Ο Ηλίας ήρθε. Και όπως πάντα κάθεται στη μέση του κύκλου, σας παίρνει από το χέρι και η πρόθεσή του είναι να σας πάει ταξίδι. Το ταξίδι διαφέρει αυτή τη φορά. Δεν είναι ένα ταξίδι που σας πηγαίνει μακριά, θα σας πάει προς τα μέσα.

Θα σας ζητήσουμε σήμερα πριν πάτε μέσα σας, μέσα στην καρδιά σας, να πάτε σ’ ένα κατάστημα παιχνιδιών, να φανταστείτε ότι πηγαίνετε στο δρόμο, μπαίνετε σ’ ένα κατάστημα που σας φαίνεται πολύ ωραίο, με πολλά, πάρα πολλά παιχνίδια κι εκεί ψάχνετε τα ράφια με τα παζλ. Δεν χρειάζεται να ψάξετε για ένα παζλ με χίλια κομμάτια, δεν χρειάζεται να είναι τόσο πολύπλοκο. Για να πούμε την αλήθεια, δεν έχει καμία σημασία εάν το παζλ έχει έξι κομμάτια ή πεντακόσια. Αυτό που έχει σημασία είναι να βρείτε μια εικόνα που σας μιλάει. Μπορεί να είναι κάτι παιδικό, με τον Μίκυ να κάνει κάτι με την Μίννυ, μπορεί να είναι ένα τοπίο, μπορεί να είναι ζωάκια, μπορεί να είναι ένα έργο τέχνης αφηρημένο, δείτε τι θα θέλατε να πάρετε για να κάνετε ένα δώρο στον εαυτό σας. Ψάξτε λίγο στα ράφια, σας αφήνουμε δυο λεπτά για να ψάξετε και να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει, αυτό που έχετε όρεξη να πάρετε πίσω στο σπίτι σας…

Βρήκατε το κουτί. Το παίρνετε, πηγαίνετε στο ταμείο για να πληρώσετε κι έρχεστε εδώ στον κύκλο, με την εικόνα αυτή του παζλ στο νου σας. Λέγαμε πριν ότι δεν έχει σημασία το πόσα κομμάτια έχει το κουτί, γιατί στην ουσία εμείς θα ασχοληθούμε μόνο με το καπάκι, και όχι με τα κομμάτια. Δεν θα σας βάλουμε δουλειές, θα κοιτάξουμε το καπάκι και θα σας ζητήσουμε να βρείτε πάνω στο καπάκι το κομμάτι που σας αντιστοιχεί, το κομμάτι με το οποίο μπορείτε να ταυτιστείτε, το κομμάτι στο οποίο νιώθετε καλά. Μπορεί αυτό το κομμάτι να σας φαίνεται πολύ παράξενο, να μην ταιριάξει καθόλου με αυτό που θα είχατε πει πριν δυο λεπτά, αλλά τώρα είναι το πρώτο που σας έρχεται. Μπορεί να σας φαίνεται εντελώς αλλόκοτο αλλά δεν έχει καμία σημασία, είναι ένα παιχνίδι που κάνουμε σήμερα. Το αλλόκοτο ταιριάζει με την ιδέα του παιχνιδιού, οπότε δεχτείτε το. Εξ άλλου δεν θα μπούμε πολύ στο συμβολισμό, οπότε στο κάτω-κάτω δεν έχει και πολύ σημασία το τι θα διαλέξετε. Απλώς, θυμηθείτε, βάλτε σε μια γωνία την εικόνα που επιλέξατε και το κομμάτι που νιώθετε κοντά σας αυτήν την στιγμή.

