Φίλοι μας καλησπέρα.  Φαινομενικά, λίγοι είστε εδώ σήμερα, η Μαριαννίκ μου λέει ότι τους διώχνω όλους με τον θυμό μου, με την αλήθεια που λέω και που λίγοι αντέχουν. Είναι αλήθεια ότι σας αναστάτωσα αρκετά την περασμένη βδομάδα, σας τα έκανα όλα άνω-κάτω και η βδομάδα σας μετά δεν ήταν τόσο εύκολη. Δεν ήταν από τις καλύτερες που έχετε περάσει, έτσι δεν είναι; Και μου λέει: άμα συνεχίσεις έτσι Άλιστερ, τρεις και ο κούκος θα είμαστε εδώ! (με πολύ χιούμορ) Αλλά ποιοι είναι αυτοί οι τρεις, δεν σας λέω τίποτα!!! Και ο κούκος ακόμα καλύτερα!..

Δεν έχει σημασία. Όσοι είναι να ακούσουν ή να διαβάσουν αυτό που λέγεται εδώ το διαβάζουν ή το ακούν. Μην σταματάτε στην επιφάνια, σε οποιοδήποτε μέρος και φάση της ζωής σας, ούτε εδώ όπου ακόμα περισσότερο ισχύει θα έλεγα. Το πόσοι είστε εδώ κάθε Τετάρτη από μια πλευρά έχει μεγάλη σημασία γιατί οι ενέργειες του καθενός καθορίζουν την ενέργεια του συνόλου και έτσι επιτρέπουν, ανάλογα με το πόσο δεμένες είναι και πόσο συμβατές είναι, δημιουργούν ένα πλαίσιο και επιτρέπουν ορισμένα πράγματα να λεχθούν ή όχι.  Αυτό ως προς την ποιότητα του μηνύματος. Από την άλλη, το πόσοι είστε εδώ δεν έχει απολύτως καμία σημασία, μια και όπως μόλις το είπαμε, όποιος είναι να διαβάσει ή να ακούσει το μήνυμα θα το κάνει. Δεν είναι στα χέρια σας αυτό, είναι στα δικά μας χέρια, και είναι στην καρδιά του καθενός να ακούσει το κάλεσμα. «Για άνοιξε τον υπολογιστή… για διάβασε κάτι… για ψάξε…» αυτό είναι το μικρό κάλεσμα που κάνουμε εμείς στην καρδιά σας. Δεν επιβάλουμε ποτέ τίποτα αλλά ρίχνουμε μικρές ιδέες και εσείς από τη δικιά σας πλευρά αρπάζετε μια απ’ αυτές τις ιδέες ή την αφήνετε για αργότερα ή για κάτι άλλο. Είναι δικιά σας επιλογή και οποιαδήποτε και να είναι, είναι σεβαστή.

Η Μαριαννίκ έχει ηρεμίσει γιατί σκέφτεται ότι εγώ είμαι ήρεμος σήμερα (γέλιο)! Τα φαινόμενα εξαπατούν μερικές φορές, προσοχή!!!...
 

-  Οι διαφορετικές σκοπιές –

Ας αφήσουμε λοιπόν τη χαρά να κυλάει μεταξύ μας. Ανοίξτε την καρδιά σας, για να περάσω καλά, να αναγνωρίσω την καρδιά του καθενός από σας, να με αναγνωρίσετε κι εσείς, ο καθένας από σας ανοίγοντας την καρδιά του… το ξέρω ότι την περασμένη βδομάδα σας έφερα σύγχυση μεγάλη, το ξέρω πολύ καλά, και παρόλο που γνωριζόμαστε καιρό τώρα, βλέπω ότι οι καρδιές σας, αν και θέλουν να είναι ανοιχτές, έχουν πληγωθεί λίγο, κουραστεί λίγο, αυτό το λίγο… και έχουν λίγο κλειστεί. Αυτό που θέλω να σας πω τώρα είναι ότι δεν είναι επειδή μια φορά κάνουμε μια δουλειά που φέρνει σύγχυση και που σας αναστατώνει, που έτσι θα γίνει κάθε βδομάδα! Ο σκοπός δεν είναι να γίνει μια μόνιμη αναστάτωση. Ο σκοπός δεν είναι καθόλου να νοιώθετε μια μόνιμη σύγχυση, τι νόημα θα είχε αυτό; Ο σκοπός είναι να ταράζουμε λίγο τα νερά ώστε να κοιτάξετε που και που τα πράγματα από άλλη σκοπιά, και έτσι να ανακαλύψετε καινούρια πράγματα που δεν θα είχατε ανακαλύψει αν ήσασταν συνέχεια στην ίδια στάση.
 
