Κάθε συνάντηση της Ομάδας Διαχείρισης Κρίσεων περιλαμβάνει 3 φάσεις:
-    Έκθεση από 1, 2 ή 3 άτομα του θέματος που φέρανε και που αφορά σε προσωπικό τους βίωμα,
-    Ανώτερη επικοινωνία (είναι το μέρος που θα βρείτε παρακάτω),
-    Συζήτηση και πρακτικές συμβουλές.
 
Τα δυο θέματα που τέθηκαν ήταν τα εξής:
1- Τι σημαίνει αποστασιοποίηση; Συχνά στις σχέσεις μας, μας ζητιέται να κρατάμε αυτή την σπουδαία στάση : αποστασιοποίηση ….πως το κάνουμε πρακτικά χωρίς να φτάσουμε στο άλλο άκρο της  απόστασης, της παγομάρας, του υπόγειου παράπονου που μας τρώει;
2- Ποιο είναι το λεπτό σημείο ισορροπίας του να δείχνεις αγάπη στους άλλους, αλλά ταυτόχρονα και στον εαυτό σου, χωρίς να τον βλάπτεις;
 
Ανώτερη επικοινωνία:
Καλώς ήρθατε σ' αυτήν την ομάδα διαχείρισης κρίσεων με τον Σαιν Ζερμαίν και την επίβλεψη του Αρχάγγελου Μιχαήλ.
 
Αρχίζουμε μ' ένα καυτό θέμα. Αρχίζουμε με την αγάπη. Θέσατε, δυο από σας, το θέμα της αγάπης, λίγο διαφορετικά η μία από την άλλη, και θα θέλαμε να μας ακούσετε προσεκτικά. Πόσο δύσκολο είναι να μιλάτε στο πρώτο πρόσωπο! Πόσο δύσκολο είναι να κοιτάξετε πρώτα τον εαυτό σας με όλες τις ελλείψεις και όλες τις δυσκολίες που έχετε! Και βέβαια αρχίσαμε με το θέμα που φέρανε δυο από σας, αλλά αυτό ισχύει για τον καθένα και την καθεμιά από σας, χωρίς εξαίρεση.

Εάν θέλετε να ξεκαθαρίσετε ένα πεδίο εσωτερικό και να καταλάβετε ένα θέμα τόσο τεράστιο όσο είναι το θέμα της αγάπης, είναι άκρως σημαντικό να αρχίσετε με τον εαυτό σας και να βάλετε στην περιφέρεια, εντελώς στην περιφέρεια του εαυτού, τους άλλους. Το θέμα δεν είναι αν ο άλλος είναι αρρωστημένος ή όχι, το θέμα δεν είναι αν ο άλλος περνάει κρίση, εφηβική ή άλλη. Το θέμα είναι το πώς είστε εσείς. Και πάλι το θέμα, και θα δείτε ότι πολύ συχνά θα γυρίζουμε εκεί, είναι το τι είστε έτοιμοι να αφήσετε να πέσει και πάλι από σας.


- Αγάπη και αποστασιοποίηση –

Ακούσαμε "θα ήμουνα πολύ καλύτερα αν ήμουνα μακριά, αλλά δεν θέλω να φύγω". Τι σε κρατάει λοιπόν, φίλη μου; Ένα σπίτι, μια θαλπωρή, τι σε κρατάει; Τι θέλεις να κρατήσεις, ποια ψευδαίσθηση θέλεις να κρατήσεις γύρω σου; Δεν σου λέμε να φύγεις. Δεν σου λέμε να φύγεις, αυτό σου το είπαμε πέρση και δεν το άκουσες. Ας το στο πλάι, τώρα έχουμε να κάνουμε με αυτό που έχεις αυτήν την στιγμή οπότε ξέχασε ό,τι είπαμε παλιά γιατί τώρα είμαστε σε μια κατάσταση καινούρια. Κάθε μέρα είναι μια καινούρια μέρα και κάθε μέρα αντιμετωπίζεται με έναν καινούριο τρόπο. Δε σου λέμε να φύγεις αλλά σου λέμε, σε ρωτάμε: πάνω σε τι στηρίζεσαι; Τούβλα; Ποια σύμβολα είναι αυτά; Μελέτησε λίγο τα σύμβολα πάνω στα οποία στηρίζεσαι, γραπώνεσαι και νομίζεις ότι αυτά θα σε σώσουν.

