Το θέμα της συζήτησης που θα κάνουμε, αφορά την θεραπευτική τεχνική, τις επιδράσεις και τα αποτελέσματα που φέρει στον θεραπευόμενο και στον θεραπευτή. Ξεκινώντας θα ήθελα να διευκρινίσω τον όρο ‘θεραπευτή’. Θα ήθελα να μην παρεξηγηθεί στο μυαλό μας ότι εκείνος που κάνει την θεραπεία δίνει τις δικές του ενέργειες. Στην ενεργειακή θεραπεία, ο θεραπευτής είναι ο ενδιάμεσος, είναι ο διακομιστής των ενεργειών, θεϊκών, φωτεινών ενεργειών. Βεβαίως φέρει τον δικό του προσωπικό χρωματισμό, αλλά ουσιαστικά είναι εκείνος ο οποίος έχει αποδεχθεί να φέρει και να προσφέρει τις ενέργειες.

Ας πάμε στην λέξη ασθένεια, ασθενής. Είναι γνωστό ότι ετυμολογικά η λέξη αποτελείται από το στερητικό ‘α’ και το ‘σθένος’. Δηλαδή μιλάμε για τον άνθρωπο εκείνον ο οποίος έχει χάσει την δύναμή του, έχει χάσει το σθένος του. Έχουμε φτάσει σήμερα μετά από μακρυές και πολύχρονες παρατηρήσεις ιατρικών και παραϊατρικών επαγγελμάτων-ερευνών, να έχουν αποδεχθεί ότι το σώμα μας απεικονίζει τον τρόπο της ζωής μας. Τα μέρη του σώματός μας τα οποία δεν λειτουργούν καλά, τα οποία δεν είναι υγιή, καθρεφτίζουν αντίστοιχα τα μέρη της ζωής μας τα οποία και εκείνα είναι σε ένταση, σε σύγκρουση με την συνείδησή μας. Υπάρχει λοιπόν μία σχέση μεταξύ του εσωτερικού μας ‘είναι’ και του φυσικού μας σώματος. Εδώ έρχεται η θεραπεία με σκοπό να επαναφέρει την ισορροπία μεταξύ των δύο και να φέρει μία αρμονία εκεί όπου δεν υπάρχει ισορροπία.

Η ουσιαστική, η θεμελιώδης ίασης μίας ασθένειας επιτυγχάνεται όταν κάποιος αντιλαμβάνεται και λύνει την ουσιαστική αιτία η οποία όμως βρίσκεται σε ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο μέσα του. Μέσα από προσωπικές παρατηρήσεις έχω προσδιορίσει δύο βήματα που θα μπορούσε να επιτευχθεί η ίασης στον οποιονδήποτε άνθρωπο, σε οποιοδήποτε επίπεδο ασθένειας και σε ο,τιδήποτε αφορά μία δυσλειτουργία στον οργανισμό. Το πρώτο βήμα ίασης είναι όταν κάποιος αναλάβει την ευθύνη του και δεν κατηγορήσει άλλους για τα αίτια της ασθένειάς του και της δυστυχίας του. Η ανάληψη ευθυνών τον καθιστά υπεύθυνο για την συνέχεια αυτού που θέλει να πετύχει. Το δεύτερο βήμα είναι όταν κάποιος αντιληφθεί τι είναι εκείνο το οποίο πρέπει να αλλάξει στην συνείδησή του.

Βεβαίως η θεραπεία βοηθά πάρα πολύ, ανακουφίζει, ιαίνει αλλά το πολύ σημαντικό είναι ότι ανασύρει μπλοκαρίσματα και συναισθήματα τα οποία έχουν μία καταπληκτική ικανότητα να κρύβονται όπου βρίσκουν και όπου δεν βρίσκουν. Εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα, πόσο θέλει ο θεραπευόμενος, πόσο είναι διατεθειμένος, πόσο είναι έτοιμος να περάσει από αυτήν την διαδικασία.

Θα με συγχωρήσετε, γιατί σαφώς υπάρχουν πολλοί μεταξύ μας που ασχολούνται με τις ενεργειακές θεραπείες, αλλά περισσότερο θα συζητήσω μαζί σας προσωπικές μου εμπειρίες, αυτά που έχω ζήσει μέσα από διάφορες θεραπείες που έχουν γίνει και μέσα από channeling που έχει ζητηθεί από διάφορους ανθρώπους που θέλουν μία συγκεκριμένη βοήθεια.

