Ήρθα. Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν και χαίρομαι που είμαστε μαζί και πάλι. Σας τυλίγω στη βιολετί μου ενέργεια, που δεν είναι μόνο βιολετί αλλά που έχει και ροζ μέσα, που έχει και άσπρο, διαμαντένιο άσπρο μέσα. Έχετε συνηθίσει να με βλέπετε δυναμικό, έχετε σκεφτεί ποτέ να με κοιτάξετε με άλλο μάτι, έχετε σκεφτεί ποτέ να θαυμάσετε τις λεπτεπίλεπτές μου πλευρές; Και δεν το λέω με τόσο πολύ χιούμορ, όσο θα μπορούσατε να το σκεφτείτε. Το λέω για να μην σταματήσετε σε μια πλευρά των πραγμάτων. Το λέω για να διευρύνετε το βλέμμα σας και τις αντιλήψεις σας. Με βλέπετε, με νιώθετε, όπως μπορείτε να με έχετε δει ή να με έχετε ακούσει και από άλλους, όπως με έχετε νιώσει ακόμα πριν από μερικές εβδομάδες, πριν από μερικούς μήνες και μέσω άλλων. Αλλά, έχετε προσπαθήσει ποτέ να μπείτε στις ενέργειες μου; Έχετε προσπαθήσει ποτέ να μπείτε στην καρδιά μου; Για προσπαθήστε… όπως σας είπα σας τυλίγω, είμαι γύρω σας, είμαι μέσα σας. Είμαι μια τεράστια φλόγα και συγχρόνως είμαι χιλιάδες σταγόνες νερό που πέφτουν και που δροσίζουν. Είμαι το αεράκι που φυσάει και που αλλάζει κάθε κατάσταση, που μετουσιώνει τα πράγματα, που κάνει τα πράγματα να μην είναι ποτέ τα ίδια. Οπότε πως μπορείτε να με φανταστείτε με την ίδια ενέργεια, κάθε φορά που καταλαβαίνετε ότι ήρθα και κάθισα κοντά σας;
Μπορεί η ενέργειά μου να έρχεται με το ίδιο όνομα. Αλλά η ενέργειά μου είναι τόσο πλούσια που μπορεί να δείξει μια πλευρά της κάθε φορά διαφορετική. Μπορείτε επίσης να το πείτε διαφορετικά, μπορείτε να πείτε ότι εσείς κάθε φορά επιλέγετε ποια πλευρά δικιά μου θέλετε να κοιτάξετε. Μέχρι που στο τέλος θα μπείτε στην καρδιά μου και θα δείτε ότι είμαι όλες τις πλευρές μαζί. Είμαι όλα όσα είναι… είμαι τα πάντα μαζί, είμαι το Ένα που μεταβάλλεται συνέχεια. Μπορεί οι ενέργειες μου, οι βιολετί ενέργειες, να μπουν στις ενέργειές σας και να σας ποτίζουν, γύρω-γύρω στο κύκλο που σχηματίζετε. Η καρδιά μου είναι στη μέση του κύκλου και η καρδιά μου πάλλεται, και όταν πάλλεται δεν είναι η ίδια ενέργεια την στιγμή που μαζεύεται και τη στιγμή που γίνεται ο χτύπος της καρδιάς. Η καρδιά κινείται συνεχώς μέσα στο στήθος σας. Το ίδιο κάνω και εγώ. Το ίδιο κάνει κάθε ενέργεια του σύμπαντος. Μπείτε λοιπόν στην καρδιά μου. Σας την ανοίγω. Η καρδιά μου έχει διευρυνθεί τόσο πολύ, είναι σαν κρυστάλλινη καρδιά, διαμαντένια καρδιά που σας χωράει. Μην σταθείτε σ’ αυτά που ξέρετε. Βάλτε την πρόθεσή σας να δείτε πιο πέρα. Βάλτε την πρόθεσή σας να δείτε τι υπάρχει πέρα απ’ αυτό που ξέρετε σ’ αυτήν την καρδιά που λέγεται Σαιν Ζερμαίν… (παύση).
