Φίλοι μας, η Ομάδα Διαχείρισης Κρίσεων αγγίζει σήμερα ουσιώδη θέματα που φέρνουν πολύ πόνο. Ανοίξατε την καρδιά σας, μιλήσατε για δυσκολίες - όχι μικρές: για δυσκολίες ζωής, ο καθένας από σας. Μπορεί μερικά θέματα να φαίνονται λίγο πιο επιφανειακά από τα άλλα. Μπορεί η σχέση για παράδειγμα, με το χρήμα, να φαίνεται πιο επιφανειακό θέμα από έναν φόβο ή μια αντίληψη της πραγματικότητας διαφορετική από την συνηθισμένη. Αλλά τι κρύβει; Μπορεί η δυσκολία στην επικοινωνία με τους άλλους να φαίνεται επιφανειακή σε σχέση με άλλες δυσκολίες, αλλά τι κρύβει; Δυσκολίες ζωής!

Ας αρχίσουμε λοιπόν από την αρχή. Θα απαντήσουμε σήμερα στον καθένα χωριστά.


- Η σχέση με το χρήμα –

Φίλη μας, εσύ που έβαλες το θέμα με τα χρήματα, πότε θα σταματήσεις να σκέφτεσαι ότι δεν αξίζεις τίποτα; Το θέμα των χρημάτων έχει άμεση σχέση με το τι νομίζεις ότι αξίζεις εσύ. Το χρήμα δίνει την αξία. Εσύ τι αξία δίνεις στον εαυτό σου; Σου ζητάμε να απαντήσεις με την καρδιά σου. Η απάντηση μπορεί να είναι πολύ διαφορετική, ανάλογα με το αν δίνεται με την καρδιά ή με το μυαλό. Δεν σου ζητάμε μια απάντηση με το μυαλό όπου θα μας πεις αυτό που έχεις ακούσει ή αυτό που νομίζεις ότι πρέπει να πεις. Δεν θέλουμε κάτι τέτοιο. Θέλουμε να αξιολογήσεις αυτό που είσαι εσύ, κι όχι με το μυαλό. Με το μυαλό μπορεί να πεις “ναι, αλλά επειδή ξέρω ότι είμαι ο ενσαρκωμένος μου εαυτός, γνωρίζω ότι έχω αξία” κτλ.  Αυτά προέρχονται από το μυαλό που τα έχει ακούσει αλλού και σιγά-σιγά μαθαίνει να τα κάνει δικά του.

Αλλά η καρδιά σου, το μικρό κορίτσι μέσα σου; Πήγαινε να το δεις. Ρώτα το μικρό κορίτσι μέσα στην καρδιά σου, πόσο νομίζει ότι αξίζει. Έχεις μια δουλειά να κάνεις μ' αυτό το κορίτσι. Να το αγαπήσεις, να το πάρεις αγκαλιά, να του πεις ότι για σένα, που έγινες πια μεγάλη, έχει αξία. Έχει αξία ό,τι έγινες εσύ, έχει αξία ό,τι έχει περάσει, έχουν αξία όλες οι δυσκολίες που πέρασε, ακόμα κι αυτές που δεν βρήκαν απαντήσεις, ακόμα κι αυτές που έχουν επιπτώσεις στην τωρινή ζωή.
Πήγαινε να δεις αυτό το κορίτσι στην καρδιά σου απόψε. Και πήγαινε να δεις πόσο αξίζει και πώς μπορείς να του εξηγήσεις ότι πραγματικά αξίζει. Θα δεις ότι αυτό το κοριτσάκι θα πεισθεί για την αξία του - κι αυτό μπορεί να θέλει χρόνο. Να πηγαίνεις να το βλέπεις πολύ τακτικά, μπορεί και κάθε βράδυ, επί ένα μήνα, να βλέπεις αυτό το κοριτσάκι στην καρδιά σου – κάθε βράδυ! Να μιλάς ,να έχεις διάλογο μαζί του. Μέχρι να νιώσεις ότι το κοριτσάκι αυτό αρχίζει να νιώθει ότι πραγματικά έτσι είναι: αξίζει και κανείς δεν του το είχε πει ούτε ο μπαμπάς, ούτε η μαμά, ούτε η οικογένεια, ούτε οι φίλοι. Αξίζει! Αξίζει για μας, αλλά αξίζει και για σένα, ως ενήλικας πια κι αυτό πρέπει να το ακούσει. Πρέπει να τρέφεται αυτό το κοριτσάκι με την αξία που του δίνεις. Θα δεις ότι το πώς βλέπεις αυτό το κοριτσάκι θα αλλάξει, ότι η όψη του θα αλλάξει κατά τη διάρκεια του μήνα. Θα δεις ότι τα ρούχα που θα φοράει, όταν πηγαίνεις να την δεις στην καρδιά, δεν θα είναι τα ίδια στο τέλος του μήνα. Στο τέλος του μήνα θα φοράει ρούχα πολύ πιο ακριβά απ' ό,τι φοράει σήμερα, γιατί θα ξέρει ότι του αξίζουν.