Αυτό που είδα ότι είναι πολύ σημαντικό, είναι η προσωπική μου προετοιμασία. Ο,τιδήποτε και εάν ήταν αυτό. Ένα είδος προσευχής, μία παράκληση, μία έκκληση να κατέλθουν οι ενέργειες, να καθαρίσουν εμένα πρώτα και στα κέντρα και στα σώματα, να μπορέσω να αδειάσω από ο,τιδήποτε δεν μου χρειαζόταν, να γίνω ένα καθαρό κανάλι για να μπορέσω να προσφέρω αυτό που με τόσο αγάπη μου δίνουν κάθε φορά. Μέσω αυτής της διαδικασίας υπήρχε μία μεγαλύτερη ένωση. Έχω διδαχθεί, δεν ξέρω εάν έχω μάθει, όμως έχω προσπαθήσει να διδαχτώ-μυηθώ τους βαθμούς του Reiki, ΜελιΑνΤα, Shampalla, Reconnection και όλα αυτά με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ. Κάθε φορά πριν αρχίσω μία θεραπεία, στην αρχή έλεγα ‘τι είναι καλό τώρα να δοκιμαστεί, να δώσω Reiki, ΜελιΑνΤα...’ και έβαζα πολύ την νόησή μου. Περνώντας ο καιρός, κάποια στιγμή είδα ότι αυτό όλο με μπλοκάριζε. Βεβαίως ερχόταν η ενέργεια, βεβαίως δινόταν η βοήθεια, αλλά υπήρχε και η νόηση που κάπου έκλεινε την ελεύθερη ροή.

Επειδή πάντα ζητώ καθοδήγηση για ο,τιδήποτε και εάν κάνω, το συζήτησα με τους επάνω αγαπημένους μου, όπως τους αποκαλώ, όπου με συμβούλεψαν, ‘είναι πολύ καλή η γνώση που έχεις πάρει, η τεχνική, αλλά άφησέ το να ρέει αβίαστα.  Όταν γίνεται η θεραπεία και νοιώθεις να βάλεις ένα σύμβολο του Reiki, μπορεί ακόμη να σου έρθει να μιλήσεις και να ρωτήσεις κάτι, γιατί στο ΜελιΑνΤα έχουμε πει αυτά και αυτά... να μην μείνεις μόνο σε αυτό, να αφήσεις να ρέει η ενέργεια’. Αυτό με βοήθησε πολύ γιατί δεν χρειαζόταν να σκέφτομαι εάν κάτι το κάνω σωστά. Είχα πιάσει τον εαυτόν μου να είμαι πάνω από ένα σώμα με κλειστά τα μάτια, να δίνω την θεραπεία και ξαφνικά να ανοίγω το ένα μάτι και να κοιτώ εάν το χέρι μου είναι στο σωστό κέντρο. Ήταν λίγο αστείο γιατί πρέπει να ρέει η εργασία. Οπότε είπα... το αφήνω και αυτό και δεν κοιτώ εάν τα χέρια ακουμπούν στα σωστά κέντρα, απλά θα με οδηγήσουν. Και έτσι ακριβώς όπως έγινε, βγήκε μία θεσπέσια θεραπεία και έτσι βγαίνει κάθε φορά.

Όμως έχει πιο αποτελεσματική έκβαση όταν υπάρχει και η συμμετοχή από τον θεραπευόμενο. Μην φανταστείτε ότι είναι κάτι το υπερβολικό ή ότι περιμένουν από εμάς να κάνουμε νηστεία και μετάνοιες. Αυτό που ζητούν είναι να είμαστε ανοικτοί στο κέντρο της καρδιάς μας, και από τις δύο πλευρές (θεραπεύομενος και θεραπευτής), και να περιμένουμε να λάβουμε αυτό που είναι να μας δώσουν.