Τ’ αφήνετε κοντά και τώρα θα μπείτε στην καρδιά σας, φίλοι μας, και σας ζητάμε να ψάξετε μια σχέση. Είναι μια σχέση που έχετε εσείς σαν άτομο, σαν γυναίκα, σαν άνδρας, με κάποιον άλλον, που περνά μια δύσκολη φάση αυτές τις μέρες, αυτές τις εβδομάδες, ίσως αυτούς τους μήνες, δεν έχει πολύ σημασία ούτε αυτό, περνά λοιπόν μια φάση λίγο δύσκολη. Οπότε μιλάμε εδώ για μια σχέση με κάποιον, που περνά δύσκολες στιγμές. Όταν λέμε ότι η σχέση περνά δύσκολες στιγμές, μπορεί απλώς να είναι μια μικρή δυσκολία, μια ένταση ανάμεσά σας και στον άλλον. Μπορεί επίσης να είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό, να είναι μια βαθιά διαφωνία. Μπορεί να είναι ένας τεράστιος θυμός, μια έλλειψη κατανόησης, είτε από σας προς τον άλλον είτε από τον άλλον προς εσάς, ή αμοιβαία. Το πρόσωπο μπορεί να είναι οποιοδήποτε, δηλαδή μπορεί να είναι ο/η σύζυγός σας, μπορεί να είναι το παιδί σας, το παιδί έφηβο που περνά μια κρίση και σας βάζει και εσάς σε κρίση, μπορεί να είναι ένας συνάδελφος στη δουλειά με τον οποίο έχετε έρθει σε κόντρα, μπορεί ακόμα να είναι ένα πρόσωπο που θα πάτε να ανασύρετε από τα παλιά σας χρόνια, ένα άτομο με το οποίο θυμάστε ότι δεν τα πηγαίνατε καθόλου καλά και από τότε χαθήκατε, ο ένας πήγε από δω, ο άλλος από κει, αλλά έχει μείνει μέσα στην καρδιά σας ότι κάτι δεν ολοκληρώθηκε, κάτι έχετε να καταλάβετε, να προχωρήσετε ακόμα μ’ αυτόν.

Το πρόσωπο αυτό λοιπόν μπορεί να είναι οποιοδήποτε, ένα παιδί, ένας έφηβος, ένας ενήλικας, ένας υπερήλικας. Μπορεί να είναι ο πατέρας ή η μητέρα σας, και μπορεί να είναι ένα πρόσωπο που αυτήν την στιγμή ζει ή δεν ζει πια πάνω στην επιφάνεια της Γης, με το οποίο έχετε ανταλλαγές στο τώρα ή είχατε στο παρελθόν. Οπότε η επιλογή είναι μεγάλη, και μπορεί να υπάρχουν πολλά πρόσωπα. Επιλέξτε το πρώτο που σας έρχεται. Ένα πρόσωπο έρχεται μπροστά στα μάτια σας… ήρθε αυτό το πρόσωπο μπροστά στα μάτια σας, και αυτό που θα σας ζητήσουμε, είναι να πάρετε αυτό το πρόσωπο με το δεξί σας χέρι, να πάρετε την εικόνα του παζλ στο αριστερό σας χέρι, και να τα βάλετε δίπλα αυτά τα δυο. Θα σας αφήσουμε λίγο χρόνο για να δείτε σε ποιο σημείο του παζλ θα μπορούσε να μπει αυτό το πρόσωπο, με ποιο σημείο θα μπορούσε να ταυτιστεί. Και εδώ μπορεί να είναι εντελώς αλλόκοτο, μπορεί να είναι κάτι που σας φαίνεται πολύ περίεργο αλλά δεν έχει καμία σημασία, πιστέψτε μας, καμία…

Δείτε που πηγαίνει, αφήστε αυτό το πρόσωπο να πάει κάπου στο καπάκι, κάπου στην εικόνα. Θα σταματήσει μόνο του σ’ ένα σημείο του παζλ. Αφήστε το να πάει. Πάρετε μια μεγάλη, βαθιά ανάσα και αφήστε το ελεύθερο να πάει όπου θέλει, να κάτσει και να ταυτιστεί μ’ ένα κομμάτι του παζλ…

