Καλώς ήρθατε όλοι εδώ απόψε! Θέλουμε να σας μιλήσουμε σήμερα για ποτάμια, για τη δύναμη του νερού, για τα ποτάμια που μεγαλώνουν, που γίνονται πανέμορφα ποτάμια: εσείς είστε τα ποτάμια… Θέλουμε να σας μιλήσουμε σήμερα για σας που μεγαλώνετε. Σε μερικούς δεν αρέσει αυτή η λέξη: «μεγαλώνω σημαίνει ότι γερνάω;» Ναι βέβαια φίλοι μας αλλά και μεγαλώνετε! Αυτό είναι όμορφο και θα σας εξηγήσουμε γιατί είναι όμορφο να είστε μικρό παιδί, γιατί είναι όμορφο να μεγαλώνετε, γιατί είναι όμορφο να πεθαίνετε, γιατί είναι όμορφο να περάσετε όλο αυτόν τον κύκλο ζωής εδώ κάνοντας σύγκριση με το ποτάμι.

Όσο μιλάμε, σας ζητάμε να μπείτε στο σώμα σας: όχι μόνο στην καρδιά αλλά να νοιώθετε όλο το σώμα σας σήμερα εδώ και να νοιώθετε ότι το διαπερνά ένα ποτάμι πραγματικό, νερό. Ένα νερό που πέφτει από τον ουρανό και πάει στη γη. Αδιάκοπα σήμερα όσο μιλάμε σας λούζει ένα ποτάμι πανέμορφου νερού, με σταγόνες κρυστάλλινες πανέμορφες που έρχονται σε όλο το σώμα σας για να το καθαρίσουν, να του υπενθυμίσουν πως μπορεί να δουλέψει ένα σώμα όταν δέχεται το νερό. Αρχίζουμε λοιπόν και εσείς κατά καιρούς να έχετε το νου σας στο ποτάμι. Νοιώστε το… αυτό σημαίνει βέβαια ότι σας ζητάμε μια παρουσία, μια συνείδηση στην παρουσία σας σήμερα θα λέγαμε κάθε στιγμής, είτε για να ακούτε αυτά που λέμε, να αφουγκραστείτε στα λόγια μας, είτε για να νοιώθετε το νερό που κυλάει μέσα σας σαν καταρράκτης, συνεχώς, αδιάκοπα είπαμε.


- Ο Νείλος –

Το ποτάμι λοιπόν, το ποτάμι. Πάρτε ένα παράδειγμα για να μην μιλάμε για οποιοδήποτε ποτάμι. Πάρτε για παράδειγμα το Νείλο που είναι ένα πολύ μεγάλο ποτάμι, και αυτό επειδή δεν θέλουμε να έχετε στο νου σας ένα μικρό ποταμάκι που σχεδόν την ίδια στιγμή που γεννιέται πάει και ρίχνεται στην θάλασσα, όχι. Θέλουμε να σκεφτείτε ένα μεγάλο, άξιο ποτάμι. Είστε ένας ποταμός, πλατύς προς το τέλος αλλά αρκετά στενός στην αρχή. Δεν το λέμε με την έννοια ότι στενεύει αλλά δεν είστε ακόμα ποταμός στην αρχή όταν γεννιέστε, είστε χείμαρρος και το νερό σας πετάει από πέτρα σε πέτρα. Περνάει επίσης μέσα στην έρημο, από πολλά και διαφορετικά μέρη. Πολύ μεγάλος ποταμός ο Νείλος και οι ρίζες του βλέπουν πολλά και διαφορετικά θέματα, αξίες, ανθρώπους στις όχθες του.