Υπάρχουν διαφόρων τύπων χαρακτήρες ανθρώπων, κάτι που βγαίνει και πριν και κατά την διάρκεια των θεραπειών. Θα μου πείτε κατά την διάρκεια πώς, αφού δεν συνομιλείτε. Συχνά δημιουργούνται μπλοκαρίσματα από τον ίδιο τον θεραπευόμενο γιατί δεν είναι έτοιμος. Κάποιοι κάνουν θεραπεία γιατί το έχουν ακούσει από έναν καλόν φίλο και λένε, ‘εντάξει, όπως κάνω ρεφλεξολογία ας κάνω και αυτό. Δεν αλλάζει κάτι, θα το δοκιμάσω’. Βάζουν και εκείνοι πολύ το μυαλό οπότε και από την δική τους πλευρά δημιουργούν μία συμμετοχή με τοίχο. Προσπαθούμε τα θέματα να λυθούν με την συζήτηση. Βέβαια, έχουν μία άλλη βάση που έχει να κάνει με το συναίσθημα, με την προσωπικότητα.

Το κοινό για όλους είναι η αντίδραση και η αντίσταση που φέρουμε -βάζω και τον εαυτόν μου μέσα, δεν θα έβαζα μόνο τους θεραπευόμενους-, στο να πάμε βαθειά μέσα μας. Γιατί εκεί πονάει... και όπου πονάει δεν θέλουμε να κάνουμε μία θεραπεία και να μας δίνουν βιολογικό αλάτι να ρίχνουμε επάνω για να πονάμε ακόμη περισσότερο. Γενικά το αποφεύγουμε. Είναι μία αντιμετώπιση, αλλά όταν πραγματικά θέλουμε να λύσουμε τις συγκρούσεις μέσα μας, εκ των πραγμάτων το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει είναι να σταθούμε, να τις ψάξουμε, να τις βρούμε και να πάρουμε την ευθύνη αυτών.
Ένα άλλο κοινό στοιχείο που είδα μέσα στον χρόνο που ασχολούμαι, είναι ότι υπάρχει έλλειψη αγάπης, έλλειψη ικανότητας αγάπης και δυσκολία στην συγχώρηση. Μπορεί μέσω channeling να μας μιλούν και να μας λένε για Αγάπη και για συγχώρηση, να συμφωνούμε σε όλα αυτά, να είμαστε πανευτυχείς και να λέμε ‘ναι, εμείς το κάνουμε’, όταν όμως έρθουμε αντιμέτωποι με το να γίνει πράξη… δυσκολευόμαστε. Πολλές φορές λέμε, ‘ναι, το έχω κάνει,αλλά... τόσο είναι αρκετό’.  Ή πιστεύουμε ότι το έχουμε λύσει στην ρίζα του και μετά προκύπτει κάποιο γεγονός, έρχεται αυτό και ξαναφουντώνει, έρχεται και καλύπτει όλα τα άλλα, ξεχνάμε ό,τι είχαμε κάνει νωρίτερα ή τουλάχιστον το γεγονός αυτό μας υπενθυμίζει ότι δεν το έχουμε λύσει σε βάθος.

Ωραία είναι να τα λέμε και να τα διαβάζουμε, να κάνουμε channeling, να μπαίνουμε μέσα στην ύλη καταπληκτικών βιβλίων και συγγραμμάτων σχετικά με την θεϊκότητα, σχετικά με το Φως και την Αγάπη... πρέπει όμως εμείς να κάνουμε το δικό μας βήμα και αυτά που διαβάζουμε να γίνουν πραγματικά κτήμα μας. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της ενημέρωσης συγκριτικά με την πράξη. Διαφορετικά όλοι θα παίρναμε ένα εγχειρίδιο για το πώς γίνεσαι αστροναύτης και θα νομίζαμε ότι έχουμε πάει στο διάστημα. Οπότε πρέπει να κάνουμε την δική μας προσπάθεια, να μπορέσουμε να ακουμπήσουμε το συναίσθημά μας, να μπορέσουμε να δούμε τα μπλοκαρίσματα, να μπορέσουμε να δούμε τι συμβαίνει, όχι μόνο ως σκέψη, τι συμβαίνει και ως λόγος, ως έκφραση,  τι συμβαίνει μέσα μας. Εκεί που βρίσκουμε το πρώτο στοιχείο, να κάνουμε προσπάθεια ρωτώντας πάντα γιατί συμβαίνει αυτό και να πάμε ακόμη πιο βαθειά.