Δεν μπορείς να έχεις μια απαλή, ομαλή σχέση με το χρήμα, όσο το παιδί μέσα σου νομίζει ότι δεν αξίζει. Το παιδί πρέπει να κοιτάξεις. Με το παιδί πρέπει να δουλέψεις. Όταν αυτό το παιδί θα ξέρει ότι αξίζει, επειδή εισπράττει αγάπη κι ευγνωμοσύνη από εσένα, παρόλα όσα έκανε ή σκέφτηκε ή δεν έκανε όταν ήταν μικρό, τότε θα μπορείς να έχεις μια πολύ καλύτερη σχέση με το χρήμα στο τώρα. Γιατί θα ξέρεις ότι κι εσύ στο τώρα αξίζεις. Η αξία του μικρού κοριτσιού μεγαλώνει και η αξία του ενήλικα είναι πολύ μεγάλη τώρα και δεν το βλέπεις. Δεν το βλέπεις. Είναι λίγο δύσκολο να νιώσεις την αξία σου, αλλά μόλις αρχίσεις να δουλεύεις με την αξία του κοριτσιού που ήσουνα, θα δεις ότι αυτό θα αλλάξει. Άφησε αυτήν την ενέργεια της αξίας να μεγαλώσει στην καρδιά σου. Άφησέ την να διευρυνθεί και άφησέ την περηφάνια να γεμίσει το κορίτσι. Σιγά-σιγά, σταθερά, το κορίτσι αναγνωρίζει την αξία του και είναι περήφανο γι' αυτό. Προχώρα. Θα σε βοηθήσουμε.


- Οι δυσκολίες επικοινωνίας –

Το θέμα της επικοινωνίας είναι και του φόβου. Θα μπορούσαμε να το προσεγγίσουμε από πάρα πολλές πλευρές. Θα μπορούσαμε να σου πούμε, φίλε, ό,τι είπαμε στην φίλη μας προηγουμένως. Θα μπορούσαμε να πούμε και σε σένα να συνδέεσαι με το αγοράκι μέσα σου, γιατί θα το προχωρούσες καλά το θέμα. Παρόλα αυτά δεν θα το κάνουμε αυτό σήμερα. Σήμερα θα θέλαμε να σου δείξουμε την οθόνη. Μια ξεχωριστή οθόνη που τοποθετείς εσύ ο ίδιος ανάμεσα στον εαυτό σου και τον άλλον απέναντι. Εσύ τοποθετείς κάτι αδιαπέραστο, επειδή φοβάσαι πάρα πολύ. Φοβάσαι τι θα σκεφτεί ο άλλος, τι θα πει ο άλλος, αν θα σε δεχθεί ο άλλος… Ναι, είναι θέμα αποδοχής... Και γι' αυτό είπαμε πριν ότι θα μπορούσες να κάνεις παρόμοια δουλειά με το παιδί μέσα σου. Όχι για την αξία, αλλά για την αποδοχή. Να δεις αν αυτό το παιδί είναι αποδεκτό ή όχι. Αλλά δεν θα σου πούμε να το κάνεις αυτό. Και ξέρεις γιατί; Διότι αν σου λέγαμε αυτήν την στιγμή να κάνεις αυτήν την άσκηση, πάλι θα έμενες από αυτήν την πλευρά της οθόνης όπου τοποθετείσαι. Κι εμείς θα θέλαμε πάρα πολύ να σε βάλουμε από την άλλη πλευρά…