Έχει πολύ δύναμη ο Νείλος στην αρχή της ζωής του και έχει πολύ καθαρό νερό, πολύ κέφια. Και εσείς μικρό παιδί πολλά κέφια είχατε. Πολύ θέλατε να πάτε να δείτε το ένα και το άλλο, να πηδάτε από το ένα θέμα στο άλλο, να δείτε πολλούς και να μάθετε από πολλούς. Δεν ξέρατε ακόμα τι θέλετε να κάνετε με τη ζωή σας αλλά δεν είχε και πολύ σημασία. Κάνατε σχέδια πολλά, πάρα πολλά, όνειρα, πολλά όνειρα πανέμορφα και πολύ καλά κάνατε! Ένα νερό τόσο καθαρό, τόσο λαμπερό, αγνό, αυτό ήσασταν.

Μετά ο Νείλος μπαίνει περισσότερο στην έρημο και αρχίζει να φαρδαίνει. Περνάει κοντά σε μέρη ιερά, με δονήσεις που τον τρέφουν. Περνάει το Αμπού Σίμπελ, περνάει το Ασουάν, το Λούξορ, το Καρνάκ, λέξεις που ξέρετε, μέρη όπου έχετε πάει ή όχι αλλά έχετε ακούσει γι’ αυτές τις πόλεις, αυτούς τους ναούς. Περνάει δίπλα και σε πολλούς άλλους ναούς, ο καθένας με μια δόνηση διαφορετική, κάθε φορά είναι μια διαφορετική τροφή για το ποτάμι όπως και για σας μετά από την εφηβεία όταν αρχίσατε να αναρωτιέστε τι γίνεται με τη ζωή σας, μήπως υπάρχει κάτι άλλο εκτός απ’ αυτά που βλέπετε. Άρχισε η αναζήτηση και με αυτήν αρχίσατε τις συναντήσεις με ανθρώπους που ήταν σταθμοί για σας, που σας βοήθησαν, μερικές φορές σας μίλησαν, άλλες φορές σας μίλησαν τα βιβλία που είχαν γράψει. Άνοιξε σιγά-σιγά η καρδιά σας και η ενέργεια σας έγινε μεγαλύτερη. Μεγαλώσατε, μεγαλώσατε συνεχίζοντας το δρόμο σας.


- Τα αλλούβια και τα απόβλητα –

Τι κάνει ένα ποτάμι όταν αρχίζει να κυλάει λιγότερο γρήγορα απ’ ό,τι κυλάει ως χείμαρρος; Μαζεύει χώμα, άμμο, αλλούβια γενικά που σιγά-σιγά το κάνουν να χάνει το πρωταρχικό του χρώμα. Το νερό του δεν είναι πια διαφανές και μερικές φορές εσείς μεγαλώνοντας στενοχωριέστε που δεν έχετε πια την ομορφιά του πικρού παιδιού, το αγνό χαρακτήρα του γιατί η καρδιά σας γέμισε αλλούβια και νοιώθετε μια βαρύτητα που δεν είχατε ως μικρό παιδί, ή ακόμα και στην εφηβεία.

Θέλουμε να σας δείξουμε δυο πράγματα σήμερα: θέλουμε να σας δείξουμε πρώτα το ρόλο που παίζουν αυτά τα αλλούβια. Έχετε μαζέψει πολλά, έχετε βαραίνει και πολύ συχνά από την ίδια την συνείδηση που μεγάλωσε. Τι έκανε ο Νείλος πριν χτίσουν οι άνθρωποι το φράγμα του Ασουάν; Ξεχείλιζε κάθε χρόνο και ήταν μεγάλη γιορτή γιατί έτσι πήγαινε να αφήσει όλα τα αλλούβια που είχε μαζέψει αριστερά και δεξιά στην κοιλάδα και άρδευε με αυτόν τον τρόπο όλη την περιοχή που από έρημο μπορούσε να δει χόρτα, λουλούδια, δέντρα να μεγαλώνουν χάρη στο ποτάμι. Εσείς κάνετε ακριβώς το ίδιο πράγμα: μεγαλώνετε, μαζεύετε αλλούβια δηλαδή συνειδητοποιείτε πολλά πράγματα μέσα σας, και μεγαλώνοντας μπορείτε να πάτε να αφήσετε αυτά που έχετε βρει, να τα δείξετε για να βοηθήσετε άλλους να κάνουν την ίδια δουλειά και έτσι να μεγαλώνουν. Τους δίνετε τροφή με αυτό που κάνετε. Μεγαλώνοντας, δίνετε τροφή σε άλλους δίπλα σας.