 Η προσωπικότητα είναι μαγική. Ενδύεται με τα ομορφότερα ρούχα, είναι καταπληκτικά ευέλικτη, πολύ γυμνασμένη, μόλις πας να την δεις έχει φύγει ήδη από την άλλη πλευρά, ξεγλιστρά. Πολλές φορές την έχω δει σαν ένα γυάλινο τείχος. Σου επιτρέπει να δεις τι βρίσκεται από πίσω, έχεις μία οπτική επαφή. Είσαι σε μία εργασία, σε ένα μονοπάτι, θέλεις να πετύχεις κάποιους στόχους, να κερδίσεις πράγματα σε αυτήν την ενσάρκωση που είσαι και μπορείς να δεις -πίσω από το γυαλί-, τι σε περιμένει. Εκεί που περπατάς, πέφτεις επάνω της, σπας το πρόσωπό σου και δεν το καταλαβαίνεις. Λες, ‘μα εγώ τα έχω λύσει όλα μου τα θέματα’. Ναι, γιατί η προσωπικότητα τα κάνει όλα αόρατα. Οπότε χρειάζεται και άλλη δουλειά… και μπορεί να κάνεις και άλλη δουλειά και να πάρεις μεγαλύτερη φόρα και να ξαναχτυπήσεις και να κάνεις μεγαλύτερους μώλωπες. Αυτό δεν σταματά.
Σταματά μόνο εάν σταθείς και μιλήσεις μαζί της. Και με καθοδήγηση, με υπομονή, με επιμονή αλλά και απεριόριστη αγάπη, αποδεχόμενοι πάνω από όλα, όλα αυτά που είμαστε, όλα αυτά που έχουμε, όλα αυτά που έχουμε αναπτύξει ως στοιχεία της προσωπικότητας τα οποία μας έχουν φτάσει εδώ που είμαστε σήμερα, τότε μας ανοίγει μία μεγάλη πόρτα στο να δεχθεί και εκείνη να δουλέψουμε μαζί της. Θα πρέπει να την πάρουμε με το καλό, γιατί όπου υπάρχει δράση, υπάρχει και αντίδραση. Εάν όμως βάλουμε πολλή αγάπη μέσα μας και συζητήσουμε μαζί της ότι δεν θέλουμε να την καταργήσουμε, δεν θέλουμε να την ακυρώσουμε γιατί της οφείλουμε πάρα πολλά, αλλά θέλουμε να μετουσιώσουμε τα χαμηλά κομμάτια της, τα μη συμβατά με το Φως να μετουσιωθούν σε Φως ώστε να μπορέσουν τα φωτεινά στοιχεία να εκδηλωθούν στην ενσάρκωσή μας, τότε και εκείνη γίνεται πιο συνεργάσιμη.

Εκεί θα μας δείξει πάρα πολλά πράγματα, χωρίς να φέρει τόσο πολλή αντίσταση. Θα μας δείξει εκείνα που πιστεύουμε ότι δεν έχουμε αλλά έχουμε και θα μας δείξει αντίστοιχα εκείνα που πιστεύουμε ότι έχουμε, αλλά δεν έχουμε. Θα καταλάβει και εκείνη και εμείς ότι δεν έχουμε να παλέψουμε με κάτι, δεν είναι εχθρός μας. Από την θέση που την έχουμε τοποθετήσει, να την κάνουμε τον καλύτερο σύμμαχο στην εργασία που θέλουμε να κάνουμε. Έτσι θα φέρουμε τα ωραιότερα αποτελέσματα.