Είστε κάπου και αυτός, θα τον ονομάσουμε ‘ο άλλος’, είναι κάπου αλλού. Και ρωτάμε: ποιος από τους δυο σας εκπροσωπεί καλύτερα το παζλ; Ποιος από τους δυο σας έχει στα χέρια του περισσότερο την αλήθεια του παζλ; Ποιος από τους δυο σας μπορεί να πει περισσότερο από τον άλλον ότι ξέρει το παζλ; Κανείς. Κανείς δεν μπορεί να το πει. Θα σας πάρουμε ένα παράδειγμα για να είμαστε πιο σαφείς, αν και νομίζουμε ότι ήταν πολύ σαφές αυτό που λέχθηκε. Πάρετε την εικόνα μιας γάτας, η οποία κάθεται σ’ ένα μαξιλάρι, τοποθετημένο πάνω σ’ ένα καναπέ, σε μια τραπεζαρία – σαλόνι όπου δίπλα υπάρχει ένα τραπέζι. Η Μαριαννίκ σκέφτηκε ότι η ίδια ήταν το μαξιλάρι και ότι ο άλλος ήταν το τραπέζι. Μια χαρά ήταν το μαξιλάρι, ωραίο, απαλό, κάποιος μπορεί να κάτσει και να νιώθει καλά, αλλά το μαξιλάρι νιώθει και ξέρει το τραπέζι; Ξέρει τον εαυτό του, ξέρει καλά το μαξιλάρι που είναι, και μπορεί να μιλάει πολύ καλά για τον ίδιο, για τη γάτα που νιώθει πάνω του, για το καναπέ που νιώθει πιο κάτω, και να έχει απλώς μια άποψη για το τραπέζι που βρίσκεται λίγο πιο μακριά, για το ταβάνι που βλέπει ακριβώς πάνω του και για μερικά άλλα σημεία της τραπεζαρίας. Και το τραπέζι είναι πολύ ωραίο, κάνει τη δουλειά του σαν τραπέζι. Είναι γερό, μπορούμε να βάλουμε πράγματα από πάνω αν και αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει τίποτα, αλλά υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ξέρει που πατάει, νιώθει το πάτωμα, βλέπει και αυτό ένα κομμάτι του ταβανιού από πάνω που δεν είναι το ίδιο με αυτό που βλέπει το μαξιλάρι, και βλέπει τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία. Αυτό που βλέπει, που νιώθει το τραπέζι, αξίζει περισσότερο ή αξίζει λιγότερο απ’ αυτό που βλέπει το μαξιλάρι; Δεν σας ζητάμε μια απάντηση με το μυαλό, γιατί το μυαλό σας έχει ήδη απαντήσει εδώ και πολύ καιρό, δεν μας ενδιαφέρει αυτήν την στιγμή ποια απάντηση θα δώσετε με το μυαλό. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να νιώθετε πόσο κάθε στοιχείο του παζλ έχει την ίδια πρόσβαση στην αλήθεια του παζλ με κάθε άλλο κομμάτι και ότι κάθε κομμάτι παρόλο που έχει την ίδια εν δυνάμει πρόσβαση στην αλήθεια, βλέπει και μια διαφορετική αλήθεια. Η οπτική γωνία του τραπεζιού είναι καλύτερη ή χειρότερη από την οπτική γωνία του μαξιλαριού; Το ίδιο είναι. Δεν υπάρχει ούτε κάτι καλύτερο, ούτε κάτι χειρότερο, είναι ακριβώς τα ίδια. Ο καθένας μεταφέρει αυτό που βλέπει, αυτό που νιώθει, αυτό που είναι. Ο καθένας μεταφέρει ένα κομμάτι του παζλ.