Αυτή είναι η πρώτη επίπτωση: όταν μεγαλώνετε αφήνετε αυτά τα αλλούβια στους άλλους, δίνετε την εμπειρία σας. Η άλλη επίπτωση είναι ότι όταν το ποτάμι αφήνει τα αλλούβια στην κοιλάδα, γίνεται ο ίδιος ο ποταμός πιο καθαρός. Έχει αφήσει στο πλάι αυτό που το βάρυνε και μπορεί να συνεχίσει το δρόμο του και να νοιώθει ανανεωμένο. Αυτό κάνετε κι εσείς όταν δέχεστε να κάνετε ένα βήμα προς τους άλλους, όταν προσφέρεστε, όταν δίνετε από τον εαυτό σας στους άλλους γιατί τότε όλο αυτό που είχατε μαζέψει δίνεται και είναι σαν να ξεκινήσετε και πάλι όχι από το μηδέν αλλά από ένα βαθμό πολύ ευχάριστο για σας. Η βαρύτητα τότε έχει εξαφανιστεί και νοιώθετε ότι είστε ποταμός πλατύς, μεγάλος, άξιος, και χαίρεστε. Όταν κρατάτε τα αλλούβια μέσα σας, κρατάτε δεδομένα που μπορούν να βοηθήσουν τους άλλους να μεγαλώνουν όπως τα αλλούβια βοηθάνε την κοιλάδα να μεγαλώνει λουλούδια, δέντρα, χόρτα και λαχανικά,. Όμως, αν τα κρατάτε για σας βαραίνουν πολύ το πεδίο σας. Δεν πρόκειται για αρνητικά στοιχεία αλλά αυτά τα πολύ θετικά στοιχεία γίνονται αρνητικά για σας με την έννοια ότι σας βαραίνουν επειδή δεν τα έχετε δώσει.

Συνεχίζετε το δρόμο σας… έχετε αφήσει ένα μέρος απ’ αυτά που είχατε μαζέψει αλλά δεν έχετε μαζέψει μόνο θετικά στοιχεία από τις πόλεις, την έρημο, τα εκατοντάδες χιλιόμετρα που έχετε διασχίσει όλα τα χρόνια του ταξιδιού σας. Μερικές φορές υπάρχουν και δύσκολα στοιχεία. Πάρτε για παράδειγμα το πολύ πρόσφατο γεγονός στην Ελλάδα με τις εκλογές : πως ήταν η ατμόσφαιρα; Πως είναι η ατμόσφαιρα εδώ και χρόνια εδώ και σε άλλες χώρες της Ευρώπης με τη λεγόμενη κρίση; Πως είναι η ατμόσφαιρα σε μια χώρα που βρίσκεται σε εκλογές; Μερικοί χαίρονται, άλλοι όχι, αλλά υπάρχει μεγάλη αναστάτωση γενικά και αυτό το ζείτε, είστε μέσα, δεν μπορείτε να κάνετε χωρίς, δεν μπορείτε να κάνετε σαν να μην ήσασταν εκεί που βρίσκεστε, όπου και να είναι αυτό! Περπατάτε στους δρόμους, μπαίνετε στο μετρό, βλέπετε φίλους και υπάρχει ένα βαρύ κλίμα που πέφτει πάνω στους ώμους σας ακριβώς όπως γίνεται με τον ποταμό που κυλάει και διασχίζει πόλεις μαζεύοντας απόβλητα από κει. Αναπόφευκτα μαζεύει απόβλητα.

