Καλώς ήρθατε. Τώρα είστε έτοιμοι και μπορούμε να έρθουμε και να σας κάνουμε παρέα (είχε προηγηθεί μεγάλη συζήτηση με αρκετά ‘βαρύ’ περιεχόμενο). Μερικές φορές μας είναι αρκετά δύσκολο να κατεβούμε… ξέρετε, οι συναντήσεις μας ξεκινάνε από σας όπως και από μας. Αυτό που κάνουμε είναι κάτι κοινό. Με την επιθυμία σας να ρθείτε σ’ αυτήν την συνάντηση και να μας νοιώθετε, ανοίγετε πεδίο, ανεβαίνετε μερικά σκαλοπάτια μόνο με την πρόθεσή σας και με την προσμονή σας. Ανεβαίνετε μερικά σκαλοπάτια και εμείς έχουμε μόνο να κατεβούμε μερικά σκαλοπάτια επίσης. Συναντιόμαστε περίπου στη μέση. Όταν στέκεστε στο επίπεδο το καθημερινό, με τις δυσκολίες του, το γήινο επίπεδο σε μια διάσταση που σας βαραίνει ψυχικά, τότε μας είναι πάρα πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε σας. Ρίχνουμε τότε σαν μικρές κλωστές τις οποίες μερικές φορές αρπάζετε και άλλες φορές όχι. Μας είναι εντελώς αδύνατον να φτάσουμε εκεί όπου βρίσκεστε τέτοιες στιγμές.
Όταν το συνειδητοποιείτε και μπαίνετε στην καρδιά σας λέγοντας «θυμάμαι το κέντρο μου, θυμάμαι τι ήρθα να κάνω, θυμάμαι σε ποια συνάντηση ήρθα» τότε όλα αλλάζουν και τα χρώματα γύρω σας αλλάζουν. Είναι σαν χοάνη που ανοίγει και μπορεί η εργασία να αρχίζει.
Οπότε καλώς ήρθατε σ’ αυτήν την αλχημική χοάνη όπου παίρνουμε ό,τι είστε και μαζί το μετουσιώνουμε και προχωράμε. Καλώς ήρθατε, σας περιμέναμε και χαιρόμαστε που καταφέρατε να βρείτε το δρόμο προς εμάς.
- Γκρεμίστε τους δασκάλους! –
Δάσκαλος! Μεγάλη λέξη! Θα μιλήσουμε για τους δασκάλους σήμερα. Αρχίζετε και σκέφτεστε: «ο Σαιν Ζερμαίν είναι δάσκαλος. Ο Ελ Μόρυα είναι δάσκαλος, ο Κουτχούμι μεγάλος δάσκαλος επίσης… πόσους δασκάλους ξέρω εγώ;» έτσι σκέφτεστε. Μερικές φορές σκέφτεστε επίσης κάποιο άτομο δίπλα σας, με το οποίο έχετε συναντηθεί και που σας βοηθά στο δρόμο σας, και έχετε την τάση να πείτε «αυτός είναι μεγάλος δάσκαλος, αυτή είναι μεγάλη δασκάλα».
Πάντα οι άλλοι είναι δάσκαλοι, έτσι δεν είναι; Πάντα οι άλλοι! Και τι γίνεται εάν γκρεμιστούν τα πάντα; Ας πούμε ότι σήμερα γκρεμίζουμε τα πάντα, τα γκρεμίζουμε όλα, μα όλα, δεν αφήνουμε τίποτα όρθιο. Δεν είναι η στιγμή να χτίσουμε σήμερα! Σήμερα είναι η στιγμή να τα γκρεμίσουμε όλα. Ήρθαμε με φόρα βλέπετε, σας βάλαμε λίγο πριν στην θέση σας και τώρα ερχόμαστε με φόρα για να σας πούμε «γκρεμίστε τα, τίποτα δεν είναι σωστό πια, τίποτα δεν πρέπει να παραμένει στην θέση του απ’ ό,τι έχετε χτίσει μέχρι τώρα!»
