Οι ερωτήσεις που τέθηκαν εμφανίζονται ως τίτλοι των κεφαλαίων.

Η Ιόχρους Φλόγα του Σαιν Ζερμαίν είναι παρούσα εδώ γι’ αυτήν την ομάδα όπου καταθέσατε, κατά τη γνώμη σας, πολλά και διάφορα. Κατά τη γνώμη μας (με χαμόγελο)… άντε να είναι ένα-δυό θέματα! Νομίζετε ότι είστε πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον αλλά εμείς σας κοιτάμε και γελάμε, και βλέπουμε ότι ένα θέμα είναι τελικά: κατά πόσο έχει ο καθένας εμπιστοσύνη στον Εαυτό του… αλλά επειδή σας αγαπάμε πολύ, θα το αναλύσουμε για να δείτε κατά πόσο ο καθένας από σας συνδέεται με αυτόν τον κεντρικό άξονα σήμερα.


- «Δεν καταφέρνω να συνδεθώ» –

Εσύ φίλη μας που λες ότι δεν καταφέρνεις να συνδέεσαι… να συνδέεσαι με αυτό που είσαι! Πόσο αστείο είναι αυτό!!! Μα πόσο αστείο είναι αυτό!!! Είσαι συνεχώς συνδεδεμένη! Αν δεν ήσουν συνδεδεμένη με αυτό που είσαι, δεν θα υπήρχες, δεν θα ήσουν ενσαρκωμένη… η σύνδεση είναι δεδομένη. Κατά πόσο είναι συνειδητή αυτή η σύνδεση με τις διαφορετικές πτυχές του εαυτού σου, αυτό είναι άλλο θέμα, και αυτό έχει να κάνει με τον φόβο. «Τι θα βρω αν συνειδητοποιήσω κάτι, τι θα βρω; Εγώ υπήρξα τόσο άσχημο κορίτσι, τόσο χαζό, τρελαμένο κορίτσι, πως μπορώ να συνδεθώ με αυτό που ήμουν μικρή; Πως μπορώ να συνδεθώ με αυτό που ήμουν σε προηγούμενες ζωές; Πως μπορώ να αντέξω να κοιτάξω αυτό που ήμουν όταν θολά ξέρω ότι δεν εκπροσωπούσα πάντα το Φως, και ότι αυτό που έχω να βρω και να μάθω να δεχτώ, είναι στιγμές όπου εκπροσωπούσα το σκοτάδι; Και από την στιγμή που θα το έχω δεχτεί να αρχίσω να το αγαπώ…» Μεγάλος φόβος γιατί νομίζεις ότι δεν θα είσαι ικανή να το αγαπάς. Που είναι η εμπιστοσύνη στον Εαυτό –με Ε κεφαλαίο- που είσαι εσύ, που είναι; Που είναι η εμπιστοσύνη σου; Γιατί είσαι Φως, ένα φως που παίζει όλες τις διαβαθμίσεις της σκιάς για να καταλάβει που είναι το απόλυτο σκοτάδι, το απόλυτο φως και όλα τα ενδιάμεσα στάδια, για να καταλάβει όλες τις εκδηλώσεις της πρωταρχικής ενέργειας, και κάνοντας αυτό να μεγαλώνει.

Τόσο φανταστικό παιχνίδι έρχεστε να κάνετε στο γήινο πεδίο!

Όταν ακούς άλλους να μιλάνε για τα δικά τους προβλήματα, λες: «μικρά είναι αυτά σε σχέση με τα δικά μου, πόσο χάλια ήμουν, πόσο μαύρη ήμουν!» και όμως ο καθένας σκέφτεται τα ίδια για τον εαυτό του! Να καταλάβεις ότι ο φόβος σου δεν έχει σχέση με το πόσο σκοτεινή είναι η ζωή που μπορείς να ξαναβρείς, ή πόσο σκοτεινή είναι η εικόνα, μια σκηνή, μια ποιότητα που είχες ως κοριτσάκι. Δεν έχει να κάνει με αυτό, έχει να κάνει με την έλλειψη εμπιστοσύνης σ’ αυτό που Είσαι. Είσαι αυτό που Είσαι με κεφαλαίο Ε, και αυτό που Είσαι, ο ανώτερος Εαυτός, παίζει πάνω στη Γη για να μάθει όλες τις διαβαθμίσεις του Φωτός. Αυτό το παιχνίδι παίζεις και το έχεις παίξει τέλεια γιατί όντως πήγες να δεις πολλά, τόλμησες! Ήσουν τολμηρή και μπράβο σου που ήσουν τόσο τολμηρή! Άλλοι που δεν έχουν τολμήσει ακόμα έχουν να τολμήσουν! Εσύ ήσουν τολμηρή, το έχεις κλείσει αυτό το κεφάλαιο.
 
