(Σας υπενθυμίζω ότι για να ακούσετε το ηχητικό της συνεδρίας χρειάζεται να πάτε στην ενότητα ‘Μηνύματα’, ύστερα να επιλέξετε το όνομα του κύκλου -εδώ ‘Ο κύκλος της Αγάπης’- και τέλος να πάτε πιο κάτω σ’ εκείνη την σελίδα για να βρείτε όλες τις επικοινωνίες του κύκλου σε κείμενο και ηχητικό αρχείο.)

Καλώς ήρθατε εδώ όλοι σας. Ηρεμίστε, πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές και μπείτε στην καρδιά σας λες και είναι ένα βαθύ πηγάδι… όχι σκοτεινό απλώς ένα μέσο για να πάτε πιο βαθιά μέσα σας. Δείτε το πηγάδι και δείτε τον εαυτό σας να βάλει την πρόθεση να πάει πιο βαθιά… και να καθίσει στον πάτο, εκεί όπου τίποτα δεν σας βγάζει από την συγκέντρωσή σας… Τα τοιχώματα του πηγαδιού είναι γύρω σας, δεν υπάρχει πια δρόμος, δεν υπάρχουν πια γείτονες, είστε άκρως προστατευμένοι μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, σε μια ηρεμία απόλυτη…

Επάνω σας ο ήλιος λάμπει. Είναι η σύνδεση με τον έξω κόσμο όπως είναι και η σύνδεσή σας με το Φως. Εσείς είστε χαμηλά στο πηγάδι. Τι θα κάνετε; Έχετε πολλές επιλογές ή μήπως λίγες; Σηκώνεστε και βάζετε τα χέρια σας γύρω-γύρω στα τοιχώματα… νοιώθετε τα τούβλα, το τσιμέντο, το χώμα… σπρώχνετε… δεν κουνιέται τίποτα. Χτυπάτε με τις γροθιές σας… δεν κουνιέται τίποτα… Κουραστήκατε. Κάθεστε και πάλι και νοιώθετε τη ζεστασιά του ήλιου. Αναρωτιέστε από πού έρχεται και σηκώνετε το κεφάλι σας… Βλέπετε την πηγή σας και λέτε: «θα είχε γούστο αυτός ο ήλιος να είναι για μένα! Αλλά πώς να πάω εκεί, δεν έχω σκάλα…»

Πέφτετε σε βαθιά κατάθλιψη γιατί δεν έχετε σκάλα και δεν μπορείτε να σπρώξετε τα τοιχώματα του πηγαδιού. Πάλι κουραστήκατε. Βαρεθήκατε. Λέτε: «δεν θέλω πια να προσπαθήσω να σπρώξω τα τοιχώματα, δεν θέλω πια να στενοχωρηθώ επειδή δεν έχω σκάλα ούτε σκοινί για να ανεβώ. Δεν έχω, δεν μπορώ… Κουράστηκα να τα πω αυτά, θέλω αλλαγή. Ζητώ αλλαγή. Βάζω πρόθεση η αλλαγή να είναι, να γίνει εδώ και τώρα!»…

Διαπιστώνετε ότι η καρδιά έχει ζεσταθεί από τον ήλιο και ότι δεν χρειαζόταν τελικά ούτε να σπρώξετε τα τοιχώματα του πηγαδιού, ούτε να αποκτήσετε σκάλα ή σκοινί αλλά απλώς να συγκεντρωθείτε στην καρδιά για να νοιώθετε ότι έχει ήδη αλλάξει. Έχει αλλάξει από τότε που συνειδητοποίησε την παρουσία του ήλιου. Η συνείδηση αυτή την έκανε δεχτική σ’ αυτό που έστελνε ο ήλιος. Συμβαίνει συχνά αυτό: όσο δεν συνειδητοποιείτε κάτι είναι σαν να μην υπάρχει. Από την στιγμή που το έχετε συνειδητοποιήσει υπάρχει. Υπάρχει με όλες τις επιπτώσεις της ύπαρξης αυτής οπότε διαπιστώνετε τη ζέστη και μετά από τη ζέστη το φως. Εσείς δεν μπορούσατε να πάτε στον ήλιο μια και ήσασταν στο πηγάδι και δεν είχατε σκάλα… αλλά ο ήλιος μπορεί να έρθει σε σας. Αρκεί να ανοίξετε συνείδηση και καρδιά και ο ήλιος είναι μέσα σας. Όσο τον ψάχνατε έξω δεν μπορούσατε να τον ακουμπήσετε, να τον συναντήσετε. Από την στιγμή που αρχίζετε να τον ψάξετε μέσα δεν έχετε να ψάξετε για πολύ: είναι εδώ. Είναι εδώ και η παρουσία του είναι αισθητή. Είναι εδώ και φέρνει ζεστασιά και φως.