Ακούμε παράπονα «ναι, αλλά η αγάπη… ναι, αλλά η ειρήνη… ναι, αλλά, αλλά…» και εμείς δεν θέλουμε να ακούσουμε τίποτα. Γκρεμίζουμε σήμερα, γκρεμίζουμε. Αυτή η μορφή ήρθε εδώ σήμερα: μια γυναικεία μορφή με πολλά χέρια, στο κέντρο του κύκλου που γκρεμίζει τα πάντα. Μπορείτε να την ονομάσετε Κάλι, αυτή η θεότητα είναι μαζί σας σήμερα. Γκρεμίζει ό,τι έχετε μέσα σας που αφορά στο δάσκαλο, ό,τι έχετε χτίσει, όλες τις γνώσεις, τις εντυπώσεις, όλο το σεβασμό, όλη την ευγνωμοσύνη, ναι ακόμα και αυτά τα τόσο όμορφα πράγματα, τα γκρεμίζει όλα.
Τι γίνεται όταν γκρεμίζουμε ένα κτήριο; Όλες οι πέτρες πέφτουν. Δεν υπάρχουν πια τοίχοι. Έχουν γκρεμιστεί όλες οι πέτρες, μία-μία, δεν υπάρχουν πια δυο πέτρες κολλημένες, συνδεδεμένες, όλα είναι σκόρπια και γύρω σας έχετε τοίχους γκρεμισμένους. Πέτρες έχουν μείνει, βότσαλα έχουν μείνει, τίποτα άλλο, μικρά κομμάτια, ασύνδετα. Ποιος είναι δάσκαλος για σας; κανείς.
Θέλετε να φωνάξετε τον Σαιν Ζερμαίν, τον αγαπημένο σας. Έχει αφήσει αυτήν την θεότητα στη μέση του κύκλου και κάθεται στην πόρτα για να μην φύγει κανείς και για να μην μπει κανένας άλλος παρά μόνο αυτή η ενέργεια σήμερα, μόνο αυτή. Παραφυλάει ο Σαιν Ζερμαίν, θέλει να είναι σίγουρος ότι αυτή η αλχημεία που άρχισε στην ψυχή σας σήμερα θα προχωρήσει και ότι δεν θα μπει κάποια ενέργεια που θα εξισορροπήσει αυτό που ζείτε, που νοιώθετε, πριν την ώρα της, και η ώρα αυτή δεν έχει έρθει ακόμα.
Προς το παρόν όλα είναι γκρεμισμένα και χρειάζεται να είναι έτσι γιατί έχετε αρχίσει ένα δρόμο που δεν σας πηγαίνει πουθενά. Ναι, σας πήγαινε κάπου, κάποτε, ναι. Είναι πάρα πολύ χρήσιμος αυτός ο δρόμος για πολλά χρόνια αλλά τώρα σας πάει στον τοίχο και γι’ αυτό ο τοίχος γκρεμίστηκε.
Δεν υπάρχει δάσκαλος για σας. Δεν υπάρχει δάσκαλος που έρχεται να σας πει τι πρέπει να κάνετε και πως πρέπει να το κάνετε. Δεν υπάρχει δάσκαλος που θα σας δείξει τα χρώματα που πρέπει να επεξεργαστείτε, να δουλέψετε μέσα σας. Δεν υπάρχει δάσκαλος που σας ανοίγει το δρόμο. Έχουν μείνει πολύ μακριά, σε πλήρη σεβασμό της σημερινής διαδικασίας. Δεν την αγνοούν αλλά μπορείτε να τους δείτε όλους πολύ μακριά, σε κύκλο, με σταυρωμένα χέρια: απλώς κοιτάνε. Δεν επέμβουν και δεν θα επέμβουν.
- Κανείς δεν είναι δάσκαλος στη Γη αυτήν την στιγμή για σας! –
Οι δάσκαλοι στη ζωή σας; μερικές φορές θέλετε να μας καλοπιάσετε και μας λέτε «ακόμα και ο γείτονάς μου είναι δάσκαλος, μπορώ να δω μέσα του πλευρές που μου λείπουν και να μάθω κάτι». Αφήστε τα αυτά για άλλες στιγμές, αφήστε τα. Αφήστε αυτές τις χλιαρές στιγμές να πέσουν όπως οι τοίχοι πέσανε.
