Καλώς ήρθατε όλοι. Θα μπούμε στο πνεύμα των ερωτήσεών σας και θα απαντήσουμε όσο καλύτερα μπορούμε σ' αυτό που ταράζει την καρδιά σας.
 

Θέμα 1ο: «Θέλω να φύγω»

Έτσι, φίλη μας, θέλεις να φύγεις. Πολύ καλά το λες. Θέλεις να φύγεις. Εμείς γελάμε τόσο πολύ αυτήν την στιγμή με αυτήν την συνειδητοποίηση! Μεγάλο άλμα… Δύο πράγματα:
Πρόσεξε τι λες! Γιατί το "θέλω να φύγω" μπορεί να σε φέρει στο δίλημμα, αν ανοίξει ένα παράθυρο για σένα, να φύγεις και να γυρίσεις σε μας. Αυτό θες; Μπορεί να είναι αυτό που θέλεις... Να το δεις. Θες να δηλώσεις πολύ δυνατά την πρόθεσή σου να φύγεις. Όπως μπορείς να τα δημιουργήσεις όλα, έτσι μπορείς να δημιουργήσεις και το πέρασμά σου προς εμάς όποτε θες από την στιγμή που ανοίγει ένα παράθυρο, μια ευκαιρία για να γίνει αυτό το άλμα. Κι αυτό ισχύει για όλους, βέβαια. Οπότε να είσαι συνειδητή και όχι σαν πεταλουδίτσα που πετάει από δω και πετάει από κει και λέει το ένα και λέει το άλλο. Θέλεις να φύγεις. Τι σημαίνει; Δεν είσαι καλά εδώ. Δεδομένο. Το ακούμε από όλους στη Γη. Ή σχεδόν όλους. Αλλά τι μπορείς να κάνεις για να είσαι καλύτερα... Θες να φύγεις; Δημιούργησέ το και φύγε. Εμείς θα σε αγκαλιάσουμε μόλις περάσεις από την άλλη πλευρά του πέπλου, θα σου πούμε συγχαρητήρια για ό,τι έχεις κάνει, θα γιορτάσουμε και μετά θα ετοιμάσεις τον επόμενο ερχομό σου στη Γη. Αυτό θες; Μπορεί να γίνει. Όλα είναι δυνατά, όλα είναι εφικτά. Με μια σωστή και βαθειά πρόθεση όλα είναι εφικτά. Αυτό θες; Σου ζητάμε να μην απαντήσεις. Σου ζητάμε να το σκεφτείς και να αποφασίσεις τι θες.

Το δεύτερο: το ότι θέλεις να φύγεις μπορεί επίσης να σημαίνει ότι θέλεις να φύγεις από μια κατάσταση που είναι βαριά, που δεν αντιπροσωπεύει πια αυτό που είσαι, που έχεις γίνει και θέλεις να πας αλλού. Δονητικά. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό. Μπορείς να φύγεις, παραμένοντας στο ίδιο σπίτι. Μπορείς να φύγεις παραμένοντας με τους ίδιους ανθρώπους αλλά να φτάσεις σε μια δονητική κατάσταση εντελώς διαφορετική. Σαν να κατοικείς έναν άλλον κόσμο, όχι τον ίδιο. Αυτόν τον κόσμο όμως, να είναι σαφές ότι εσύ θα τον χτίσεις. Περιμένεις να σου τον στείλουμε εμείς, να πέσει από τον ουρανό. Δεν πέφτει από τον ουρανό! Ναι, είμαστε αυστηροί, φίλη μας. Είμαστε αυστηροί με σένα! Πολύ συγκεκριμένα. Γιατί; Επειδή βλέπουμε πόσο έχεις προχωρήσει. Και καιρός είναι να σου πούμε ότι η γείωση δεν είναι για τα μικρά παιδιά. Τα μικρά παιδιά δεν γειώνονται. Τα μικρά παιδιά θέλουν να μεγαλώσουν. Θέλουν να φτάσουν στον ουρανό, τόσο μεγάλοι! Μόλις μεγαλώσεις, γειώνεσαι. Κι εσύ συνεχίζεις να είσαι στον ουρανό. Όχι στις επιθυμίες σου. Στη δόνησή σου.

Ήρθες για να γειώσεις τις ενέργειες της οικογένειάς σου. Αυτό κάνεις λέγοντας συνέχεια ότι θέλεις να φύγεις; Κάνεις το αντίθετο από αυτό που δηλώνεις ότι θέλεις να κάνεις.  Θέλεις να υπηρετείς το Πνεύμα και όλο λες ότι θέλεις να γυρίσεις στο Πνεύμα. Πώς θέλεις να υπηρετήσεις το Πνεύμα και την οικογένειά σου; Την πνευματική σου οικογένεια, δηλώνοντας ότι θέλεις να γυρίσεις πίσω! Καιρός είναι να σκεφτείς λιγάκι αυτό που αποφάσισες πριν ενσαρκωθείς. Είναι η δυσκολία σου στη Γη. Η δυσκολία σου είναι η γείωση. Η δυσκολία σου είναι να δεχθείς ότι ενσαρκώθηκες. Η δυσκολία σου είναι να δεχθείς ότι πήρες σώμα. Σου είναι άκρως δύσκολο. Δεν το ήθελες. Ήθελες να μείνεις μαζί μας. Ήθελες να αιωρείσαι. Αλλά έπρεπε να ενσαρκωθείς. Έπρεπε να μεγαλώσεις την κατανόησή σου. Έπρεπε να βιώσεις αυτά που βιώνεις. Έπρεπε να βιώσεις τη μοναξιά, τον ψυχικό πόνο των ανθρώπων. Γιατί δεν καταλάβαινες τίποτα… Ήσουνα στα σύννεφα, και είπες "για να καταλάβω, πρέπει να το ζήσω και να το δεχτώ". Κι αν δεν μπορέσεις να το δεχθείς σ' αυτήν τη ζωή, θα ξανάρθεις! Ο καλύτερος τρόπος που έχουμε εμείς για να σε βοηθήσουμε, είναι να "θυμώνουμε" με εσένα για να σου δείξουμε πόσο είναι σημαντικό. Πόσο ουσιαστικό θέμα είναι για σένα! Είναι θέμα ζωής ή θανάτου. Και αυτό θα το πάρεις στο επίπεδο που θες εσύ να το πάρεις. Μπορείς να το πάρεις σε διαφορετικά επίπεδα. Θα το πάρεις όπως το θέλεις εσύ…