Δεν είναι τυχαία λόγια. Θα πεις "όχι, όχι!" Κι εμείς σου λέμε ναι! Λες "ως μάνα πονάω". Εντάξει, κατανοητό. Σαφέστατα πονάς, αλλά είσαι και εργάτης του φωτός, έτσι δεν είναι; Είπες επίσης "πόσο χαίρομαι για το δρόμο στον οποίο μπήκα. Κατανοώ τα πράγματα διαφορετικά". Οπότε, βλέπεις, εδώ έχουμε δύο ταυτίσεις διαφορετικές. Ταυτίζομαι με τη μητέρα μέσα μου, ταυτίζομαι με τον εργάτη του φωτός μέσα μου. Μερικές φορές όταν σε βολεύει είσαι η μητέρα, άλλες φορές όταν σε βολεύει είσαι εργάτης του φωτός. Θα μπορούσες να πεις ότι είσαι πάντα μητέρα, γιατί έτσι είναι. Αλλά και ότι είσαι, πάντα, εργάτης του φωτός.
Και βάζοντας αυτό σαν βάση, ρωτάμε: θυμάσαι την εργασία που κάναμε πριν από ένα μήνα περίπου, ενάμιση μήνα; Για τις διαφορετικές κατοικίες, για τα λόκα, θυμάσαι; Μπορείς να κατοικείς σε ένα επίπεδο της καρδιάς σου και μπορείς να κατοικείς σε ένα άλλο. Μπορείς να είσαι μητέρα ΚΑΙ εργάτης του φωτός. Κάθε στιγμή έχεις να αναρωτιέσαι που βρίσκεσαι, που κατοικείς, με ποια λόκα ταυτίζεσαι. Κάθε στιγμή! Εάν είσαι εργάτης του φωτός δεν είναι part time δουλειά. Είναι full time δουλειά. Και είσαι σ' αυτό το μονοπάτι πολλά χρόνια για να μπορείς να επιθυμείς -και το ξέρουμε ότι το επιθυμείς- να κάνεις full time εργασία. Οπότε τι έχει σημασία εδώ, τι έχει περισσότερη σημασία για σένα, η θέση της μητέρας που ξέρεις ότι είναι μια αίσθηση μέσα στο συναίσθημα -όχι μέσα στην αγάπη- ή η θέση του εργάτη του φωτός όπου εκεί έχουμε αγάπη;
 
Είχαμε καιρό να μιλήσουμε για το συναίσθημα και για την αγάπη ως δύο διαφορετικά πράγματα και ίσως χρειάζεται να ξαναλεχθούν μερικά πράγματα ώστε να είναι ξεκάθαρα. Τα έχουμε πει πολλές φορές: το συναίσθημα βρίσκεται σε ένα επίπεδο που δεν έχει τίποτα να κάνει με το επίπεδο της αγάπης και μπερδεύεστε αφάνταστα ανάμεσα σ' αυτά τα δύο επίπεδα. Και λέτε υπάρχει κρίση εκεί. Δεν υπάρχει κρίση εκεί.

