Καλώς ήρθατε στον κύκλο μας. Σας περιμέναμε. Κάνουμε κύκλο γύρω από το κέντρο του δωματίου: το κέντρο του δωματίου όπου υπάρχουν κεριά, δηλαδή υπάρχει φως. Κάνουμε κύκλο γύρω από το φως αυτού του δωματίου, και εσείς σιγά-σιγά έρχεστε και μπαίνετε στον κύκλο μας. Παίρνετε θέση. Μας δίνετε το χέρι σας. Εμπλουτίζετε τον κύκλο που ήδη υπάρχει. Σηκωθήκατε, το βλέμμα σας κοιτά μπροστά, μας δίνετε το χέρι και όλοι μαζί κοιτάμε το φως… όλοι μαζί κοιτάμε το κέντρο… όλοι μαζί ενωμένοι κρατάμε, ο καθένας την θέση του. Κανείς δεν είναι μικρός εδώ. Όλοι δέχεστε, όλοι δεχόμαστε αυτό που είμαστε, και προχωράμε. Στέκεστε δυναμικά, ενεργά στην ενέργεια σας. Η αναγνώριση του τι είστε φτάνει για να μπείτε στη δύναμη που είστε. Πάρτε μερικές ανάσες σ’ αυτόν τον κύκλο για να τον νοιώσετε, να νοιώσετε τη δύναμή του, την παρουσία του… και, απλώς, αφήστε το βλέμμα σας να κοιτάζει το κέντρο… Επειδή όλα τα βλέμματά μας είναι στραμμένα προς το κέντρο, επειδή όλα τα βλέμματά μας περιμένουν το Δάσκαλο, επειδή η θέλησή μας είναι τέτοια που θα μπορούσε να κινήσει βουνά, αλλάζουν οι ενέργειες. Αλλάζουν οι ενέργειες στο κέντρο του κύκλου. Στροβιλισμός… χρυσός… - Η φωτιά – Οι ενέργειες από τις Πλειάδες, από τη Λεμουρία, από τον Άρη και από την Ανδρομέδα στηρίζουν την ενέργεια του Κρύων και του Χριστού σήμερα μέσα σας και μαζί σας. Αυτές οι δυο μεγάλες ενέργειες κάνουν Ένα. Είναι δυο μεγάλες ενέργειες που ενώνονται μέσα στο χρυσό και που δεσπόζουν εδώ τώρα πια. Τα πράγματα δεν είναι ποτέ μεμονωμένα. Δεν είναι επειδή δουλεύετε σ’ αυτόν τον κύκλο με τις ενέργειες από τις Πλειάδες και τη Λεμουρία, από τα αδέλφια σας από κει και από τον Άρη, από τους πατεράδες σας από την Ανδρομέδα, δεν είναι επειδή φέρνετε αυτόν τον άξονα που ένας άλλος άξονας υπολειτουργεί. Το αντίθετο. Επειδή έχετε εργαστεί τόσο πολύ με έναν οριζόντιο άξονα που περνά από την καρδιά σας από μπροστά προς τα πίσω και σας φέρνει ό,τι ήσασταν κάποτε και πολλά στοιχεία με τα οποία είστε συνδεδεμένοι ακόμα και τώρα στο χρόνο και στο χώρο, επειδή αυτό έχει εγκατασταθεί, επειδή αυτό έχει μεγαλώσει, επειδή η πυραμίδα δονείται όλο και περισσότερο γύρω σας, αυτή η γαλάζια πυραμίδα που σας φέρνει και θεραπεία, επειδή έχετε ανοίξει την καρδιά σας τόσο πολύ μέσα σ’ αυτήν τη δουλειά… έρχονται οι ενέργειες και του Κρύων και του Χριστού στον κάθετο άξονα να φέρουν το φως τους, να φέρουν την συνείδησή τους. Απλώς αφήστε τις να περάσουν, να εγκατασταθούν. Αφήστε τις να καίνε ό,τι χρειάζεται να καεί ακόμα στον κάθετο σας άξονα. Είναι φωτιά που έχετε μέσα σας, είναι σκέτη φωτιά! Το χρυσό δεν είναι μόνο ένα μέταλλο, είναι φωτιά! Είναι μια φωτιά που ανάβει στην καρδιά σας με την παρουσία τους. Γιατί αυτές οι δυο παρουσίες και όχι μόνο ο ένας ή ο άλλος; Γιατί για σας δεν ήθελαν να χωριστούν. Ήθελαν να είναι μαζί μια φλόγα που έρχεται και καίει τα πάντα μέσα στον άξονά σας. Ήρθαν για να καείτε, να τους καλοδέχεστε… Ανοιχτείτε… ανοίξτε τον κάθετο σας άξονα ακόμα περισσότερο. Ανοίξτε τον οριζόντιο άξονα και στη διασταύρωση, στην καρδιά, αφήστε την φλόγα να καεί… Θα καεί και δεν θα υπάρχει