Ένα ρεύμα γαλάζιο σας έρχεται. Σας έρχεται κατ’ ευθείαν στην καρδιά από μπροστά. Δείτε τη γραμμή που σας έρχεται και που σας διαπερνά, μια γραμμή που έρχεται από τόσο μακριά: από Ανδρομέδα, περνά από τις Πλειάδες, και δείτε τη Λεμουρία στη μέση. Διαπερνά την καρδιά σας και πάει να σταθεί, να ρίξει άγκυρα στον Άρη πίσω. Αυτός ο άξονας που σας διαπερνά από μπροστά προς τα πίσω, τι όμορφος που είναι, τι καταπληκτικός άξονας! Είναι άξονας γνώσης φίλοι μας, είναι άξονας ενθύμησης, είναι άξονας που σας φέρνει πίσω την ομορφιά σας. Είναι ένας άξονας που σας συνδέει με αυτό που είστε, με αυτό που ήσασταν πριν από πολύ καιρό, που σας συνδέει πιο συγκεκριμένα με αυτό που ήδη έχετε δημιουργήσει στη Γη σε άλλους καιρούς. Ναι, όταν σας λέμε να τοποθετήσετε τη Λεμουρία ανάμεσα στις Πλειάδες και την καρδιά σας, είναι χωρική τοποθεσία και παρόλο που η Λεμουρία ήταν στη Γη πριν πολλά χρόνια, θα θέλαμε να μην πάει ο νους σας χρονικά πίσω στη Λεμουρία όταν βλέπετε αυτόν τον άξονα μπροστά σας και τις συνδέσεις που οργανώνει. Σας ζητάμε να κρατήσετε αυτόν τον άξονα στο χώρο με μια Λεμουρία πολύ ζωντανή, όχι μια Λεμουρία που πέθανε πριν χιλιάδες χρόνια. Μια Λεμουρία πολύ ζωντανή σε άλλη διάσταση, σε άλλο επίπεδο και που συνδέεται άμεσα με τις Πλειάδες, την Ανδρομέδα και με σας τώρα στην καρδιά σας. Οπότε μην κοιτάξετε πίσω χρονικά αλλά κοιτάξτε το τώρα και το πόσο είναι ζωντανή η Λεμουρία μπροστά σας, στο αμέσως μετά σκαλοπάτι όταν πηγαίνετε στον τόσο όμορφο αυτόν άξονα. Στη Λεμουρία που υπήρχε στη Γη έχετε δημιουργήσει πολλά. Υπήρξατε θεραπευτές και καταπληκτικοί οργανωτές. Η οργάνωση δεν ήταν όπως μπορείτε να την φανταστείτε εδώ. Ήταν μια δημιουργική οργάνωση. Δημιουργήσατε κάτι εντελώς καινούριο τότε με αυτήν τη χαρά της δημιουργίας για την οποία μιλάγατε πριν από λίγο. Αυτό που θα θέλαμε να δείτε μπροστά σας είναι λίγο διαφορετικό δονητικά. Δημιουργοί είναι οι Λεμούριοι και στο τώρα, νοιώστε τους… μπείτε σ’ αυτόν τον άξονα φίλοι μας. Μπείτε σ’ αυτόν τον άξονα σαν να θέλατε να περπατήσετε για να πάτε να κάνετε μια επίσκεψη σε φίλους που μένουν λίγο μακριά από σας και που δεν τους βλέπετε συχνά. Τους παίρνετε που και που τηλέφωνο, που και που έχετε μια επικοινωνία αλλά αρκετά επιφανειακή… μπείτε σ’ αυτόν τον λευκό-γαλάζιο άξονα μπροστά σας και περπατήστε τον. Περπατήστε τον και πηγαίνετε μπροστά προς τις Πλειάδες, προς τις 7 αδελφές. Έχουμε θηλυκές ενέργειες σήμερα, αυτές είναι που σας τραβάνε, που σας καθοδηγούν. Είναι