Τώρα έχεις να το φέρεις στην συνείδηση ώστε να το κοιτάξεις, μετά να το δεχτείς, και ύστερα να μάθεις να το αγαπάς. Επειδή όλο και περισσότερο στην αναζήτησή σου μαθαίνεις να μπεις στον άξονά σου, νοιώθεις τον ανώτερο Εαυτό που δεσπόζει στην καρδιά σου, μαθαίνεις να κάθεσαι στον θρόνο της καρδιάς σου, σιγά-σιγά θα δεις ότι η αγάπη του Εαυτού θα αρχίσει να ρέει και η εμπιστοσύνη σ’ αυτόν θα σε γεμίσει… Κάνε χώρο στον Εαυτό. Κάνε χώρο… Βάλε πρόθεση η εμπιστοσύνη να είναι παντού στην ενέργεια σου: όταν περπατάς, δες σε κάθε βήμα να ανοίγεται το ενεργειακό σου πεδίο γύρω σου στην εμπιστοσύνη. Δες την εμπιστοσύνη να εγκαθίσταται σε όλα τα σώματά σου. Κάνε αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε μια καθήλωση πάνω στην εμπιστοσύνη, δηλαδή να την σκέφτεσαι συνέχεια! Νοιώσε την εμπιστοσύνη να εγκαθίσταται σε κάθε κύτταρό σου, και όταν θα νοιώθεις μέσα στην καρδιά σου να είσαι μέσα στην εμπιστοσύνη, τότε πήγαινε να δεις το κοριτσάκι που ήσουν και θα δεις ότι ένα χαμόγελο θα φωτίσει το πρόσωπό σου γιατί θα το κοιτάξεις πια αυτό το κοριτσάκι, με όλα τα καμώματα που μπορεί να έχει κάνει, με χαμόγελο, χωρίς να κρίνεις τίποτα. Τότε, ό,τι και να έχει κάνει, ό,τι και να έχει σκεφτεί, ό,τι και να έχει ελπίσει θα το δεχτείς και επιτέλους θα θέλεις αυτό το κοριτσάκι να το πάρεις αγκαλιά… θα το αγαπάς… θα το αγαπάς τόσο πολύ που δεν θα θέλεις να το βγάλεις από την αγκαλιά σου! Κάποια στιγμή θα σου ζητήσουμε να ανοίξεις την αγκαλιά σου και να το αφήσεις να φύγει ώστε να απελευθερωθεί… Μπες στην εμπιστοσύνη!


- «Πώς να κόψω το τσιγάρο;» –

Είστε μερικές φορές addicted σε μερικά πράγματα. Οι πράξεις μπορεί να αφορούν το τσιγάρο όπως το έθεσες αγαπημένη μας φίλη αλλά μπορεί να αφορούν και πολλά άλλα πράγματα… ακόμα και το shopping! Και εδώ ο φόβος είναι παρόν. «Τι θα γίνει αν δεν έχω πια αυτό; Ποια θα είμαι αν δεν το έχω πια;» Αυτό καθορίζει έναν τρόπο αντιμετώπισης της ζωής. «Στενοχωριέμαι, θέλω ένα τσιγάρο και θα είμαι καλά. Χαίρομαι οπότε ας πάρω ένα τσιγάρο για να απολαύσω ακόμα περισσότερο…» Καθορίζει το καθετί και εσύ μπαίνεις στη διαδικασία να το κρίνεις αυτό και να πεις «αν το συνεχίσω δεν ρέει η ενέργεια, αν το συνεχίσω μπλοκάρω ενέργειες.»

