(Τα ηχητικά λειτουργούν και πάλι, θα τα βρείτε στην ενότητα ‘Μηνύματα’)
Να είστε περήφανοι, περήφανες, γιατί ήρθαμε! Σας κάνουμε αυτήν την τιμή: ερχόμαστε, και ερχόμαστε πάντα με χιούμορ! Το χιούμορ βέβαια αντιστοιχεί στο δικό σας: ανάψατε πολλά κεριά σήμερα λέγοντας ότι μας κάνετε αυτήν την τιμή! Ο ένας χαίρεται λοιπόν για τον άλλον, ο ένας τιμά την παρουσία του άλλου, αυτό δεν είναι μια καλή βάση για μια τέλεια επικοινωνία; Έτσι λέμε κι εμείς… όταν ο καθένας αναγνωρίζει τον άλλον, όταν τον τιμά, όταν περιμένει να έρθει, όταν βρίσκεται σε αναμονή… μια αναμονή σχεδόν ερωτική. Περιμένετε αυτούς που αγαπάτε και έτσι ανοίγει η καρδιά σας. Γελάει η καρδιά σας όταν νοιώθει τις δονήσεις του Ελ Ία και του Σαιν Ζερμαίν. Αρχίζουμε λοιπόν με τα αγαπημένα μας προκαταρκτικά, δηλαδή παίρνουμε αναπνοές. Παίρνουμε ωραίες, βαθιές αναπνοές με την καρδιά. Ανοίγουμε το κέντρο της καρδιάς μέχρι την σπονδυλική στήλη. Ο αέρας του έρωτα και της αγάπης περνά μέχρι την σπονδυλική στήλη από το τσάκρα της καρδιάς και πηγαίνει πάνω-κάτω μέσω της σπονδυλικής στήλης σε όλο το σώμα…
Η σπονδυλική στήλη γίνεται χρυσή. Ο άξονας προς τη Γη και τον Ωρίωνα εγκαθίσταται… Ο οριζόντιος άξονας στους ώμους εγκαθίσταται, τα χέρια σας χρυσά, η καρδιά σας χρυσή… ο άξονας στην σπονδυλική στήλη χρυσός και στη διασταύρωση έρχεται ο δρόμος, έρχεται η γαλανόλευκη οδός από μπροστά προς τα πίσω και ερχόμαστε εμείς πάνω σ’ αυτόν το δρόμο, ερχόμαστε εμείς πάνω σ’ αυτά τα χρώματα, μπαίνουμε στην καρδιά σας, καθόμαστε στην σπονδυλική σας στήλη, χαιρετάμε τον Άρη από πίσω, ευχαριστούμε για την στήριξή του και χαιρόμαστε για την θέση μας στο κέντρο αυτού του σταυρού, του εμπλουτισμένου σταυρού με τον άξονα Ανδρομέδα – Άρη…
- Εργασία μέσα στην καρδιά –
Είστε οι αγαπημένες μας κόρες (μόνο γυναίκες στον κύκλο σήμερα), δεν μπορούμε να μην το πούμε αυτό γιατί έτσι είναι. Είμαστε όλοι στο κέντρο του κύκλου σας και σας κοιτάμε μία-μία… και χαιρόμαστε που μοιραζόμαστε την ίδια καρδιά. Νομίζετε ότι τα έχετε πει όλα για την καρδιά, νομίζετε ότι έχετε δουλέψει πάρα πολύ με την καρδιά, και είναι αλήθεια ότι από τότε που έχετε αρχίσει μια πολύ τακτική δουλειά εδώ και μερικά χρονιά, η καρδιά ήρθε στο επίκεντρο της εργασίας σας αρκετά συχνά. Συχνά δουλέψατε στο κέντρο του δωματίου της καρδιάς όπως το λέγαμε τότε. Είχατε φτιάξει ένα δωμάτιο στο κέντρο της καρδιάς όπου καθόσασταν και από το οποίο φεύγατε ταξίδι με διαφορετικούς τρόπους.