Ο κύκλος σήμερα είναι για άτομα που έχουν κότσια. Εάν δεν έχετε δεν θα ξαναδουλέψετε αυτό που ακούτε σήμερα αλλιώς θα μπείτε μέσα, θα μπείτε στην ενέργεια, θα αφεθείτε. Νομίζετε ότι έχετε κάτι να κερδίσετε; Γκρεμίστε το και αυτό! Γκρεμίζουμε… και η Μαριαννίκ που μας τα λέει αυτά; Γκρεμίστε και τη δικιά της εικόνα, γκρεμίσετε την όπως και εκείνη έχει τους δικούς της τοίχους να γκρεμίσει.
Νομίζετε ότι δάσκαλοι ζωντανοί είναι κοντά σας; γκρεμίστε τους! Κανείς δεν είναι δάσκαλος αυτήν την στιγμή στη Γη για σας. Κάθε λέξη αυτής της πρότασης έχει σημασία. Κανείς, αυτήν την στιγμή, στη Γη, για σας και για όσους θα διαβάσουν ή θα ακούσουν αυτό που λέμε σήμερα…
«Απελπιστικά πράγματα» μας λέτε, αυτό σκέφτεστε. Όχι! Αλλά χρειάζεται να περάσετε απ’ αυτό για να ανοίξετε επιτέλους τα μάτια σας. Αυτήν την στιγμή, μπορούμε να σας συγκρίνουμε με μικρά παιδιά που έχουν μάθει να περπατάνε, ενός χρόνου, κάπου εκεί. Μεγάλωσαν τα μωρά, μεγάλωσαν στην αγκαλιά του μπαμπά και της μαμάς τους με πολύ αγάπη και κάποια στιγμή ο μπαμπάς και η μαμά απομακρύνθηκαν ένα βήμα και είπαν «έλα!» και το παιδί άρχισε να περπατάει σκεφτόμενο ότι το παν στον κόσμο είναι να πάει στο μπαμπά, στη μαμά, και να πέσει στην αγκαλιά τους. Αυτό είναι το παν, δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο, αυτό είναι που θέλει το παιδί!
Μετά αυτό το παιδί αρχίζει και μεγαλώνει και ο μπαμπάς και η μαμά συνεχίζουν να είναι το παν γι’ αυτό αλλά αρχίζει να μαθαίνει να τρέχει. Δεν ξέρει ακριβώς που πάει, δεν ξέρει που πάει. Του αρέσει απλώς να τρέχει. Και πέφτει. Πως ήσασταν όταν ήσασταν 4, 5, 6 ίσως και 7, 8 χρόνων; Η Μαριαννίκ θυμάται ότι τα γόνατά της ήταν συνέχεια κόκκινα από το ιώδιο! Έπεφτε, έτρεχε αίμα… την πείραζε; Καθόλου! Ήταν μέσα στο παιχνίδι, μέσα στο παιχνίδι! Της άρεσε να τρέχει, έπεφτε, έβαζε ιώδιο και συνέχιζε το παιχνίδι.
Αυτό κάνουν τα παιδιά όταν δεν υπάρχει πια ο μπαμπάς και η μαμά μπροστά. Τρέχουν και πέφτουν μέχρι να σταθεροποιηθούν, μέχρι να βρουν έναν άξονα αρκετά σταθερό ώστε να μην πέφτουν πια ή πολύ σπάνια. Εκεί βρίσκεστε όταν σας λέμε ότι οι δάσκαλοι έχουν γκρεμιστεί: οι δάσκαλοι στο πεδίο μας και στο δικό σας, τα άτομα που εσείς βλέπετε ως δασκάλους. Είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος όταν έρχεται αυτό γιατί όταν δεν βάζετε άτομα μπροστά σας για να τρέξετε στην αγκαλιά τους, τότε είναι πολύ πιθανόν να τρέξετε από δω και από κει και να πέφτετε. Πονάει αλλά δεν έχει σημασία! Δεν έχει σημασία γιατί είστε στο παιχνίδι, αυτό θέλουμε να σας δείξουμε!
