Βέβαια είμαστε εδώ, ήρθαμε εδώ και καιρό. Για να πούμε την αλήθεια, είμαστε πάντα εδώ. Δεν φεύγουμε. Έχουμε δημιουργήσει μια σχέση τόσο δυνατή και ένα χώρο τόσο δυνατό, ένα τόσο δυνατό ναό εδώ, που δεν φεύγουμε πια. Αν έχετε την καρδιά σας ανοιχτή, φτάνει να φτάσετε εδώ είτε νοερά είτε με το σώμα σας για να μας νοιώθετε. Είμαστε οι φίλοι σας, οι αδελφοί σας από τις Πλειάδες, από την Λεμουρία, οι πατεράδες σας από την Ανδρομέδα και από τον Άρη. Σας αγκαλιάζουμε, περνάμε μέσα σας. Ο άξονας που περνά μέσα στην καρδιά σας από μπροστά προς τα πίσω με όλους εμάς είναι πολύ δυνατός, πολύ ζωντανός, έτοιμος για τα πάντα. Εσείς από τη δική σας πλευρά έχετε πάντα τον κάθετο άξονα που σας συνδέει με τη Γη και την Πηγή, που σας συνδέει με αυτό που είστε. Μέσα στην καρδιά σας οι δυο άξονες συναντιούνται. Δημιουργείται μια πυραμίδα γαλάζια: εμείς είμαστε. Αγαπιόμαστε. Ενωνόμαστε. Είναι τόσο ωραίο που λέτε μέσα σας: «εντάξει, δεν καθόμαστε έτσι μια ωρίτσα να το απολαύσουμε;» Φίλοι μας, ναι, πραγματικά, είναι να το απολαύσει κανείς! Είναι να απολαύσουμε το που έχετε φτάσει, την σιγουριά που έχετε αναπτύξει μέσα στην καρδιά σας. Για θυμηθείτε πως ήταν αυτή η σιγουριά έστω και πριν από ένα χρόνο, 6 μήνες… τώρα μας καλείτε σε ένα ναό, σε ένα ενεργειακό σπίτι τόσο ζωντανό που είναι πολύ εύκολο για μας να σας πλησιάσουμε. Είναι τόσο εύκολο που πια δεν φεύγουμε! Ακόμα και να φύγετε διακοπές, να πάρετε αποστάσεις, εμείς είμαστε εδώ ώστε να είναι εφικτό κάθε φορά που θέλετε να ρθείτε σ’ αυτό το ναό, ακόμα και από μακριά, να μας βρείτε και να τα ξαναπούμε. - Στην γαλάζια πυραμίδα – Μια φιλική συνάντηση λοιπόν σήμερα, αυτό κάνουμε. Η πυραμίδα μεγάλωσε. Η πυραμίδα καλύπτει όλο το δωμάτιο και είμαστε όλοι μέσα. Κυκλοφορούμε μέσα. Βλέπετε μέσα στην πυραμίδα πολλά άτομα που περπατάνε, πάνε από δω και από κει, αναρωτιέστε που πηγαίνουν, τι κάνουν. Είναι μια πυραμίδα που βρίσκεται σε μια διάσταση διαφορετική από τη δικιά σας στη Γη, αλλά παρόλα αυτά εσείς που είστε καθισμένοι στη Γη τη νοιώθετε πολύ καλά. Πηγαίνουν όλοι αυτοί σε μια συνάντηση, θα λέγατε εσείς με αυτά που ξέρετε ότι πηγαίνουν σε μια λειτουργία, μόνο που αυτή η λειτουργία δεν είναι ακριβώς όπως η λειτουργία που έχετε στις εκκλησίες σας. Είναι κάτι πολύ πιο χαρούμενο γιατί αρχίζει με τη χαρά που έχουμε να ξαναβρεθούμε, που ο καθένας έχει να δει τον άλλον. Είναι η χαρά να είμαστε μαζί στο ίδιο χώρο ξέροντας ότι ερχόμαστε σ’ αυτόν το χώρο για ενοποίηση των ενεργειών μας και για να δημιουργήσουμε με αυτήν την ενοποίηση κάτι κοινό. Ερχόμαστε σ’ αυτό το μέρος για να δημιουργήσουμε. Ερχόμαστε σ’ αυτό το μέρος ως δημιουργοί, ο καθένας από μας, με πλήρη ισότητα για να αποφασίσουμε τι θέλουμε να δημιουργήσουμε στο άμεσο μέλλον. Καιρός είναι να συνειδητοποιήσετε