Η καρδιά σας είναι μια πόρτα. Όταν καθόσασταν στο δωμάτιο της καρδιάς παλιά, μερικές φορές νοιώθατε ότι μπροστά αντί από τοίχο υπήρχε ένα κενό και έφτανε να πηδήξετε για να βρεθείτε στο σύμπαν. Άλλες φορές νοιώθατε ότι όταν καθόσασταν στο κέντρο υπήρχε σαν μια πόρτα πίσω στην σπονδυλική σας στήλη που άνοιγε σαν να ήταν η πόρτα ενός ασανσέρ που μπορούσε να σας πάει ψηλά. Κάτι τράβαγε πίσω σας στο ύψος της καρδιάς, μια ένωση λειτουργούσε εκεί και είχατε την αίσθηση μιας πόρτας που ανοίγει. Όλα αυτά ήταν αλήθεια, κομμάτια της αλήθειας.
Τι είναι η καρδιά; Μην κοιτάξετε το όργανο, πηγαίνουμε πέρα απ’ αυτό. Είναι μια πόρτα πολυδιαστασιακή. Όλη η καρδιά είναι μια πόρτα. Μιλάτε για ταξίδια ανάμεσα σε πλανήτες και γαλαξίες: μπορείτε να κάνετε όλα αυτά τα ταξίδια μέσω της καρδιάς. Ξεκινώντας από κει πηγαίνετε μακριά. Ξεκινώντας από κει πηγαίνετε στα αδέλφια σας και το πιο ωραίο για μας είναι ότι τα αδέλφια σας έρχονται σε σας! Εδώ μιλάμε βέβαια για μας: εμείς ερχόμαστε κατ’ ευθείαν εκεί. Είναι ο τόπος προσγείωσής μας. Όσο πιο ανοιχτή, καθαρή… καλύτερα να πούμε ίσως αγνή είναι η καρδιά σας, τόσο πιο εύκολο είναι για μας να προσγειωθούμε και να μπούμε μέσα…
Δείτε ροζ. Δείτε ένα ροζ που προσκαλεί, και στο κέντρο του ροζ ένα πράσινο, ένα σμαραγδί σαν σιντριβάνι : τι όμορφο που είναι! Ένα δωμάτιο ροζ με στο κέντρο του ένα σιντριβάνι σμαραγδί, τι όμορφο! Πόσο ζωντανή είναι η καρδιά σας! Ξέρετε, εμείς θα μπορούσαμε να κάτσουμε εκεί και να περάσουμε όλη την ώρα μας στεκούμενοι στην καρδιά σας για να απολαύσουμε τις δονήσεις της. Την έχετε δουλέψει αρκετά ώστε να μπορούμε να σταθούμε εκεί χωρίς να είναι δύσκολο για μας πια… ενώνει. Ενώνει τις 4 άκρες. Δεν τις ενώνει μόνο αλλά τις ζωντανεύει. Όταν ζωντανεύει η καρδιά σας είναι όλος ο χρυσός του σταυρού που δονείται και που ζωντανεύει και αυτός.
Αγαπήστε το… αγαπήστε αυτό το μέρος, αυτό το δωμάτιο της καρδιάς. Αγαπήστε την καρδιά ολόκληρη και τις διαδικασίες που γίνονται εκεί… και αφήστε την να μεγαλώνει. Αν εσείς ήσασταν όλοι σε μια καρδιά, τι θα λέγατε γι’ αυτό; Να έχετε συρρικνωθεί τόσο πολύ που βρίσκεστε εξ ολοκλήρου μέσα στην καρδιά, ή η καρδιά να έχει μεγαλώσει τόσο πολύ που σας καλύπτει, και οι άξονες συνεχίζουν πάνω-κάτω, αριστερά-δεξιά, με το ‘δρόμο’ να διαπερνά την καρδιά. Είστε εντελώς μέσα… ακούστε πως χτυπάει, είναι μια μουσική και αυτή, είναι ένας ρυθμός. Ξέρετε πόσο μου αρέσει ο ρυθμός και εδώ έχουμε ρυθμό.