Αυτό που πάντα συνιστώ είτε γίνεται θεραπεία, είτε γίνεται κάποιο channeling, είναι να κάνουν κάποιες ερωτήσεις πριν ή μετά και πάντα προτείνω την προετοιμασία του ανοίγματος της καρδιάς. Μου έχει τύχει να δώσω θεραπεία, να είναι οι συνθήκες πολύ δύσκολες  -ίσως για κάποιον άλλον να ήταν ακατάλληλες-, όπου ζητώ καθοδήγηση στο τι πρέπει να κάνω. Δεν σας κρύβω ότι κάποιες φορές ένοιωσα διάφορα πράγματα, ένοιωσα ενόχληση. Κάνοντας μία παρένθεση, να πω πως προσπαθώ να παρατηρώ και εγώ, όπως όλοι μας, τα συναισθήματα τα οποία μου βγαίνουν σε κάθε έκφανση της ζωής μου. Αναγνωρίζω ότι αυτό θα με βοηθήσει να προχωρήσω. Ξαναγυρνώ στο θέμα μου. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν θυμός αυτό που ένοιωσα επειδή δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες ή επειδή ο θεραπευόμενος το έβλεπε κάπως διαφορετικά από ό,τι περίμενα εγώ να το δει. Για την ενόχληση που ένοιωσα και συζητώντας το με τους αγαπημένους μου, μου είπαν ότι κάνω κριτική. Εκεί λέω, ‘εκεί που το είχα λύσει το θέμα της κριτικής, πάλι έρχεται μπροστά μου και τον ατελείωτο έχει τελικά’. Αισθάνθηκα άσχημα, ντράπηκα και κατάλαβα ότι είναι ένα κομμάτι που χρειάζεται να το δουλέψω και άλλο. Μου το ξεχώρισαν όμως και μου είπαν να μην το παίρνω τόσο βαριά μέσα μου γιατί η κριτική έχει συναίσθημα. Το να κάνεις ένα σχόλιο ή μία παρατήρηση, δεν ενέχει καμμία συμμετοχή συναισθήματος. Οπότε σου λέμε ότι δεν έκανες συνειδητά την κριτική, αλλά από την στιγμή όμως που ένοιωσες την ενόχληση, αυτό σημαίνει κριτική. Αφού παίρνεις καθοδήγηση από εμάς ως προς τι είναι εκείνο που σου ζητούμε εμείς να κάνεις, τι είναι εκείνο που η ψυχή είναι έτοιμη να λάβει, από εκεί και πέρα δεν έχεις εσύ να βάλεις την δική σου νόηση στο τι είναι σωστό και πώς είναι σωστό να γίνει κάτι.

Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι ‘ξέρεις είμαι στο πνευματικό μονοπάτι... γιατί δεν μου γίνεται ένα θαύμα’. Αναρωτήθηκα, επειδή βρέθηκα σε μία κατάσταση όπου συζητώντας έτσι και όχι μέσω channeling, δεν μπορούσα να δώσω μία απάντηση με την νόησή μου. Όταν τους ρώτησα, η απάντηση ήταν ότι όλοι μας ως όντα, είμαστε στο πνευματικό μονοπάτι. ‘Το θέμα που έχετε να αντιμετωπίσετε είναι πώς  περπατάτε το μονοπάτι σας. Περπατάτε κοιτώντας κάτω και μη βλέποντας τι γίνεται γύρω σας, κοιτώντας επάνω όντας στα σύνεφα που πάλι δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω σας, έχετε ανοικτή την καρδιά ή φοράτε πανοπλία για να μην σας αγγίξει ο,τιδήποτε θα ήταν εκείνο που θα σας χαλούσε την διάθεση και το περιβάλλον που θέλετε να έχετε’. Όταν το συζητάς -με τον θεραπευόμενο-, αυτό που σου λένε, σου απαντούν ότι ‘είμαι σε πάρα πολύ καλό δρόμο, δουλεύω, έχω παρακολουθήσει σεμινάρια’. Τα πάντα όμως είναι θέμα καρδιάς. Γι’αυτό μας μιλούν πάρα πολύ συχνά για την Αγάπη... για την Αγάπη ως μία καταλυτική ουσία, μετουσιωτική, θεραπευτική, ουσία που περιέχει το Όλον, που περιέχει όλην την Δημιουργία, που περιέχει όλες τις ενέργειες του Φωτός.

Μιλώντας προσωπικά, όλη μας η προσπάθεια είναι να ανοίξουμε το κέντρο της καρδιάς, να μπορέσει να έρθει να εγκατασταθεί η Αγάπη. Έχουμε την ευλογία και την τύχη να ζούμε σε αυτήν την ενσάρκωση όπου έχουν κατέλθει πολύ πιο κοντά μας, γύρω μας, όλες οι φωτεινές ενέργειες. Μας δίνεται μία εκπληκτική ευκαιρία να κάνουμε την καλύτερη χρήση. Οπότε ας το εκμεταλλευτούμε, ας το αξιοποιήσουμε γιατί δεν ξέρω σε πόσες επόμενες ζωές μπορεί να μας ξανατύχει. Είναι ακόμη μία υπέροχη ευκαιρία τις ημέρες αυτές με την Ιόχρου Φλόγα δίπλα μας και μέσα μας, να ζητήσουμε να μας βοηθήσει πριν μετουσιωθούν τα πάντα μέσα μας, να μας βοηθήσει να ανασυρθούν τα μπλοκαρίσματα που έχουμε, να μπορέσουν να έρθουν στην επιφάνεια.