ότι είστε δημιουργοί: το λέμε και το ξαναλέμε γιατί δεν είναι μόνο ένας τρόπος του λέγειν, δεν είναι μόνο να σκεφτείτε «είμαι δημιουργός», είναι να το κάνετε. Είναι να πάρετε τα ινία της ζωής σας και να τα τραβήξετε, να ξέρετε προς τα πού θέλετε να πάτε, αριστερά, δεξιά… δεν υπάρχει τίποτα καθορισμένο, τίποτα! Εσείς είστε που τραβάτε τα ινία της ζωής σας και είμαστε όλοι εμείς εδώ για να βοηθήσουμε: οι φίλοι, αδελφοί, πνευματική οικογένεια, όλες οι πτυχές του Εαυτού σας, η Γαία, οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, οι δάσκαλοι, όλοι είμαστε εδώ από την στιγμή που μας κάνετε χώρο και που θέλετε να μας καλέσετε κοντά σας. Όλοι είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε να πάτε εκεί που θέλετε να πάτε. Έτσι έρχεστε σ’ αυτήν την πυραμίδα και λέτε : «Θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Θέλουμε να εγκαταστήσουμε περισσότερο φως στη ζωή μας, όχι να το πούμε τυπικά αλλά πραγματικά τι σημαίνει να βάλουμε φως στη ζωή μας; Σημαίνει να βάλουμε κατανόηση, σημαίνει να βάλουμε συνείδηση. Από την στιγμή που είμαι συνειδητός/ή στη ζωή μου βάζω φως, καταλαβαίνω και ανάλογα με αυτό που πιάνω, με αυτό που έχω συνειδητοποιήσει, μπορώ να αλλάξω την πορεία μου, μπορώ να αλλάξω αυτό που κάνω. Μου αρέσει ή όχι, μου ταιριάζει ή όχι… και αν δεν μου ταιριάζει ΤΟ Α-ΦΉ-ΝΩ!» Αλλάζετε. Αλλάζετε με γοργό ρυθμό. Αλλάζετε τόσο γρήγορα και πολύ συχνά δεν το καταλαβαίνετε. Πρέπει να κοιτάξετε πριν 6 μήνες, πριν ένα χρόνο πως ήσασταν για να καταλάβετε που έχετε φτάσει και ποιες είναι οι εσωτερικές αλλαγές που έχουν συμβεί. Παρόλο που έχετε βιώσει τόσο πολλές αλλαγές εσωτερικά, οι περισσότεροι από σας συνεχίζουν και κρατάνε τον ίδιο ρυθμό ζωής, τις ίδιες υποχρεώσεις, τα ίδια πράγματα στη ζωή τους. Δεν είναι δυνατόν! Κάπου θα σαλτάρετε! - Για όσους δεν έχουν πηδήξει… - Οι εσωτερικές αλλαγές είναι σαν ένας πυρήνας μέσα σας που εκπέμπει μια καινούρια δόνηση. Μην βάλετε φραγμό, μη βάλετε ένα στοπ στην εξέλιξη αυτής της δόνησης λέγοντας: «Ως εδώ. Μέχρι τώρα καλά ήταν γιατί ένοιωθα ότι μεγαλώνω και ότι το ελέγχω. Έχω καταλάβει ότι είμαι δημιουργός. Έχω καταλάβει ότι συνδέομαι με πολλά άλλα όντα και τα χαίρομαι, χαίρομαι τις συναντήσεις, αλλά ως εκεί γιατί αν προχωρήσει ακόμα λίγο παραπάνω όλα θα αλλάξουν και δεν το αντέχω.» Θα το αντέξετε! Θα το αντέξετε απλώς επειδή δεν έχετε άλλη λύση! Δεν έχετε άλλη λύση από το να τα αλλάξετε όλα, και αν δεν το κάνετε οι πιέσεις θα μεγαλώσουν ακόμα περισσότερο, μέχρι να δεχτείτε να πηδήξετε. Την περασμένη βδομάδα σας είπαμε : «συγχαρητήρια, πηδήξατε στη ροή, πηδήξατε στο ποτάμι!» Σήμερα απευθυνόμαστε σε όσους από σας δεν έχουν πηδήξει ακόμα και λέμε: «πηδήξτε παιδιά μας, μην κρατηθείτε σε τίποτα, γιατί όταν έχετε πηδήξει οι αλλαγές