Ναι όντως έτσι είναι! Δεν θα σου πούμε το αντίθετο! Το τσιγάρο, ας το πούμε καθαρά, ενισχύει το εγώ… λέμε αυτό και τίποτα άλλο. Τι σου κάνει εσένα όταν το λέμε αυτό; Μπαίνεις ακόμα περισσότερο στις ενοχές… Νομίζεις ότι οι ενοχές, η θλίψη -«είναι τόσο ωραίο αυτό το τσιγάρο και πρέπει να το αφήσω!» αυτό είναι μια μικρή θλίψη- είναι μια καλή βάση για να φέρεις αλλαγές στη ζωή σου; Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν λειτουργούν έτσι οι αλλαγές. Οι αλλαγές λειτουργούν με την πρόθεσή σας να φέρετε κάτι πάρα πολύ όμορφο στη ζωή σας. Τότε έχετε κέφια, έχετε δύναμη, έχετε εμπιστοσύνη αρκετή ώστε να μπορέσετε να μεταφέρετε ακόμα και τα βουνά! Όσο δεν είστε πεπεισμένοι, όσο έχετε ενοχές, δυσαρέσκεια ως βασικά κίνητρα, δεν αλλάζει απολύτως τίποτα. Μπορεί να αλλάξει για λίγο αλλά όχι για πολύ, δεν είναι δυνατόν.

Αγαπημένη μας, αγάπα λίγο τον εαυτό σου! Αγάπα αυτό το εγώ… Δεν το αγαπάς αρκετά το εγώ σου! Νομίζεις ότι πρέπει να το καταπολεμήσεις για να φτάσεις σε ανώτερη διάσταση. Και το εγώ λέει: «όχι, δεν θέλω!» αντιδρά… Λέει: «θέλω ένα τσιγάρο για να μεγαλώσω!» και βέβαια κερδίζει τη μάχη γιατί ευχαριστιέται και εσύ το ίδιο μαζί του! Αγάπα το. Αν το αγαπάς, αν το αγαπάς πολύ, δεν θα χρειαστεί να αντιδρά, δεν θα χρειαστεί το τσιγάρο… αγάπα το! Σε βοηθά τόσο πολύ! Είπαμε πολλές φορές ότι είναι σημαντικό να μένει στην θέση του: δεν κυριαρχεί, δεν είναι αυτό που αποφασίζει, αλλά όταν δεν παίρνει τη δόση αγάπης που χρειάζεται, σας ταλαιπωρεί…

Σας επιτρέπει να ζείτε, να κυκλοφορείτε στον τρισδιάστατο κόσμο άνετα. Να το αναγνωρίσετε και να το τιμήσετε γι’ αυτό. Αν πάρει από σας όλη την αγάπη που χρειάζεται, δεν θα επιβάλει κάτι άλλο. Φοβάται πολύ μήπως χάσει αγάπη και αναγνώριση… ούτε εκείνο δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη σ’ αυτό που Είστε. Έχει εμπιστοσύνη μόνο σ’ αυτό που νοιώθει. Οπότε, άρχισε να το αγαπάς. Αν το αγαπήσεις θα αρχίσει να έχει εμπιστοσύνη και τότε θα μπορείς να του ζητήσεις το ένα και το άλλο. Θα μπορείς να του πεις : «σ’ αγαπώ πολύ. Ξέρεις τι; Το τσιγάρο θα το αφήσουμε στο πλάι για σήμερα και στην θέση του θα βάλουμε κάτι άλλο, κάτι που θα αγαπάς επίσης. Σ’ αγαπώ πολύ, δεν θέλω να ταλαιπωρείσαι, δεν θέλω να νοιώθεις ότι σε απορρίπτω. Σ’ αγαπώ πολύ, κάτι άλλο θα σου δώσω αντί από το τσιγάρο!»