Αιωρείσαι! Δέξου τον καθένα δίπλα σου. Δεν χρειάζεται να φύγεις. Χρειάζεται να είσαι με συμπόνια με τον καθένα. Έχεις να δεις τι έχει να σου δώσει ο καθένας. Έχεις να μάθεις από τον καθένα εδώ. Γι' αυτό ήρθες στη Γη, γιατί ήξερες ότι είναι μεγάλο σχολείο, το μεγαλύτερο που θα βρεις. Πάρε τον καθένα δίπλα σου στη ζωή, τον καθένα που βλέπεις στο δρόμο, στις ουρές όπου μπαίνεις - ως δάσκαλο. Και δες τι έχει να σου μάθει. Ο άλλος είναι στραβός, ο άλλος είναι θυμωμένος, ο άλλος βρίζει. Δες τι έχει να σου μάθει μέσα από αυτό. Είναι στραβός - τι σημαίνει για σένα; Για μας πολλά... Βρίζει, θυμώνει - τι σημαίνει για σένα; Για μας πολλά... Σημαίνει πόνος. Σημαίνει τύφλα! Άνθρωποι που δεν έχουν ξυπνήσει,  άνθρωποι που δεν ξέρουν και που πονάνε. Κι αν δεν μπορείς εσύ να τα αγαπάς αυτά, τότε γιατί ήρθες; Ήρθες για να αγαπάς κάθε πτυχή των ανθρώπων: και μέσα από σένα και σε όλους όσους συναντάς. Γι' αυτό ήρθες! Για να μάθεις την συμπόνια. Αλλά γι' αυτό έπρεπε πολλά τοιχώματα μέσα σου να γκρεμιστούν. Πολλές άμυνες.

Μια πεταλούδα δεν μπορεί να νιώθει συμπόνια. Μια πεταλούδα πετάει στον ουρανό, δοξάζει τον ήλιο, τον καθαρό αέρα, τα λουλούδια, και είναι μια χαρά. Βλέπεις, δεν μειώνουμε την πεταλούδα. Η πεταλούδα είναι πανέμορφη και κάνει την δουλειά της ως πεταλούδα. Αλλά εσύ ενσαρκώθηκες για να κάνεις κάτι άλλο. Όταν θα φύγεις μπορείς να ξαναβρείς τη δομή σου ως πεταλούδα. Αλλά ήρθες εδώ για να πάρεις άλλη δομή και να δεις τον κόσμο με άλλα μάτια.  Οπότε σταμάτα να θέλεις να είσαι πεταλούδα, επιτέλους! Και άνοιξε τα μάτια σου στον πόνο του καθενός και κάνε δήλωση: αυτό που σου δίνει, που σου μαθαίνει να βρει ανταπόκριση σε σένα μέσα στην συμπόνια. Να μπορείς κι εσύ να δώσεις λίγη αγάπη και να ριζώσεις τις ενέργειες της πεταλούδας μέσα στην καρδιά του. Έτσι η πεταλούδα θα κάνει ρίζες γιατί θα πάει, θα δοθεί στις καρδιές των άλλων, στις καρδιές που πονάνε.

Αγαπημένη μας, κάντο αυτό. Κάνε ρίζες στην καρδιά του καθενός, γιατί ο καθένας πονάει... ο καθένας πονάει... Κι έτσι θα μεγαλώσεις κι εσύ και θα ζωντανέψεις κι εσύ... όπως λες, σε κάτι καινούριο. Θα ανακαλύψεις τη Γη. Γι' αυτό ήρθες. Και θα ανακαλύψεις ότι μια σχολή είναι πάντα δύσκολη, αλλά έχετε τόσα να μάθετε που τελικά η σχολή είναι πανέμορφη. Δέξου τα μαθήματα, δέξου τα δώρα του καθενός και κάνε κι εσύ το δώρο του τι είσαι... νοερά... της πεταλούδας που θα πας να ακουμπήσεις στη καρδιά του καθενός... σαν δώρο. Δέχεσαι κάτι από τον καθένα και εσύ πας να ακουμπήσεις μια πεταλούδα στην καρδιά του. Αυτό σου ζητάμε να κάνεις αυτό το καλοκαίρι. Και το φθινόπωρο, αν θέλεις, θα τα ξαναπούμε…
Και έτσι είναι.


