Καλώς ήρθατε! Η πολυπλοκότητα σας ξαφνιάζει όταν την σκέφτεστε. Και όμως… πως θέλετε να μεγαλώνετε αν παραμένετε με ένα μυαλό παιδιού στο νηπιαγωγείο; Είναι ποτέ δυνατόν; Δεν είναι. Η πρόθεση αυτού του κύκλου είναι ξεκάθαρη: ένα άνοιγμα, περισσότερη κατανόηση, και η εφαρμογή αυτής της κατανόησης στην πράξη. Αυτά για να τα πούμε σε λίγα λόγια, αλλά η κατανόηση είναι στο κέντρο της απόφασής σας, της πρόθεσής σας. Θα τιμηθεί. Η αγάπη ρέει από μας σε σας, το είπαμε την προηγούμενη φορά. Κατ’ αρχήν, τι σημαίνει αυτό; Σας μιλήσαμε επίσης για μια γραμμής πραγματοποίησης και άραγε τι σημαίνει αυτό; Υπάρχουν διαφορετικές γραμμές πραγματοποίησης στο σύμπαν, στο δικό σας σύμπαν, σαν γραμμές που τραβιούνται από την Πηγή και πάνε να υλοποιηθούν.

Μια πρώτη, μεγάλη ενέργεια φεύγει από την Πηγή, πραγματοποιείται, εξελίσσεται και φτάνει σε μια κορυφή της εξέλιξης της. Για να μπορεί να επιβιώσει και να συνεχίσει σε ένα άλλο στάδιο εξέλιξης, πρέπει να μοιραστεί αυτό που κέρδισε. Πρέπει να δώσει αυτό που κέρδισε σε άλλους. Είναι ακριβώς αυτό που σας λέγαμε πριν δυο βδομάδες στο μήνυμα με το Νείλο. Είναι πολύ σημαντικό, για να είστε σε θέση να λάβετε καινούριες ενέργειες, καινούρια δεδομένα, να αφήσετε τα παλιά να φύγουν, να αδειάσετε. Αυτό γίνεται σε πολλά επίπεδα, ακόμα και στη δημιουργία του σύμπαντος.

Δείτε για παράδειγμα ότι αυτή η πρώτη ενέργεια που έφυγε από την Πηγή δημιούργησε την Ανδρομέδα και τον κόσμο στην Ανδρομέδα, την συνείδηση καθώς και συνειδητές οντότητες εκεί. Αυτές οι οντότητες δεν μπορούσαν να συνεχίσουν την εξέλιξή τους χωρίς να δώσουν, να αδειάσουν προς άλλους. Αυτό γίνεται και όταν απογειώνεται ένα αεροπλάνο: αφήνει γκάζι, αδειάζει και έτσι ανεβαίνει. Το ίδιο με έναν πύραυλο. Έπρεπε κι εμείς από την Ανδρομέδα να αδειάσουμε ώστε να ανεβούμε και να καταλάβουμε λίγο περισσότερο την ενέργεια της Πηγής, το φως που μας ερχόταν από κει. Για να αδειάσουμε, μάθαμε να δημιουργούμε, και με όλη την ενέργεια που μπορούσε να φύγει από μας, δημιουργήσαμε άλλους κόσμους, στην ίδια γραμμή με τη δικιά μας.

Οι Πλειάδιοι είναι μέσα σ’ αυτήν τη γραμμή πραγματοποίησης, κατ’ ευθείαν μετά από μας. Τους μάθαμε πολλά, τους βοηθήσαμε να μεγαλώνουν, να σταθούν όρθιοι. Κάποια στιγμή, τους είπαμε: καιρός είναι εσείς να αδειάσετε και να δημιουργήσετε άλλους κόσμους, να συνεχίσετε τη γραμμή πραγματοποίησης. Στράφηκαν τότε προς εσάς και δούλεψαν με σας.

Όταν ο καθένας μαθαίνει μέσα στη γραμμή πραγματοποίησης, μαθαίνει όπως θα το έκανε ένα παιδί. Όταν μαθαίνει ένα παιδί, δεν τα ξέρει όλα: μαθαίνει μέσα από τις πράξεις του, μέσα από τα λάθη που κάνει και τις επιτυχίες του. Έτσι οι Πλειάδιοι μάθανε με σας και μέσα από τις επιτυχίες τους και μέσα από τα λάθη τους, και υπήρχαν αρκετά. Εσείς τους κοιτάτε τώρα λέγοντας: δεν θέλουμε πια τίποτα που έρχεται από τους Πλειάδιους γιατί κάποτε μας έχουν κοροϊδέψει. Ναι, κάποτε, όταν μαθαίνανε. Τώρα ξέρουν, και ξέρουν ότι για να ανεβούν πρέπει κι εσείς να ανεβείτε. Σε λίγο εσείς θα μάθετε σε άλλους, θα βοηθήσετε άλλους πολιτισμούς να μεγαλώνουν, να συνδέονται. Αυτό είναι επίσης ακριβώς αυτό που μαθαίνετε σε τέτοιους κύκλους όπως ο δικός σας ή στα σεμινάρια που κάνετε: ο ένας μαθαίνει στον άλλον.