Ο ποταμός είναι πρόθυμος να αφήσει το νερό του, τα αλλούβια και τη ζωή που μεταφέρει σε όλους. Παρόλα αυτά τα απόβλητα τα μαζεύει γιατί είναι πάρα πολλοί οι άλλοι που του στέλνουν τα απόβλητα τους σκεφτόμενοι ότι εκείνος ο ποταμός θα ξέρει να τα διαχειρίζεται. «Δεν πειράζει, είναι αρκετά μεγάλος, θα τα καταφέρει» λένε, και εσείς φορτώνεστε. Τις περισσότερες φορές οι άλλοι σας φορτώνουν με τα απόβλητά τους με μια πολύ καλή καρδιά και πολύ ασυνείδητα! Εσείς δέχεστε αυτό το φορτίο επίσης τις περισσότερες φορές εντελώς ασυνείδητα. Είναι μέσα στο παιχνίδι που έχετε δεχτεί να παίζετε εδώ. Οπότε βλέπετε ότι μέσα σας, όσο μεγαλώνετε, όσο γίνεστε ένας ποταμός πιο πλατύς, πιο ιερός, μαζεύετε θετικά και αρνητικά στοιχεία μέσα σας.  


- Οι λύσεις –

Οι λύσεις είναι δυο. Υπάρχουν λύσεις για τα θετικά στοιχεία και λύσεις για τα αρνητικά.

Οι λύσεις για τα θετικά στοιχεία, για να μην σας βαραίνουν, είναι να τα δίνετε. Το είπαμε πριν. Οι λύσεις για τα απόβλητα, για τα αρνητικά στοιχεία, είναι που και που να δέχεστε να περάσετε από σταθμούς επεξεργασίας αποβλήτων! Αυτό γίνεται με οποιοδήποτε ποτάμι όταν θέλουμε να καθαρίσουμε τα νερά του. Αν εσείς έχετε την επιθυμία να καθαρίσετε τα νερά μέσα σας, αυτό θα κάνετε. Αυτό κάνετε κάνοντας θεραπείες για τον εαυτό σας ξανά και ξανά, όταν δουλεύετε πάνω στον εαυτό σας. Δεν είναι μια φορά και τελείωσα. Δεν είναι 2, 10, 20 φορές και τελείωσα: είστε ποταμός! Το νερό σας κυλάει και όσο κυλάει μαζεύει, και μια και μαζεύει, εσείς συνέχεια έχετε να ξεφορτώνετε τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία, αλλιώς πνίγεστε!

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι με αυτό που σας φέρνουμε σήμερα με αυτήν την εικόνα του ποταμού, λέγοντας πόσο σημαντικό είναι για την υγεία σας να ασχολείστε και με τα θετικά, με τα αλλούβια που μαζεύετε, που είναι τόσο όμορφα αλλά που πρέπει να δοθούν, και με τα αρνητικά που πρέπει να καθαριστούν. Είναι μέσα στη διαδικασία του ποταμού. Δεν έχετε να αποφύγετε το ένα ή το άλλο γιατί και τα δυο είναι μέσα στη ζωή του ποταμού: περνάει από τα διαφορετικά μέρη, μαζεύει, δίνει, μαζεύει, δίνει, είναι η εργασία του, ως ποταμός αυτό κάνει! Και ο Νείλος, δεν θα μου πείτε το αντίθετο, ο Νείλος το κάνει θαυμάσια, θαυμάσια! Μπορεί αυτός ο ποταμός να είναι παράδειγμα για τον καθένα από σας, θαυμάσια τα κάνει!