Θα συμφωνείτε μαζί μου για να πούμε ότι όταν κοιτάμε ένα αντικείμενο συνέχεια από την ίδια σκοπιά, βλέπουμε μόνο μια πλευρά του αντικειμένου. Όταν όμως πηγαίνουμε ανάποδα, βλέπουμε το πίσω μέρος του. Μπορούμε και να πάμε στο πλάι που και που για να το δούμε και από άλλη πλευρά. Αυτό κάνουμε μερικές φορές: σας πηγαίνω από πίσω, από το πλάι για να δείτε τα πράγματα αλλιώς, και όταν τα κοιτάτε από κει λέτε «δεν αναγνωρίζω τίποτα… δεν είμαι αυτό που νόμιζα!» Και βέβαια, γιατί βλέπετε μια πλευρά του εαυτού σας που δεν είχατε δει ή που κοιτάτε σπάνια, οπότε αυτή η πλευρά δεν είναι αυτό που νομίζατε.

Την περασμένη βδομάδα, σας ζήτησα να σημειώσετε όσες φορές την ημέρα έχετε παρατηρήσει ότι είστε πλήρως ο Εαυτός, το Εγώ Είμαι. Καταλήξατε στο να πείτε ότι μερικές μέρες ούτε μια φορά δεν βάλατε σημείωση, ούτε μία! Γιατί ήταν η ρουτίνα σας, ήταν ό,τι είχατε μάθει, ό,τι σας έφερνε η ζωή που ερχόντουσαν σε πρώτο πλάνο. Τρέχετε πολύ, σκέφτεστε πολύ… και δεν έχετε πια χρόνο για να είστε, για να πάρετε λίγο χρόνο για να πείτε «Εαυτέ μου, έλα εδώ, μπες στην καρδιά, γέμισε με και ας προχωρήσουμε μαζί, ενωμένοι. Ας κάνουμε αυτό που κάνω αυτήν την στιγμή όταν μιλάω, όταν βλέπω έναν φίλο, όταν καθαρίζω πατάτες, όταν εργάζομαι, ας το κάνουμε μαζί και να είμαι αυτό που Είμαι κάνοντας αυτά».
 
Μετά από το σοκ όπου συνειδητοποιήσατε ότι δεν είχατε βάλει ούτε μια σημείωση καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, υπήρχαν μετά μέρες με 1, 2, 3… μερικές σημειώσεις, αλλά είναι αλήθεια ότι σας τάραξε πολύ το γεγονός ότι είδατε τον εαυτό σας από μια άλλη πλευρά και εκεί που νομίζατε ότι είστε συχνά σε καλό δρόμο, συνειδητοποιήσατε ότι από μια άλλη σκοπιά δεν είστε καθόλου κεντραρισμένοι, δεν είστε καθόλου στον άξονά σας. Έτσι είναι: από μια πλευρά είστε και από μια άλλη δεν είστε, και αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον! Πως μπορεί ένας άνθρωπος από μια σκοπιά να είναι στον άξονά του και από μια άλλη να μην είναι καθόλου;

Είστε πολύπλευροι άνθρωποι. Έχετε πολλές πλευρές και διαστάσεις, πτυχές και πραγματικά, ανάλογα με το που κοιτάτε και το πώς κοιτάτε τον εαυτό σας, θα δείτε άλλες πτυχές του εαυτού. Θα κοιτάξετε τον άξονά σας διαφορετικά και είναι πολύ ενδιαφέρον, πολύ ενδιαφέρον να σας ταράζω από δω και από κει που και που για να μπείτε σε μια διαφορετική στάση ώστε να το συνειδητοποιήσετε και να μην κοιμάστε!