Μαθαίνετε μαζί. Όπως λέγατε πριν μεταξύ σας, δεν ξέρετε ακόμα πολλά, λίγα ξέρετε, αλλά μαθαίνετε. Χαίρεστε για τα ανοίγματα που κάνετε και μαθαίνετε. Ο ένας μαθαίνει από τον άλλον, με τον άλλον, για τον άλλον, μαζί. Το είπαμε την προηγούμενη φορά: αυτό το ‘μαζί’ είναι μια λέξη αναφοράς γι’ αυτόν τον κύκλο της αγάπης. Έτσι δεν μπορείτε να μεγαλώνετε απλώς επειδή το θέλετε εσείς. Για να μεγαλώνετε πρέπει να υπάρχουν οι άλλοι, γιατί μεγαλώνετε μόνο μέσα απ’ αυτά που κάνετε με τους άλλους, για τους άλλους, μέσα στα πράγματα που αφήνετε, που δίνετε στους άλλους.

Δίνω αυτό που έχω μάθει και έτσι μπορώ να κερδίσω κάτι καινούριο. Μπορώ να βάλω καινούριες έννοιες μέσα στην ενέργεια μου επειδή έχω αφήσει παλιές. Ωραία. Έτσι κι εσείς ανεβαίνετε στην ίδια γραμμή με μας, κι εμείς σας βλέπουμε από την Ανδρομέδα, από πολύ μακριά, αλλά ξέρουμε ότι είστε σαν εγγόνια μας. Είστε οικογένεια. Πολλές οικογένειες υπάρχουν στο σύμπαν, εσείς είστε οικογένεια μας. Όπως ένας παππούς, μια γιαγιά φροντίζουν τα εγγόνια, φροντίζουμε κι εμείς εσάς.


-Στο σύμπαν –

Οριοθετούμε το πλαίσιο εξέλιξης. Αυτό σας βάζει σε πλήρη ασφάλεια. Μερικοί δεν καταλαβαίνουν και ρωτάνε: «τι σημαίνει ‘πλήρη ασφάλεια’; Εδώ ο ένας σκοτώνει τον άλλον, γίνεται χαμός και μας μιλάτε για πλήρη ασφάλεια;» Ναι. Και στο σύμπαν παιδιά, μικρά παιδιά, γίνονται πολλά. Εσείς, και καλά κάνετε, βλέπετε το Φως. Βλέπετε πως μεγαλώνετε μέσα σ’ αυτό το Φως και πολύ καλά κάνετε γιατί είναι ένας άξονας αναφοράς απαραίτητος, απαραίτητος. Δεν μεγαλώνετε αν δεν συνδέεστε με τον άξονα αναφοράς που είναι η γραμμή πραγματοποίησης. Απ’ αυτήν την γραμμή, απ’ αυτόν τον άξονα, έρχεται το Φως μας και το Φως της Πηγής που ο ένας πολιτισμός το περνά στον άλλον. Ο ένας ήλιος αν θέλετε το περνά στον άλλον.

Τι κάνει κάθε ήλιος; Αλλάζει το φως που λαμβάνει ώστε να μπορούν οι πλανήτες που γυρίζουν γύρω του να το λάβουν, να λάβουν την ενέργεια. Εάν η ενέργεια πέρναγε χωρίς αλλαγή, δεν θα μπορούσαν οι πλανήτες του να τη χωνέψουν. Η ενέργεια του πρώτου ήλιου στη γραμμή πραγματοποίησης περνά στο δεύτερο ήλιο, αλλάζει, γίνεται κατάλληλη για το ηλιακό αυτό σύστημα, το οποίο την στέλνει με την σειρά του στον επόμενο ήλιο στη γραμμή πραγματοποίησης, ο οποίος και πάλι αλλάζει την ενέργεια ώστε να είναι κατάλληλη για το δικό του σύστημα, και πάει λέγοντας…