Ναι, γκρεμίστηκαν. Ναι, σας λέμε ότι δάσκαλοι δεν υπάρχουν πια για σας. Ναι μπορείτε να πέσετε, μπορείτε να νοιώθετε μοναξιά, μπορείτε να νοιώθετε ότι δεν τα καταφέρνετε, δεν τα καταφέρνετε γιατί δεν έχετε αυτήν τη βοήθεια, αυτήν την αγκαλιά που σας περιμένει, αλλά δεν έχει σημασία γιατί σημασία έχει το παιχνίδι και να μεγαλώνετε χωρίς αυτήν την αγκαλιά μπροστά. Να μεγαλώνετε μέχρι κάποια στιγμή να έρθει ο άξονας, ένας άξονας που θα έρθει από μέσα. Δεν θα είναι ούτε ένας δάσκαλος από το δικό μας πεδίο που θα σας βοηθήσει να το βάλετε, ούτε ένα άτομο του πεδίου της Γης που θα σας δείξει το δρόμο αλλά θα είστε εσείς που θα βάλετε τον άξονα που θέλετε μέσα σας, που θα χτίσετε τον άξονα που θέλετε μέσα σας, εσείς!
- Ο Δάσκαλος μέσα σας : η άσκηση –
Έτσι γίνεστε δάσκαλος του εαυτού σας! Έτσι χτίζετε το δάσκαλο μέσα σας, γκρεμίζοντας πρώτα όλους τους άλλους. Ναι, χρειάζεται να γίνει με αυτόν τον τρόπο γιατί όσο κρατάτε γύρω σας σαν μπαστούνι τους δασκάλους, τους γήινους και τους πνευματικούς, δεν μπορείτε να βρείτε το δάσκαλο μέσα σας…
Είναι σκληρό; Ναι, ναι, έχετε δίκιο. Έχετε δίκιο, είναι μια περίοδος δοκιμασίας και είναι σκληρή περίοδος, έχετε απόλυτα δίκιο να το πείτε. Το ξέρουμε αλλά δεν μπορεί ένας μπαμπάς, μια μαμά να μένει μπροστά στο παιδί χρόνια, δεν γίνεται! Στο πεδίο της Γης δεν θα το σκεφτόσασταν καν! Όταν το μικρό παιδί έχει αρχίσει να περπατάει, ξέρετε ότι θα πέσει. Θα πέφτει συνέχεια τα πρώτα χρόνια, θα πονέσει, θα ματώσει, θα κλάψει και θα μάθει και θα σταθεί όρθιος, όρθια, δάσκαλος, δασκάλα, γιατί έτσι μαθαίνει και έτσι μαθαίνετε κι εσείς.
Γκρεμίστε φίλοι μας, γκρεμίστε όποια εικόνα έχετε του δασκάλου, της δασκάλας, οποιαδήποτε εικόνα έχετε μέσα στην καρδιά σας γιατί αυτήν την στιγμή, το τονίζουμε ξανά, αυτή η εικόνα εκεί που πριν από μερικά χρόνια, ίσως και μερικούς μήνες, ήταν μια βοήθεια, αυτήν την στιγμή είναι εμπόδιο, είναι φρένο. Είναι φρένο.
Συγκεντρωθείτε στην καρδιά σας γιατί εκεί θα βρείτε το δάσκαλο, τη δασκάλα που είστε για τον εαυτό σας, όχι για τους άλλους, όχι για τους άλλους αλλά για τον εαυτό σας. Όλοι γκρεμίσατε τους τοίχους. Από τα στάχτη γεννιέται ο δάσκαλος μέσα σας. Ο φοίνικας ξαναγεννιέται μέσα στην καρδιά σας απ’ αυτά τα στάχτη. Καλωσορίστε τον.
Σας ζητάμε αυτήν την εβδομάδα να κάνετε την παρακάτω άσκηση και σας παρακαλούμε πολύ να μην την αφήσετε στο πλάι, να μην την ξεχάσετε όπως κάνετε τόσο συχνά!
Άσκηση :
Να δείτε, κάθε φορά που σκέφτεστε έναν πνευματικό δάσκαλο ή ένα άτομο που θεωρείστε στο μυαλό σας δάσκαλο, δασκάλα, κάθε φορά που θα σκέφτεστε αυτές τις οντότητες να γκρεμίσετε την εικόνα: να δείτε την εικόνα μπροστά σας να γκρεμίζεται πραγματικά.