είναι τόσο μεγάλες και τόσο όμορφες που παίρνετε μια ανταμοιβή που πραγματικά αξίζει!» Μην βάλετε όρια. Μπορούμε να το πιάσουμε αλλιώς και να σας πούμε να αγαπάτε τον εαυτό σας. Έχετε κάνει και προς τα εκεί μεγάλα βήματα δεχόμενοι όλες τις πτυχές του εαυτού που βρήκατε, έχετε αγαπήσει όλο και περισσότερο αυτό τον εαυτό. Αγαπήστε τον ακόμα περισσότερο. Με την αγάπη που έχετε για τον εαυτό σας, έρχεται η επιθυμία να κάνετε δώρα στον εαυτό σας. Κάντε δώρα σε σας συνέχεια! Αυτή είναι η εργασία αυτής της εβδομάδας: είναι να δίνετε συνεχώς δώρα στον εαυτό σας. Τι θα θέλατε να δώσετε στον εαυτό σας αυτήν την εβδομάδα; Θέλετε να δώσετε χρόνο; Θέλετε να δώσετε ένα όμορφο ρούχο; Θέλετε να δώσετε την απόλαυση μιας καλής παρέας σε ένα ωραίο γεύμα; Θέλετε να δώσετε κάτι άλλο πιο εσωτερικό; Θέλετε να δώσετε τη δυνατότητα ο εαυτός να ολοκληρωθεί; Γιατί να μην φτάσετε μέχρι εκεί αφού αυτό είναι που θέλετε και που πάντα θέλατε, γιατί να μην το κάνετε; Γιατί να μην πηδήξετε με τα δυο σας πόδια; Γιατί να μην ξεχάσετε όλα όσα έχετε κάνει μέχρι τώρα για να πείτε: «Πάω στο καινούριο», γιατί όχι; Γιατί όχι; Ο φόβος είναι που σας κρατάει πίσω; Και βέβαια! Είναι να μην φοβηθεί κανείς; Όλοι οι άνθρωποι επί της Γης φοβούνται τις αλλαγές. Φυσικό είναι, έτσι είστε φτιαγμένοι. Δεν είναι ένας λόγος να αφεθείτε σ’ αυτόν τον φόβο. Αυτό που έχετε να κάνετε είναι να τον κοιτάξετε, να τον συνειδητοποιήσετε και να πείτε: «Αυτό είναι, εντάξει, το αφήνω στο πλάι και προχωράω.» Δεν έχετε να παλέψετε με τον φόβο: έχετε να τον αναγνωρίσετε, να του μιλήσετε, να το ρωτήσετε τι θέλει να σας πει, να τον πάρετε αγκαλίτσα και να τον αφήσετε στο πλάι, τίποτα άλλο. Όσο θα το παλέψετε και τόσο θα μεγαλώσει και θα συνεχίσετε να τον βρείτε μπροστά στα πόδια σας. - Ο διάλογος – Να του μιλήσετε όπως ένας μπαμπάς μιλάει στο παιδάκι του, με αυτήν την σιγουριά, με αυτήν τη δύναμη που έχει μέσα του αυτός ο ενήλικας, ο πατέρας όταν μιλάει στο παιδάκι του και θέλει να του πει: «δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς, εδώ είμαι, κοντά σου. Μπορεί μερικές φορές να πέσεις αλλά εγώ επιβλέπω, είμαι πάντα δίπλα σου επειδή σ’ αγαπώ, πατέρας σου είμαι. Δεν έχω καμία όρεξη να πληγωθείς αλλά έχω σαφώς την επιθυμία, τη βούληση να σε βοηθάω συνεχώς ώστε να μεγαλώνεις καλά και να γίνεις αυτό που πάντα ονειρευόσουν να είσαι: ένας μεγάλος δημιουργός. Γι’ αυτό είμαι εδώ, για να σε πάρω από το χέρι, να σε συνοδεύσω σ’ αυτόν το δρόμο που επέλεξες.» Έτσι θα μιλήσετε στους φόβους σας και έτσι θα μας νοιώθετε επίσης γιατί και εμείς είμαστε δίπλα σας σαν ένας πατέρας που φροντίζει το παιδί, σαν ένας αδελφός ή μια αδελφή που φροντίζει το μικρό ή την μικρή της αδελφή. Είμαστε εδώ για σας. Είστε εδώ για το μικρό σας εαυτό. Δείτε τον εαυτό σας όχι