Και επειδή θα έχει εισπράξει πολύ αγάπη, θα μαλακώσει, θα χαλαρώσει και θα δεχτεί την πρόταση. Δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτεί την πρόταση αν δεν τη νοιώθει ποτισμένη από την αγάπη και την αποδοχή του τι είναι.


- «Θα φέρουμε παιδί στον κόσμο ή όχι;» –

Πολύ αγαπημένοι μας φίλοι, και οι δυο σας που είστε ζευγάρι και αναρωτιέστε: «θα κάνουμε παιδί; Θα φέρουμε παιδί στον κόσμο ή όχι; Μπορούμε ή όχι; Τι γίνεται;» Ποια είναι η εμπιστοσύνη σας στην αγάπη που έχετε ο ένας για τον άλλον; Ένα παιδί σε ιδανική κατάσταση, δηλαδή στη δικιά σας κατάσταση, είναι το αποτέλεσμα της αγάπης των γονέων του. Ποια εμπιστοσύνη έχετε σ’ αυτήν την αγάπη; Είναι ένα κεντρικό ερώτημα. Το τονίζουμε γιατί σ’ αυτήν την περίπτωση όπως και σε πολλές άλλες, αυτό που έρχεται στην πρώτη θέση στην καρδιά σας είναι «εγώ, μπορώ να είμαι μια καλή μαμά; Εγώ μπορώ να είμαι καλός μπαμπάς; Με έχουν αγαπήσει αρκετά; Έχω μεγαλώσει αρκετά; έχω ακόμα τόσο πολλά να ‘κανονίσω’ με τους δικούς μου γονείς, μπορώ εγώ με την σειρά μου να είμαι καλός μπαμπάς ή καλή μαμά;»

Κατ’ αρχήν, αν αρχίσετε να μπείτε σε τέτοια ερωτήματα, σημαίνει ότι έχετε κάθε δυνατότητα να είστε καλοί γονείς! Από την στιγμή που μπαίνει το ερώτημα σημαίνει ότι αναρωτιέστε και ότι επομένως μπορείτε να αλλάξετε… Θα κάνετε λάθη, και θα τα διορθώσετε. Θα μάθετε όλοι, εσείς και το παιδί σας μαζί σας. Θα μάθετε μαζί. Αν περιμένετε να είστε έτοιμοι, μπορείτε να περιμένετε μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής σας!

Το μοναδικό ερώτημα που στέκει εδώ είναι: «ποια εμπιστοσύνη έχω στο ζευγάρι, σ’ αυτό που δημιουργώ με τον άλλον, με την άλλη; Ρέει αρκετή αγάπη μεταξύ μας; Και αυτή η αγάπη μπορούμε να της δώσουμε υπόσταση και να επιτρέψουμε σε ένα παιδί που θέλει να έρθει να γεννηθεί από μας;» Εάν η απάντηση είναι ναι, τότε βάλτε μπρος! Μην περιμένετε. Εάν η απάντηση είναι: «όχι, δεν έχω εμπιστοσύνη»… τότε τι κάνετε μαζί;… αλλά είστε μαζί και υπάρχει πολύ αγάπη μεταξύ σας, και πολύ αποδοχή από τις δυο πλευρές σας!... και το παιδί που περιμένει πολύ το χαίρεται αυτό! Εκείνο έχει πλήρη εμπιστοσύνη. Περιμένει η δικιά σας να μεγαλώνει. Έχει υπομονή. Χαμογελάει με υπομονή…

Μπορείτε να το καλωσορίσετε πρώτα στην καρδιά σας και να μπείτε σε διάλογο μαζί του… εδώ είναι, κοντά! Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν είναι επειδή δεν έχει ακόμα υπόσταση εδώ που δεν υπάρχει. Ξέρετε ότι είναι εδώ, το νοιώθετε, οπότε μπείτε σε διάλογο… ο καθένας για παράδειγμα θα μπορούσε να του πει: «ξέρεις, εγώ φοβάμαι ότι δεν θα είμαι ικανή να σου δώσω αυτό ή εγώ φοβάμαι ότι δεν θα έχω χρόνο για σένα, είναι εντάξει;» και δείτε τι θα σας απαντήσει…

Όταν ο φόβος εκφράζεται, ήδη χάνει τη δύναμή του, και η αγάπη τότε που ρέει ανάμεσα σε σας τους τρεις μπορεί να εγκαθίσταται ακόμα περισσότερο και να γεννάει εμπιστοσύνη. Αφήστε την εμπιστοσύνη να μεγαλώνει ανάμεσα σε σας τους τρεις. Αυτό θέλαμε να σας πούμε.