- Στο δωμάτιο της καρδιάς –

Δεν επιθυμώ να σας πηγαίνω πουθενά σήμερα, μόνο στο κέντρο σας. Είναι μια πρόκληση. Λέμε να κοιτάξετε τον εαυτό σας από μια πλευρά, από μπροστά ή από πίσω… και αν το κοιτάζατε από μέσα; Ας το κάνουμε σήμερα. Μπείτε στην καρδιά όπως ξέρετε πολύ καλά να το κάνετε…

Μπείτε στο δωμάτιο της καρδιάς που είναι το δικό σας, πολύ προσωπικό δωμάτιο, το μέρος της καρδιάς που ανήκει μόνο σε σας, που μόνο εσείς κατοικείτε. Εκεί όπου γίνεται η ιερή διαδικασία, όπου μεγαλώνει ο Εαυτός, όπως αυτό το μέρος της εκκλησίας που είναι το ιερό του ναού. Είναι το πιο ιερό μέρος του σώματός σας, εκεί που έχετε το κύτταρο που άφησε ο Εαυτός μέσα στην ενσάρκωση. Αυτό το κύτταρο έχει ενεργοποιηθεί. Μεγαλώνει και όλο και περισσότερο παίρνει θέση.

Βλέπετε, μπορείτε να πάρετε τα πράγματα τουλάχιστον από δυο διαφορετικές πλευρές: μπορείτε να καθίσετε στην καρδιά και να ζητάτε από τον Ανώτερο Εαυτό να πάρει μεγαλύτερη θέση μέσα σας, να το ζητάτε και στην ψυχή και έτσι να ζητάτε την ένωση των τριών πτυχών του Εαυτού, και έτσι να νοιώθετε ότι το μεγαλείο που έχετε γύρω σας συρρικνώνεται και μπαίνει στην καρδιά, την γεμίζει. Μπορείτε να κάνετε ακριβώς την αντίθετη κίνηση, δηλαδή να ξεκινήσετε από το κύτταρο στο κέντρο της καρδιάς και να νοιώθετε ότι μεγαλώνει ενώ ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό το κύτταρο είναι ό,τι πιο ιερό και μεγάλο έχετε, ό,τι πιο ιερό και μεγάλο είστε. Μεγαλώνει και γεμίζει το δωμάτιο της καρδιάς. Είναι η συνείδηση του Εαυτού. Μπορείτε να το αφήσετε να μεγαλώνει και άλλο και να γεμίζει όλο το αυγό για το οποίο μιλάγαμε πριν μερικές εβδομάδες, μέχρι τη μεμβράνη. Τότε είστε… οι τρεις πτυχές του Εαυτού ενωμένες… και το απολαμβάνετε.

Δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε σ’ αυτό το στάδιο, παρά να αναπνέετε και να νοιώθετε τον παλμό της αναπνοής, να νοιώθετε τη ζωή μέσα σ’ αυτό το αυγό, και την απόλαυση της ζωής αυτής. Κάντε το. Πάρτε μερικά λεπτά, έτσι μετά από τόσο πολύ σύγχυση, για μια σκέτη απόλαυση του τι είστε… κάντε το, αφεθείτε σ’ αυτήν την απόλαυση (παύση)… νοιώστε τι αλλάζει… η ένταση της ενέργειας αλλάζει… συγκεντρωθείτε πάνω σ’ αυτό… το αποτέλεσμα είναι μια αλλαγή στα χρώματα μέσα σας, μέσα στο αυγό…


- Τα πολλαπλά ‘λόκα’ –

Αλλαγή χρώματος = αλλαγή δόνησης = αλλαγή πεδίου. Βλέπετε, όλα είναι αληθινά, όλα. Το πεδίο της σύγχυσης με όλες τις εγγραφές, όλες τις δυσκολίες είναι πλήρως αληθινό. Το πεδίο της χαράς είναι εξίσου αληθινό. Το πεδίο της δόνησης που γίνεται πιο έντονη με το φως που γίνεται πιο λευκό είναι και αυτό εντελώς αληθινό. Και εσείς, ζείτε σε όλα τα πεδία συγχρόνως. Οι Ινδοί έχουν μια λέξη (σανσκριτική) για να ονομάσουν τα μέρη, τα σπίτια ας το πούμε έτσι όπου κατοικείτε: τα λένε ‘Λόκα’. Ζείτε σε πολλά λόκα συγχρόνως, πάρα πολλά.