Αρχίζετε να λάμπετε και αυτοί που είναι γύρω σας στο πηγάδι, που και αυτοί έχουν κουραστεί στην προσπάθεια τους να σπρώξουν τα τοιχώματα, βλέπουν το φως που διαφαίνεται στο πηγάδι και ρωτάνε: «τι έκανες;» Εσείς απαντάτε απλώς: «κατάλαβα κάτι». Τότε μερικοί άλλοι λένε: «μήπως κι εγώ θα μπορούσα να το καταλάβω;» και αρχίζουν και αυτοί να λάμπουν μέχρι που στο τέλος είναι όλο το πηγάδι που λάμπει και οι συνθήκες διαβίωσης πάνω στη Γη που έχουν αλλάξει…

Μπορείτε να αναρωτιέστε γιατί αρχίζουμε έτσι και γιατί φέρνουμε μαζί μας σήμερα τόσο μεγάλη ηρεμία… γιατί νομίζουμε ότι είναι απαραίτητο. Περνάτε… θα σας ζητήσουμε να συγκεντρωθείτε πάνω σ’ αυτήν την ενέργεια που νοιώθετε γύρω σας σήμερα και με την οποία έχετε συντονιστεί. Είναι μια ενέργεια μέσα στη γαλήνη, ήρεμη. Κάθε φορά που θα πούμε κάτι που μπορεί να σας βγάλει απ’ αυτόν τον συντονισμό, σας ζητάμε να γυρίσετε σ’ αυτόν. Ας είναι η άσκησή σας σήμερα να γυρίζετε συνέχεια σ’ αυτήν τη δόνηση που νοιώθετε αυτήν την στιγμή…


- Που βρισκόμαστε; -

Σήμερα αποφασίσαμε να απαντήσουμε σε ερωτήσεις που πολλοί από σας μας κάνουν : «πότε η χώρα μας θα πάει καλύτερα; Πότε θα σταματήσει η Γη να τρέμει και ο πόνος να κατακλύζει τους ανθρώπους και τη Γη;»
 
Δεν είναι για τώρα φίλοι μας, δεν είναι για τώρα… Τώρα μπαίνετε στο σκοτάδι. Τώρα μπαίνετε στις ταραχές. Τώρα μπαίνετε στις αλλαγές. Ρωτάτε: «μα δεν έχουμε μπει εδώ και πολύ καιρό;» Σιγά-σιγά μπαίνετε στο ψητό… Τώρα χρειαζόμαστε φάρους ήρεμους γιατί όντως τώρα αρχίζει να τρέμει η Γη και όλα τρέμουν μαζί της. Η χώρα σας περνά κρίση: όχι μόνο αυτήν που ξέρετε και για την οποία μιλάνε όλοι, αλλά τεντώνεται, σηκώνει το κεφάλι της και ξεσκονίζεται. Τινάζει τα παλιά της ρούχα και πολλές ενέργειες ακατάλληλες πέφτουν. Δημιουργεί σύννεφο όπου κανείς δεν βλέπει πια τίποτα. Μέχρι αυτές οι ενέργειες να καταλαγιάσουν, θα περάσει χρόνος πολύς…

Αυτή η ηρεμία που σας φέρνουμε λέγοντας αυτά είναι για να σας δείξουμε την άλλη πλευρά της ταραχής. Η άλλη πλευρά λέγεται ευθύνη. Σας χρειαζόμαστε… Χρειαζόμαστε φάρους στην θύελλα, φάρους που δεν ταράζονται, που δεν νευριάζουν. Απλώς, είναι. Οι φάροι δεν αναρωτιούνται πότε θα τελειώσει η θύελλα, η καταιγίδα. Απλώς είναι, αντέχουν και εκπέμπουν το φως τους. Όταν θα είναι η ώρα να σταματήσει η θύελλα, θα σταματήσει. Δεν αναρωτιέται ο φάρος τίποτα. Είναι αυτό που είναι, παραμένει αυτό που είναι. Δεν ανησυχεί: θα ήταν σαν να έβαζε ακόμη περισσότερη θύελλα πάνω στην υπάρχουσα θύελλα, και δεν είναι ο σκοπός της ύπαρξής του να το κάνει αυτό.