- «Πώς να κάνω αλλαγές, τι με μπλοκάρει;» –

Όσο για σένα φίλε που νοιώθεις στον κύκλωνα, θα ήθελες ακόμα να τρέξεις περισσότερο… ενώ έχεις ήδη μάθει, τόσο περισσότερο από πριν, ότι όταν κάθεσαι ήρεμα στην καρδιά σου, ακουμπάς αυτό που Είσαι…

Αλλά θέλεις να τρέχεις… θέλεις να τρέχεις γιατί ξέρεις πάρα πολύ καλά ότι αν καθίσεις περισσότερο στην καρδιά, όλα θα γκρεμιστούν… δεν θα μένει τίποτα όρθιο απ’ αυτό που είσαι! Με το μυαλό σου λες: «αυτό θέλω!» αλλά δεν είσαι ακόμα έτοιμος να το δεχτείς γιατί όλα θα γκρεμιστούν φίλε, ό,τι πιστεύεις, ό,τι πίστευες, και είναι δύσκολο…

Κάτσε στην καρδιά και ζήτα εμπιστοσύνη… Τρέχεις για να είσαι αποδεκτός, όχι από τους άλλους, από τον εαυτό σου! Αλλά ο Εαυτός σου δεν σου ζητάει τίποτα, μόνο να τον κοιτάς και να δεχτείς να σ’ αγαπάει…

Δες τον εαυτό σου να κάθεται μπροστά στον θρόνο της καρδιάς όπου κάθεται ο Εαυτός… και δες τον εαυτό σου να μικραίνει, να μικραίνει τόσο που γίνεται αγοράκι και αυτό το αγοράκι το παίρνει στα γόνατά του ο Εαυτός… εσύ τον κοιτάς στα μάτια επειδή δεν καταλαβαίνεις ποιος είναι και αναρωτιέσαι τι θα γίνει με αυτόν… «θα με πάρει, θα με διώξει, τι θα κάνει;… ποιος είσαι, Εαυτέ μου, ποιος είσαι;» Μικραίνεις ακόμα… και ο Εαυτός σε παίρνει αγκαλιά, μωράκι, νεογέννητο… σε παίρνει αγκαλιά και η ενέργεια σας είναι μία… αναπνέεις το δέρμα του, ακούς την καρδιά του… και αφήνεις το ρυθμό της καρδιάς του να σε νανουρίζει…

Κατεβάζεις τους χτύπους της καρδιάς σου ανάλογα με τους χτύπους της δικιάς του… και διαλογίζεται στον ήχο αυτό και σ’ αυτόν το ρυθμό, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα, χωρίς να θες τίποτα… σ’ αυτήν την αίσθηση, σ’ αυτόν τον ήχο της καρδιάς του… όση ώρα αντέχεις… Έτσι θα μεγαλώσει η εμπιστοσύνη σου γιατί στο τέλος, χωρίς να παρέμβει το μυαλό σου που τρέχει, στο τέλος όχι μόνο θα αναγνωρίσεις αλλά θα νοιώθεις βαθιά ότι η καρδιά του είναι και δικιά σου γιατί αυτός που κάθεται στον θρόνο και κρατά το μωρό αγκαλιά είσαι εσύ…


- «Πως μπορώ να μην μπαίνω στα προβλήματα των άλλων δίπλα μου   (τότε με πιάνει άγχος και το στομάχι μου);» –