τίποτα άλλο, όλα θα καούν, όλα, όλα. Τι θέλετε να κρατήσετε, γιατί θέλετε να κρατήσετε κάτι; Έτσι κι αλλιώς δεν θέλετε πια να κρατήσετε τίποτα. Θέλετε μόνο να είστε η φλόγα μαζί τους, να αφεθείτε. Να αφεθείτε τελείως. Η φλόγα είστε εσείς, δεν είναι μόνο αυτοί, δεν είναι μόνο τα αδέλφια απ’ όπου και να είναι. Είστε εσείς μαζί τους. Δεν υπάρχει διαχωρισμός, υπάρχει μόνο μια φλόγα που καίει τα πάντα, που διαλύει τα πάντα… Είστε ένα πεδίο, ένα ενεργειακό πεδίο, ναι θα μπορούσαμε να το πούμε και αυτό. Είστε ενεργειακό πεδίο και συγχρόνως δεν μιλάμε καν για πεδίο, μιλάμε μόνο, μόνο, μόνο για φωτιά, ούτε καν για φως. Το φως από πού έρχεται; Από μια φωτιά. Εσείς είστε η φωτιά, έχει ανάψει η φωτιά στην καρδιά σας. Δεν θα σβήσει πια ποτέ! Η φωτιά διαλύει, διαλύει ό,τι ακουμπάει. Όλα λειώνουν στο πέρασμά της, και εσείς έχετε λιώσει προ πολλού και ακόμα λειώνετε. Τα τοιχώματα μιας προσωπικότητας που κάποτε υπήρχε ακόμα λειώνουν σιγά-σιγά, όπως ένα κερί που λειώνει, έλειωσε. Είναι μόνο ένα κερί που έλειωσε σε μια κούπα. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει πια, η φλόγα τα έκαψε όλα. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει πια… - Η συνάντηση – Ένα κατάλευκο πεδίο όπου όλα έχουν εξαφανιστεί. Ούτε φλόγα δεν υπάρχει, ούτε προσωπικότητα, ούτε καν ενεργειακό πεδίο, ούτε κούπα… Λευκό. Και ο Αδελφός μπροστά σας… σας καλοδέχεται στο δικό του πεδίο. Μύηση είναι αυτή; Γιατί να βάλετε λόγια; Επίσκεψη είναι αυτή; Ούτε. Μια αναγνώριση; Ούτε. Απλώς, μια αγάπη που περνάει, ένα φως που περνάει, ένα φως που εκπέμπει από την καρδιά του ο Αδελφός μπροστά σας. Έχει όνομα αυτός ο Αδελφός; Ιησούς… αλλά είναι και όλες οι ενέργειες του Κρύων γύρω του. Είναι ενέργειες πέρα από το όνομα που ξέρετε, ενέργειες που έρχονται από άλλο πεδίο, άλλο μέρος του γαλαξία, πέρα από τα ονόματα που ξέρετε οπότε μην βάλετε όνομα, βάλτε μόνο τον Αδελφό. Ο Αδελφός με, στην θέση της καρδιάς του, χρυσό. Ένας λευκός Αδελφός με μια καρδιά χρυσή από την οποία βγαίνει φως που έρχεται και σας ακουμπάει, τίποτα άλλο. Μια σύνδεση. Τίποτα άλλο, μια σύνδεση με αυτό το λευκό και το χρυσό. Ένα λευκόχρυσο φως που σας γεμίζει κι εκεί που δεν νοιώθατε πια τα όρια σας, βλέπετε ότι σιγά-σιγά παίρνετε μορφή και είναι αυτό το λευκό φως με μια χρυσή καρδιά που γεμίζει τον εαυτό σας και σας δίνει μορφή σε εκείνο το πεδίο. Είστε σαν η αντανάκλαση του Αδελφού σε εκείνο το πεδίο και σας ενώνει ένας άξονας λευκός που πάει από καρδιά σε καρδιά, από χρυσό σε χρυσό. Χρυσό και λευκό ανάμεσα στις δυο καρδιές σας… Δεν υπάρχει τίποτα που έχετε να κάνετε, να σκεφτείτε, να προχωρήσετε. Δεν είναι μια μύηση νοητική, ούτε συναισθηματική, είστε απλώς… εκεί, εδώ. Το φως Του γεμίζει εσάς. Αρχίζετε να λάμπετε και να εκπέμπετε το ίδιο φως. Τα βλέμματα σας συναντιούνται. Ο ένας αναγνωρίζει τον άλλον γιατί βρίσκεστε στο ίδιο πεδίο και εκπέμπετε το ίδιο φως… εκπέμπετε τώρα ακριβώς το ίδιο φως… ακριβώς το ίδιο… περνά στα βλέμματά σας, ανάμεσα στα μάτια σας. θα μπορούσατε να πείτε ότι το τσάκρα των δυο καρδιών σας και των ματιών σας έχουν ενωθεί, και ότι πολύ φως