Θέμα 2ο: «Παραμένω στην σχέση που έχω χρόνια ή φεύγω;»

Φίλη μας, ώστε έτσι... Αποφάσισες να φύγεις κι εσύ από μια δύσκολη σχέση. Κι εμείς που διαβάζουμε μέσα σου, βλέπουμε ότι τίποτα δεν είναι καθαρό μέσα στην καρδιά σου. Δεν θέλουμε να πούμε ότι είσαι με μια καρδιά σκοτεινή, δεν είναι αυτό που θέλουμε να πούμε - ησύχασε. Θέλουμε να πούμε ότι σε σχέση με αυτό που ζεις με τον άνθρωπο που είναι δίπλα σου, τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο. Όλα τα μονοπάτια μπροστά σου είναι γκρίζα, φλου. Και θέλεις να σου πούμε ποιο από όλα τα γκρίζα είναι καλύτερο. Και αν ξεκαθάριζες πρώτα το πεδίο, ωραίο δεν θα ήταν; Το πεδίο είναι η πρόθεσή σου. Τι θες; Τι θες εσύ;


Γιατί ξέρεις, ο κίνδυνος στη Γη είναι πάντα να ρίξουμε κάποιο φταίξιμο στον άλλον. "Η σχέση που έχουμε δεν μου επιτρέπει να κάνω αυτό" ή "φοβάμαι ότι αν ο άλλος επιβάλλει κάτι, δεν θα μπορέσω να κάνω τούτο". Και τελικά απομακρύνεσαι από την σχέση και βλέπεις ότι αυτά που ήθελες να κάνεις ακόμα και μόνη σου δεν τα κάνεις. Γιατί από την άλλη πλευρά, χάθηκε μια άλλη ισορροπία που χρειαζόσουνα. Τα πράγματα σπάνια είναι ή μαύρα ή λευκά, βλέπεις. Κι εμείς δεν βλέπουμε καθαρά τι θέλεις. Κι όσο δεν βλέπεις εσύ καθαρά τι θέλεις, μπορείς να αλλάξεις πολλά εξωτερικά, με την πρόθεση ή την επιθυμία μάλλον ότι έτσι θα ξεκαθαρίσει το πεδίο κι ότι έτσι θα ξέρεις κι εσύ τι θες, αλλά δεν πάει έτσι. Μπορείς επιφανειακά να αλλάξεις τα πάντα στη ζωή σου κι ακόμα να είσαι στο φλου. Γιατί το τι θες στη ζωή σου είναι δικιά σου υπόθεση και μόνο. Και μπορείς να το καταφέρεις μόνη σου, με τον έναν ή με τον άλλον.

Εσύ δημιουργείς το πλαίσιο, το πεδίο όπου μεγαλώνεις στη Γη. Με την πρόθεσή σου και με την εργασία σου. Δεν υπάρχει ιδανικό πλαίσιο, αλλά υπάρχει το πλαίσιο που δημιούργησες και που συνεχίζεις να δημιουργείς. Δες τι πλαίσιο δημιούργησες για σένα. Κι αν υπάρχει κάτι που σ' αυτό το πλαίσιο δεν σου αρέσει, δεν σε ικανοποιεί πια, δες γιατί. Κι αν οι απαντήσεις είναι σαφείς, τότε άλλαξε. Βλέπεις, είναι ουσιώδες να κάνεις τις αλλαγές στο εδώ και τώρα. Και να μην κάνεις ποτέ τις αλλαγές βασισμένη στον φόβο του αύριο. "Τι θα γίνει αύριο αν κάνουμε αυτό" και "τι θα γίνει αύριο αν πάρω την άλλη απόφαση" και "πώς μπορώ να σιγουρευτώ, πώς μπορώ να εξασφαλίσω κάτι, αύριο". Εκεί μπαίνω σε μια διαδικασία φόβου, ανασφάλειας που είναι ένα πεδίο δονητικό που δεν βοηθάει καθόλου τη δημιουργία - οποιαδήποτε δημιουργία. Έχεις να απαντήσεις σε μια ερώτηση για εδώ και τώρα. Εδώ και τώρα πώς νιώθω; Τι μπορώ να κάνω εγώ για να βελτιώσω τη σχέση; Τι μπορώ να κάνω εγώ για να πάω εκεί που θέλω; Εάν η απάντηση που δίνεις σε πάει στον φόβο ότι "ναι, αλλά άμα κάνω αυτό πώς θα ζω;"... Αυτό είναι μια μετέπειτα ερώτηση και μπορείς να βρεις, όταν πια θα είσαι σε αυτήν τη δόνηση, μια απάντηση. Αλλά δεν χρειάζεται τώρα, με την τωρινή ενέργεια, να βρεις μια απάντηση στην αυριανή ενέργεια. Επειδή δεν γίνεται έτσι.

Η αυριανή ενέργεια, ανάλογα με την απόφαση που θα έχεις πάρει, θα είναι διαφορετική. Οπότε θα αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε δυσκολία με άλλο μάτι και με άλλες ενέργειες στα χέρια σου. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις με τις τωρινές ενέργειες μια αυριανή κατάσταση. Γι' αυτό σας λέμε συνέχεια "εδώ και τώρα", γιατί την ενέργεια που έχετε στα χέρια σας αυτήν την στιγμή, είναι για να λύσετε τις δυσκολίες που έχετε μπροστά σας, τώρα. Εάν ξεκαθαρίσεις το εσωτερικό σου πεδίο -τι θες, τι δεν θες, τι είσαι έτοιμη να δώσεις και τι είσαι έτοιμη να πάρεις-, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό αν θέλεις, για παράδειγμα, να δώσεις μια ελπίδα στην σχέση. Τι είσαι έτοιμη να δώσεις γι' αυτήν την σχέση, για να πάρει έναν άλλον αέρα; Τι είσαι έτοιμη να δώσεις, να θυσιάσεις εσύ, όχι ο άλλος εσύ, για να πάει κάτι καλύτερα, τι είσαι έτοιμη να δώσεις;