Το γεγονός ότι εργάζεστε, είτε στις θεραπείες που κάνετε, είτε στις ασκήσεις που σας φέρνουμε, μέσα σε ένα λόκα για να το καθαρίσετε ώστε να αλλάξει η δόνηση του και να μπορεί να περάσει σε ένα άλλο επίπεδο, σε ένα άλλο λόκα, δεν σας στερεί όλα τα άλλα επίπεδα στα οποία κατοικείτε, ούτε αυτό στο οποίο μόλις φτάσατε με αυτό το λευκό φως με την τόσο μεγάλη δύναμη που σας φέρνει την αίσθηση της ένωσης και ό,τι είστε πραγματικά η καρδιά του Εαυτού. Δεν έχετε να ακυρώνετε κάτι απ’ όλα τα λόκα που είστε, απ’ όλα τα επίπεδα που κατοικείτε. Κάθε φορά που καθαρίζετε ένα επίπεδο δεν το ακυρώνετε, το κάνετε να ανεβεί στη δόνησή του και να πάει στο επόμενο. Και μετά το επόμενο να πάει και πάλι στο επόμενο…

Σιγά-σιγά, όσο περνάνε τα χρόνια και οι ζωές, τα διαφορετικά λόκας συμπυκνώνονται σε ένα γιατί όλα έχουν δουλευτεί. Δεν έχουν καταργηθεί αλλά το ένα επίπεδο ήρθε να εμπλουτίζει το επόμενο και πάει λέγοντας. Στο τέλος έχουμε ένα πολύ μεγάλο εμπλουτισμό του τελευταίου λόκα. Θα μπορούσατε να το δείτε επίσης σχετικά με τα τσάκρα σας. Είναι σαν να ανεβαίνουν δονητικά οι δίσκοι γύρω από το σώμα σας που αντιστοιχούν στα χρώματα των τσάκρα σας και σιγά-σιγά να φτάνουν όλα στο λευκό. Τα χρώματα της αύρας αλλάζουν. Υπάρχουν βασικά χρώματα αλλά η αύρα σας δεν είναι πια αυτό που ήταν πριν από χρόνια. Συσσωρεύονται μερικά τσάκρα μεταξύ τους. Το πρώτο και το δεύτερο κάνουν ένα και τα χρώματα αλλάζουν, λάμπουν περισσότερο. Ανοίγονται περισσότερο προς το λευκό. Υπάρχει λευκό που έρχεται ακόμα και μέσα στο πορτοκαλί, μέσα στο πράσινο… ανακατεύονται τα χρώματα και όλη η αύρα λάμπει, γίνεται χρυσαφένια και λευκή… δεν μπορείτε πια να διευρύνετε συγκεκριμένα χρώματα, είναι όλο το πεδίο που έχει αλλάξει γύρω σας… Το αυγό σας πήγε σε άλλο λόκα… εξίσου ζωντανό, εξίσου πραγματικό με το λόκα όπου έχετε συνηθίσει να φαντάζεστε ή να βλέπετε το αυγό σας.

Είναι τόσο πολλά τα πράγματα που δεν ξέρετε! Είναι τόσο πολλά τα όρια που έχετε βάλει στην κατανόησή σας από μικρά παιδιά, από πάντα! Εμείς ερχόμαστε σιγά-σιγά και σηκώνουμε το πέπλο, σας λέμε «βλέπετε πως υπάρχει μια άλλη ύπαρξη εδώ, μια άλλη ύπαρξη σε ένα άλλο επίπεδο, και σε άλλο, και σε άλλο… και το ένα δεν αποκλείει το άλλο, το ένα συμπληρώνει το άλλο».