Θα θέλαμε πάρα πολύ να ξεχάσεις τον εαυτό σου για λίγες στιγμές. Και να ξεκινήσεις λέγοντας αυτό στον εαυτό σου: “σήμερα και σήμερα μόνο ξεχνάω τον εαυτό μου”. Ξέρεις, υπάρχουν πράγματα που λέμε στον εαυτό μας και παίρνουμε την απόφαση να κάνουμε το ένα ή να μην κάνουμε το άλλο. Και είναι τόσο δύσκολο, τόσο διαφορετικό από αυτό που κάνουμε συνήθως, ώστε αρχίζουν και σηκώνονται οι αντιστάσεις και είναι τόσο μεγάλες που μετά από 2-3 ημέρες ξεχνάμε ό,τι έχουμε πει και γυρίζουμε πίσω, στα παλιά. Για να κοροϊδέψεις (ας το πούμε έτσι, κλείνοντας το μάτι) τις αντιστάσεις σου, θα αρχίσεις λέγοντας στον εαυτό σου: «σήμερα και σήμερα μόνο θα ξεχάσω τον εαυτό μου και θα θέσω σαν προτεραιότητα να δω τι σκέφτεται ο άλλος, πώς νιώθω τον άλλο και να κάνω το παν για να κατανοήσει εκείνος καλά, δηλαδή: εκείνο που του λέω το έχει καταλάβει καλά; Τι μπορώ εγώ να αλλάξω για να καταλάβει καλά, για να είναι εκείνος καλά, στη δική του πλευρά της επικοινωνίας; Πώς μπορώ να βοηθήσω για να είναι εκείνος καλά; Τι μπορώ να προσφέρω για να είναι εκείνος καλά;»

Από την στιγμή που βάζεις αυτό ως βάση για να ζήσεις, δεν κοιτάς πια τον εαυτό σου και δεν κοιτάς πια τον φόβο σου, αλλά κοιτάς την επιθυμία που έχεις για μια όμορφη επικοινωνία με τον άλλον και για να σε λαμβάνει καλά ο άλλος. Αλλά γι' αυτό πρέπει να ξεπεράσεις αυτήν την οθόνη που κατέβασες και να πας να βρεις τον άλλον.

Όπως περίπου σ' αυτήν την άσκηση που κάνατε πριν στην άλλη ομάδα. Πηγαίνω στην καρδιά του άλλου και τη βλέπω. Πώς νιώθω; Νιώθω ότι κατάλαβα καλά αυτό που άκουσα, ή όχι; Και τότε πώς μπορείς να βοηθήσεις εσύ; Να είσαι όλος στην προσφορά σου ώστε ο Άλλος να καταλάβει καλά. Να είναι ξεκάθαρο: “σήμερα και σήμερα μόνο δεν δίνω προτεραιότητα στον εαυτό μου αλλά δίνω προτεραιότητα στον άλλο για το πώς νιώθει, πώς σκέφτεται και πώς μπορώ να τον βοηθήσω να λάβει αυτό που του στέλνω… Τον αγαπώ, την αγαπώ. Τον δέχομαι ή την δέχομαι. Ξεχνάω τον εαυτό μου. Τον άλλον δέχομαι. Είμαι εκεί. Είμαι στη δική του καρδιά και τον δέχομαι, έτσι όπως είναι.” Αν κάνεις συχνά αυτήν την άσκηση, κάθε φορά για μια μέρα μόνο, θα δεις ότι όσο περισσότερο αρχίζεις να δέχεσαι πράγματα στους άλλους, να αγαπάς τον άλλον, να βάζεις τον εαυτό σου στην θέση του άλλου προσπαθώντας να τον βοηθήσεις, να του διευκολύνεις την επικοινωνία, όσο περισσότερο αρχίζεις να τον αγαπάς, τόσο περισσότερο θα αρχίσεις να αγαπάς και τον εαυτό σου. Αλλά αυτό θα έρθει σε δεύτερη φάση. Σε πρώτη φάση σου ζητάμε να ξεχνάς ό,τι σκέφτεσαι για σένα. Νιώθεις ότι δεν τα καταφέρνεις στην επικοινωνία επειδή εσύ βρίσκεσαι στον δικό σου κόσμο, δεν αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο του άλλου και δεν υπάρχει επικοινωνία αν δεν αντιλαμβάνεται κανείς τον κόσμο του άλλου με τον οποίο επικοινωνεί. Πήγαινε να δεις τον κόσμο του άλλου. Πήγαινε. Δες πώς είναι και ό,τι και να είναι, δέξου το. Αγάπησέ το. Και θα δεις ότι μετά από λίγο, αυτή η αγάπη θα έχει αντίκτυπο και σ' αυτό που νιώθεις εσύ. Κάνε αυτήν την άσκηση.