Ξέρει ότι πρέπει να τινάζονται τα πάντα ώστε μια πιο υγιής ενέργεια να μπορεί να εισχωρεί και να εγκαθίσταται γύρω του. Είστε ακριβώς σ’ αυτήν την θέση όταν είστε στο πηγάδι : έχετε κάνει την σύνδεσή σας με τον ήλιο, ξέρετε τι εκπροσωπείτε, ξέρετε γιατί είστε εδώ, οπότε να μπείτε σ’ αυτό που είστε… να μπείτε στην αλήθεια σας και να την εκπέμπετε!... Με σταθερότητα, με επιμονή… Σας ευχαριστούμε γι’ αυτό…


- Εδώ και τώρα –

Η ομορφιά της ύπαρξής σας φέρνει μια μεγάλη ελπίδα πάνω στη Γη. Ξεκινήσαμε τοποθετώντας τη διαδικασία σε εσωτερικό πεδίο. Τώρα σας μιλάμε από έξω και σας λέμε ότι μερικές φορές έχετε εσείς ελπίδες για τις λύσεις που μπορούν να υπάρχουν σχετικά με τις κρίσεις που περνάτε, με αυτό που βλέπετε, αυτό που γίνεται πάνω στη Γη, με τη βία και τους σεισμούς. Αυτό που νοιώθετε τότε είναι μια ελπίδα λίγο πλασματική. Μια πολύ πιο αληθινή ελπίδα είναι εκείνη που νοιώθουμε εμείς κοιτάζοντας εσάς… γιατί βλέπουμε ότι όλοι σας και πάρα πολλοί άλλοι έχετε μπει στο ρόλο σας, έχετε βρει την θέση σας –ενεργειακά μιλάμε- και εκπέμπετε το φως σας. Μπορεί σε μερικούς από σας να μην είναι και τόσο συνειδητό αλλά βλέπουμε ότι έχετε πάρει θέση και για μας είναι μια μεγάλη ελπίδα.

Μην κοιτάξετε το χρόνο. Ο χρόνος δεν μας απασχολεί. Μπορεί να γίνουν πολύ γρήγορα οι αλλαγές, μπορεί να θέλουν περισσότερο χρόνο, μπορεί να σας φανεί ο χρόνος ατελείωτος. Σήμερα αυτό που σας φέρνουμε είναι μια ιδέα του χρόνου ατελείωτη. Η ιδέα ότι ο χρόνος είναι τόσο ατελείωτος που δεν περνάει… είναι το ‘εδώ και τώρα’ και τίποτα άλλο, ένα συνεχές ‘εδώ και τώρα’. Εάν το κοιτάξετε από ανθρώπινη σκοπιά, μπορεί να σας φανεί απελπιστικό. Αν το κοιτάξετε από τη δικιά μας πλευρά θα δείτε ότι τότε είμαστε στο άχρονο και δεν είναι πια καθόλου δύσκολο γιατί κάθε στιγμή γίνεται ή που μπορεί να γίνει μια διαφορετική τοποθέτηση. Εδώ και τώρα, όχι αύριο ούτε χτες. «Εδώ και τώρα είμαι φάρος, δηλαδή σταθερός, σταθερός πόλος εκπομπής φωτός. Δεν χρειάζεται να είμαι τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα είναι περιφερειακά. Έρχονται για να περάσει η ώρα… για να είναι αφορμές να δοθεί το φως, να μοιράζεται και να χαίρομαι. Η βασική εργασία είναι όμως να είμαι αυτό που είμαι δηλαδή ένας φάρος, σταθερός».