Βλέπετε τι γίνεται; Γίνεται πάλι ένωση. Μπαίνω μέσα σας, μπαίνετε μέσα μου, και τα μαγικά συμβαίνουν ξανά και ξανά. Είμαι αυτό που είστε εσείς. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όταν ενωνόμαστε οι καρδιές μας είναι τόσο ανοιχτές που αυτό που βλέπετε είναι αυτό που είστε εσείς. Ενώνεστε με το επίπεδο του ανοίγματός σας. Εάν είστε ανοιχτοί στο Α’ επίπεδο συνείδησης, τότε αυτό θα πιάσετε. Εάν είστε ανοιχτοί στη Β’ δόνηση θα μπείτε στη Β’ δόνηση που θα διπλασιαστεί, θα δεκαπλασιαστεί με τις ενέργειες που θα πιάσετε απέναντί σας. Αλλά αυτό θα έρθει να εμπλουτίσει τη δικιά σας ενέργεια, αυτό που αντιστοιχεί στη δόνηση όπου βρίσκετε εκείνη τη στιγμή. Η καρδιά σας χτυπάει και έρχεται να χτυπάει ακριβώς στην ίδια δόνηση που χτυπάει η καρδιά που είναι απέναντι. Όσο πιο ψηλά είναι η δόνηση της καρδιάς σας, τόσο πιο λεπτεπίλεπτη ενέργεια θα φτάσετε στην ενέργεια που είναι απέναντί σας ή με την οποία ενώνεστε. Θα μπορούσα να πω ότι είμαι αυτό που θέλετε να είμαι.
Εάν περιμένετε να νιώσετε μια πολύ δυναμική, με χιούμορ, με αλαζονεία ίσως, ενέργεια, τότε θα ανοίξετε την ενέργειά σας προς τα εκεί και αυτό θα νιώθετε, αυτή την αντίληψη θα έχετε από μένα. Εάν θέλετε να κοιτάξετε την πλευρά μου που είναι ίσως πιο κοντά στην Πηγή, που είναι πιο κοντά στο διαμάντι της καρδιάς σας, τότε θα πάτε πέρα από τα χρώματά μου και θα κοιτάξετε την καρδιά μου, και θα δείτε ότι η καρδιά των ενεργειών μου μπορεί να είναι πολύ διαφορετική απ’ ό,τι είναι η περιφέρεια. Να αναρωτιέστε πάντα που κοιτάτε και τι θέλετε να δείτε, γιατί αυτό που θέλετε να δείτε θα έχετε μπροστά σας. Αυτό που θέλετε να δείτε τραβάτε κοντά σας. Η επιλογή είναι δικιά σας των ενεργειών που έρχονται και δουλεύουν με σας. Τι θέλετε λοιπόν;
Εάν θέλετε πάντα να πάτε προς τις πιο λεπτεπίλεπτες ενέργειες τότε θα φτάσετε όλο και περισσότερο σε ένα επίπεδο όπου αυτές οι ενέργειες είναι ενωμένες και δεν διακρίνονται, και όπου τα χρώματα ενώνονται και αυτά μεταξύ τους. Και όταν όλα τα χρώματα είναι ενωμένα βγαίνει το άσπρο. Βγαίνει το άχρωμο που όμως δεν είναι άχρωμο αλλά περιέχει όλα τα χρώματα. Εάν ξεκινήσετε με αυτήν την πρόθεση να φέρετε στη μέση του κύκλου τις πιο λεπτεπίλεπτες ενέργειές μου, τι σημαίνει; Σημαίνει ότι αντανακλούν τις δικιές σας, σημαίνει ότι βοηθούν τις δικιές σας να συνειδητοποιούν ποιες είναι. Να συνειδητοποιούν το επίπεδο στο οποίο μπορούν να φτάσουν. Σας κοιτάω και βλέπω ποιος είμαι. Με κοιτάτε και βλέπετε ποιοι είστε…
Είμαστε σαν ένας τροχός, όπου εγώ αυτήν τη στιγμή είμαι στη μέση του τροχού και εσείς είστε γύρω-γύρω. Δεν υπάρχει πια μια ενέργεια που είναι πολύ ψηλή και που δίνει κάτι σε όντα πιο χαμηλά. Υπάρχει ένας τροχός που λειτουργεί σαν μια οντότητα, με ένα κέντρο και μια περιφέρεια και άξονες που συνδέουν το κέντρο με την περιφέρεια, όλα στο ίδιο επίπεδο. Εάν δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο οι άξονες, ο τροχός θα ήταν στραβός, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε μαζί είναι να ανεβάσουμε τον τροχό. Κάθε φορά μια δόνηση λίγο πιο ψηλά, και λίγο πιο ψηλά, και λίγο πιο ψηλά, αλλά πάντα στο ίδιο επίπεδο, ο καθένας να καθρεφτίζει τον άλλον. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι ο καθένας δέχεται το καθρέφτισμα. Εγώ δέχομαι να είμαι αυτό που είστε. Και εσείς, δέχεστε να είστε αυτό που είμαι; Όντως, έτσι είναι. Δέχεστε. Βλέπετε, πριν δυο μήνες σας σπρώχναμε, σας λέγαμε ‘κουνηθείτε, δείτε ποιοι είστε’. Η δόνηση έχει αλλάξει, ο τροχός έχει ανεβεί. Δεν υπάρχει κάποιος που σπρώχνει ή κάποιος που τραβιέται. Υπάρχει ένας τροχός όπου όλοι βρίσκονται στην ίδια επιφάνεια, και το πολύ-πολύ, η ενέργεια που βρίσκεται στη μέση του τροχού δίνει την ώθηση ώστε να πάρει κίνηση ο τροχός. Αλλά όλοι μέσα στον τροχό έχουν ανοίξει τα μάτια τους και δέχονται. Έτσι μπορεί να πάει πολύ μακριά αυτός ο τροχός, όπως μπορείτε και εσείς να πάτε πάρα πολύ μακριά με την Μερκάμπα που έχετε χτίσει, που χτίσαμε μαζί.
Φανταστείτε λίγο την Μερκάμπα να έρχεται και να σας καλύψει, με τα τρία σας υλικά μέσα, έτσι όπως την έχετε χτίσει λίγο κάθε μέρα αυτές τις εβδομάδες, με τις δυο πυραμίδες με τετράγωνη βάση, η μία προς τα πάνω και η άλλη προς τα κάτω. Και θα θέλαμε, έτσι όπως είστε μέσα, να την νιώθετε… αυτό που θα θέλαμε να νιώθετε είναι πόσο ζωντανή είναι. Σας είπαμε την περασμένη βδομάδα ότι τα τοιχώματα έχουν συνείδηση. Θα θέλαμε να πάμε ένα βήμα πιο πέρα. Θα θέλαμε να συνειδητοποιήσετε ότι αυτό το όχημα φωτός είστε εσείς. Είναι μια άλλη πλευρά του εαυτού σας. Είστε εσείς σε μια άλλη διάσταση. Δεν θα λέγαμε καν ότι είναι κομμάτι του εαυτού σας γιατί θα το περιορίζαμε. Θα ήταν σαν να κόβαμε τα πράγματα, να κάνουμε τεμάχια εκεί που πηγαίνουμε προς την ένωση και δεν θα το θέλαμε. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό το όχημα είστε εσείς σε άλλο επίπεδο συνείδησης, γιατί περιέχει τα πάντα, γιατί έχει συνείδηση του σκοπού σας, του στόχου, του από πού έρχεται και προς τα πού πηγαίνει. Εσείς και η Μερκάμπα σας είστε ένας.
Άλλη φορά μιλήσαμε για το σύμβολο του ηλίου, με τον κύκλο και εσείς να είστε η βουλίτσα στη μέση. Αυτό είναι και η Μερκάμπα. Η Μερκάμπα είναι ο μεγάλος κύκλος στο σύμβολο του ηλίου. Είναι αυτό που περιέχει και συγχρόνως είναι η ύλη που είναι στη μέση. Και εσείς είστε η βουλίτσα στη μέση που το κάνετε πραγματικότητα στο τρισδιάστατο επίπεδο. Αυτό τι σημαίνει και πως μπορούμε να το προχωρήσουμε; Σας είπαμε πριν ότι ανάλογα με το επίπεδο όπου βρίσκεστε, βλέπετε άλλη πραγματικότητα από την άλλη πλευρά. Χτυπάτε, θα μπορούσαμε να πούμε, άλλη πραγματικότητα, άλλο επίπεδο δόνησης. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει με την Μερκάμπα. Μπορείτε να την νιώθετε να δονείται, να πάλλεται σε διαφορετικά επίπεδα και ανάλογα με το επίπεδο δόνησης που θα βάλετε στο χτίσιμο, στην αντίληψη της στιγμής, θα έχετε πρόσβαση σε άλλα μέρη, σε άλλες πληροφορίες, σε άλλες σφαίρες ζωής. Αυτό το όχημα συνδέεται με το άνοιγμα συνειδητότητας που έχετε εκείνη τη στιγμή. Βρίσκεστε στην Γ’ συνειδητότητα; Τότε μπορεί να σας πηγαίνει σε όλες τις σφαίρες ζωής που αντιστοιχούν στη Γ’ συνειδητότητα. Βρίσκεστε στην Ω’ συνειδητότητα; Τότε θα σας πηγαίνει εκεί. Προσαρμόζεται.