Ωραία είναι να λύνονται τα θέματα, εάν όμως γνωρίζουμε από πού έχουν προκύψει, από πού έχουν γεννηθεί και από πού έχουν δημιουργήσει όλες τις διακλαδώσεις, αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη βοήθεια. Η Ιόχρους Φλόγα μπορεί να το κάνει αυτό, αρκεί να το ζητήσουμε. Να ανασύρει ο,τιδήποτε είναι κρυμμένο, όσο πιο βαθειά είναι, τόσο πιο εύκολα -να παρακαλέσουμε και να ζητήσουμε-, να έρθει στην επιφάνεια. Αφού δούμε το μπλοκάρισμά μας, τότε να ζητήσουμε να μετουσιωθεί σε Φως και όλα να μετουσιωθούν σε Αγάπη. Όπως είπα, είναι μία υπέροχη ευκαιρία που δεν θα σταματήσει, απλά τις ημέρες αυτές είμαστε πιο κοντά σε αυτές τις ενέργειες.

Θα κλείσω, θέλοντας να τονίσω, να μην ξεχνούμε ποτέ ότι είμαστε όλοι ανεξαιρέτως συγχρόνως και θεραπευόμενοι και θεραπευτές του εαυτού μας, αρκεί να εντοπίσουμε εκείνα τα οποία γίνονται μικρά εμπόδια στο προχώρημά μας.

Θα ήθελα ακόμη να μοιραστώ μαζί σας ένα e-mail που μου έστειλε μία αγαπημένη φίλη: Ο κάθε ένας μας θα έπρεπε να έχει δύο τσέπες, όπου η κάθε τσέπη θα είχε ένα χαρτί μέσα. Το ένα χαρτί θα έπρεπε να γράφει: δεν είμαι τίποτα εκτός από σκόνη και στάχτι . Το άλλο: όλος ο κόσμος δημιουργήθηκε για εμένα. Κατά διαστήματα, να κοιτούμε είτε στην μία, είτε στην άλλη τσέπη. Το μυστικό του εύ ζείν έρχεται από την γνώση του πότε κοιτούμε το κάθε χαρτάκι ξεχωριστά.   

Μην ξεχνάτε... αγαπήστε, συγχωρήστε, αγαπήστε... και το αντίστροφο. Είναι το καλύτερο φάρμακο για όλα μας τα θέματα και η καλύτερη λύση για όλα μας τα θέματα.

Να έχετε ένα υπέροχο ταξείδι αυτογνωσίας, με τα ωραιότερα εμπόδια που θα σας κάνουν ωραιότερους σε αυτόν τον δρόμο που έχετε αποφασίσει να ακολουθήσετε ως ψυχές σε αυτήν την ενσάρκωση.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούσατε.

Συνέχεια με ερώτηση από το κοινό.
Ερώτηση: Προφανώς δουλεύεις πολύ όταν κάνεις θεραπείες με την δική σου καθοδήγηση και την ακολουθείς τυφλά. Τι έχεις να πεις σε όσους δεν λαμβάνουν μία καθοδήγηση τόσο καθαρά όσο την λαμβάνεις εσύ.  

Απάντηση: Όλοι λαμβάνουν καθοδήγηση. Το θέμα είναι πόσο ανοικτοί είμαστε για να δεχτούμε αυτό το οποίο λαμβάνουμε. Την καθοδήγηση άρχισα να την ζητώ νοητικά, αλλά και πριν την ζητήσω, ήξερα ότι έρχεται. Εγώ το σταματούσα με το μυαλό μου, γιατί αλλιώς τα ήξερα, αλλιώς μου τα έχουν πει και γιατί τώρα να κάνω κάτι διαφορετικό. Η καθοδήγηση λοιπόν έρχεται πάντα, γιατί όταν ζητούμε να δώσουμε τις ενέργειες, οι ενέργειες ξέρουν πού, πότε, πόσο και γιατί. Είναι σίγουρο ότι όλοι έχουμε καθοδήγηση, αρκεί να είμαστε ανοικτοί να το δεχτούμε.