Εσείς έχετε να χωνέψετε αυτήν την ενέργεια που σας έρχεται και να την αφήσετε να κυλάει προς τον επόμενο ήλιο. Κάποια στιγμή θα είναι σαφής αυτή η διαδικασία. Προς το παρόν, μαθαίνετε να αφήσετε την ενέργεια να κυλίσει από τον άξονά σας προς τους άλλους γύρω σας. Είναι ήδη ένα πολύ μεγάλο βήμα. Αυτή είναι μια μορφή αγάπης: είναι η δημιουργία στη γραμμή πραγματοποίησης. Δεν γίνεται καινούρια δημιουργία χωρίς το στοιχείο της αγάπης. Και πάλι μερικοί σκέφτονται: «εάν η βάση της δημιουργίας είναι η αγάπη, πως γίνεται οι άνθρωποι εδώ στη Γη να μισούνται, να αλληλοσκοτώνονται; Πως είναι δυνατόν;»

Μαθαίνετε. Ένα πολύ μικρό παιδί που δεν ξέρει ακόμα να περπατάει πέφτει πολλές φορές πριν τα καταφέρει. Μαθαίνετε. Είστε σε ένα στάδιο όπου μαθαίνετε και είναι πάρα πολλοί αυτοί που δεν θέλουν να μάθουν, αυτοί που δεν θέλουν να ενταχθούν σ’ αυτήν τη γραμμή!

Είναι λίγο δύσκολο να σας μιλήσουμε γι’ αυτό γιατί πολύ συχνά κλείνεστε σε πληροφορίες που σας πονάνε ή που φέρνουν φόβο. Λέτε: «δεν θέλω φόβο, θέλω Φως». Προσέξτε γιατί εκεί η γραμμή ισορροπίας είναι πάρα πολύ λεπτή! Έχετε ζήσει όλοι σας γαλαξιακούς πόλεμους. Έχετε ζήσει συγκρούσεις σε επίπεδα πολύ μεγαλύτερα απ’ ό,τι μπορείτε να δείτε πάνω στη Γη αλλά κάποια στιγμή είπατε: «δεν θέλω να το δω. Θέλω να συγκεντρωθώ πάνω στο Φως αλλιώς δεν θα τα καταφέρω». Αποδεκτό από μας.

Από την άλλη, αν συνεχίζετε να νομίζετε ότι όλα στο σύμπαν σας είναι ροζ, λουλουδάτα, και μυρίζουν ωραία, κάνετε λάθος. Τα πράγματα είναι όπως είναι και η υλοποίηση πάει μερικές φορές πάρα πολύ χαμηλά δονητικά… σε πεδία μερικές φορές τόσο πολύ σκοτεινά που δεν έχετε ιδέα ότι μπορούν να υπάρχουν, και δεν χρειάζεται, όπως και δεν έχετε ιδέα για την ένταση του Φωτός, τόσο μεγάλη που είναι που αν την βλέπατε θα καιγόσασταν στην στιγμή!

Θέλουμε να φέρουμε αυτήν την επίγνωση για να σταθείτε σ’ αυτό που είστε, δηλαδή σε ένα στάδιο πραγμάτωσης ενδιάμεσο, ούτε με πολύ Φως, ούτε με πολύ σκοτάδι. Είστε σε έναν πλανήτη όπως υπάρχουν και μερικοί άλλοι, όπου έρχονται ψυχές για να τοποθετούνται καθαρά, και δεν μπορεί κανείς να τοποθετηθεί στη διττότητα μέσα στην άγνοια… Οπότε πρώτα κοιτάω, μετά δέχομαι χωρίς φόβο, και μετά μπορώ να μάθω να αγαπώ. Είναι εύκολο να αγαπάτε το Φως, πιο δύσκολο να αγαπάτε το σκοτάδι. Το σκοτάδι σας ήδη σας δυσκολεύει. Το σκοτάδι σας είναι ένα μικρό παράδειγμα από το σκοτάδι που μπορεί να επικρατεί στο σύμπαν.


- Η αφομοίωση και η αγάπη –

Η ζυγαριά παίζει. Προσπαθεί να βρει ισορροπία. Αυτός είναι ο κόσμος της υλοποίησης. Όταν είστε μέσα στην συνείδηση, μπορείτε να δέχεστε πολύ περισσότερα πράγματα. Μπορείτε να ανοίξετε την καρδιά σας σε πλήρη επίγνωση και τότε να ενώσετε τα πράγματα μέσα σας. Δεν μπορείτε να μάθετε κάτι σε κάποιον εάν δεν είστε σε θέση να αναγνωρίσετε την σκοτεινή του πλευρά. Αν συγκεντρωθείτε μόνο στην φωτεινή του πλευρά, αγνοείτε το μισό της ενσάρκωσής του. Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι επιλογή. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι ρατσισμός: αγαπώ μόνο μια πλευρά, δεν δέχομαι να υπάρχει άλλη πλευρά γιατί πολύ συχνά δεν δέχομαι να υπάρχει και σε μένα άλλη πλευρά!