Μπορείτε να ταυτιστείτε είτε με το ένα, είτε με το άλλο. Αυτό βέβαια νοητικά σας φαίνεται λογικό. Τώρα στην κατάσταση όπου βρίσκεστε αυτήν την στιγμή, νοιώθετε πολύ καλά σε διαφορετικά επίπεδα οπότε σας φαίνεται πολύ λογικό νοητικά αλλά εάν, όταν θα έχετε ανοίξει τα μάτια σας, όταν θα έχετε πάει στο σπίτι σας, εάν σας ρωτήσουμε τότε «με τι έχετε ταυτιστεί αυτήν την στιγμή;» θα δείτε ότι η ταύτισή σας είναι η συνηθισμένη, δηλαδή ότι ξέρετε ότι μπορείτε να κάνετε το άλφα και το βήτα ενώ δεν μπορείτε να κάνετε το ωμέγα. Εμείς σας λέμε: «θυμήσου, θυμήσου πριν από λίγο, δεν ήσουν σε ένα πεδίο λευκό, χρυσαφένιο, λαμπερό; Όταν η ενέργεια κυκλοφορεί έτσι μέσα σου δεν μπορείς να τη δουλέψεις όπως θες; Δεν μπορείς να την πάρεις με τα χέρια σου, και με μια κίνηση να απλώσεις το χέρι και την ενέργεια μαζί; Έτσι μπορείς να δημιουργήσεις κάτι από το χέρι με την ενέργεια που έβγαλες… να ένα όμορφο λουλούδι που ανθίζει! Και κάνεις μια άλλη κίνηση με το άλλο σου χέρι, παίρνεις λίγη ενέργεια από την δικιά σου ενέργεια που βρίσκεται στο αυγό σου, και ανοίγεις το χέρι και ανθίζει ένα άλλο λουλούδι… σε εκείνο επίπεδο, γίνεται».

Δημιουργείς από την ενέργεια που είσαι γιατί ό,τι δημιουργείς είναι ενέργεια. Μπορείς όλα να τα βγάλεις απ’ αυτό που είσαι, απ’ αυτό που περνάει μέσα σου επειδή ζεις σ’ εκείνο το πεδίο. Μπορείς να πεις ότι αυτό είναι το ωμέγα ή οποιοδήποτε άλλο γράμμα θέλεις δεν έχει σημασία γιατί και άλλα πράγματα μπορούν να γίνουν, θέλουμε να πούμε ότι δεν είναι το τέλος. Θυμήσου ότι όλα είναι πιθανά, όλα μπορείς να τα κάνεις εσύ αλλά περιορίζεις τη δύναμή σου με αυτό που έχεις μάθει, με αυτό που έχεις ζήσει, με τις συνήθειες, τις εμπειρίες που έχεις. Είναι περιορισμένες γιατί ανήκουν σε μια λόκα πολύ πιο χαμηλής δόνησης.

Όλα είναι εφικτά και δυνατά ανάλογα με το λόκα στο οποίο τοποθετείσαι. Ανεβάζεις τη δόνησή σου και ανοίγεις την καρδιά σου. Όλα είναι δυνατά και πιθανά. Αυτό θέλουμε να σας δείξουμε, ότι οι δυνατότητες είναι άπειρες, άπειρες, και ότι ο περιορισμός υπάρχει πρώτα στο μυαλό σας και μετά στην καρδιά σας. Είναι το μυαλό που στενεύει την καρδιά. Θυμηθείτε πως ήρθατε εδώ όλοι σας: ήρθατε με στενεμένη καρδιά γιατί είχατε μπει σε σύγχυση με την άσκηση που είχατε κάνει όλη την εβδομάδα και φτάνει ένα άνοιγμα καρδιάς, φτάνει να ταυτίζεστε με το φως που είστε και βλέπετε ότι είστε δημιουργός. Βέβαια το λουλούδι είναι ένα παράδειγμα. Μπορείτε να δημιουργήσετε αυτό το λουλούδι εννοείται αλλά και τον κόσμο στον οποίον ζείτε κάθε μέρα, και τις σχέσεις με τους ανθρώπους με τους οποίους ζείτε κάθε μέρα, ανάλογα με την στάση σας και με το λόκα στο οποίο βρίσκεστε.