Πηγαίνεις κάπου, αγοράζεις κάτι και δίνεις λεφτά. Πληρώνεις. Ανταλλαγή ενέργειας. Για να πάει καλύτερα μια σχέση με ένα πρόσωπο που αγαπάς ή που κάποτε αγαπούσες, τι είσαι έτοιμη να δώσεις; Εάν πεις "τίποτα", τότε πώς θέλεις να καλυτερεύσει η σχέση; Σε παρακαλούμε, μην μας πεις "μα κι εκείνος τι θα δώσει;" Μιλάμε για σένα εδώ. Ο καθένας μιλάει για τον εαυτό του. Η Γη πάει κατά διαόλου επειδή ο καθένας περιμένει να κάνει ένα βήμα ο άλλος. Πάντα περιμένετε ο άλλος να κάνει τα βήματα για να κάνετε κι εσείς βήματα. Κι έτσι πάει από το κακό στο χειρότερο γιατί τελικά κανένας δεν κουνιέται. Ξεχάσατε την έννοια του "δίνω", "προσφέρω". Δεν μας απασχολεί τι δίνει ο άλλος στη σχέση. Μας απασχολεί τι είσαι έτοιμη εσύ να δώσεις. Κατά πόσο είσαι έτοιμη εσύ να ανοίξεις την καρδιά σου; Μόνο εσύ έχεις την απάντηση σ' αυτό.

Όταν δίνεις για μια σχέση τότε υπάρχει υλικό να χτιστεί κάτι. Κι αυτό που χτίζεται, έστω και από τον έναν μόνο, πάει να ακουμπήσει τον άλλον, που μπορεί να το πάρει και να το γυρίσει πίσω κι έτσι χτίζεται κάτι πολύ όμορφο. Εάν κανείς θέλει να αρχίσει, τότε που βλέπεις την ελπίδα και που βλέπεις την εργασία, τη δήθεν  πνευματική εργασία; Τι λες; Όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη, τι λες; Είναι εντάξει; Πράττεις ανάλογα με αυτά που δηλώνεις; Πράττεις ανάλογα με αυτά που πιστεύεις; Τότε όλα είναι καλά. Αλλιώς άλλαξε. Δες καθαρά τι θες και κάνε τα πρώτα βήματα, βάλε τις πρώτες πράξεις στο μονοπάτι αυτό - του τι θες. Και το ένα θα φέρει το άλλο. Αλλά είναι η επιθυμία που κινεί τα νήματα και που τότε έρχονται όλα με έναν θετικό τρόπο. Εάν αυτό που κινεί τα νήματα είναι ο φόβος, είναι η ανασφάλεια, τότε και πάλι όλα θα γκρεμιστούν. Ας είναι σαφές αυτό στην καρδιά όλων εδώ, τα νήματα που χρησιμοποιούνται για να χτίζετε τον κόσμο σας. Μερικές φορές χτίζετε έναν κόσμο γερό με νήματα αντοχής και άλλες φορές χτίζετε κόσμο που φτάνει να τον σπρώξουμε λιγάκι για να καταρρεύσει. Δείτε με τι χτίζετε αυτό που φτιάχνετε γύρω σας. Με κάθε ειλικρίνεια κοιτάξτε το, και μπείτε στη δημιουργία με εμάς πριν μπείτε στη δημιουργία με τον σύζυγο, το παιδί, την φίλη, με οποιονδήποτε άλλον. Κι έτσι η βάση θα είναι γερή.
Και έτσι είναι.


Θέμα 3ο : «Γιατί φοβάμαι να κάνω σχέση;»

Φίλη μας, μιλάς για μια δυσκολία σύνδεσης. Η απάντησή μας θα είναι πολύ σύντομη και αν θέλεις θα το συζητήσεις περισσότερο με τη Μαριαννίκ κάποια άλλη στιγμή. Η δυσκολία σου έχει την ίδια ρίζα με τη δυσκολία που έχει η αδερφή σου σε σχέση με το παιδί. Είναι μια δυσκολία σύνδεσης που πηγάζει από το μωρό που ήσουνα. Συνδέσεις δυνατές είχες ως μωρό και με τη μητέρα σου και με την αδερφή σου, αλλά και οι δύο με δυσκολίες. Και οι δύο με μεγάλες απογοητεύσεις και ένα αποτέλεσμα μοναξιάς. Ένας μικρός πόνος που υποβόσκει κάθε φορά που τίθεται το θέμα της σύνδεσης, το οποίο υποδηλώνει ότι μπορεί να υπάρχει αποσύνδεση. «Και από την στιγμή που μπορεί να υπάρχει αποσύνδεση γιατί να κάνουμε σύνδεση; Αφού έτσι κι αλλιώς η σύνδεση είναι καταδικασμένη»; Αυτό είναι το βίωμα του μωρού. Και ήταν ένα βίωμα πολύ οδυνηρό... Πολύ... Πολύ!