Είναι σημαντικό να καταλάβετε, όταν αφήνετε τέτοια ενέργεια να περάσει σε επίπεδο ομάδας, πόσο γειώνεται αυτή η ενέργεια. Όταν είστε σ’ αυτήν την ενέργεια, είστε σε πλήρη δεκτικότητα γιατί δεν υπάρχει πια τίποτα μέσα σας που αντιδρά, που κλωτσάει. Ένας φάρος απλώς είναι, δεν αντιδρά σε τίποτα, αφήνει τα κύματα να σκάνε γύρω του και εκείνος είναι. Όταν είστε κι εσείς έτσι, αφήνετε την ενέργεια να κυλάει και να γειώνεται. Μπορούν όλες οι ταραχές του κόσμου να εκδηλώνονται γύρω σας, αλλά οι πόλοι σταθερότητας που είστε εσείς έλκουν την ενέργεια από τον ήλιο και την αφήνουν να ρέει στη Γη όπου καταπραΰνει τους πόνους και τις ταραχές.


- Στο Νεπάλ –

Δείτε : δείτε την ομάδα σας εδώ… και δείτε μια ενεργειακή μεταφορά της ενέργειας της ομάδας προς το Νεπάλ. Δείτε ότι κάθεστε εκεί… εκεί γύρω από το επίκεντρο του τελευταίου σεισμού. Δεν χρειάζεται να έχετε όνομα πόλης στο νου σας, απλώς η πρόθεση είναι στο επίκεντρο του σεισμού…

Εκεί, οι φάροι που είστε σε κύκλο, αφήνουν την ενέργεια του ήλιου από πολύ ψηλά να ρέει μέσα τους και να μπαίνει στη Γη πάρα πολύ βαθιά, σταθερά… Είναι πληροφορίες για τη Γη… ηρεμία προς τη Γη… ένα μεγάλο κανάλι ενέργειας δημιουργείται έτσι, ένα πολύ μεγάλο κανάλι φωτός, τόσο δυναμικό που ελκύει ψυχές που αιωρούνται εκεί… πολύ ταραγμένες ψυχές, μερικές που δεν έχουν διαπιστώσει ακόμα ότι έχουν φύγει από το γήινο πεδίο, άλλες που είναι ακόμα ενσαρκωμένες αλλά που είναι εντελώς αποσυντονισμένες από τα φυσικά του σώματα.

Αφήστε αυτές τις ψυχές να έλκονται από το κανάλι φωτός που έχετε δημιουργήσει… Εσείς συνεχίζετε να είστε πάρα πολύ σταθεροί στην μεταφορά της ενέργειας του φωτός… Οι ψυχές έλκονται από το φως και μπαίνουν μέσα στον κύκλο που έχετε δημιουργήσει. Δεν έχετε τίποτα να κάνετε. Είναι η δουλειά μας να καθοδηγήσουμε τον καθένα… Δίνετε το πλαίσιο και την ένταση του φωτός που τους βοηθάει. Βοηθάει τις ψυχές που έχουν φύγει να βρουν το δρόμο για να φύγουν μέσα στην αρμονία και βοηθάει αυτές που είναι ακόμα ενσαρκωμένες να βρουν ηρεμία… και να συντονίζονται και πάλι με το φυσικό τους σώμα…

Βάλτε πρόθεση, μέσα στον φάρο που είστε, κάθε ψυχή να βρει αυτό που χρειάζεται, η καθεμιά… όταν το κάνετε αυτό, το φως που εκπέμπετε λάμπει περισσότερο και περισσότεροι βοηθιούνται (παύση)…

Σας ευχαριστούμε. Αφήστε την ενέργεια που έχετε μεταφέρει εκεί σιγά-σιγά να θολώνει. Η διαδικασία άρχισε και θα την συνεχίσουμε με το φως που έχετε ριζώσει…


- Στην Ελλάδα –

Γυρίζετε στο σώμα σας και βλέπετε και πάλι τον κύκλο σας, ως φάροι που είστε όλοι, να αλλάξει θέση, να μεγαλώνει… Ο κύκλος παίρνει θέση γύρω από την Ελλάδα. Όλη η χώρα είναι μέσα στον κύκλο… Ένας κυκλώνας γυρίζει γύρω απ’ αυτήν τη χώρα… ελάχιστα πράγματα θα μείνουν όρθια, ελάχιστα.