- Η προσαρμογή –

Που επιτρέπετε στον εαυτό σας να ζει κάθε στιγμή; Επιτρέπετε να ζει σε ένα λόκα αρκετά χαμηλής δόνησης ώστε να είναι προσιτό σε όλους και ώστε η ζωή σ’ αυτόν τον τρισδιάστατο κόσμο να είναι όπως αναμένεται από τους άλλους. Έχετε προσαρμοστεί τέλεια, τέλεια! Έχετε κατοικήσει αυτό το λόκα και έχετε αφήσει την καρδιά σας να δονείται σε εκείνο το επίπεδο, αλλά μπορείτε να πάτε στο λόκα που βρίσκεται λίγο πιο πάνω ή σε εκείνο λίγο πιο πάνω ακόμα, ή σ’ εκείνο που δονείται ακόμα πιο πάνω… όπου είστε σ’ αυτό το λευκό-χρυσαφένειο χρώμα. Μπορείτε να το κάνετε εφόσον το καταφέρνετε αυτήν την στιγμή! Γιατί να μην το καταφέρνετε κάθε στιγμή;

Αυτήν την στιγμή, τώρα που μιλάμε, ταυτίζεστε με αυτό το λόκα, με αυτό το επίπεδο, το σπίτι, το χώρο, αυτό το επίπεδο, το πεδίο, πείτε το όπως θέλετε, όπως σας μιλάει, αλλά ταυτίζεστε με αυτό. Γιατί να μην ταυτίζεστε με αυτό όταν θα είστε στο σπίτι σας απόψε, και αύριο στη δουλειά, μεθαύριο με φίλους, μια άλλη μέρα όπου θα πάτε να δείτε έναν φίλο άρρωστο; Λέτε ότι αυτό είναι δύσκολο, οι δονήσεις είναι πολύ χαμηλές… επειδή το θέλετε έτσι! Οι δονήσεις του είναι χαμηλές, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι και η δικιά σας χαμηλή; Πάλι νομίζετε ότι πρέπει να προσαρμοστείτε στο έξω!

Αυτό εννοούσαμε όταν λέγαμε την περασμένη βδομάδα ότι υπακούτε στους άλλους! Βλέπετε, εσείς μερικές φορές παίρνετε κατά γράμμα αυτό που λέμε, αλλά να πάτε λίγο πιο βαθιά… δεν σας λέει ο άλλος στα ίσια να υπακούτε αλλά είναι σε μια άλφα δονητική κατάσταση και εσείς είστε σε μια βήτα αλλά νομίζετε ότι πρέπει να πάτε στην άλφα για να τα πάτε καλά, να είστε στην ίδια δόνηση με τον άλλον ώστε να είναι όλα όπως θα έπρεπε να ήταν! Έτσι χαμηλώνετε κι εσείς τη δόνησή σας. Βέβαια, δεν βοηθάτε πολύ έτσι τον φίλο σας που είναι άρρωστος ή έχει κάποιο άλλο πρόβλημα αλλά χαμηλώνοντας κι εσείς το δικό σας πεδίο δεν είστε ούτε εσείς πολύ καλά και μετά μπορεί να πείτε «κόλλησα! Φταίει εκείνος…»

Βλέπετε πως πάει το μυαλό; Δεν φταίει ο άλλος αλλά εσείς χαμηλώσατε τη δόνησή σας για να προσαρμοστείτε… και δεν έχετε να το κάνετε! Κατά κάποιον τρόπο όταν το κάνετε αυτό υπακούτε στον άλλον, στη δόνηση του άλλου: αυτό σημαίνει επίσης «υπακούω».

Έχετε αναγνωρίσει και έχετε ταυτιστεί με μια πολύ ψηλή δόνηση στην καρδιά. Κανείς δεν σας υποχρεώνει να την κατεβάσετε για να προσαρμοστείτε σε άλλους  ή σε άλλες καταστάσεις. Κανείς δεν σας υποχρεώνει να αλλάξετε λόκα, κανείς. Είναι η δικιά σας επιλογή κάθε φορά να αλλάξετε για να υπακούτε, για να δέχεστε την εντολή αυτού του κόσμου, του λόκα που βρίσκεται λίγο πιο κάτω και λέει «να είσαι μαζί μας!» Αυτή είναι η εντολή του λόκα: πρέπει να είσαι μαζί μας. Και εσείς υπακούτε στην εντολή… αλλά κανείς δεν σας υποχρεώνει να το κάνετε.