Έχεις κάνει αποκοπή από αυτό το βίωμα γιατί ήταν τόσο οδυνηρό που δεν μπορούσες να το αντέξεις. Ήθελες να ουρλιάξεις. Ήθελες να ξυπνήσεις όλον τον κόσμο από τα ουρλιαχτά σου. Και να πεις "Είναι άδικο! Εγώ γεννήθηκα για να αγαπώ! Είναι άδικο να ξεκινάω έτσι! Και πώς θα χτίσω εγώ σχέσεις ξεκινώντας έτσι; Όλη η ζωή μου είναι καταδικασμένη. Είναι άδικο!" Ήθελες να κλάψεις και ήσουν θυμωμένη με όλους μας. Ήθελες να δώσεις κλωτσιές, να μας στείλεις στον διάολο που σε είχαμε βοηθήσει να ενσαρκωθείς για να μάθεις την σύνδεση. Χα! Έλεγες ότι είχαμε πολύ χιούμορ, αλλά το έλεγες με τόσο θυμό... Και μετά ήθελες να κλαις... και να κλαις... και να κλαις... Και μετά ξέχασες και ήταν απλώς αδύνατο να συνδέεσαι... Και να κλαις και πάλι... Γιατί θυμάσαι.

Θυμάσαι πόσο όμορφο ήταν. Θυμάσαι πόσο η σύνδεση ήταν στενή και πόσο μεγάλη ήταν η αγάπη. Κι αυτό θέλεις να ξαναβρείς. Κι αυτός είναι ο στόχος της ζωής σου: να ξεπεράσεις αυτόν τον φόβο. Αυτός ο φόβος θα φύγει μόνο όταν θα καταλάβεις και θα θυμηθείς ότι εσύ χτίζεις τη ζωή σου. Όταν θα καταλάβεις, όχι νοητικά  βέβαια -νοητικά το έχεις καταλάβει, εν μέρει τουλάχιστον - αλλά όταν όλα τα κύτταρά σου θα ξέρουν ότι αυτή την αποσύνδεση που βίωσες, εσύ την είχες αποφασίσει. Καταπληκτικό σχέδιο! «Εγώ θα βάλω την αποσύνδεση, για να πεισθώ ότι δεν γίνεται η σύνδεση και έτσι, μαθαίνοντας να κάνω σύνδεση, μετά θα μπορέσω να κάνω συνδέσεις με τους πάντες και με όλα γιατί θα έχω γίνει άριστη. Θα έχω ξεπεράσει το πιο δύσκολο. Θα είμαι καθηγήτρια πάνω σ' αυτό μετά. Τέλειο! Τέλειο σχέδιο! Και θα σας μάθω όλους να κάνετε συνδέσεις ακόμα και σε αυτά που δεν πιστεύετε. Γιατί θα ξέρω ότι γίνεται αφού θα τα έχω καταφέρει. Τέλειο σχέδιο! Πάμε μπρός!» Είχες κότσια. Σου είπαμε ότι θα είναι δύσκολο, αλλά είχες κότσια.

Έχεις ακόμα. Θα το καταφέρεις. Να θυμάσαι ότι εσύ, εσύ δημιούργησες τα πάντα. Ότι εσύ είσαι δημιουργός και ότι εσύ μπορείς να δημιουργείς αυτό που έχεις μπροστά σου από δω και πέρα όπως δημιούργησες αυτό που πέρασες. Πως ό,τι έβαλες στο δρόμο σου το έβαλες για να το ξεπεράσεις. Έβαλες στοίχημα. Όταν θα αναγνωρίσεις ότι εσύ έχτισες αυτό, θα καταλάβεις αυτόματα ότι μπορείς να χτίσεις και κάτι άλλο. Και τότε όπως βλέπεις ότι αυτό που έχτισες ισχύει, θα έχεις πλήρη εμπιστοσύνη στο αντίθετο δημιούργημα που μπορείς να χτίσεις. Από την στιγμή που μπορείς να χτίσεις το ένα, μπορείς και το άλλο. Καταλαβαίνεις το ένα, πράττεις αμέσως για το άλλο. Είναι μια βαθειά ενθύμηση που έχεις να κάνεις εδώ και που αφορά την συνέχεια της θέλησης της ψυχής. Και πριν την ενσάρκωση και κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης και μετά την ενσάρκωση. Όταν αυτή η ενθύμηση θα έχει γίνει, όταν θα ξέρεις πραγματικά ότι εσύ δημιουργείς, δεν θα είναι δύσκολο πια για σένα να δημιουργείς είτε το ένα είτε το άλλο. Για σένα θα είναι το ίδιο πράγμα, απλά μια μικρή επιλογή.

Περιμένουμε να δούμε το δημιούργημά σου, αλλά καλά θα ήταν να έχετε μερικές μεγάλες συζητήσεις με την αδερφή σου πάνω σ' αυτό το θέμα. Να μιλάτε εσείς οι δύο και να αφήσετε να ρέει ο πόνος έξω από τις καρδιές σας. Ωραίο θα ήταν... Ανακουφιστικό, αποκαλυπτικό και όμορφο. Και θα είμαστε μαζί σας εκείνες τις στιγμές.
Και έτσι είναι.


Θέμα 4ο : «Πως θα τα καταφέρω με την σχέση μου που αλλάζει;»   

Φίλε μας, είσαι τόσο θυμωμένος και δεν το βλέπεις. Και ρωτάς.. ρωτάς.. ρωτάς... Και λες και απαιτείς. Όπως και άλλες φορές σου το έχουμε πει και όπως και άλλες φορές θα σου απαντάμε τα ίδια και τα ίδια και πάλι τα ίδια. Χαλάρωσε... Γιατί επιβάλλεις τόσα πολλά πράγματα - σε σένα πρώτα; Γιατί; Δεν είσαι μπαμπάς σου, δεν είσαι μαμά σου... Είσαι εσύ. Γιατί να επιβάλλεις στον εαυτό σου πράγματα τόσο δύσκολα; Χαλάρωσε... Κι εσύ δημιουργός είσαι. Αλλά όσο θέλεις να κρατήσεις τις αλυσίδες που βάζεις γύρω σου, εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σε αγαπάμε και να περιμένουμε την απόφασή σου να αφήσεις τις αλυσίδες να πέσουν. Λες "θέλω, θέλω, θέλω". Χαλάρωσε... Ξέρεις, η θέληση είναι μεγάλη βοήθεια όταν γράφεται με ένα κεφαλαίο Θ. Αλλά εμείς, αυτό που ακούμε είναι ότι το νοητικό θέλει, θέλει, θέλει. Και αυτή η θέληση δεν βοηθάει πολύ.