ενέργειες γεμάτες ομορφιάς, ενέργειες που μέσα τους έχουν μεγάλη συμπόνια και πάρα πολύ μεγάλη και έντονη επιθυμία να φέρουν βοήθεια, επιθυμία να δώσουν, να δοθούν, επιθυμία να σας καλωσορίσουν και να σας πουν : «καλώς ήρθες, έλα να σου δείξω, έλα να σου δώσω, έλα να σου μεταφέρω αυτό που ξέρω για να το ξέρεις κι εσύ.» Αυτές οι ενέργειες της Λεμουρίας έχουν αυτό πάρα πολύ έντονο μέσα στην καρδιά τους : η επιθυμία να σας δώσουν αυτά που έχουν καταλάβει, αυτά που έχουν κερδίσει, σαν να ήθελαν να κουρδίσουν κάτι μέσα σας για να θυμηθείτε, όχι για να θυμηθείτε παλιές δόξες αλλά για να θυμηθείτε αυτό που μαθαίνατε μαζί πέρα από το πέπλο πριν ενσαρκωθείτε. - Γυρίζουμε στο σχολείο – Μια τάξη, μια τάξη σε ένα σχολείο, έτσι μπορείτε να το δείτε, και εσείς καθισμένοι σ’ αυτήν την τάξη και τα αδέλφια σας από τη Λεμουρία -που και που και από τις Πλειάδες αλλά κυρίως από τη Λεμουρία- να είναι οι δάσκαλοι που έχουν έρθει να σας κάνουν μάθημα, να σας δείξουν αυτό που είναι να φέρετε, αυτό που έχετε συμφωνήσει με τον θεϊκό σας εαυτό, με τον κάθετο σας άξονα που πάει από τη Γη προς την αρχή της εκδήλωσής σας. Αυτοί οι δάσκαλοι, τα αδέλφια σας, ήξεραν πολύ καλά τι έχει αποφασίσει ο καθένας από σας, τι επιθυμεί ο καθένας από σας να πραγματοποιήσει, να μορφοποιήσει, και ήρθανε, και σας μάθανε. Σας δείξανε αντιστοιχίες, σύμβολα, πως λειτουργούν τα πράγματα σε ένα επίπεδο όχι πολύ εμφανές, λίγο κρυφό. Σας είπανε: «Αδέλφια μας ψάξτε, ψάξτε μέσα σας. Όταν θα έχετε πάει στη Γη, όταν θα έχετε ξεχάσει, ψάξτε γιατί θα δείτε ότι όλα αυτά που σας λέμε είναι γραμμένα μέσα σας. Όλα αυτά που σας λέμε αυτήν την στιγμή εγγράφονται μέσα στο DNA σας, μέσα στο DNA που θα φέρετε στην εκδήλωσή σας. Υπάρχει εγγραφή, δεν είναι ακριβώς αποτύπωμα, είναι μια εγγραφή, και είναι σαν να έχετε να πάτε να ανοίξετε ένα καπάκι κάπου για να ξετυλίξετε αυτό που βάζουμε μέσα στην καρδιά σας, μέσα σε κάποιο στρώμα του DNA σας». Πριν από μερικές εβδομάδες, σας μιλάγαμε για το Vayikra (βλ. τα ονόματα των στρωμάτων του DNA όπως δόθηκαν από το Κρύων μέσω του Lee Carroll) που είναι το στρώμα του DNA που καλεί την θεϊκότητά σας, κάθε φορά σε ένα πεδίο διαφορετικό από το προηγούμενο. Δεν είναι μόνο ένα και μοναδικό επίπεδο, είναι πολλά τα επίπεδα, και όταν έχετε καλέσει την θεϊκότητά σας και έχει απαντήσει –γιατί πάντα απαντά-, δουλεύετε σ’ αυτό το επίπεδο και μετά φωνάζετε για δεύτερο και μετά για τρίτο, συνέχεια επαναλαμβάνετε αυτό και συνέχεια έχετε να ανοίγετε κάτι παραπάνω, δεν τελειώνει ποτέ. Έχετε πάντα κουτιά να ανοίξετε, έχετε πάντα κατανόηση να κερδίσετε, δεν τελειώνει. Μια ζωή μπορείτε να καλείτε την θεϊκότητά σας και πάντα θα απαντά σε ένα επίπεδο πιο λεπτεπίλεπτο που θα σας ανοίξει κάθε φορά μια καινούρια πόρτα. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Τοποθετούμε κάτι σαν εγγραφές, σαν γράμματα χρυσά αλλά κάθε γράμμα σημαίνει κάτι, συμβολίζει κάτι. Βάζουμε σύμβολα στο DNA σας για να τα ξαναβρείτε και όταν θα τα ξετυλίξετε να θυμηθείτε. Αυτό που σας μαθαίναμε σ’ αυτήν την τάξη ήταν αυτό που ξέραμε ότι είναι το όνειρό σας: να το κατανοήσετε και να το φέρετε μαζί. Όταν λέμε να φέρετε κάτι μαζί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε να γράψετε ένα βιβλίο μαζί για παράδειγμα. Δεν είναι κάτι χειροπιαστό. Είναι να βάλετε ενέργειες μαζί ώστε αυτές οι ενέργειες να κυκλοφορούν, να μπορεί η μία να σπρώξει την άλλη, να ανοίξει την άλλη, χωρίς όμως βέβαια να επιβάλει οτιδήποτε στην άλλη. - Ο σεβασμός – Όταν μιλάμε για άνοιγμα, σημαίνει ότι ανοίγουμε πόρτες και ότι ο άλλος μπορεί αν θέλει να περάσει την πόρτα ή να προτιμήσει άλλη πόρτα. Αυτό θέλουμε να πούμε όταν λέμε ότι ο ένας μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τον άλλον : ανοίγει πόρτες ώστε να περάσει ο άλλος. Του δείχνει το δρόμο, δεν κάνει τίποτα άλλο. Όταν ανοίγετε πόρτες για τους άλλους, τους δίνετε τη δυνατότητα να ανοίξουν οι ίδιοι το δρόμο τους. Αυτό έχει σημασία, γιατί αυτό υποθέτει σεβασμό. Μπορείτε να εργάζεστε μαζί μόνο με απόλυτο σεβασμό. Όταν σας έχουμε όλους μαζί στην τάξη μας, σας βλέπουμε σαν φοιτητές, μαθητές, όλοι μπροστά μας, και ο καθένας από σας έχει ένα δυναμικό πολύ διαφορετικό από εκείνο του διπλανού όπως κάθε παιδί έχει ένα διαφορετικό δυναμικό από εκείνο του αδελφού ή της αδελφής του. Σεβασμός. Σεβασμός στο δρόμο του καθενός και στην επιβολή που σας ζητάμε να προσέξετε ιδιαίτερα. Η Γαία σας μίλησε δυναμικά την περασμένη βδομάδα γι’ αυτό το θέμα. Θέλουμε να το ξαναπιάσουμε για λίγο… απλώς για να τονίσουμε ότι κανένας δεν ανοίγει το δρόμο του άλλου. Ο καθένας ανοίγει το δικό του δρόμο. Αυτό που μπορεί να κάνει ο καθένας είναι να ανοίξει πόρτες ώστε ο άλλος να μπορεί να τις περάσει ή όχι, αλλά δεν ανοίγει τον άλλον αλλιώς είναι επιβολή, είναι χειρισμός, χειραγώγηση, και δεν είναι σεβασμός. Πρέπει παιδιά μας να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί πάνω σ’ αυτά, πάνω σε έννοιες πάρα πολύ λεπτές, λεπτεπίλεπτες, που έρχονται να