Να είμαστε ξεκάθαροι: όταν σας το λέμε αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα σας θα υπάρχει κρίση γιατί μόλις κάνετε κρίση στενεύει πάλι η καρδιά και αλλάζετε λόκα αυτόματα. Χάνετε την ψηλή δόνηση αυτόματα. Οπότε δεν κρίνετε, απλώς συγκεντρώνεστε στην αίσθησή σας, στην επιθυμία σας να δονείται η καρδιά στην πιο ψηλή δόνηση, στο λευκό-χρυσαφένιο λόκα. Εκεί κάθεστε, με αυτό ταυτίζεστε, με την καρδιά εντελώς ανοιχτή σε ό,τι μπορεί να συμβεί στα λόκα που βρίσκονται κάτω από εκείνο όπου κάθεστε. Δεν απορρίπτετε. Δεν κρίνετε. Η απόρριψη και η κρίση στενεύουν την καρδιά. Δεν απορρίπτετε τίποτα γιατί όλα τα λόκα είναι χρήσιμα σε κάποια στιγμή της εξέλιξης κάθε ανθρώπου, και δεν ξέρετε που βρίσκεται ο καθένας και τι χρειάζεται ο καθένας σ’ αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή που περνάει. Δέχεστε λοιπόν όλα τα λόκα, όλα, και όλες τις εμπειρίες, αλλά δεν χρειάζεται να ταυτίζεστε με αυτές. Μπορείτε να παραμένετε ταυτιζόμενοι με αυτό που είστε, με το φως που νοιώθετε σ’ αυτό το λευκό-χρυσαφένιο λόκα (είναι λίγο, για να πάρουμε μια εικόνα, σαν να ήσασταν καθισμένοι στην κορυφή μιας πυραμίδας έχοντας κατά νου όλα τα επίπεδα της πυραμίδας μέχρι τη βάση της. Εσείς μπορείτε να επιλέξετε να καθίσετε σε οποιοδήποτε επίπεδο, ακόμα και στην κορυφή).

Εκεί είστε αυτό που Είστε, εκεί. Αυτό εννοούσαμε όταν σας λέγαμε την περασμένη βδομάδα : ‘όταν θα το καταφέρετε αυτό σημειώστε το’. Ευχόμαστε αυτή η ταύτιση να είναι συχνή αυτήν την εβδομάδα, όλο και περισσότερο, και η ανάγκη για την αποδοχή της εντολής του κόσμου να μειωθεί, να νοιώθετε ότι απομακρύνεται: όχι ότι τη διώχνετε αλλά όσο περνάτε τα λόκα και ανεβαίνετε στην δόνηση, βλέπετε αυτήν την εντολή του κόσμου να απομακρύνεται. Είναι μια πραγματικότητα: απομακρύνεται. Είναι λίγο πιο μακριά από το κέντρο σας και απλώς παρατηρείτε που βρίσκεστε και που είναι πια αυτό που λέγαμε την περασμένη φορά, αυτό το «υπακούω, δέχομαι την εντολή», σε ποιο λόκα βρίσκεται. Έχει απομακρυνθεί και το αφήνουμε εκεί που βρίσκεται. Είναι άλλο πεδίο ύπαρξης από εκείνο με το οποίο εσείς έχετε ταυτιστεί.

Έχετε κάθε δικαίωμα να μένετε καθισμένοι σ’ αυτό, κάθε δικαίωμα. Η θέση είναι δικιά σας. Η θέση σας ανήκει. Δικαίωμα σας να είστε εκεί, εδώ. Να το απολαύσετε φίλοι μας, να το απολαύσετε γιατί όντως το έχετε κερδίσει και έχετε κάθε δικαίωμα να το απολαύσετε.

Και έτσι είναι