Δεν υπάρχει ενσάρκωση σ’ αυτήν τη γραμμή και σ’ αυτόν τον πλανήτη της επιλογής και της απόφασης, χωρίς τις δυο πλευρές. Σε ένα άλλο στάδιο, πάρα πολύ διαφορετικό αλλά και άκρως παρόμοιο, έχετε τη ζώνη του Ωρίωνα με τα τρία αστέρια: το ένα είναι δοσμένο στο σκοτάδι και το άλλο στο Φως. Το κεντρικό έχει σκοπό να ενώνει τα δυο, να ισορροπεί τα δυο άλλα. Εκεί βρίσκεται η αγάπη.

Εμείς σας μαθαίνουμε. Σας μαθαίνουμε να ανοίγετε τα μάτια σας χωρίς φόβο και να κοιτάζετε πρώτα μέσα σας και μετά γύρω σας. Όταν θα έχετε μάθει να κοιτάτε μέσα σας χωρίς φόβο, και να δέχεστε ό,τι υπάρχει μέσα σας –το Φως καθώς και το σκοτάδι- θα μπορείτε να δέχεστε το ψηλότερο Φως όπως και το χαμηλότερο σκοτάδι στον άλλον. Τότε θα κάνετε μια διαδικασία αφομοίωσης που θα σώσει τον πλανήτη. Αφομοιώνω και τις δυο ενέργειες για να χωνευτούν μέσα στην καρδιά. Αυτή είναι η αγάπη που εμείς σας φέρνουμε. Η αφομοίωση είναι για μας η μεγαλύτερη αγάπη, μια μορφή της αγάπης απαραίτητη αν θέλουμε να συνεχίσουμε τη γραμμή πραγματοποίησης.

Αυτό γίνεται σε ένα ενεργειακό επίπεδο: παίρνω τις δυο ακραίες ενέργειες, τις βάζω στην καρδιά μου, εκεί αφομοιώνονται. Δημιουργείται τότε μια μπάλα ενέργειας που μπορώ να αφήσω να κυλάει ώστε να δημιουργεί έναν καινούριο κόσμο. Συνεχίζεται έτσι η γραμμή. Δημιουργώ έναν άλλον κόσμο, τον βοηθάω να μεγαλώνει, έτσι μεγαλώνω κι εγώ στην κατανόηση μου και κοιτάω περισσότερο προς την Πηγή, αλλάζω στάση και προχωρώ.

Ο δρόμος σας είναι ένας δρόμος χωρίς φόβο φίλοι μας. Δεν φοβάμαι να κοιτάω και δεν φοβάμαι αυτό που βλέπω. Παρατηρώ, δέχομαι και αφομοιώνω. Έτσι δείχνω ότι στέκομαι στη γραμμή όπου στέκονται οι πατεράδες και οι πρόγονοί μου. Είμαι σ’ αυτήν τη γραμμή και είμαι περήφανη, περήφανος, να είμαι εκεί. Τα μάτια σας ανοιχτά, πάντα! Όταν κλείνετε τα μάτια, κοιτάζοντας έναν εσωτερικό κόσμο που φτιάχνετε για να σας καθησυχάσει, δεν είστε στην συνείδηση. Όταν προτρέχετε, όταν δεν παίρνετε χρόνο για να κοιτάτε τι γίνεται στον κόσμο, πως λειτουργούν και γιατί λειτουργούν έτσι οι διπλανοί σας, δεν είστε στην συνείδηση!

Αφήνετε πλευρές του εαυτού να σας καθοδηγούν -αυτό που έχετε μάθει από μικρό παιδί, αυτό που σας λέει η κοινωνία-: δεν είστε συνειδητοί! Όπως σας το λέγαμε την περασμένη φορά, έχετε να κοιτάτε, αλλά να κοιτάτε σε πολλές διαστάσεις και επίπεδα συγχρόνως. Έχετε αυτό που βλέπουν τα μάτια σας, αυτό που νοιώθετε με τις αισθήσεις σας και αυτό που μαθαίνετε κάνοντας τις θεραπείες σας. σ’ αυτές τις θεραπείες μαθαίνετε ότι άτομα ξαναβρίσκονται σε μια ζωή για να καθαρίσουν ενέργειες που δημιουργήθηκαν μεταξύ τους σε άλλη ζωή ώστε να τις καταλάβουν. Μπορεί επίσης να έχετε αποφασίσει, πριν την ενσάρκωσή σας, να συμβούν γεγονότα ώστε να καταλάβετε συγκεκριμένες πλευρές. Αυτά βρίσκετε κάνοντας τις θεραπείες: μαθαίνετε να αναγνωρίσετε γιατί, πως, ποιοι έρχονται κοντά σας για να σας βοηθήσουν ή για να σας φέρουν εμπόδια τα οποία είναι και αυτά βοήθημα.