μπλέκονται με την επιθυμία σας να βοηθήσετε. Είστε σε έναν πλανήτη της ελεύθερης βούλησης. Δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε παρεμβολή στο δρόμο του άλλου: δεν έχετε αυτό το δικαίωμα. Σας το λέμε με όλη την αγάπη που έχουμε για τον καθένα από σας και σας ζητάμε να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί και με τον εαυτό σας αλλά και για τους άλλους. Μην ξεχάσετε που έχετε ενσαρκωθεί: στον πλανήτη της ελεύθερης βούλησης. Ανοίγετε πόρτες με το παράδειγμά σας, με αυτό που κάνετε εσείς οι ίδιοι, αλλά δεν παίρνετε τον άλλον από το χέρι για να περάσετε την πόρτα μαζί. Του δείχνετε απλώς ότι υπάρχει μια πόρτα και αν θέλει θα περάσει εκείνος. Σεβασμός! Σεβασμός! Είναι ακριβώς αυτό που νοιώθουμε εμείς για όλους εσάς που είστε μπροστά μας σε αυτήν την τάξη, πριν την ενσάρκωση. Τι νομίζετε; Με όλη την αγάπη που έχουμε για σας -αδέλφια είμαστε, έχουμε τόσο μεγάλο παρελθόν μαζί: θυμηθείτε! Τόσο πολλά έχουμε περάσει μαζί, άλλες φορές εσείς μας μαθαίνετε και άλλες φορές εμείς σας μαθαίνουμε: πολλά έχουμε να μάθουμε ο ένας από τον άλλον- και όταν ήσασταν σ’ αυτήν την τάξη και σας κοιτάζαμε έναν-έναν, βλέπαμε τους κινδύνους, όχι μόνο αυτούς που ξέρετε καλά, ότι θα ξεχάσετε, ότι θα πέσει το πέπλο, ότι θα δυσκολευτείτε να θυμηθείτε, ότι θα χάσετε την εμπιστοσύνη σας, την ελπίδα σας μερικές φορές και ότι θα έχετε δουλειά να κάνετε: τότε θα έρθουν οι φίλοι σας κι εμείς, και όλοι θα βοηθήσουμε… αυτοί είναι οι γνωστοί κίνδυνοι. Οι λιγότερο γνωστοί είναι όλοι αυτοί που έρχονται μέσω του συναισθήματος. - Η υπομονή – Όταν θέλετε πολύ να βοηθήσετε… «κακό είναι αυτό;» ρωτάτε… Είναι τόσο όμορφο! Είναι τόσο όμορφο να σας δούμε να ανοίξετε την καρδιά σας στους άλλους και να θέλετε να βοηθήσετε, είναι τόσο όμορφο! Βλέπουμε τις ενέργειες που κυλάνε από τις καρδιές σας: βλέπουμε χρυσό, βλέπουμε μπλε, λευκό, τόσο ροζ, τόσο όμορφα χρώματα που κυλάνε από τις καρδιές σας όταν θέλετε να βοηθήσετε. Μετά όμως βλέπουμε μπλοκαρίσματα στους άλλους γιατί οι άλλοι χρειάζονται χώρο, χρειάζεται να βρουν το δικό τους μονοπάτι, και μπορεί τα χρώματά σας να μην ταιριάξουν με το δικό τους μονοπάτι! Μπορεί να χρειάζονται χώρο και χρόνο για να ταιριάξουν τις ενέργειες που στέλνετε με τις δικιές τους και ταιριάζοντας τις ενέργειες, να κάνουν σαν μια κουζίνα που θα είναι τότε δικιά τους. Είναι αυτή η ενέργεια δικιά τους που θα τους δώσει μια ώθηση για να προχωρήσουν. Αν επιμένετε στο να βοηθήσετε τον άλλον, μπορείτε αντίθετα