Κάποτε σου είχαμε πει κάθε μέρα να χαϊδεύεις τον εαυτό σου και να χαϊδεύεις την σύντροφό σου. Τόσο δύσκολο ήταν; Και τόσο λίγο το έκανες... Τόσο δύσκολο να αγαπάς λίγο τον εαυτό σου; Δεν σου ζητάει κανείς να είσαι τέλειος. Δε σου ζητάει κανείς να ξεσηκώσεις τη Γη. Αλλά εμείς σου ζητάμε να ανοίξεις την καρδιά σου και να αγαπάς τον εαυτό σου. Ακόμα και το σώμα σου. Γι'αυτό σου είχαμε ζητήσει να χαϊδεύεσαι, να πεις στα κύτταρά σου, σε όλο το σώμα σου πόσο το αγαπάς, πόσο νιώθεις συμπόνια γι'αυτό με όλα αυτά που τραβάει, που ζει, που υποφέρει. Ήταν μια τόσο καλή πρόταση! Κι εσύ την πέταξες μακριά μετά από πολύ λίγο χρόνο. "Αδύνατο! Θέλω να πράττω. Δεν θέλω να χαλαρώσω και να χαϊδεύομαι! Ντροπή να χαϊδεύομαι! Πω πω! Ντροπή!" Γιατί; Το σώμα του καθενός είναι όμορφο γιατί είναι δώρο της Γης. Είναι να το σέβεσαι και να σέβεσαι αυτό το δώρο, το σώμα του καθενός.

Μπορεί μερικοί, όταν ήσουν μικρός, να μη σου έδειξαν αυτόν το σεβασμό. Δεν είναι λόγος να μην το δείξεις εσύ τώρα στο σώμα σου. Αυτό ζητάει το σώμα, αυτό ζητάει η Γη μέσα σου. Ζητάει επιτέλους αναγνώριση, αγάπη, επειδή δεν είχε όταν ήταν μικρή. Δεν είχε... Και τώρα είναι ένα δώρο που μπορείς να δώσεις στο σώμα σου, σ' αυτήν την πλευρά του εαυτού σου που κρατάει εγγεγραμμένες μνήμες πόνου, ψυχικού πόνου, σωματικού πόνου, θυμού, τεράστιου θυμού. Οπότε, επαναλαμβάνουμε την πρότασή μας να χαϊδεύεις το σώμα σου με αγάπη και με συμπόνια. Κάθε μέρα. Κάθε μέρα. Όλο το καλοκαίρι. Το είχαμε πει για ένα μήνα, αλλά τώρα το λέμε για τρεις. Και μετά βλέπουμε, ίσως να το ξαναβάλουμε για ένα χρόνο. Εξαρτάται από σένα.
Και έτσι είναι.


Θέμα 5ο: «Κι εγώ θα ήθελα να φύγω, να αλλάξω… πως;»

Φίλη μας, πολλές ερωτήσεις κάνεις στο μυαλό σου. Και ζαλίζεσαι. Γενικά, ζαλίζεσαι πολύ. Τρέχεις, το έχουμε πει. Τρέχεις και ζαλίζεσαι. Αναρωτιέσαι και ζαλίζεσαι, αλλά παίρνεις χρόνο για να ακούσεις αυτό που θες; Είναι αδύνατο. Αν έπαιρνες χρόνο για να ακούσεις αυτό που θες, θα άκουγες ότι θέλεις αλλαγές, ότι θέλεις να γκρεμίσεις αυτό που ζεις, ότι θέλεις να αρχίσεις μέσα στην ομορφιά. Θέλεις ομορφιά. Θέλεις ομορφιά. Από όπου και να είναι θέλεις ομορφιά. Κι αν άκουγες τον εαυτό σου, δεν θα μπορούσες να συνεχίσεις όπως ζεις, γιατί θα έβλεπες ότι πράττεις εντελώς αντίθετα απ' αυτό που θες. Και δεν θα το άντεχες. Είναι πολύ απλό. Δεν θα το άντεχες! Για να το αντέξεις θα έπρεπε να αλλάξεις τα πάντα. Και δεν τολμάς! Δεν έχεις τα κότσια. Και εμείς σου το λέμε με ένα χαμόγελο για να σε κουνήσουμε λίγο και να σου δώσουμε λίγο κουράγιο, μια ώθηση, μια ενέργεια που περνάει από εμάς και στην καρδιά της Μαριαννίκ και κατευθείαν σε σένα και που εισπράττεις και κατευθείαν και από όλη την ομάδα εδώ.