Για τον άλλον μας φίλο… μιλήσαμε και για σένα με την επιθυμία σου για παιδί, για ζωή… προχώρα, κοντά σου είμαστε! Κάνεις πολλά, κάνεις πολλά για τους άλλους για να σε υπολογίσουν και επειδή τους υπολογίζεις πολύ, πάρα πολύ… και την μητέρα σου υπολογίζεις πολύ και όλους όσους είναι γύρω σου, με τους οποίους δουλεύεις, έχεις ανταλλαγές… και εσύ; Υπολογίζεις τον εαυτό σου;

Δεν σου λέμε ότι οι άλλοι δεν είναι άξιοι της προσοχής σου. Σου λέμε ότι είσαι ακόμα πιο άξιος απ’ αυτούς και σου κλείνουμε το μάτι… για τον Εαυτό σου, εσύ είσαι ακόμα πιο άξιος απ’ αυτούς… πρόσεξε αυτό που λέμε γιατί κάθε λέξη έχει σημασία… θα μπορούσαμε να πούμε ακριβώς τα ίδια λόγια στον καθένα: εσύ, για τον Εαυτό σου, έχεις περισσότερη σημασία από τους άλλους, από τον καθένα.

Αυτήν την στιγμή είναι σαν να βάλεις την ενέργεια σου παντού γύρω σου γιατί νομίζεις ότι οι άλλοι αξίζουν περισσότερο. Μια και οι άλλοι αξίζουν περισσότερο, πρέπει να έχεις την συγκατάθεσή τους για να κρίνεις καλά τον εαυτό σου… Που είναι η εμπιστοσύνη στον Εαυτό; Που είναι; Δεν θα σου την δώσει κανείς, κανείς απ’ αυτούς! Μόνο εσύ κοιτάζοντας μέσα, κοιτάζοντας ψηλά, πες το όπως θες… μόνο εσύ! Όταν θα βιώνεις πραγματικά ότι αυτό που έχει σημασία για σένα είναι να νοιώθεις τον Εαυτό στην καρδιά, και να ξεκινάς κάθε πράξη απ’ αυτό: όχι από την επιθυμία να ευχαριστήσεις τον άλλον αλλά από την επιθυμία να ευχαριστήσεις τον Εαυτό, να πράττεις στο όνομά του -αυτό έχει σημασία και τίποτα άλλο-… τότε, όταν θα είσαι εκεί, όλα θα ηρεμούν. Είναι θέμα τοποθέτησης.

Βέβαια, μπορείς να μας πεις ότι οι άλλοι ίσως νοιώθουν εγκατάλειψη αν το κάνεις αυτό. Φίλε μας οι άλλοι είναι μεγάλοι, δεν είσαι εδώ για να τους προσέχεις. Δεν είσαι εδώ για να τους προσέχεις! Είσαι εδώ για να αναγνωρίσεις από πού έρχεσαι και για να αφήνεις τον Εαυτό σου να λάμπει. Γι’ αυτό είσαι εδώ! Να το κάνεις, σου αξίζει γιατί είσαι πανέμορφος! Αξίζει αυτήν την ομορφιά να την μεγαλώνεις τόσο πολύ που ακόμα και οι άλλοι θα την δουν! Τότε θα τους δίνεις πολύ περισσότερο απ’ ό,τι τους δίνεις τώρα και δεν θα υπάρχει πια ανησυχία γιατί θα έχεις αναγνωρίσει αυτό που είσαι.

Αγάπα αυτό που είσαι. Αναγνώρισε αυτό που είσαι και μείνε συγκεντρωμένος σ’ αυτό. Μείνε συγκεντρωμένος σ’ αυτό που θέλεις εσύ και όχι σ’ αυτό που θέλουν οι άλλοι για σένα. Άφησε την αγάπη να ρέει αρκετά ώστε να μπορείς να πράττεις ανάλογα με αυτό που θες εσύ… και όχι με αυτό που νομίζεις ότι θέλουν οι άλλοι από σένα. Άλλαξε τοποθέτηση! Και μείνε στον άξονά σου, στην εμπιστοσύνη του τι Είσαι εσύ: σου αξίζει! Κάντο!