Εσείς, όπως σε μια ορχήστρα ο μαέστρος δίνει τον τόνο στην αρχή, εσείς δίνετε τον τόνο, δίνετε την αρχή και προσαρμόζεται το όχημα ανάλογα με το άνοιγμά σας: το άνοιγμα, την πρόθεση, το επίπεδο που έχετε φτάσει, το επίπεδο που έχετε επιλέξει. Όπως λέγαμε πριν, μερικές φορές δεν επιλέγετε το επίπεδο στο οποίο έχετε φτάσει. Μερικές φορές, ενώ έχετε φτάσει ένα επίπεδο διεύρυνσης μεγαλύτερο, προτιμάτε να γυρίσετε σε ένα επίπεδο συνείδησης λίγο πιο χαμηλό γιατί είναι πιο γνωστό, γιατί δεν σας φοβίζει και γιατί θα βρείτε μεγαλύτερη ηρεμία. Επιλογή σας. Η Μερκάμπα δεν θα σας πάει ποτέ σε ένα επίπεδο που δεν είναι της επιλογής σας. Θα σας πάει πάντα σε επίπεδα που αντιστοιχούν στο επίπεδο συνείδησης της στιγμής. Εξαρτάται από σας τι επιλέγετε, που θέλετε να σταθείτε. Παιδιά, ακούστε το αυτό γιατί έχετε πάει πολύ μακριά στην συνείδησή σας, έχετε πάει μέχρι την ένωση με την Πηγή, μέχρι την ένωση με μας, μέχρι να είμαστε όλοι ένα. Έχετε πάει μέχρι να είμαστε τόσο πολύ, μα τόσο πολύ μαζί που δεν ξεχωρίζεται τίποτα, ούτε το εγώ ούτε το εσύ. Έχετε νιώσει αυτό το επίπεδο ένωσης. Έχετε νιώσει το διαμάντι της καρδιάς. Τι επιλέγετε; Που θέλετε να πάτε με αυτό το όχημα φωτός; Θέλετε να κάνετε βολτίτσες, θέλετε να μάθετε ορισμένα πράγματα, συγκεκριμένα, που μπορούν να σας βοηθήσουν στην καθημερινή σας ζωή, θέλετε να φέρετε πληροφορίες που έχετε δημιουργήσει εσείς ώστε να τις ριζώσετε στη Γη, όπως κάνατε την περασμένη φορά και όπως μπορείτε να ξανακάνετε ανά πάσα στιγμή; Ή θέλετε να σταθείτε στη μέση του οχήματος και να το νιώθετε να διευρύνεται, να διευρύνεται, να διευρύνεται τόσο πολύ που αυτό και το σύμπαν γίνονται ένα, που λάμπει, που ακτινοβολεί, που περιέχει τα πάντα γιατί είστε τα πάντα. Είμαστε τα πάντα μαζί.
Όταν το κάνετε αυτό, δεν χρειάζεται να βάλετε λόγια. Χρειάζεται συνειδητοποίηση, χρειάζεται αποδοχή. Χρειάζεται αποδοχή του τι είστε και του τι είμαστε μαζί. Χρειάζεται αποδοχή του γεγονότος ότι δεν υπάρχει χρόνος και ότι πέρα από τις στιγμές όπου είστε μέσα στο όχημα και το νιώθετε αυτό, συνεχίζει να υπάρχει. Υφίσταται. Αυτό σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή είστε εκεί, είστε αυτό. Δεν υπάρχει πια ‘είμαι αυτό το όχημα και είμαι η μικρή οντότητα εδώ στη Γη. Και τα δυο ισχύουν συγχρόνως, όχι το ένα μετά από το άλλο. Μπορείτε να κυκλοφορείτε σαν μικρή οντότητα στη Γη αλλά που έχει πια συνειδητοποιήσει αυτό που είναι, το σύμπαν που είναι, και που είναι συγχρόνως με την μικρή οντότητα που νιώθει.