ως μικρός εαυτός αλλά ως μεγάλος εαυτός που προστατεύει το μικρό. Είστε και τα δυο, μπορείτε να παίξετε! Τι είστε: το μεγάλο ‘Εγώ Είμαι’ ή το μικρό ‘εγώ είμαι’; Μπορείτε να είστε στο Εγώ Είμαι ή στο άλλο, επιλογή σας, αλλά όταν είστε στο Εγώ Είμαι με κεφαλαία τότε θα μιλήσετε σαν πατέρας στο μικρό εγώ είμαι και θα του πείτε ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Θα του πείτε ότι καιρός είναι να βουτήξει και εκείνος για να πάει να συναντηθεί με τους φίλους του μέσα στη ροή, και να συνεχίσετε μαζί τη δημιουργία που έχετε αρχίσει. Όλοι πηδάτε, όλοι έχετε πηδήξει ή θα πηδήξετε αργά ή γρήγορα. Όσο πιο αργά θα το κάνετε και τόσο πιο οδυνηρό θα είναι. Αποφασίστε. Εμείς σας περιμένουμε μέσα στη ροή… Ακούμε μερικούς να μας πουν: «αυτά μας τα λέτε ξανά και ξανά, δεν έχετε κάτι καινούριο να μας φέρετε σήμερα;» Σας περιμένουμε! Αυτό είναι παλιό και καινούριο συγχρόνως. Μια μικρή ώθηση στην πλάτη σας, θα τη νοιώθετε όσο δεν θα είστε 100% μέσα στη ροή, και όσο θα νοιώθουμε ότι μερικοί από σας, έστω και ένας από σας, δεν είναι 100% στη ροή, θα το λέμε και θα το ξαναλέμε, γιατί αυτό που ζητάτε εσείς οι ίδιοι είναι να είστε όλοι 100% μέσα στη ροή. Είναι το όνειρό σας, γι’ αυτό ήρθατε εδώ, γι’ αυτό έχετε ενσαρκωθεί! Αν πεθάνατε σήμερα και πηγαίνατε από την άλλη πλευρά του πέπλου και σας ρωτούσε ο Εαυτός: «Λοιπόν, έκανες αυτό για το οποίο ήρθες;» τι θα απαντούσατε; Σκεφτείτε το λίγο, πάρτε ένα λεπτό: τι θα απαντούσατε; Δοθήκατε 100%; Πετάξατε έξω ό,τι ήταν εμπόδια; Δοθήκατε 100%; Κάνατε αυτό για το οποίο ήρθατε 100% ή νοιώθετε ότι ακόμα είστε με μεγάλα ερωτηματικά, ότι ακόμα λέτε «αυτό είναι δύσκολο»; Είναι ένα ‘κλικ’ μέσα στην καρδιά, δεν είναι τίποτα άλλο απ’ αυτό. Ένα κλικ που κάνετε και ξαφνικά αφήνεστε εξ ολοκλήρου σ’ αυτό που είστε σε άλλες διαστάσεις. Αυτό κάνει η απόλυτη εμπιστοσύνη, η εμπιστοσύνη στο 100%. - Από μια ισορροπία σε μια άλλη - Εμείς είμαστε εδώ και σιγά-σιγά τραβάμε το χαλί κάτω από τα πόδια σας. Ακούμε μερικούς: «μην το κάνεις!»… φόβος… Φοβάστε μήπως χάσετε την ισορροπία σας. Σαφώς και θα χάσετε την ισορροπία σας. Γιατί θέλετε να κρατήσετε αυτήν την ισορροπία, γιατί; Έχετε κερδίσει μια ισορροπία που σας βόλευε για πολλά χρόνια. Αν δεν χάσετε εκείνη την ισορροπία, δεν θα βρείτε μια άλλη που εκείνη είναι να σας βολέψει για το έργο σας ως δημιουργοί. Πρέπει να χάσετε τις ισορροπίες του μικρού παιδιού για να βρείτε την ισορροπία του ενήλικα! Πρέπει να δέχεστε να τραβήξουμε το χαλί κάτω από τα πόδια σας ώστε να δείτε ότι τελικά κάτω από τα πόδια σας δεν υπάρχει τίποτα. Είστε στον αέρα και μπορείτε να πάτε όπου θέλετε. Έχετε όλον τον ουρανό ως ανοιχτό πεδίο για παιχνίδι. Όπου θέλετε μπορείτε να πάτε. Ό,τι θέλετε μπορείτε να κάνετε. Τίποτα δεν σας πιέζει, μόνο η επιθυμία