Λέτε ότι ξεκινά η ζωή με τον χτύπο της καρδιάς και ότι τελειώνει όταν σταματάει. Η ζωή δεν έχει αρχή και τέλος… νοιώστε αυτήν την καρδιά, μπείτε σ’ αυτήν τη δόνηση, πάρτε χρόνο γιατί είναι έντονη η δόνηση, είναι πολύ έντονη η αίσθηση αυτήν την στιγμή… πάρτε χρόνο για να πάτε πιο βαθιά ακόμα… αντί από ‘πιο βαθιά’ θα αλλάξουμε τη λέξη και θα πούμε ‘πιο ζωντανά’…
(Η ενέργεια αλλάζει, από πολύ απαλή γίνεται δυναμική) Καταρρέει η εικόνα. Ένα πηγάδι, στη μέση της καρδιάς. Πέφτετε. Όλα καταρρέουν. Δεν υπάρχει πια τίποτα. Τι γίνεται όταν καταρρέει η καρδιά ενώ ήταν τόσο ζωντανή πριν, όταν ήταν τόσο δυνατή η αίσθηση που είχατε, όταν σχεδόν πόναγε η καρδιά σας από τη δύναμη της αίσθησης αυτής; Τι γίνεται όταν καταρρέει, τι γίνεται όταν πέφτετε;
- Η θεραπεία –
Πέφτετε στο πρώτο τσάκρα. Πέφτετε στο κανάλι της σπονδυλικής στήλης. Πέφτετε σ’ αυτόν τον αγωγό. Ο Κουτχούμι και ο Ηλίας σας μιλήσανε πριν για τον αγωγό της οικογένειας, σας μιλήσανε για το κηροπήγιο που είστε σε άλλες διαστάσεις (βλ. τον κύκλο του Κουτχούμι και του Ηλία της ίδιας ημέρας). Εμείς θέλουμε να επικεντρωθούμε σήμερα στον αγωγό που είστε σ’ αυτό το σώμα, στη δύναμη του αγωγού που είστε, στη δύναμη του κενού που δημιουργείται όλο και περισσότερο στην σπονδυλική στήλη καθαρίζοντας ξανά, και ξανά, και ξανά.
Όταν είστε στην καρδιά, θυμηθείτε γιατί την έχετε ακόμα, θυμηθείτε την αίσθησή σας πριν από μερικά δευτερόλεπτα: τόσο έντονη που σχεδόν πόναγε, τόσο ζωντανή! Εσείς: μια καρδιά που χτυπάει και που χαίρεται τη ζωή. Όταν είστε σ’ αυτό το επίπεδο είστε φως, είστε μπάλα φωτός, είστε χτύπος καρδιάς. Όταν νοιώθετε ότι το έδαφος κάτω από σας καταρρέει και πέφτετε, ούτε καν δεν σκέφτεστε φόβο, ταραχή, ανησυχία, δεν περνά καν από το μυαλό! Σκέφτεστε τι γίνεται: «Βάζω φως, εκπέμπω φως, αυτό το φως που μάζεψα στην καρδιά. Εκπέμπω, κοιτάω γύρω μου, βλέπω τα τοιχώματα του αγωγού, καθαρίζω».
Μερικά πράγματα έχουν μείνει κολλημένα εδώ κι εκεί μετά από τις δουλειές που έχετε κάνει με τις προηγούμενες ζωές σας, μετά από τόσο πολλούς καθαρισμούς.
«Παίρνω τη ράβδο του Μιχαήλ και του Ραφαήλ και με τη δύναμη του ενός και την συμπόνια του άλλου, πάω να σκαλίσω, πάω να θεραπεύσω, πάω να καθαρίσω ό,τι ζητάει ακόμα θεραπεία. Βάζω φως με το ένα χέρι, κρατάω τη ράβδο που θεραπεύει με το άλλο και καθαρίζω όλο τον αγωγό κατεβαίνοντας. Τον κάνω να λάμπει. Τον κάνω να αντανακλά το φως που κρατώ όπως ποτέ. Τον κάνω να ζωντανεύει σε κάθε σπόνδυλο. Ζητάω τη βοήθεια του Ραφαήλ και το φως του Μιχαήλ μέσα στην καρδιά.