Εάν καθόσουν στην θέση του εργάτη του φωτός θα ήσουν πάρα πολύ ήρεμη. Πολύ ήρεμη γιατί θα έβλεπες ότι πολλά πράγματα δεν σε αφορούν και ότι έχεις μόνο να καθίσεις εκεί, εκεί που διάλεξες να είσαι. Και να περιμένεις αν θέλουν οι άλλοι να έρθουν σε σένα, να σου φέρουν τον εγγονό σου… Αν το επιθυμούν οι άλλοι. Κι αν δεν το επιθυμούν, εσύ να κάθεσαι στην θέση σου και να συνδέεσαι νοερά, όπως ξέρεις, με αυτόν τον εγγονό που αγαπάς τόσο πολύ, με την κόρη σου, με όσους θες, χωρίς να υπάρχει ανάγκη να πας κοντά, να τους φορτώνεις την παρουσία σου. Και ναι μετράμε τα λόγια μας.
 
Θα κρατούσες αποστάσεις και θα ήσουν στην αγάπη γιατί θα ήσουν στον σεβασμό, σε πλήρη σεβασμό. Όχι μόνο των άλλων αλλά και του εαυτού σου. Δεν χρειάζεται να παρακαλάς για να δεις άτομα που αγαπάς όπως λες. Δε χρειάζεται. Μπορείς να αγαπάς εξίσου καλά αυτά τα άτομα αν είναι στην άλλη πλευρά της γης. Εξίσου καλά, εξίσου δυνατά ίσως και πιο δυνατά, γιατί τότε πρέπει να συγκεντρωθείς πολύ δυναμικά στην καρδιά για να στείλεις από κει την αγάπη σου.
 
Η αγάπη της μητέρας, όπως λες, είναι πολύ συναισθηματική. Είναι ένα συναίσθημα που πιάνεται και που εμπλέκεται με συνδέσεις, πολλαπλές συνδέσεις σωματικές, αιθερικές, αστρικές, καρμικές. Ως εργάτης του φωτός μπορείς να συνδεθείς με άλλους, με όσους αγαπάς, σε άλλο επίπεδο πολύ πιο αποτελεσματικά και για σένα και για τους άλλους. Η μοναδική διαφορά, άμα το κάνεις, είναι ότι δεν θα εισπράξεις ένα ευχαριστώ. Δεν θα εισπράξεις μια αναγνώριση. Δεν θα εισπράξεις χαμόγελο. Δεν θα εισπράξεις ό,τι σε βοηθάει να σταθείς και να πιστεύεις ότι είσαι καλή μητέρα. Δεν θα εισπράξεις τίποτα απ' αυτά εάν κάτσεις στην θέση του εργάτη του φωτός. ‘Πώς είναι δυνατόν να το κάνω τότε;’ Είναι δυνατόν! Γιατί δεν χρειάζεσαι πια την επιβεβαίωση των άλλων για να ξέρεις ποια είσαι, φίλη μου.

Δεν την χρειάζεσαι! Είναι μια ψευδαίσθηση, την έχεις συνηθίσει και είναι σαν ένα γλυκό που τρως. Και θα σου πούμε ότι είναι ακριβώς σαν το γλυκό που τρως. Είναι κάτι που σου δίνει μια επιφανειακή ευχαρίστηση, αλλά ξέρεις πάρα πολύ καλά ότι σε σωματικό επίπεδο βλάπτει. Όταν παίρνεις την ευγνωμοσύνη, το χαμόγελο του άλλου, ο άλλος σου λέει ότι είσαι καλή μάνα και το πιστεύεις, και γλυκαίνει η καρδιά σου, αλλά βαθειά μέσα σου δεν παύεις να αναρωτιέσαι αν είσαι καλή μάνα, οπότε αυτό το γλυκό συναίσθημα είναι εντελώς επιφανειακό και ψεύτικο. Βλάπτει γιατί σου δίνει μια ψευδαίσθηση. Γλυκό στην επιφάνεια, βλαβερό στο βάθος. Μπες στην καρδιά σου. Μπες στην θέση του εργάτη του φωτός που ξέρεις πάρα πολύ καλά, κι εκεί δες. Δες πώς μπορείς να είσαι μια καλή μάνα. Ναι, αποστασιοποίηση χρειάζεται. Από την στιγμή που στέκεσαι εσύ στη δική σου καρδιά, ξέρεις ότι πράττεις ορθά. Και δεν χρειάζεσαι επιβεβαίωση από κανέναν γι' αυτό. Αντίθετα, οι άλλοι μπορεί να σου πουν "μα τι μάνα είσαι εσύ και δεν πας δίπλα στο παιδί σου;". Αλλά εσύ ξέρεις ότι αυτό είναι το σωστό. Ξέρεις ότι τιμάς τους άλλους, ότι σέβεσαι τους άλλους, και ότι αυτή είναι η αγάπη που μπορείς να προσφέρεις. Αγάπη προς τους άλλους αλλά αγάπη και προς τον εαυτό σου. Αφομοίωσε αυτό που σου είπαμε.
Με όλη μας την αγάπη.