Βλέπετε, όταν το νιώθετε αυτό, όταν είστε μέσα σ’ αυτήν την συνειδητότητα και την συχνότητα συγχρόνως, δεν χρειάζεται καν να μας φωνάξετε, γιατί δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο κέντρο του τροχού και στην περιφέρεια. Είναι μια κίνηση. Όταν είστε μέσα σε μια άμαξα, ή σε ένα αυτοκίνητο για να είμαστε λιγότερο ποιητικοί, κοιτάτε ποτέ τι κάνει το κέντρο της ρόδας ή το γύρω-γύρω; Απλώς απολαμβάνετε το γεγονός ότι κινείται και ότι σας πάει σ’ ένα μέρος όπου θέλατε να πάτε, τίποτα άλλο. Και χαίρεστε τη διαδρομή. Χαίρεστε την κίνηση. Το ίδιο κάνουμε μαζί. Δεν υπάρχει το κέντρο του τροχού, η περιφέρεια του τροχού από ένα σημείο και πέρα. Υπάρχει η κίνηση που επιτρέπουν όλες οι πλευρές του τροχού μαζί, κάνοντας ένα. Το γεγονός ότι ενωθήκαμε για να δώσουμε μια κίνηση και για να σπρώξουμε το σύμπαν για να πάει λίγο πιο πέρα, να ανακαλύψει μια καινούρια ζώνη, άγνωστη, αυτό έχει σημασία. Ενωθήκαμε για να κάνουμε μαζί μια κίνηση και από ένα σημείο και πέρα δεν έχει σημασία ποιος κάνει την κίνηση. Έχει σημασία μόνο ότι η κίνηση γίνεται, και η χαρά που έχουμε εσείς και εμείς, όλοι μαζί να είμαστε μέρος της κίνησης, και να νιώθουμε ότι προχωράμε, ότι ανακαλύπτουμε μαζί καινούριους ορίζοντες, ότι ανακαλύπτουμε μαζί καινούριες δυνατότητες, ότι ανακαλύπτουμε μαζί πλευρές της δημιουργίας που δεν ξέραμε ακόμα.
Μόνο μαζί μπορούσαμε να το κάνουμε, γιατί όσο νομίζατε ότι ήσασταν μόνοι σας και όσο εμείς προσπαθούσαμε να βάλουμε μια κίνηση χωρίς να υπάρχει κανείς να ανταποκριθεί σ’ αυτήν την κίνηση, δεν πήγαινε πουθενά ο τροχός γιατί δεν είχε ενωθεί. Υπήρχε ο εξωτερικός κύκλος του τροχού, υπήρχαν οι άξονες, υπήρχε το κέντρο, αλλά έπρεπε να συναρμολογηθεί ο τροχός. Και τώρα αυτό έχει γίνει. Έγινε η συναρμολόγηση, και ο τροχός κυλάει, ίσιος. Μπορεί να διασχίσει… δεν θα σας λέγαμε το σύμπαν, γιατί δεν θέλουμε να περιορίσουμε τα πράγματα. Πέρα από το σύμπαν μπορεί να πάει. Ισιώσαμε τις ενέργειες μας. Δεχτήκατε να δείτε και να πάτε να κοιτάξετε τις δικιές μας ενέργειες πέρα από αυτά που νομίζατε ότι υπήρχε. Μόνο και μόνο με αυτήν την κίνηση δεχτήκατε την κίνηση του τροχού. Δεχτήκατε να πάτε πιο πέρα από αυτό που ξέρατε. Δεχτήκατε να δείτε καινούρια πράγματα και να τα δέχεστε ως πραγματικότητα παρόλο που κανένας δεν το είχε δείξει με αυτό τον τρόπο μέχρι τώρα. Δεχτήκατε να κάνετε το πρώτο βήμα σε μια ανακάλυψη και αυτό έχει σημασία, το ότι αφήνετε τα γνωστά. Αφήνετε αυτά που είχατε ανακαλύψει σε άλλες ζωές για να πάτε σε κάτι άγνωστο. Αφήσατε αυτά που νομίζατε σίγουρο την περασμένη βδομάδα για να πάτε προς μια άλλη αντίληψη. Αν δεν το είχατε δεχτεί αυτό, αν δεν είχατε δεχτεί αυτό το άνοιγμα, ο τροχός θα μπορούσε μόνο να γυρίσει πάνω στον εαυτό του και δεν θα μπορούσε να πάει να ανακαλύψει καινούρια δεδομένα.