Φέραμε βοηθούς σήμερα. Ο Σαιν Ζερμαίν παντού, ο Ελ Ίας στην κορόνα, πάνω από την κορόνα. Αυτή η ενέργεια στέκεται στο όγδοο μας τσάκρα, ψηλά. Επιβλέπει, συντονίζει όλες τις ενέργειες που έχουμε βάλει μπρος. Επιβλέπει τον καθαρισμό του αγωγού. Αυτό γίνεται σήμερα με μας μέσα να κάνουμε αυτήν τη δουλειά, κρατώντας με το ένα χέρι το φως του Μιχαήλ και με το άλλο χέρι τη ράβδο του Ραφαήλ, καθαρίζοντας ό,τι χρειάζεται να καθαριστεί, να ιατρευτεί…»
Συνεχίστε κατεβαίνοντας κάθε σπόνδυλο, βλέποντας τις πληγές που έχουν μείνει, βλέποντας εξογκώματα που θα διαλύσετε, μέχρι που θα νοιώσετε ότι φτάσατε στον πάτο.
- Ο Βούδας –
Μαζέψτε τα χέρια σας στο στήθος σας. Είστε οκλαδόν στο κάτω μέρος του αγωγού. Έχετε καθαρίσει όλον τον αγωγό από την καρδιά μέχρι κάτω. Το πάνω μέρος δεν είναι η δουλειά σας, τουλάχιστον προς το παρόν : είναι δικιά μας δουλειά, αφήστε μας να κάνουμε κι εμείς κάτι για σας. Είναι η δικιά μας προσφορά.
Ο αγωγός σας λάμπει, χρυσός, λαμπερός, φωτισμένος. Έχετε μαζέψει τα δυο σας χέρια στο στήθος σας, το ένα χέρι με το φως του Μιχαήλ, το άλλο ακόμα με τη ράβδο του Ραφαήλ, και στέκεστε εκεί κάτω. Έχετε επάνω σας έναν ολόκληρο αγωγό χρυσό, λαμπερό. Ούτε καν που χρειάζεται να τον κοιτάξετε: έχετε κλείσει τα μάτια σας και με τα εσωτερικά σας μάτια βλέπετε τον αγωγό να λάμπει.
Κενός αγωγός; Όχι ακριβώς. Βλέπετε, εμείς από πάνω έχουμε ανοίξει τη δικιά μας καρδιά και από τη δικιά μας καρδιά ρέει ένα φως αρκετά διαφορετικό από αυτό με το οποίο έχετε δουλέψει. Είναι τελίτσες φωτός, λευκού και γαλάζιου φωτός, πολύ μικρές τελίτσες που αφήνουμε να ρέουν μέχρι την κορόνα σας, να περάσουν μέσα στο κανάλι του κεφαλιού σας, στο ιερό τρίγωνο του κεφαλιού σας και να κατεβεί την σπονδυλική στήλη. Τίποτα δεν εμποδίζει αυτό το πέρασμα πια. Τίποτα απολύτως. Η σύνδεσή μας είναι απόλυτη. Εμείς στο όγδοο σας τσάκρα στεκόμαστε σαν Βούδας. Εσείς, στο πρώτο σας τσάκρα, στέκεστε σαν Βούδας. Ένας λευκός και γαλάζιος Βούδας από πάνω, ένας κατακόκκινος από κάτω. Ένας χρυσός αγωγός στη μέση και τελίτσες φωτός που κατεβαίνουν τον αγωγό, σιγά-σιγά… και που το γεμίζουν, πολύ αργά.