Πριν προχωρήσουμε προς το δέλτα του ποταμού, θέλουμε να τονίσουμε ακόμα, το έχουμε πει 2-3 φορές σήμερα, αλλά ξέρουμε σε ποιους μιλάμε: μιλάμε σε άτομα που έχουν συνηθίσει εδώ και καιρό να κάνουν προσωπική εργασία, να σκαλίσουν και πολύ καλά κάνετε και εσείς και άλλοι που κάνουν παρόμοιες εργασίες με σας, πολύ καλά κάνετε όλοι, είναι απαραίτητο… είναι απαραίτητο επίσης να έχετε πολύ καθαρά στο νου σας ότι αυτό που μαζεύετε εν μέρει γίνεται δικό σας. Ο ποταμός, όταν φτάνει στον Κάιρο, δεν είναι πια κρυστάλλινος, είναι ένα ποτάμι με νερό που μοιάζει πολύ περισσότερο με λάσπη παρά με χείμαρρο! Όλα όσα μαζεύει το κάνει δικό του και έτσι το δουλεύει και καθαρίζει. Συγχρόνως είναι δικό του και δεν είναι, γιατί πολλά απόβλητα έχει πάρει από τις όχθες από τις οποίες έχει περάσει, από τις πόλεις από τις οποίες έχει περάσει. Αυτό δεν εμποδίζει το γεγονός ότι εκείνος έχει να τα καθαρίζει γιατί τα απόβλητα έχουν γίνει δικά του, εκείνος κάνει τη δουλειά. Καλά είναι όμως να ξέρει ο ποταμός ότι τα απόβλητα έρχονται από δω και από κει και ότι δεν τα έφτιαξε ο ίδιος. Έτσι κρατάει μια απόσταση πολύ χρήσιμη σε σχέση με πιθανές ενοχές.

Τονίζουμε και πάλι την ανάγκη να δίνετε. Πολύ πριν από μας την έχουν τονίσει άλλοι, την τονίζουμε κι εμείς. Το ίδιο στοιχείο όταν δίνεται μπορεί να είναι άκρως θετικό και όταν το κρατάτε για σας να σας βλάπτει.

Είναι σαν να έχετε γεμίσει με πολύ όμορφα πράγματα, και όταν τα δίνετε, κάνετε χώρο για να μπουν άλλα ακόμα πιο όμορφα. Αν δεν τα δώσετε πνίγεστε γιατί τα πιο όμορφα θέλουν και αυτά να έρθουν : αν δεν έχετε αδειάσει, συσσωρεύονται και πνίγεστε. Δώστε, δώστε! Να δίνετε γιατί είναι ο μοναδικός τρόπος να μπορεί να έρθει μέσα σας μια καινούρια ενέργεια ακόμα πιο όμορφη.


- Στο δέλτα, προοπτικές –

Προχωράμε προς το δέλτα του ποταμού όπου και εκεί, πάλι και για δεύτερη φορά στη ζωή του, ο ποταμός θα αφήσει όλα τα αλλούβια που μάζεψε και είναι όλο το δέλτα που θα ανθίσει με αυτά. Το δέλτα είναι σαν φίλτρο για το ποτάμι: φιλτράρονται τα νερά του μέσα στο δέλτα και το ποτάμι γίνεται πιο ελαφρύ. Τα νερά του αρχίζουν να μην έχουν τόσο πολύ λάσπη. Ετοιμάζεται. Ετοιμάζεται για την θάλασσα, ετοιμάζεται για τον θάνατο. Πεθαίνει ως ποταμός και γεννιέται ως θάλασσα. Ό,τι είχε κρατήσει μέσα του χάνεται στο μεγαλείο της θάλασσας. Απορροφάται. Μπαίνει στην ομορφιά.
Αυτός είναι ο δρόμος, παιδιά μας, του Νείλου, ένας τόσο όμορφος ποταμός!

Είδατε τα νερά μέσα σας όσο μιλάγαμε; Σήμερα είστε ποτάμι, είστε ποτάμι που περνάει από σταθμό καθαρισμού. Μιλήσαμε για σταθμό επεξεργασίας αποβλήτων, κάτι τέτοιο έγινε σήμερα με όλα τα νερά που πέσανε, ένας καταρράκτης ολόκληρος από πολύ ψηλά, από τα τσάκρα σας πολύ ψηλά σε όλα τα σώματά σας! Το πεδίο σας καθαρίζεται, καθαρίζεται.