Κουνήσου!!! Πώς πρέπει να το πούμε; Όσο μένεις στην τωρινή κατάσταση, θα είσαι δυστυχής. Όταν κάποιος είναι δυστυχής, αρρωσταίνει. Θα πας από δω, θα πας από κει καλά θα κάνεις. Έχεις οδηγίες πάνω σ' αυτό. Όταν σου δίνουμε οδηγίες καλό θα ήταν να τις ακολουθείς. Μην κάνεις σαν τον γείτονά σου που δεν το κάνει και που πρέπει να τα ξαναπούμε μετά από ένα χρόνο. Κι αυτό το λέμε με χιούμορ, με ένα χαμόγελο... Πότε;; Να έχετε κατά νου κι εσύ και όλοι σας και όλοι γενικά ότι αυτή η περίοδος, μεγάλη περίοδος χρονική, είναι μια περίοδος αλλαγών. Αλλαγές θα γίνουν, εσωτερικά, εξωτερικά... Αν κάνετε αρκετές αλλαγές εσωτερικά, δεν θα χρειαστούν τόσες πολλές αλλαγές εξωτερικές ή οι εξωτερικές αλλαγές θα γίνουν ομαλά. Εάν δεν πράξετε, εάν δεν ακούσετε τη δική σας φωνή μέσα στην καρδιά σας κι αν δεν πράξετε ανάλογα με αυτήν την φωνή, όταν η φωνή ουρλιάζει "θέλω ομορφιά!" και δεν την ακούς, τότε η φωνή θα γκρεμίσει τον κόσμο, και ο κόσμος της είναι το σώμα σου. Μέχρι να καταλάβεις ότι αυτό είναι ουσιώδες γι' αυτήν, ότι δεν μπορεί να ζει χωρίς αυτό, ιδιαίτερα στις αλλαγές, τώρα. Τώρα που είναι ευκαιρία να μεγαλώσει, να ζει καλά, να χαίρεται!

Ξέρει ότι υπάρχει δυνατότητα και θέλει να την αρπάξει για να χαίρεται τη ζωή, να χαίρεται τη Γη, να χαίρεται τη γείωση. Κι άμα δει ότι εσύ δεν θες, θα τα γκρεμίσει, μέχρι να καταλάβεις. Η φωνούλα σου δεν έχει άλλον τρόπο να σου δείξει ότι δεν είναι πια καιρός να είσαι εκεί, παγιωμένη και να μην θες να αλλάξεις τίποτα και να τρέχεις από δω κι από κει για να ξεχάσεις ότι έχεις να αλλάξεις κάτι. Τρέχεις όλη την ημέρα για να μην σκέφτεσαι. Από πού κι ως πού; Η φωνούλα σου είναι τόσο όμορφη, μα τόσο όμορφη... Έχει τόση πολύ ομορφιά να δώσει...  Τόση πολύ... Κι αυτήν την στιγμή δεν μπορεί γιατί εσύ τρέχεις παντού και δεν της αφήνεις χώρο. Δεν την ακούς. Κι εμείς τραβάμε το σήμα κινδύνου. Και σου λέμε "άκουσέ την"! Στο είπαμε μια φορά, δυο φορές, θα σου το ξαναπούμε. Αλλά, αν δεν την ακούς... Δεν θέλει να την πνίξεις γιατί έχει μια αξία τόσο μεγάλη και τόσο όμορφη! Είναι δυνατή η φωνούλα σου, πολύ δυνατή... Μεγάλη ομορφιά... Πολύ μεγάλη... Δεν θα την πνίξεις εσύ. Δεν θα γλιτώσεις έτσι… Μιλάμε στο μικρό Εγώ. 

Φίλη μας, μίλα στο Εγώ σου. Πες του πόσο το αγαπάς, πόση ευγνωμοσύνη έχεις γι' αυτό, που σε βοηθάει να σταθείς στη Γη, αλλά ότι πρέπει να μένει στην θέση του, κι ότι εσύ αποφασίζεις. Η φωνούλα αποφασίζει, γιατί η φωνούλα είσαι εσύ. Βάλε το Εγώ, βάλε το τρέξιμο, βάλε το φόβο στην θέση τους. Και άφησε την φωνούλα να έρθει στην πρώτη θέση. Στη θέση που της ανήκει. Κάντο! Καιρός είναι... Και μην περιμένεις την επόμενη ομάδα για να ξαναρωτήσεις τα ίδια. Πάρε χρόνο για να ακούσεις την φωνή σου. Έχει πολλά να σου πει. Πολλά. Άκουσέ την. Άκουσε και πράξε. Δεν φτάνει να ακούς. Άμα σου πει κάτι, κάντο. Κάντο άφησε τα άλλα και κάνε αυτό που σου λέει. Είναι τρελό; Όλα θα γκρεμιστούν; Επιτέλους, επιτέλους! Αποδόμηση για να υπάρχει αναδόμηση μετά. Δεν μπορεί να υπάρχει αναδόμηση χωρίς αποδόμηση. Δεν μπορεί. Αλλά ξέρεις, η αποδόμηση, όταν υπάρχει άξονας και μια φωνούλα συνειδητή, δεν είναι και τόσο δύσκολη. Η αποδόμηση στους ανθρώπους που δεν νιώθουν τον άξονα, που δεν έχουν καθοδήγηση, είναι άκρως δύσκολη. Εσύ ξέρεις τον άξονά σου και ξέρεις ότι έχεις μια φωνούλα δυνατή και πανέμορφη. Μπορεί να έρθει η αποδόμηση. Αλλά αν μένεις σ' αυτόν τον άξονα και στον σεβασμό της φωνούλας σου, η αποδόμηση θα μένει για λίγο και δεν θα είναι τόσο τρομερή, μη νομίζεις. Και μετά θα χαίρεσαι πολύ όλη την αναδόμηση. Μπες στην κίνηση, άντε εσύ που χορεύεις, μπες στην κίνηση, τόλμα! Τόλμα, αγαπημένη μας φίλη, τόλμα! Μπες στην κίνηση!
Και έτσι είναι.