- Αγάπη και τελειότητα -

Πόσο είναι δύσκολο να βρεις την αγάπη φίλη μας, όταν αγαπάς τόσο λίγο τον εαυτό σου! Δες μας! Κλαίμε... Κλαίμε πάνω σου και δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μας, πάνω σου... Απευθυνόμαστε στην άλλη μας φίλη.

Δεν θα μπορέσεις ποτέ να ικανοποιήσεις τις κόρες σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να είσαι στα μάτια τους μια καλή μητέρα. Τουλάχιστον για μερικά χρόνια ακόμα. Ναι, χρόνια, ναι! Στα μάτια τους κατέστρεψες τον κόσμο τους, τον ψεύτικο ίσως, αλλά τον κόσμο τους. Είναι πολύ δύσκολο να συγχωρήσουν, να κατανοήσουν. Όχι μόνο δύσκολο, είναι αδύνατο στην ηλικία τους να το κάνουν. Θα είναι μια εργασία που θα έχουν να κάνουν μεγαλώνοντας. Κι έτσι θα μεγαλώσουν εσωτερικά. Όπως μαθαίνεις εσύ τώρα να κατανοείς τους δικούς σου γονείς και να κατανοείς τις πληγές σου, αυτό θα κάνουν κι εκείνες κι έτσι θα μεγαλώσουν, όπως μεγαλώνεις κι εσύ τώρα, κατανοώντας τις προηγούμενες γενιές.

Εάν βάλεις όλη την ενέργεια σου, όλη τη δύναμή σου για να ικανοποιήσεις τα κορίτσια σου, και για να σε καταλάβουν, για να σε συγχωρήσουν, θα χάσεις όλη την ενέργειά σου σ' αυτήν την εργασία, η οποία δεν έχει νόημα αυτή τη στιγμή γιατί δεν είναι η δική σου εργασία. Εσύ έκανες ό,τι έπρεπε να κάνεις κάποια στιγμή. Τώρα πια είναι η εργασία ΤΟΥΣ να καλύψουν τα κενά και να καταλάβουν, να δεχθούν, να αγαπάνε.

Και η δικιά σου δουλειά; Είναι να δεχθείς την πληγή που προκάλεσες. Θυμάσαι, θυμάσαι την εργασία της Biodanza με τον Σεθ; (όποιος δεν έχει ακούσει γι' αυτό μπορεί να μάθει γι' αυτήν την εργασία διαβάζοντας τις πρώτες επικοινωνίες του κύκλου του Άλιστερ κατά τη διάρκεια του Οκτώβρη του 2014). Λοιπόν υπήρξες πολύ έντονος και καταπληκτικός Σεθ για τα κορίτσια αλλά και για τον εαυτό σου, γιατί κατέστρεψες μια ψευδαίσθηση και μια εικόνα της τέλειας μητέρας, ενώ δεν υπάρχει ποτέ και πουθενά κάτι τέτοιο. Όμως, κάποιος που δεν αγαπάει πολύ τον εαυτό του ονειρεύεται να είναι τέλειος/τέλεια για να μπορεί να συμπληρώσει κενά.... Δέξου τα κενά. Δέξου τα κενά. Έτσι μόνο θα μπορείς να προχωρήσεις.
Μην κοιτάς τα κενά των άλλων, όπως ακούσαμε να το κάνεις. Μόνο στα δικά σου κενά μπορείς να δουλέψεις και μόνο τα δικά σου μπορείς να δεχθείς.

