίζουμε σ' αυτόν το δρόμο, όποτε βάλεις πρόθεση και το επιθυμείς.


Έτσι φίλοι μας, για σήμερα θα κλείσουμε εδώ. Είμαστε πρόθυμοι να παραμένουμε στην καρδιά του καθενός. Κάθε στιγμή. Ιδιαίτερα σ' αυτές τις δύσκολες μέρες που περνάτε. Κάντε μας χώρο. Θυμηθείτε ότι είμαστε εδώ, και θα μας νιώθετε. Γιατί εδώ είμαστε. Εδώ. Στην καρδιά. Στο κέντρο της καρδιάς σας. Παραμένουμε εδώ. Η χαρά περιμένει στην καρδιά σας και παραμένει στην καρδιά σας.
Και έτσι είναι.
 

(Ευχαριστώ θερμά τη Λουκία Μπουζούκα και τη Νίκη Παπακωνσταντίνου για την απομαγνητοφώνηση!)