Θέμα 6ο : «Πως μπορώ να βοηθήσω πολλούς όταν 2-3 γεμίζουν το χρόνο μου;»

Φίλη μας, να χαίρεσαι γι' αυτά που κάνεις. Και συνέχισε όπως το κάνεις. Είναι τόσο καλά! Ξέρεις, δεν έχει καμία σημασία αν βοηθάς ένα άτομο ή χίλια. Καμία σημασία. Μιλάμε πραγματικά, δεν είναι τρόπος του λέγειν. Δεν έχει καμία σημασία. Αυτό που έρχεται ο καθένας εδώ να κάνει (στη Γη) είναι να μάθει κάτι. Να μάθει να ανοίγεται, να μάθει να αγαπάει, να μάθει το ένα, το άλλο... Πολλά βέβαια, γύρω από την αγάπη, αλλά όχι μόνο. Μπορεί ο τρόπος που έχετε επιλέξει να είναι να μαθαίνετε, να ανοίγεστε, να δίνεστε στην υπηρεσία του ενός ή στην υπηρεσία των πολλών. Αλλά η ουσία είναι "μαθαίνω να δίνομαι στην υπηρεσία του Ενός", με ένα Ε κεφαλαίο. Αυτή είναι η ουσία. Οπότε, μετά, το πού θα πάει αυτή η υπηρεσία, εάν θα πάει στον ένα ή στους εκατό ή στους χίλιους, δεν έχει σημασία.

Πρόσεξε πού βάζεις την πρόθεσή σου. Εάν η πρόθεσή σου είναι να βοηθάς τον αδερφό σου, ίσως να την ξανακοιτάξεις και να τοποθετηθείς κάπως διαφορετικά. Εάν η πρόθεσή σου είναι να μάθεις να ανοίγεσαι, να είσαι παρούσα στην ενέργεια που σου έρχεται, στον άξονα που είσαι, να είσαι παρούσα στον Εαυτό για να μπορείς να δίνεις ό,τι σου έρχεται, ανεξάρτητα σε ποιόν δίνεται και σε πόσους δίνεται - και αυτό βάζοντας τον εαυτό σου, τον μικρό εαυτό, τον γήινο, στην υπηρεσία του Εαυτού με Ε κεφαλαίο, στην υπηρεσία του πνεύματος, της πνευματικής σου οικογένειας, πες το όπως θες - τότε όλα είναι στην εντέλεια. Το αποτέλεσμα εάν είναι η βοήθεια σε έναν ή σε πολλούς, δεν έχει σημασία. Η προσφορά, η υπηρεσία έχει σημασία. Αυτή η ποιότητα ψυχής που φέρνεις στη Γη έχει σημασία. Είναι το δώρο σου στη Γη.

Αυτό που θα μπορούσες να κάνεις επιπλέον, είναι να γειώσεις καλύτερα αυτό που είσαι, την ενέργειά σου στη Γη. Τρώγε λίγο περισσότερο. Αγάπα κι εσύ το σώμα σου. Δώσε του τροφή. Αγάπα το... Άφησέ το να κοιμάται για να έρθει σε μας και να ξεκουραστείς. Να σέβεσαι τον ρυθμό του. Να το ακούς. Αυτό που έχει σημασία είναι να μη δώσεις την προτεραιότητα στους άλλους. Δώσε την προτεραιότητα σε σένα. Από την στιγμή που δίνεις την προτεραιότητα στο σώμα σου, στο να μπορεί να σε κρατάει, να βαστάει, για να συνεχίσεις το έργο σου μέσα σ' αυτό, εάν το σέβεσαι μ' αυτόν τον τρόπο, δίνοντάς του αυτό που χρειάζεται, τότε θα κάνεις αυτό που πρέπει και θα βοηθάς όσους πρέπει να βοηθάς. Και θα είσαι ευτυχισμένη. Εάν η προτεραιότητα είναι οι άλλοι, θα καταρρεύσεις και δεν θα μπορείς να ολοκληρώσεις αυτό που θέλεις να ολοκληρώσεις. Δεν έχει νόημα ποτέ η προτεραιότητα να είναι στους άλλους. Μην ανησυχείς, στη δική σου περίπτωση, δεν υπάρχει περίπτωση να το γυρίσεις στον εγωισμό. Το ξέρουμε ότι αυτό που σου είπαμε μόλις τώρα, μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά και μπορεί να είναι μια πόρτα ανοιχτή στο Εγώ. Αλλά ισχύει παρόλα αυτά. Αγάπα το σώμα σου. Δώσε του τροφή και ύπνο και μετά σκέψου τους άλλους. Ανεξαρτήτως του πόσοι είναι. Και πήγαινε να τους ακουμπήσεις μεταφέροντάς τους την ποιότητα της ψυχής σου και γειώνοντας αυτό που είσαι με αυτόν τον τρόπο. Να είσαι παρούσα στο σώμα σου. Σε χρειάζεται. Να το αγαπάς όπως εμείς σε αγαπάμε. Μεγάλο πράγμα αυτό, γιατί σε αγαπάμε πολύ! Είσαι καλά, μην ανησυχείς. Αλλά αγάπα το. Σε παίρνουμε αγκαλιά…
Και έτσι είναι.

(Ευχαριστώ θερμά τη Λουκία Μπουζούκα για την απομαγνητοφώνηση!)