να του κόψετε τα φτερά. Ο άλλος χρειάζεται χρόνο και χώρο για να αναπτυχθεί και για να αναπτύξει τα φτερά του. Μην το κάνετε στην θέση του! Αν του βάλετε εσείς τα φτερά δεν θα μάθει ποτέ να τα ανοίξει ο ίδιος, δεν θα τα νοιώθει δικά του και τότε δεν θα μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Θα είναι σαν άχρηστα φτερά! Σεβασμός! Νοιώστε αυτό που σας στέλνουμε αυτήν την στιγμή, νοιώστε και θυμηθείτε: όταν ήσασταν σ’ αυτήν την τάξη, εμείς ήμασταν που σας μιλάγαμε για σεβασμό. Σας μιλάγαμε και για υπομονή: όχι και τόσο για υπομονή για τον εαυτό σας αλλά υπομονή για τους άλλους δίπλα σας… Ξέρετε, αυτό που σας λέμε έχει πολύ πλάκα γιατί όταν σας μιλάμε για τους άλλους πάντα αντιστοιχεί σε κάτι που σας ανήκει. Μιλάμε για υπομονή για τους άλλους, αλλά όταν σας λείπει η υπομονή για τους άλλους, συνήθως αντανακλά μια έλλειψη υπομονής για τον εαυτό σας. Οι προβολές είναι πολλές και σε πολλά επίπεδα, καθώς και σε εκείνο. Θέλετε οι άλλοι να αλλάξουν; Αλλάξτε τον εαυτό σας! Όταν θα έχετε αλλάξει τον εαυτό σας, οι άλλοι θα ακολουθήσουν. Μην τα κάνετε όμως στην θέση τους ποτέ, ποτέ, ποτέ. Στείλτε τους αγάπη, όση αγάπη θέλετε. Στείλτε τους την φλόγα του Σαιν Ζερμαίν τόσο δυνατή και τόσο όμορφη, και πάντα έτοιμη να πάει όπου θέλετε εσείς, όπου την στέλνετε, πάντα με μεγάλη χαρά. Ως εκεί. Ως εκεί. - Μιλάμε για σας! – Δεν ήσασταν στην τάξη μας για να μάθετε χειραγώγηση πάνω στους άλλους. Δεν σας το έχουμε μάθει ποτέ, αλλά ήσασταν στην τάξη μας για να μάθετε πώς να αλλάξετε το δικό σας DNA, τις δικιές σας εγγραφές. Όταν θα έχετε μάθει να αλλάξετε τις δικιές σας εγγραφές, τότε θα μπορείτε να πείτε και να δείξετε στους άλλους πώς να αλλάξουν τις δικιές τους! Δεν θα το κάνετε εσείς γι’ αυτούς γιατί έτσι δεν μεγαλώνουν. Δεν μπορούν να μεγαλώσουν εάν το κάνετε εσείς γι’ αυτούς: τους κόβετε τα φτερά. Δεν σας έχουμε μασήσει ποτέ τη δουλειά. Πάντα σας έχουμε δείξει τι έχετε να κάνετε γιατί έπρεπε να μπείτε στην εργασία, να μπείτε στην ενέργεια της εργασίας και να την ξεδιπλώσετε εσείς οι ίδιοι για να την κατανοήσετε πλήρως. Αυτό κάναμε μέρα με την ημέρα, όταν ερχόσασταν στην τάξη μας. Σας δείχναμε πώς να κάνετε την εργασία σας πάνω στον εαυτό σας, λίγο κάθε μέρα. Πώς να ανοίξετε τα κέντρα σας, να ανοίξετε την καρδιά σας, να ανοίξετε την θέλησή σας και να αφήσετε τις ενέργειες που είστε σε άλλες διαστάσεις να μπουν στον άξονά σας ώστε να σας υπενθυμίσουν τι έχετε να κάνετε και πως έχετε να λειτουργήσετε. Κάθε φορά