Θέλει κότσια η δουλειά του εξερευνητή. Γιατί το λέμε αυτό; Δεν θέλει και τόσο κουράγιο, δεν θέλει και τόσο δύναμη για να πάει στο καινούριο, γιατί έχει κάτι το διεγερτικό, κάτι που σας τραβάει το να ανακαλύψετε κάτι καινούριο. Είναι κάτι όμορφο που ο καθένας θα ήθελε να κάνει. Θέλει κότσια όμως για να αφήσουμε τα παλιά. Αυτά που νομίζαμε, αυτά που μάθαμε μέχρι χτες, μέχρι πριν από πέντε λεπτά. Κάθε φορά να λέμε ‘αφήνω αυτό που μόλις έμαθα γιατί δεν το χρειάζομαι άλλο, γιατί θα γεμίσω με το καινούριο. Αφήνω. Αφήνω ό,τι έχω μάθει. Αφήνω ό,τι έχω κερδίσει. Αφήνω ό,τι κάνει αυτό που είμαι. Αφήνω όλες τις πλευρές του εαυτού μου. Αφήνω όλα όσα είμαι για να πάω να ανακαλύψω ένα καινούριο εαυτό, γιατί κάθε στιγμή που περνάει αλλάζω. Και αν θέλω να ανακαλύψω και να δέχομαι αυτό που μου έρχεται πρέπει την στιγμή, πριν να μου έρθει, να έχω αδειάσει ώστε να υπάρχει χώρος για το καινούριο.
Έπρεπε να αφήσετε την ιδέα του Σαιν Ζερμαίν που έρχεται με αλαζονεία, χιούμορ και δύναμη για να φτάσετε στον Σαιν Ζερμαίν που σας πηγαίνει στην καρδιά της Πηγής, και με ένα άγγιγμα τόσο πιο ελαφρύ από το άγγιγμα του φτερού. Κάνει ότι ραγίζει η καρδιά σας, γιατί αυτός είμαι και αυτός είμαι κι αν θέλετε να με κοιτάξετε και έτσι, αν θέλετε να με δέχεστε και έτσι, και αν θέλετε να δέχεστε τον εαυτό σας και έτσι, χωρίς τοιχώματα, χωρίς τα θεμέλια που σας στηρίζουν, χωρίς βοηθητικούς τοίχους, χωρίς καν τοίχους, κάτι πιο ελαφρύ από το φτερό, από το πιο ελαφρύ φτερό του νεογέννητου πουλιού. Ακόμα πιο ελαφρύ…
Αυτό κάνω αυτήν την στιγμή. Φέρνω το πιο ελαφρύ φτερό που μπορείτε να φανταστείτε, το πιο μικρό, το πιο λεπτεπίλεπτο, και το τοποθετώ μέσα στην καρδιά σας, στην καρδιά του καθενός από σας, για να σας υπενθυμίσω ότι πάντα μπορείτε να πάτε πέρα από αυτό που ξέρετε. Πάντα μπορείτε να πάτε ένα βήμα πιο πέρα στη λεπτότητα, προς το ανύπαρκτο, που όμως υπάρχει. Γιατί το ανύπαρκτο που όμως υπάρχει είμαστε εμείς, μαζί, μέσα στην καρδιά της Πηγής.
Τόσο λεπτό. Το φτερό φαίνεται βαρύ, γιατί έχει βάρος, ενώ εμείς έχουμε φτάσει στο επίπεδο το να είμαστε η αναπνοή, η αναπνοή…
Σας αγαπάμε παιδιά, αναπνέουμε μέσα σας.
Σας αγαπάμε τόσο… καθίστε λίγο σ’ αυτήν την ενέργεια, νιώστε την…
Γιατί έτσι είναι…