Σήμερα θέλαμε να σας βοηθήσουμε. Δεν το κάνουμε και τόσο συχνά έτσι, με αυτόν τον τρόπο. Συχνά σας σπρώχνουμε να κάνετε τέτοιες διαδικασίες μόνοι σας. Σήμερα θέλαμε να σας δώσουμε ένα χέρι, θέλαμε να σας δείξουμε ότι είμαστε μαζί σας. Θέλαμε να σας δείξουμε ότι πάντα πρόκειται για συνεργασία, ότι δεν σας αφήνουμε ποτέ να δυσκολεύεστε στη δικιά σας γωνία αλλά βλέπουμε την πρόθεσή σας. Βλέπουμε πως προχωράτε. Λέμε: εντάξει κάνετε εσείς τα βήματά σας αλλά κι εμείς θα κάνουμε μερικά βήματα για σας!

Σήμερα είναι σαν γιορτή λοιπόν, μια γιορτή εξαγνισμού του πεδίου σας. Γιατί, ρωτάτε, γιατί σήμερα; Γιατί αυτές τις μέρες η χώρα σας (η Ελλάδα) πήρε μια μεγάλη απόφαση! Θέλουμε να την τιμήσουμε μέσα από σας. Η χώρα σας πήρε την εξής απόφαση: πολλά παιδιά εδώ, όταν λέμε παιδιά εννοούμε πολίτες, είπαν «θα πάρουμε στα χέρια μας το μέλλον μας. Μπορεί να μην τα καταφέρουμε, μπορεί τα πράγματα να είναι ακόμα πιο δύσκολα, αν είναι δυνατόν, αλλά εμείς θα το κάνουμε, εμείς παίρνουμε την ευθύνη και δεν αφήνουμε άλλους να πάρουν την ευθύνη για μας! Και μεγαλώσατε, μεγαλώσατε τόσο πολύ λέγοντας αυτό και χαιρόμαστε!!! Χαιρόμαστε τόσο πολύ επειδή η Ελλάδα κάποτε ήταν η χώρα όπου το Φως ήρθε και οδήγησε πολλούς.

Δεν σας λέμε ότι οι δυσκολίες σταμάτησαν. Οι δυσκολίες αρχίζουν. Όταν ένα παιδί ενηλικιώνεται και αποφασίζει να φύγει από το σπίτι των γονέων του, δεν είναι τα πράγματα εύκολα, πρέπει όλα να τα χτίσει, όλα. Πρέπει να μάθει να χειρίζεται τη ζωή του μόνο του: δύσκολο! Αλλά έχει κέφια για να το κάνει, έχει πίστη στο μέλλον, έχει όνειρο, έχει ελπίδα! Αυτό είναι το φως που οδηγεί αυτό το παιδί! Δεν μένει στους γονείς του περιμένοντας δια μαγείας κάτι να αλλάξει, πράττει! Πράττει και παίρνει ευθύνες!

Αυτό κάνατε ως χώρα την Κυριακή και ξαναμπήκε το Φως στις καρδιές σας! Πολλοί μπορούν να μην συμφωνούν με αυτήν την επιλογή. Εμείς σας λέμε αυτό που βλέπουμε στην ενέργεια της χώρας αυτήν την στιγμή. Επιτέλους, μετά από χρόνια, βλέπουμε Φως να εισχωρεί σ’ αυτό το πεδίο και χαιρόμαστε! Γι αυτό θέλαμε να σας βοηθήσουμε και να σας δείξουμε ότι προχωράμε μαζί.

Ο ποταμός δεν στενεύει, όλο και πιο πλατύς γίνεται, όλο και πιο δοτικός γίνεται, όλο και πιο ιερός γίνεται! Ας είναι έτσι ο δρόμος σας, ο ποταμός μέσα σας, και εμείς συνεχίζουμε να είμαστε στην πλάτη σας για να σας σπρώξουμε σταθερά. Είμαστε μαζί αλλά εσείς περπατάτε μπροστά, και χαιρόμαστε γι’ αυτό.

Και έτσι είναι.