κυκλοφορεί. Αφήστε το να γίνει… δεν έχετε να καταλάβετε νοητικά. Να αφήσετε απλώς την κυκλοφορία της ενέργειας αυτής που είναι σαν μια επιστροφή στην πηγή σας. Είναι όπως όταν κάνουν αγώνα αυτοκίνητα και γυρίζουν σε μια πίστα, και κάθε τόσο πρέπει να εφοδιαστούν. Ακριβώς αυτό κάνετε σήμερα. Γεμίζετε, γεμίζετε με αυτό που ήταν το αρχικό σας φως, επιτέλους. Επιτέλους το ξαναβρήκατε. Το αρχικό φως, αυτό που είστε εσείς πραγματικά, όχι στην αρχή ή στην αρχή της αρχής, όχι, αλλά απλώς αυτό που είστε, έξω από το χρόνο. Γεμίζετε… και δίνετε τα χέρια σας ο ένας στον άλλον και είναι τα τσάκρα των χεριών που ενώνονται και το φως που περνάει και από τα χέρια σας, το δικό σας στον Αδελφό και του Αδελφού σε σας. Τρία μέρη ενώνονται, και μια ένωση πλήρης γίνεται, σαν να είστε ένας πια… τόσο πολύ τα κύτταρα του ενός μπαίνουν στον άλλον. Χορός γίνεται, χορός κυττάρων, ατόμων… Δεν υπάρχει το φως του ενός ή του άλλου, υπάρχει χορός σε ατομικό επίπεδο. Συμπαντικός χορός… Απολαύστε το λίγο… Αφεθείτε σ’ αυτόν το χορό όπου δεν υπάρχει πια μορφή, μόνο άτομα που χορεύουν και που χαίρονται το χορό τους. Αυτά τα άτομα έχουν αφήσει όλο και περισσότερο χώρο ανάμεσα τους, και είναι σαν να χωράνε όλο το σύμπαν στο χορό τους. Τέτοια είναι η διεύρυνση, τέτοια είναι… Πώς να μην το απολαύσετε, όταν όλο το σύμπαν είναι μέσα σας, και όταν χορεύετε με τα πάντα; Η αναπνοή σας μετράει το ρυθμό του χορού. Διευρύνει, συμπυκνώνει. Είστε μια αναπνοή που είναι η μουσική που ρυθμίζει το χορό… τέτοια είναι η διεύρυνση… Ο χορός των ατόμων, η μορφή στην καρέκλα, το ίδιο είναι: θέμα συνείδησης. Ο Αδελφός μέσα σας, χορεύετε μαζί… τραβιούνται λίγο οι ενέργειες Του απλώς για να σας δείξει ότι όταν τραβιούνται οι ενέργειες Του οι δικές σας είναι εξίσου όμορφες… Ένας συμπαντικός χορός μέσα σας παίζεται οποιαδήποτε στιγμή το συνειδητοποιείτε. Αρκεί να βάλετε το βλέμμα σας σ’ αυτό… Το βλέμμα, το μάτι. Πόσες θρησκείες, πόσες πνευματικές αναζητήσεις έχουν μιλήσει για το μάτι; Τόσο πολλές! Το μάτι δεν είναι μόνο το μάτι του Θεού, αλλά γίνεται το δικό σας μάτι όταν μεγαλώνετε και κοιτάτε εσείς με αυτό το μάτι αυτό που είστε, το σύμπαν που είστε. Ένα μάτι στο κέντρο του κεφαλιού παραμένει και σας υπενθυμίζει το λευκό και το χρυσό πεδίο που είστε. Ο Αδελφός και πάλι μπροστά, τα χέρια σας ενωμένα. Οι καρδιές σας ενωμένες. Το μάτι του ενός με το μάτι του άλλου, ένα μάτι. Το ίδιο βλέμμα, το ίδιο φως… Είμαστε ένας, πώς να έχουμε όρεξη να χωριστούμε; Ας αποφασίσουμε να μην χωρίσουμε. Ας κρατήσουμε αυτήν την επαφή λοιπόν στην καρδιά. Όλα συγκεντρώνονται στην καρδιά. Το μάτι παραμένει στο κέντρο του κεφαλιού και όλο το φως συγκεντρώνεται στην καρδιά. Εσείς είστε το λευκό πεδίο με την καρδιά χρυσή και ένα ενεργό μάτι στο κέντρο του κεφαλιού. Ολοκληρώθηκε η συνεδρία μας για σήμερα. Σε λίγο θα ανοίξετε τα μάτια σας και θα δείτε ότι είστε αλλαγμένοι, ότι αυτό το πεδίο ήρθε για να το συνειδητοποιήσετε, να το δεχτείτε. Εγκαταστάθηκε, είναι εδώ. Η καρδιά σας συνεχίζει και καίει: μια χρυσή φλόγα στην οποία αναγνωρίζουμε κι εμείς αυτό που είμαστε. Ένας. Για πάντα. Και έτσι είναι.