Έχετε να κοιτάξετε τα πάντα γύρω σας απ’ όλες αυτές τις πλευρές για να είστε συνειδητοί, χωρίς να προτρέχετε και χωρίς να διώξετε, να εμποδίσετε τις συνειδητοποιήσεις που έρχονται. Ανοιχτό μυαλό, ανοιχτή καρδιά σε ό,τι σας έρχεται, και εσείς πάντα στην κεντρική στάση, στον άξονά σας, κοιτάζοντας αυτό που σας έρχεται.


- Η άσκηση –

Θα σας αφήσουμε με μια άσκηση. Καταλαβαίνουμε ότι για πολλούς, το να κοιτάτε το Φως καθώς και το σκοτάδι δεν είναι και τόσο εύκολο, κυρίως στους άλλους, στην κοινωνία, όταν εισπράττετε μεγάλες δόσεις ενέργειας που σας βγάζουν από την ισορροπία σας. Όταν είναι έτσι και δεν καταλαβαίνετε, όταν νοιώθετε ότι προτρέχετε χωρίς να καταλάβετε, όταν νοιώθετε ότι δεν τα καταφέρνετε, ότι δεν μπορείτε να πάρετε μια απόσταση που θα σας βοηθούσε να καταλάβετε, τότε μπείτε στον άξονά σας.

Αυτό σας ζητάμε να κάνετε αυτήν την εβδομάδα, κάθε μέρα. Είναι η άσκηση της εβδομάδας, επιμένουμε. Θα μπείτε στον άξονά σας, στο τοίχωμα, στον σωλήνα του άξονα. Ο άξονας είναι χρυσαφένιος, είναι μια πανέμορφη χρυσαφένια ενέργεια. Είστε αυτή η ενέργεια. Είστε στα τοιχώματα του άξονα, είστε ο άξονας… και κοιτάτε προς τα μέσα την ενέργεια που περνά μέσα στον άξονα. Η ενέργεια αυτή σας έρχεται από την Πηγή, από μας, από τη γραμμή πραγματοποίησης, από τον ανώτερο σας Εαυτό, από την πνευματική σας οικογένεια, ο καθένας με την σειρά του κάνοντας την ενέργεια της Πηγής πιο κατάλληλη για σας.

Όντας στα τοιχώματα του σωλήνα, θα κοιτάτε την ενέργεια που περνάει. Θα δείτε ότι αυτή η ενέργεια θα σας δείξει ποιοι είστε και θα αντανακλά επίσης αυτό που γίνεται γύρω σας. Θα μπορείτε με εξάσκηση να δείτε αυτό που γίνεται γύρω σας κοιτάζοντας προς τα μέσα, και θα το δείτε τότε με εντελώς διαφορετικό μάτι, με την απόσταση που χρειάζεται, και με την αποδοχή που χρειάζεται.

Τότε Εσείς, με κεφαλαίο Ε, θα δείξετε στην μικρή ενσάρκωση αυτό που έχει να δει και να καταλάβει. Η μικρή ενσάρκωση θα κοιτάξει αυτό που της δείχνει η ενέργεια που περνά στον σωλήνα.

Κάντε το φίλοι μας, εγγόνια μας. Κάντε αυτήν την άσκηση κάθε μέρα αυτήν την εβδομάδα και πολλές φορές την ημέρα αν μπορείτε για να δείτε πόσο διαφορετική είναι η αντίληψή σας του έξω κόσμου όταν τον κοιτάτε από μέσα, κοιτάζοντας δηλαδή πρώτα προς τα μέσα. Θα έχετε εκπλήξεις. Θα δείτε πράγματα που δεν περιμένατε να δείτε, και θα πιάσετε τον εαυτό σας να είναι λίγο διαφορετικός από συνήθως και θα χαρείτε γι’ αυτό.

Εμείς μιλήσαμε. Σας φέραμε τη δικιά μας όψη της αγάπης. Ας είναι ένα μάθημα που θα σας βοηθήσει να μεγαλώνετε και να προχωρήσετε στη δικιά μας γραμμή πραγματοποίησης.

Και έτσι είναι.