- Η δυσκολία ενοποίησης του εαυτού –

Θα πιάσουμε τα άλλα θέματα μαζί, αφού έχουν κοινά στοιχεία. Και ένα πολύ μεγάλο κοινό στοιχείο είναι το πώς σας είναι εύκολο να χωρίσετε την προσωπικότητά σας σε διαφορετικά μέρη, διαφορετικά κομμάτια. Και πώς σας είναι εντελώς αδύνατο, προς το παρόν, να δέχεστε ότι όλα αυτά τα κομμάτια είσαστε εσείς. Μερικά κομμάτια σας τρομάζουν τόσο πολύ που θέλετε οπωσδήποτε να πιστέψετε ότι είναι αλλουνού. Δεν μπορείτε να δεχτείτε ότι είναι δικά σας. Είναι αλήθεια ότι μερικές φορές υπάρχουν ενέργειες γύρω σας που σας επηρεάζουν, που σας βγάζουν από την ισορροπία σας. Αλλά είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε ότι δεν μπορούν να έρθουν αυτές οι ενέργειες αν δεν το επιτρέψετε. Δεν υπάρχει ποτέ ενέργεια κοντά στη δική σας, με επιρροή στη δική σας, χωρίς να το έχετε επιτρέψει, είτε σ' αυτήν τη ζωή είτε σε μια προηγούμενη. Το θέμα είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να αναγνωρίσετε πότε απορρίπτετε εσείς πλευρές σας και πότε σας ενοχλούν ξένες ενέργειες. Δεν θέλουμε να ακυρώσουμε το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν ξένες ενέργειες. Αλλά, από την άλλη, είναι τόσο εύκολο να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι κάθε φορά που νιώθετε κάτι, ας πούμε σκοτεινό, δεν είναι δικό σας, είναι μια ξένη επίθεση!
 
Μπορεί μερικές φορές να είναι, αλλά πολύ συχνά είναι και ένα δικό σας κομμάτι που δεν θέλετε να κοιτάξετε. Ένα δικό σας βίωμα που είναι εντελώς αβάσταχτο και που δεν θέλετε να κοιτάξετε. Είναι τόσο πιο εύκολο τότε να πείτε ότι είναι μια επιρροή από άλλη διάσταση, άλλο σύμπαν, άλλα όντα τόσο πιο εύκολο...
 
Με πολύ μεγάλη συμπόνια σας κοιτάμε, γιατί όντως έχετε εργασία να κάνετε πάνω σ' αυτά τα θέματα και δεν είναι εύκολη εργασία. Θα περάσετε από στιγμές όπου χρειάζεται να αναγνωρίσετε ζωές στις οποίες έχετε ζήσει σκοτεινά συμβάντα, στις οποίες είχατε πολύ μεγάλη δύναμη, δύναμη του σκότους. Θα θέλαμε να κρατήσετε κατά νου, όταν θα φτάσετε να αναγνωρίσετε τέτοιες πλευρές, ότι παίξατε καλά, ότι καταφέρατε να πάτε αρκετά μακριά σ' αυτές τις ενέργειες, σ' αυτήν την εξερεύνηση του τι μπορεί να καταφέρει ένας άνθρωπος. Πήγατε μακριά. Και δεν είναι τυχαίο που ο καθένας από σας δεν ήρθε μόνος του σήμερα, γιατί έτσι μπορούμε να πιάσουμε αυτό το θέμα για παραπάνω από ένα άτομο: ένα άτομο θα μπορούσε να σκεφτεί ότι είναι ο χειρότερος άνθρωπος της Γης με τέτοιες εμπειρίες, ενώ όταν βλέπει κι άλλους, σκέφτεται “εντάξει, τελικά ίσως ήταν όντως μια εμπειρία, μια εξερεύνηση που έκανα τότε”. Και πράγματι έτσι ήταν.

Ξέρετε, το πολύ θετικό σε τέτοιες εξερευνήσεις είναι ότι κάποια στιγμή, όταν έχετε φτάσει αρκετά βαθειά στα σκοτεινά πεδία, βλέπετε ότι δεν πάει πουθενά και τότε -όπως όταν κάνετε βουτιά στη θάλασσα και φτάνετε στον πάτο και χτυπάτε το πόδι σας για να ανεβείτε στην επιφάνεια- τότε χτυπάτε κι εσείς το πόδι σας για να ανεβείτε στην επιφάνεια και να πάρετε μια μεγάλη ανάσα. Τότε εσείς περισσότερο απ' οποιονδήποτε άλλον, ξέρετε την αξία αυτής της ανάσας. Ξέρετε την αξία του φωτός πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας γιατί ξέρετε πόσο εύκολα μπορεί κανείς να πνιγεί!