Να δείτε ότι πέφτουν κάτω τα κομμάτια και μπαίνουν στη γη. Μπαίνουν στη γη και γίνονται λίπασμα. Ανεβαίνει από τη γη ο καινούριος εαυτός, η ενέργεια περνά ανάμεσα στα πόδια σας στο πρώτο τσάκρα και ανεβαίνει όλη την σπονδυλική στήλη.
Από αυτά τα στάχτη γεννιέται ο δάσκαλος μέσα σας. Είστε ο δάσκαλος του εαυτού σας, μην ψάξετε αλλού. Την αλήθεια σας δεν θα την βρείτε πουθενά αλλού, μόνο μέσα σας. Μην ψάξετε γιατί δεν θα βρείτε αλλού αυτό που έχετε μέσα.
Κάθε φορά που νοιώθετε την επιθυμία να ακούσετε αυτό που λέει κάποιος άλλος, ακούστε το αν θέλετε αλλά μετά γκρεμίστε το, αφήστε το να μπει στη γη, να γίνεται λίπασμα και δείτε πως διαμορφώνεται για να έρθει να χτίσει το δάσκαλο μέσα σας. Μπορεί στο τέλος η ενέργεια που νοιώθετε μέσα να είναι μια ενέργεια εντελώς διαφορετική απ’ αυτήν που νοιώθατε έξω γιατί με τα στάχτη μπορείτε να πλάθετε ό,τι θέλετε…
- Κλείσιμο -
Η ινδική θεότητα του θανάτου παραμένει στο κέντρο του κύκλου σας. Είναι και του θανάτου και της αναγέννησης αλλά αυτήν την εβδομάδα θα είναι κοντά σας για να συνεχίσετε με τον θάνατο, για να σας βοηθήσει να γκρεμίσετε όλες τις εικόνες των δασκάλων που έχετε μέσα σας και για να καθίσετε κι εσείς στην καρδιά σας, γυμνοί πια, χωρίς δάσκαλο, δασκάλα, αλλά με την πολύ γερή απόφαση να μάθετε να περπατάτε και να τρέχετε μόνοι σας, ο καθένας καθορίζοντας την ταχύτητα με την οποία προχωρά, την κατεύθυνση που παίρνει και το χρώμα που θέλει να δώσει στη διαδρομή του.
Αυτήν την εβδομάδα λοιπόν είστε όπως το παιδί που έχει μάθει να περπατάει αλλά που πέφτει συχνά. Δεν το σταματάει. Του αρέσει το παιχνίδι και το γεγονός ότι πέφτει δεν το σταματάει ποτέ! Αυτό δεν είναι εμπόδιο για το παιδί! Βρείτε το παιδί μέσα στην καρδιά σας, το παιδί που δεν το νοιάζει καθόλου να πέφτει και να ματώνει γιατί ξέρει ότι καινούριο δέρμα θα βγει. Δεν ανησυχεί ούτε στιγμή, ούτε στιγμή. Συνεχίζει και τρέχει. Συνεχίζει το παιχνίδι γιατί αυτό έχει σημασία και τίποτα άλλο: το παιχνίδι που καθορίζει εκείνο. Οι γονείς δεν έρχονται στο παιχνίδι: το παιδί καθορίζει το παιχνίδι που παίζει. Αυτό κάνετε κι εσείς όταν μεγαλώνετε.
Σας αφήνουμε με αυτήν την άσκηση. Συνεχίζουμε να κάνουμε κύκλο γύρω σας για να εξασφαλίσουμε το πεδίο στο οποίο παίζετε. Δεν επεμβαίνουμε. Όταν τα παιδιά παίζουν στην αυλή του σχολείου πέφτουν, σηκώνονται ξανά και οι γονείς δεν επεμβαίνουν. Αφήνουν το παιχνίδι να γίνεται αλλά έχουν καθορίσει την αυλή και υπάρχει μια προστασία. Να ξέρετε λοιπόν ότι μπορείτε να γκρεμίσετε όλες αυτές τις εικόνες σε πλήρη ασφάλεια.
Και έτσι είναι.