Δεν είσαι τέλεια μητέρα. Ήσουνα καταπληκτικός Σεθ και να χαίρεσαι για αυτό γιατί χρειαζότανε και αυτό το έκανες πολύ καλά. Δέξου το γιατί είναι μια δύσκολη εργασία και την έκανες πολύ καλά, την στιγμή που έπρεπε να την κάνεις. Τώρα έχεις να ζεις με αυτές τις επιπτώσεις. Έχεις να ζήσεις με τα κενά που δημιούργησες μέσα σου και μέσα στους άλλους. Αναγνωρίζοντας τα κενά μεγαλώνεις γιατί χαλαρώνεις. Κανείς δεν σου ζητάει να είσαι τέλεια, κανείς. Κανείς! Μόνο εσύ ζητάς από τον εαυτό σου να είσαι τέλεια. Και σ' ακούμε να λες: "μα όχι το ξέρω ότι δεν είμαι τέλεια, το δέχομαι". Ναι, το δέχεσαι τέλεια με το μυαλό σου, δεν το δέχεσαι καθόλου με την καρδιά σου. Λοιπόν δες τα κενά. Τα κενά είναι στην καρδιά, δεν είναι στο μυαλό. Μπες στα κενά και αγάπησέ τα. Ναι, αυτό να αγαπάς. Αυτό σου ζητάμε, αυτό σου προτείνουμε για να βγεις από την κρίση που έχεις φέρει εδώ σήμερα. Να αγαπάς τα κενά. Να αγαπάς αυτά που δεν καταφέρνεις. Να αγαπάς τα σημεία μέσα σου όπου κολλάς. Να αγαπάς όλα αυτά. Να τα πάρεις αγκαλιά. Αυτό είχαμε να πούμε.


- Κλείσιμο –

Έχουμε ακόμα να πούμε κάτι πιο γενικό πριν μιλήσετε εσείς. Έχουμε να πούμε ότι αυτή η ομάδα θα αλλάξει, δεν θα μείνει όπως είναι. Είναι μια ομάδα που δεν θα είναι σταθερή. Αρέσει στη Μαριαννίκ να έχει σταθερότητα γιατί έτσι ξέρει που πατάει. Αλλά δεν χρειάζεται να ξέρει που πατάει. Είμαστε εδώ για να οργανώσουμε τα πράγματα, δεν χρειάζεται να τα οργανώσει εκείνη. Αυτή η ομάδα θα είναι μια ανοιχτή ομάδα και θα ανακοινωθεί. Όποιος θέλει να έρθει, θα έρχεται αλλά θα έρθει με ένα θέμα. Μπορεί το θέμα να μη διαλεχτεί εκείνη τη μέρα, να διαλεχτεί μια άλλη μέρα, αλλά κάποιος που έχει ένα θέμα μπορεί να έρθει, ενώ αυτός που νιώθει ότι δεν έχει θέμα δεν χρειάζεται να έρθει. Δεν χρειάζεται να έρθει για να ακούσει τα θέματα των άλλων, αν δεν έχει εκείνος θέμα. Γιατί είστε όλοι εδώ για να εργάζεστε, για να φέρνετε τα θέματά σας, για να αναγνωρίζετε ότι έχετε θέματα, να τα εκθέσετε και να εργάζεστε πάνω σ' αυτά. Όπως μπορεί ο καθένας.

Και έτσι είναι...

(Ευχαριστώ τη Λουκία Μπουζούκα που έκανε την απομαγνητοφώνηση)