Όντως έχεις δίκιο, φίλη μας, όταν λες ότι νιώθεις πως ήταν μια ευλογία γιατί έτσι καταλαβαίνεις καλύτερα τους άλλους. Όντως καταλαβαίνεις πάρα πολύ καλά αυτούς που πνίγονται αυτήν την στιγμή… και είναι τόσοι πολλοί, κυρίως οι νέοι, που πνίγονται αυτήν την στιγμή! Τόσοι πολλοί... Πνίγονται με τα ναρκωτικά, λόγω της ανεργίας, λόγω δυσκολιών στις σχέσεις με τους γονείς ή με μια κοινωνία που δεν τους προσφέρει πια τίποτα. Πνίγονται κυριολεκτικά στη ζωή τους, και συ ξέρεις τι σημαίνει. Και αυτοί όταν κοιτάνε τα μάτια σου, ξέρουν ότι ξέρεις και ότι δέχεσαι. Δέχεσαι τις δικές τους εμπειρίες επειδή είχες κι εσύ πολλές.

Δεν υπάρχει λόγος για φόβο, φίλοι μας. Ο καθένας εξερευνά ό,τι μπορεί και ό,τι θέλει… Κάποια στιγμή σταματάει η επιθυμία του για εξερεύνηση του σκότους και γυρίζει προς το Φως, και όσο πιο βαθειά έχει πάει στα σκοτεινά πεδία, τόσο πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά θα πάει στα φωτεινά πεδία, γιατί δεν μπορεί άλλο, δεν αντέχει άλλο. Μερικές φορές βρίσκεστε ακριβώς λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Και τότε δεν ξέρετε τι σας τραβάει περισσότερο: αυτό το σκοτεινό της βαθειάς θάλασσας που προσφέρει τόση πολύ δύναμη, αλλά συγχρόνως χάνεστε μέσα του, ή το Φως που διαφαίνεται πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, που όμως είναι τόσο δύσκολο να το κρατάτε σταθερά στην καρδιά σας;
 
Μην έχετε ανησυχίες φίλοι μας. Είμαστε εδώ... Είμαστε εδώ... Δηλώστε όσο περισσότερο μπορείτε την πρόθεσή σας να μένετε πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας ατενίζοντας τον ήλιο μακριά. Δηλώστε την επιθυμία σας να μαζέψετε όλες τις πτυχές σας από το βυθό της θάλασσας μέχρι τον ήλιο επάνω στην καρδιά σας. Είστε ευπρόσδεκτοι και εδώ και σε μας. Είστε ευπρόσδεκτοι με ό,τι ήσασταν, είστε και θα είστε. Σας αναγνωρίζουμε και σας τιμούμε για ό,τι έχετε ζήσει και ό,τι ζείτε, και σας αγαπάμε για ό,τι κάνατε, ό,τι καταλάβατε, ό,τι ήσασταν και ό,τι είστε. Και αυτό ισχύει για τον καθένα από σας.

Τονίζουμε ότι έχουμε γειωθεί. Μπορεί να μην μας βλέπετε με το ανθρώπινο σώμα, αλλά οι ενέργειές μας έχουν γειωθεί δίπλα σας και μέσα σας, γι' αυτό θέλουμε να τονίσουμε ότι η αποδοχή, η αγάπη είναι δικιά μας, αλλά είναι και του χώρου εδώ. Όταν μιλάμε έτσι, έχουμε γειωθεί μέσα στο σώμα της Μαριαννίκ. Η αποδοχή επομένως, είναι και από τη δική μας πλευρά του πέπλου και από τη δική της ως ενσαρκωμένο ον. Η αποδοχή είναι και γήινη επομένως, να το ξέρετε. Και η αποδοχή είναι πλήρης. Βλέπουμε πέρα από αυτά που νιώθετε εσείς και αυτό που βλέπουμε είναι μικρά κομμάτια, αν θέλετε, της καρδιάς που έρχονται από πολύ μακριά μερικές φορές, από κάθε πλευρά γύρω από την καρδιά. Έρχονται να δέσουν, να ακουμπήσουν την καρδιά, ώστε να ολοκληρωθεί και να αρχίσει να χτυπάει ολοκληρωμένη. Δεν υπάρχει ούτε ένα πολύ μικρό κομμάτι για πέταμα. Τα μαζεύετε όλα και μόνο έτσι η καρδιά μπορεί να αρχίσει να χτυπάει και να χαίρεται τη Ζωή με κεφάλαιο ζήτα.
Σας αγαπάμε πάνω απ' όσο μπορείτε να φανταστείτε και αγαπάμε κάθε πλευρά του εαυτού σας. Ευχόμαστε σύντομα να κάνετε κι εσείς το ίδιο.

Και έτσι είναι.

(Ευχαριστώ θερμά τη Λουκία Μπουζούκα για την απομαγνητοφώνηση!)