σας να ολοκληρωθείτε! Που βρίσκεστε πάνω σ’ αυτό; Αυτό έχετε να απαντήσετε. Δεν έχετε τίποτα άλλο να απαντήσετε, μόνο αυτό. Αυτό είναι μια απάντηση που θα κάνετε μόνο στην καρδιά σας, όχι στους άλλους. Δεν σας ζητάμε καν να απαντήσετε δυνατά αφού τελειώσει αυτή η συνεδρία για όσους είναι παρόντες. Είναι κάτι πολύ προσωπικό που ο καθένας θα απαντήσει με τον εαυτό του. Από την στιγμή που θα έχει απαντήσει, θα ξέρει ο εαυτός τι έχει να κάνει. Αν δεν δεχτείτε αλλαγές, οι αλλαγές θα έρθουν να σας βρουν. Είμαστε ξεκάθαροι; Οι πιέσεις θα έρθουν να σας βρουν αν δεν δεχτείτε να τραβήξουμε εμείς το χαλί, αν δεν δεχτείτε την αλλαγή της ισορροπίας. Δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε για την αλλαγή της ισορροπίας που φέρνουμε εμείς. Δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε για αυτήν την έλλειψη ισορροπίας που νοιώθετε όταν έχετε πηδήξει στο ποτάμι και είστε στη μέση της ροής. Όταν είστε σε ένα πολύ δυνατό ποταμάκι που κατεβαίνει το βουνό, υπάρχει ποτέ ισορροπία; Ποτέ, ποτέ! Είναι ένα συνεχές παιχνίδι για να βρείτε μια ισορροπία, να τη χάσετε, να βρείτε άλλη, και να ακολουθήσετε τη ροή: αυτό είναι, τίποτα άλλο. Αν βρείτε μια ισορροπία και θέλετε οπωσδήποτε να την κρατήσετε, ενώ πρέπει να την αλλάζετε συνεχώς, δεν θα το πετύχετε. Να προσαρμοστείτε, να αφεθείτε, να α-φε-θεί-τε! Μην ψάξετε να έχετε τον έλεγχο πάνω σε τίποτα, και όλα θα σας έρθουν όπως πρέπει και όπως είναι κατάλληλο για σας, αλλά δεν θα έχετε ποτέ τον έλεγχο, μην το περιμένετε αυτό. - Ο μικρός εαυτός παραδίδει τον έλεγχο – Έχετε περάσει μια συμφωνία με τον εαυτό σας πριν ενσαρκωθείτε. Εσείς ως μικρός εαυτός είπατε στον μεγάλο εαυτό: «Από την στιγμή που θα σου δώσω τον έλεγχο, εσύ θα οδηγήσεις, έτσι; Εγώ δεν θα έχω πια τίποτα να κάνω, μόνο να κρατήσω τις κολόνες με τις μεγάλες αρχές της ζωής μου που θα είναι τα θεμέλια της ζωής μου. Πάνω σ’ αυτά εσύ θα οδηγήσεις γιατί το ρεύμα, η ροή είναι τόσο μεγάλη, τόσο δυνατή, που εγώ ως μικρός εαυτός δεν μπορώ, δεν τα βλέπω όλα. Εσύ θα καθοδηγήσεις». Εσείς ως μεγάλος εαυτός απαντήσατε: «Βέβαια, γι’ αυτό είμαι εδώ, γι’ αυτό τα αφήνεις στα χέρια μου. Θα σε πάω από δω και από κει αλλά θα ξέρεις ότι πάντα είμαι εδώ. Εσύ θα έχεις μόνο να κρατήσεις τις μεγάλες αρχές για να έχεις τα πόδια σου πολύ καλά ριζωμένα σ’ αυτά ώστε να μην χάνεσαι. Εγώ φροντίζω για τα πάντα, για τα πάντα. Τον έλεγχο θα τον έχω εγώ, αλλά από την στιγμή που θα μου το αφήσεις δεν θα σου λείπει ούτε στιγμή. Σύμφωνοι;» Και συμφωνήσατε με μεγάλη χαρά. Παιδιά μας, αδελφοί μας, θυμηθείτε αυτήν τη χαρά. Μη γραπώνεστε σε οποιαδήποτε μορφή ελέγχου, γιατί από την στιγμή που θέλετε να μπείτε στη ροή, τον έλεγχο δεν θα τον έχετε πια αλλά θα χαρείτε να μην τον έχετε. Μην ψάξετε να έχετε τον έλεγχο. Τον