Στην αρχή είναι μόνο μερικές τελίτσες που έρχονται να ταξιδέψουν μέσα σας, και που φτάνουν σαν νιφάδες χιονιού πάνω στο Βούδα που κάθεται στη βάση του αγωγού. Αυτές οι τελίτσες είναι όλο και περισσότερες γιατί άνοιξε το κανάλι και βλέπουν ότι όπως το νερό ρέει, ρέουν κι αυτές. Βλέπουν ότι υπάρχει σεβασμός και υπάρχει θέση γι’ αυτές: σεβασμός για την ποιότητά τους, για το νέο που φέρνουν, για τη νέα κατάσταση του σώματος, για τη νέα καρδιά που εγκαθίσταται. Είναι σαν η παλιά καρδιά να έχει πάει να εγκαθίσταται στο πρώτο τσάκρα και να δημιουργείται μια καινούρια καρδιά. Ναι, μιλάμε συχνά συμβολικά, και σήμερα το ίδιο. Ψάξτε τις αναλογίες…
Η καρδιά που εγκαθίσταται είναι λευκή και γαλάζια. Είναι μια καρδιά που αρχίζει να χτυπάει. Όπως η άλλη καρδιά ήταν το σύμβολο της αρχής της ζωής του σώματος, είναι κι αυτή το σύμβολο της αρχής της ζωής ενός καινούριου ανθρώπου με έναν αγωγό που να είναι πραγματικά αγωγός και όχι ένας παλιός αγωγός που είχε γεμίσει τόσο πολύ που δεν μπορούσε πια να κάνει τη δουλειά του αγωγού! Τελείωσε αυτή η εποχή, τελείωσε αυτή η περίοδος.
Ο αγωγός σας λάμπει και αναγνωρίζετε καινούριες πλευρές του Εαυτού. Έχετε εγκατασταθεί στο πρώτο τσάκρα, και έχετε εγκατασταθεί στο όγδοο τσάκρα. Είστε Βούδας κόκκινος και Βούδας γαλάζιος, είστε αγωγός ανάμεσα σ’ αυτούς τους δυο. Η καρδιά σας ανοίγει, λάμπει σαν λωτός.
Ο Ραφαήλ έρχεται. Γιατί ο Ραφαήλ; Γιατί αυτός είναι. Αυτός είναι που επέτρεψε την θεραπεία, και έκανε τόσο πολύ δουλειά με σας που του αφήνουμε την τιμή, του αφήνουμε την τιμή με το σμαραγδένιο ραβδί του να ακουμπήσει αυτήν την καινούρια καρδιά ώστε να αρχίσει να χτυπάει…. Έβαλε μπρος… Ευχαριστούμε…
- Κλείσιμο –
Θα ήθελα –είναι ο Σαιν Ζερμαίν που σας μιλάει- θα ήθελα να βάλω λίγο χιούμορ σ’ αυτό που νοιώθετε τόσο επίσημο, τόσο επίσημο που δεν τολμάτε να κουνήσετε έστω και ένα μικρό δαχτυλάκι, τόσο όμορφο που σας φαίνεται! Θα ήθελα να πω ότι μάλλον στο χέρι του Ραφαήλ, ήμουν κι εγώ γιατί ήταν σαν μια μαγική πράξη που κάναμε μαζί βάζοντας μπρος αυτήν την καινούρια καρδιά!
Ναι, είμαι παντού, είμαι παντού όπου είστε εσείς γιατί σας αγαπώ: είναι τόσο απλό, τόσο απλό! Όπου πηγαίνετε, όπου είστε εσείς, είμαι κι εγώ για να συνεχίσουμε το άνοιγμα μαζί, για να συνεχίσουμε την εγκατάσταση του λευκού και του γαλάζιου, την σύνδεση με τον Ελ Ία που σήμερα ήρθε και εγκαταστάθηκε στον κάθετο σας άξονα.
Αγαπημένα μας παιδιά, να είστε στην καινούρια σας καρδιά! Νοιώστε πόσο έχετε αλλάξει, νοιώστε πως εκπέμπει, νοιώστε πως είμαστε κι εμείς εδώ με έναν τρόπο λίγο διαφορετικό από πριν. Μάθετε να αναγνωρίσετε τις διαφορές, έτσι μεγαλώνετε την συνείδησή σας.
Πολύ συνειδητά μέσα στον άξονά σας αγαπημένα μας παιδιά, όλη αυτήν την εβδομάδα και πάλι, λάμπει τόσο πολύ, και είστε τόσο όμορφοι! Σας χαιρόμαστε, να χαίρεστε κι εσείς.
Είμαστε πάντα μαζί μέσα στην αγάπη και μέσα στην καρδιά, στην καινούρια σας καρδιά, μέσα στο λευκό και μέσα στο γαλάζιο.
Και έτσι είναι.