- «Πως μέσα στις δυσκολίες μπορώ να παραμένω στο κέντρο;» –

Φίλη μας, δύσκολη η ζωή, έτσι δεν είναι; Η ζωή είναι γεμάτη τριαντάφυλλα! Ξέρεις πολύ καλά πόσο μοσχοβολούν, ξέρεις πολύ καλά την ομορφιά… πόσο καλά την ξέρεις την ομορφιά! Ξέρεις όμως και τα αγκάθια… είναι αλήθεια!

Τα παίρνεις όλα αγαπημένη μας, μην κρίνεις, πάρε τα όλα. Αν πεις «έχω κουραστεί με τα αγκάθια» μπορεί και το τριαντάφυλλο να εξαφανιστεί, και μαζί του η μυρωδιά και η ομορφιά … μπορεί αυτή η ομορφιά, η τόσο όμορφη -παρόλο που είναι και τόσο πολύπλοκη- δομή του τριαντάφυλλου να εξαφανιστεί! Αποφάσισες να έρθεις σ’ αυτήν τη ζωή με τη γνώση ότι θα πάρεις το τριαντάφυλλο εξ ολόκληρου, ότι θα σου δοθούν η ομορφιά και η μυρωδιά για να απαλύνουν τον πόνο και τα αγκάθια, και ότι η εργασία σου θα είναι να τα δέχεσαι όλα.

Θα σου πούμε και κάτι άλλο: θα δεις ότι από την στιγμή που θα δεχτείς τα αγκάθια ως ένα μέρος του τριαντάφυλλου, θα μάθεις αυτόματα να τοποθετείς τα δάχτυλά σου εκεί που δεν είναι τα αγκάθια! Μπορεί κάποιος άλλος που θα θέλει να πιάσει το τριαντάφυλλο βιαστικά να πονέσει αλλά εσύ ξέρεις… ξέρεις που να βάλεις τα δάχτυλά σου γιατί κοιτάς… βλέπεις… μπαίνεις στην καρδιά και ξέρεις ότι μπορείς να τα έχεις όλα μέσα στην καρδιά και ότι το πώς τα κοιτάς, το πώς τα ζεις είναι το μυστικό για να μην ματώσει η καρδιά σου από τα αγκάθια.

Το τριαντάφυλλο είναι δώρο Θεού, συμβολικό δώρο: όλα τα δέχεσαι αλλά παίρνοντας χρόνο για να τα κοιτάξεις και υπολογίζοντας πως θα πιάσεις τα πράγματα. Είσαι ικανή πια να μην πονάς. Δεν είναι επειδή άλλοι θα πονέσουν που πρέπει εσύ να πονάς. Εσύ μπορείς να κάτσεις, να κοιτάξεις που υπάρχουν αγκάθια και ανάλογα με αυτό να αποφασίσεις που πρέπει να πιάσεις το λουλούδι. Μετά μπορεί άλλοι να σου πουν: «πως τα κατάφερες, εγώ μάτωσα!»

Εσύ θα πεις: «κοιτάω και πράττω ανάλογα. Παίρνω χρόνο, μπαίνω στην καρδιά μου και μετά πράττω. Έχω χρόνο, δεν βιάζομαι, ξέρω… Ηρεμώ και ξέρω. Ο καθένας αποφασίζει τι θέλει. Εγώ έχω εμπιστοσύνη στην κρίση μου και ξέρω που να βάλω τα δάχτυλά μου.»

Η τοποθεσία του καθενός από σας ορίζει την πρόοδό του. Που βάζετε την εμπιστοσύνη σας; Τι αγαπάτε πρωτίστως; Που τοποθετείστε; Ο καθένας έχει να απαντήσει, και αφού απαντήσει να πράττει ανάλογα, κάθε στιγμή της ζωής του.

Ας φύγει ο καθένας με αυτό που έχει ακούσει για τον εαυτό του και για τους άλλους γιατί πάντα μπορείτε να βρείτε στους άλλους ένα μέρος του εαυτού σας!

Σας αγαπάμε όλους και θέλουμε να κλείσουμε λέγοντας ότι εμείς έχουμε πολύ, πάρα πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη σε μας αλλά και σε σας…

Και έτσι είναι.