που ερχόσασταν στην τάξη σας μιλάγαμε για σας, ούτε μια φορά δεν σας μιλήσαμε για το διπλανό. Κάθε φορά η εκμάθησή μας ήταν στοχευμένη στον καθένα από σας. Σας δίναμε επιθυμία να μάθετε, επιθυμία να δημιουργήσετε, επιθυμία να θυμηθείτε. Αυτό θέλαμε να σας περάσουμε. Συγκεντρωθείτε στον εαυτό σας. Συγκεντρωθείτε σ’ αυτό που φέρατε εδώ. Συγκεντρωθείτε σ’ αυτό που θέλετε να φέρετε στη Γη, σ’ αυτό που θέλετε να εκδηλώσετε εδώ, τώρα. Τώρα που είναι η κατάλληλη στιγμή, η στιγμή της αλλαγής, τι θέλετε να φέρετε σ’ αυτόν τον κόσμο εσείς, όχι σε σχέση με τους άλλους; - Απλώστε αυτό που είστε μπροστά σας! – Θα μας πείτε ότι δεν ζείτε χωριστά, ότι έχετε ανταλλαγές καθημερινές με τους άλλους. Σύμφωνοι. Εσείς όμως, απλώς, βάζετε στη διάθεση των άλλων αυτό που είστε, αυτό που φέρνετε. Φέρνετε την αγάπη σας ; τότε την απλώνετε, απλόχερα. Την απλώνετε μπροστά σας, την κάνετε χαλί για να μπορούν οι άλλοι να περπατάνε πάνω σ’ αυτήν την αγάπη: έχετε τόσο πολύ που κυλάει από την καρδιά σας! Απλώστε την παντού γύρω σας για να περπατάνε πιο άνετα οι άλλοι! Θέλετε να φέρετε κατανόηση; Απλώστε την και αυτήν ώστε να καταλάβουν καλύτερα οι άλλοι! Ό,τι θέλετε να φέρετε, ό,τι νομίζετε ότι είστε εσείς, απλώστε το μπροστά σας, απλώστε το γύρω σας, κάντε το ένα χαλί χοντρό, άνετο, όπου ο άλλος θα έχει όρεξη να πάει να ξαπλώσει, όπου ο άλλος θα έχει όρεξη να πάει να κουκουλωθεί, για να το νοιώθει γύρω του, σε όλο το σώμα του! Να μπαίνει μέσα στους πόρους του δέρματός του όλο αυτό που είστε: η αγάπη που είστε, η κατανόηση που είστε, η χαρά που είστε: απλώστε το μπροστά, και αν ο άλλος δεν θέλει να μπει, να ξαπλώσει, να κουκουλωθεί, αφήστε τον, αφήστε τον εκεί που βρίσκεται. Μπορεί για το δρόμο του να είναι πολύ πιο σωστό να πάει να απλωθεί πάνω σε ένα άλλο χαλί που δεν θα έχει τη δόνησή σας, όσο αγάπη και να έχετε εσείς γι’ αυτόν! Μπορεί με το χαλί του άλλου να του είναι πολύ πιο εύκολο να μεγαλώσει, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους που περνάνε και από την ψυχολογία σας και από το παρελθόν σας, για πολλούς λόγους… Απλώς να βάλετε αυτό που θέλετε να δώσετε στη διάθεση των άλλων, τίποτα άλλο. Ως εκεί. Θυμηθείτε τους Δασκάλους σας, σ’ αυτήν την τάξη πριν ενσαρκωθείτε: εμείς ήμασταν. Θυμηθείτε. Βάλαμε πολλά πράγματα μπροστά σας για να τα κοιτάξετε και να αποφασίσετε τι θέλετε να πάρετε, τι θέλετε να κάνετε δικό σας: να το βάλετε στην καρδιά για να σας ενδυναμώσει για το ταξίδι στη Γη. Δεν είπαμε ποτέ σε κανέναν: «εσύ πάρε αυτό, ή εσύ πάρε τούτο», ποτέ, σε κανέναν. Εσείς επιλέξατε γιατί εσείς είστε οι δημιουργοί, γιατί οι άνθρωποι είναι δημιουργοί. Ο καθένας είναι δημιουργός της ζωής του στη Γη, ο καθένας τιμάται γι’ αυτό, τιμάται γι’ αυτό που είναι, ο καθένας από σας! Να τιμήσετε κι εσείς τον άλλον δίπλα σας, μπροστά σας, αλλά να τιμήσετε και τον εαυτό σας. Να θυμηθείτε τι αποφασίσατε να φέρετε και να συγκεντρωθείτε πάνω σ’ αυτό. Να συγκεντρωθείτε σ’ αυτό το χαλί που θέλετε να απλώσετε για να βοηθήσετε. Μόνο έτσι μπορείτε να βοηθήσετε. Όταν λέμε ‘μόνο’, εάν ξέρατε τι ομορφιά περιέχει αυτή η κίνηση του «απλώνω, απλώνω αυτό που είμαι, στη διάθεση των άλλων»! Τι όμορφη κίνηση! Είναι σκέτο δόσιμο! Δίνετε τον εαυτό σας, δίνεστε για τους άλλους. Δίνεστε για να είστε σύνδεσμος ανάμεσα στην Πηγή και τη Γη. Δίνεστε. Δίνετε αυτό που έχετε αποφασίσει να συγκεντρώσετε από άλλες διαστάσεις σ’ αυτήν εδώ στη Γη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο απ’ αυτό. Το αν οι άλλοι θα αποφασίσουν να έρθουν και να κάτσουν μαζί σας ή όχι δεν έχει καμία σημασία. Το αν θα κάνουν κάτι με αυτές τις δονήσεις που πήρανε από σας ή όχι δεν έχει καμία σημασία για σας. Για σας, αυτό που έχει σημασία είναι απλώς να απλώσετε αυτό που φέρατε εδώ, να το δώσετε. Μην το κρατήσετε, δώστε τα… δώστε τα όλα, μην κρατήσετε τίποτα! Μιλάμε σε ενεργειακό επίπεδο: ας μην μπερδευτούμε. Μιλάμε για όλες τις ποιότητες που έχετε μαζέψει πριν ενσαρκωθείτε για να τις δώσετε. Αυτές να θυμηθείτε και αυτές να δώσετε, γι’ αυτό είστε εδώ. Φίλοι μας σας πήγαμε σήμερα πίσω σ’ αυτήν την τάξη όπου ήμασταν όλοι μαζί πριν ενσαρκωθείτε για να σας πούμε όλα αυτά που σας είπαμε αλλά περισσότερο για να νοιώσετε, για να θυμηθείτε την ενέργεια που επικρατούσε σ’ αυτήν την τάξη τότε, ώστε αυτή η ενέργεια να μπορεί να αναβιώσει αυτό που αποφασίσατε τότε να φέρετε… αυτή η υπενθύμιση που σας φέρνουμε είναι η συμμετοχή μας σ’ αυτό που περνάτε αυτήν την στιγμή στη Γη. Θέλουμε να καταλάβετε καλά ότι όλα όσα λέχθηκαν σήμερα λέχθηκαν πάνω στην δόνηση της αγάπης, όπως και ό,τι δόθηκε σ’ αυτήν την τάξη έτσι δόθηκε, σ’ αυτήν τη δόνηση: ήταν η βασική δόνηση της εκμάθησης που γινόταν τότε. Να την κρατήσετε. Είναι το δώρο μας σε σας. Όπως εμείς απλώσαμε τον εαυτό μας μπροστά σας για να επιλέξετε τι θέλετε να πάρετε, κάντε κι εσείς το ίδιο και όλα θα πάνε καλά γιατί όντως έτσι το γράψαμε μαζί, και έτσι γίνεται. Θυμηθήκατε! Και τώρα θα το εφαρμόσετε, και όλα είναι καλά. Και έτσι είναι.