έλεγχο τον έχετε εσείς σε μια άλλη διάσταση του τι είστε και πιστέψτε μας, αυτός ο μεγάλος εαυτός που είστε ξέρει πολύ καλύτερα από το μικρό που να σας πάει και τι να σας φέρει, ποιες εργασίες να σας προσφέρει. Βάλτε βάσεις, βάλτε προθέσεις. Έχετε μόνο να δεχτείτε αυτό που φέρνετε εσείς οι ίδιοι στον εαυτό σας από μια άλλη δόνηση. Την εμπιστοσύνη στον εαυτό σας την έχετε μεγαλώσει πολύ. Αφήστε την να μεγαλώνει ακόμα περισσότερο ώστε πραγματικά να απαλλάσσετε το μικρό εαυτό από κάθε είδος ελέγχου. Αυτό ήταν το μήνυμά μας για σήμερα : μια απαλλαγή από κάθε έλεγχο, όποιος και να είναι. Να καθίσετε στον θρόνο σας, και εκεί να καθοδηγήσετε. Να ρθείτε στην πυραμίδα και εκεί να πείτε : θυμάμαι. Θυμάμαι ποιος/ποια είμαι και χτίζω, καθοδηγώ, συνδημιουργώ. Να μπείτε στο ρόλο σας επιτέλους γιατί όλο και περισσότερο θα είστε στο μεγάλο εαυτό που είστε και όχι πια στο μικρό. Η συνείδηση αλλάζει, αλλά για να μπορεί να αλλάξει πραγματικά πρέπει να αφεθείτε και κυρίως πρέπει να αφήσετε κάθε είδος ελέγχου να φύγει από το μικρό εαυτό. Είστε έτοιμοι να το κάνετε αυτό; Όταν θα είστε έτοιμοι δηλώστε το. Δηλώστε το δυνατά στην καρδιά σας και προς το σύμπαν για να μπορούμε να γιορτάσουμε, γιατί κάθε φορά που ένας άνθρωπος στη Γη δηλώνει την πρόθεσή του να κάνει δώρο τον έλεγχο που έχει και που τόσο αγαπάει στον ανώτερο του εαυτό, εδώ γίνεται μεγάλη γιορτή! Θέλει εμπιστοσύνη, το ξέρουμε, και ξέρουμε ότι σκέφτεστε πολλά πράγματα για να κρατήσετε έστω και ένα μικρό έλεγχο. Εμείς σας λέμε: όσο κρατάτε, έστω και 1% του ελέγχου, δεν είστε στη ροή, δεν είστε. Πρέπει να ξέρετε τι θέλετε. Νοιώθετε ότι έχετε πολύ καιρό ακόμα για να το δουλέψετε; Αυτές είναι αυταπάτες. Γιατί να μην το κάνετε εδώ και τώρα; Γιατί να περιμένετε αύριο, μεθαύριο, του χρόνου, όταν θα έχει γίνει το ένα ή το άλλο, γιατί; Αυτό που θα κερδίσετε μετά είναι τόσο όμορφο που τότε θα είστε εσείς που θα πείτε «γιατί δεν το έκανα πριν, γιατί; Τι τον ήθελα τον έλεγχο;» Δεν είμαστε εδώ για να σας αποδείξουμε μαθηματικά, λογικά, ότι πρέπει να αφεθείτε, γιατί και πάλι το λέμε, αν θέλετε κάτι τέτοιο είναι επειδή ο μικρός εαυτός θέλει τον έλεγχο. Είμαστε εδώ για να σας πούμε να έχετε εμπιστοσύνη, να αφεθείτε και να αφήσετε κάθε είδος ελέγχου στα χέρια του μεγάλου σας εαυτού: όχι σε κάποιον ξένο, στον Εαυτό, και όλα θα αλλάξουν, και το χαλάκι θα τραβηχτεί κάτω από τα πόδια σας, θα βρεθείτε με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω. Όλα τα τσάκρα σας θα αλλάξουν, όλες οι ενέργειες σας θα αλλάξουν, η δόνηση θα αλλάξει. Όλα αλλάζουν όταν παίρνετε αυτήν την απόφαση. Όπως είπαμε: περιμένουμε όσους δεν έχουν πάρει ακόμα αυτήν την απόφαση, γι’ αυτό είμαστε εδώ, σε πλήρη εμπιστοσύνη επειδή σας αγαπάμε και είμαστε εδώ για σας. Και έτσι είναι.