Η Ελλάδα ανέκαθεν ήταν κέντρο ενεργειακό δυνατό και αυτό το κέντρο πρέπει να καθαριστεί για να ξαναβρεί την αίγλη του, τη δύναμη που είχε κάποτε και που μπορεί να έχει ξανά και ακόμα μεγαλύτερη, διευρυμένη, μια δύναμη ακόμα πιο φωτεινή (μου δείχνουν ότι έγινε κατάχρηση του καναλιού από μη-γήινες ενέργειες και ότι οι γήινες το επέτρεψαν). Περνάει από μια δόνηση σε μια άλλη αυτή η χώρα ώστε μετά απ’ αυτήν την αλλαγή να μπορεί να λάμπει ο φάρος που θα έχει γίνει… Όλοι χρειάζονται βοήθεια γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει…

Είστε μεγάλος κύκλος, φάροι σταθεροί, λαμπεροί… Βάλτε πρόθεση, στην καρδιά του φάρου που είστε, το φως να λάμπει και να φωτίζει όλη τη χώρα, τίποτα άλλο, μόνο αυτό… Μην ζητάτε ειρήνη αγαπημένοι μας γιατί για να έρθει το φως μερικές φορές πρέπει όλα να γκρεμίζονται. Για να μπορεί να χτιστεί το καινούριο πρέπει όλα να ξεχαστούν ώστε να έρθει μια καινούρια Σοφία. Δεν μπορείτε να χτίσετε το καινούριο σε παμπάλαια πράγματα. Μην ζητάτε ειρήνη αγαπημένοι μας αλλά να έχετε εσείς την ειρήνη στην καρδιά σας…

Δείτε μόνο το Φως για όλους και για όλα, για τη γη, για τα βουνά, για την θάλασσα, για τους ανθρώπους, για τον καθένα απ’ αυτούς που ζουν εδώ… για την μεγάλη πύλη που είναι αυτή η χώρα προς το σύμπαν. Ανοίγει ξανά η πύλη και η ενέργεια που εισχωρεί ταράζει τα πάντα. Καλά κάνει. Καιρός ήταν! Σταθεροί να είστε… Αφήστε το Φως να ρέει και να γεμίζει όλο τον κύκλο, με όλη την αγάπη σας… αφήστε το γίνει… να γεμίζει ο κύκλος (παύση)…

Εργάζεστε μέσα στην εμπιστοσύνη. Από κει που βρίσκεται ο φάρος δεν βλέπει πότε τελειώνουν τα σύννεφα, από πού έρχεται ο μπλε ουρανός, δεν το βλέπει αλλά παραμένει στην εμπιστοσύνη, ξέρει ότι κάποια στιγμή πάλι θα λάμπει ο ήλιος και θα είναι και πάλι γαλάζιος ο ουρανός… πάνω από τη γη της Σωτηρίας…

Μόνο φάρος να είστε και τίποτα άλλο… όταν κάνετε τέτοιες εργασίες είμαστε εδώ μαζί σας σ’ αυτόν τον κύκλο. Κάνουμε πολύ μεγάλο κύκλο και γειώνουμε μεγάλη ποσότητα φωτός. Κάνετε ό,τι ήρθατε να κάνετε. Πράττουμε μαζί και χαιρόμαστε γι’ αυτό. Να ξέρετε ότι αυτή η διαδικασία συνεχίζεται…. Να το αφήσετε να γίνει μέσα στην εμπιστοσύνη…

Η Λευκή Αδελφότητα φροντίζει, αγαπάει και μένει σταθερά πάνω στο πεδίο της Γης… μέχρι οι φάροι που σηκώνονται να μπορούν μια μέρα να αναλάβουν το έργο τους… Έχετε πάρει τις θέσεις σας και χαιρόμαστε γι’ αυτό… Να παραμένετε σ’ αυτήν την στάση και αφού κλείσουμε αυτήν την συνεδρία όταν θα μιλήσετε μεταξύ σας… Μην ξεχάσετε ποτέ ποιοι είστε: πριν απ’ όλα είστε ένας φάρος σταθερός που εργάζεται μέσα στην εμπιστοσύνη.        

Και έτσι είναι.