Είναι πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό για τον καθένα από σας να μπορεί να ακούσει αυτό που μεταφέρει ο άλλος, απλώς και μόνο επειδή του δίνει πληροφορίες που ο ίδιος δεν έχει, επειδή βλέπει τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία. Ψάχνετε πολύ συχνά επιβεβαίωση διαβάζοντας άλλες επικοινωνίες, ή μιλώντας μεταξύ σας γι’ αυτό που νιώθετε, αλλά εμείς σας λέμε ότι η επιβεβαίωση δεν είναι να λέτε όλοι το ίδιο. Πολύ συχνά βρίσκετε κοινά στοιχεία γιατί, μια και βρίσκεστε όλοι στο ίδιο δωμάτιο, βλέπετε όλοι το ίδιο ταβάνι, και θα έχετε κάποια επαφή με το ίδιο πάτωμα. Θα δείτε κάποια στιγμή κομμάτια του ίδιου τοίχου, οπότε θα έχετε κοινά να λέτε, αλλά έχετε και πολλά διαφορετικά να φέρετε ο ένας στον άλλον και ο ένας εμπλουτίζει έτσι το βλέμμα του άλλου. Πολύ συχνά λέτε ότι δεν καταλαβαίνετε το ένα ή το άλλο. Πώς να καταλαβαίνετε όταν κοιτάτε μόνο αυτό που σκέφτεστε εσείς, που νιώθετε εσείς; Πως ένα κομμάτι του παζλ μπορεί να έχει την ιδέα, την εικόνα, όλου του παζλ; Είναι εντελώς αδιανόητο και αδύνατο. Μόνο ενώνοντας τις αλήθειές σας θα πλησιάσετε την Αλήθεια. Και λέμε ‘θα πλησιάσετε’ γιατί θα έπρεπε να βάλετε όλες τις αλήθειες όλων των ανθρώπων που ζουν στη Γη και πάλι θα πλησιάζατε μόνο. Κάθε ύπαρξη στο σύμπαν είναι ένα κομμάτι του παζλ και όταν όλες οι υπάρξεις φέρνουν τα κομμάτια τους μαζί, τότε έχουμε μια εικόνα σαφή, πράγμα που δεν θα έχετε ποτέ όσο θα ζείτε σ’ αυτό το τρισδιάστατο κόσμο, έτσι είναι.

Το ξέρουμε ότι μπορεί αυτό να σας θυμώνει, να σας απογοητεύει, αλλά είναι ένας από τους περιορισμούς που έχετε δεχτεί πριν ενσαρκωθείτε. Ξέρατε πολύ καλά ότι το βλέμμα σας δεν θα βλέπει και τόσο μακριά, ότι η όρασή σας δεν θα είναι τόσο διαπεραστική. Ξέρατε ότι θα υπήρχαν περιορισμοί και το δεχτήκατε. Μοναδική λύση για ν’ ανοίξετε λίγο το πεδίο όρασης είναι ν’ ακούσετε τους διπλανούς, ν’ ακούσετε τους άλλους και να δείτε τι λένε, τι πιάνουν από τη δικιά τους πλευρά.

Εκεί βέβαια, έχετε επιλογή και μπορείτε να πείτε ‘εντάξει, το άκουσα, μπορεί να μην μου αρέσει όμως, και τότε τι κάνω; Δεν μου αρέσει το τραπέζι, το διώχνω από το παζλ; Δεν μπορώ, παζλ είναι και εγώ μόνο ένα κομμάτι του είμαι.’ Μπορείτε να βάλετε κάτι μπροστά στα μάτια σας και να κάνετε σαν να μην υπάρχει αυτό το κομμάτι που σας προβληματίζει, αλλά είναι ψεύτικη λύση, δεν σας ταιριάζει. Αυτό που σας προτείνουμε είναι να κοιτάξετε αυτό το άλλο κομμάτι του παζλ με το οποίο έχετε μια όχι και τόσο εύκολη σχέση, και να δέχεστε ότι είναι και αυτό, όπως είστε εσείς, ένα άλλο κομμάτι του παζλ, με ακριβώς την ίδια σημασία με το δικό σας, και ότι του αξίζει ο σεβασμός που μπορείτε να του δείξετε. Έτσι, θα σας ζητήσουμε, ως κομμάτι του παζλ, να στείλετε το σεβασμό σας στο άλλο κομμάτι. Είναι ο τρόπος σας να δέχεστε τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσά σας, να δεχτείτε τις ιδιαιτερότητές του, να δεχτείτε ότι ο σκοπός του μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικός από το δικό σας. Ο σκοπός, για να ξαναπάρουμε το παράδειγμα, ενός μαξιλαριού είναι εντελώς διαφορετικός από τον σκοπό ενός τραπεζιού, έτσι δεν είναι; Παρόλ’ αυτά, σ’ ένα σπίτι χρειάζονται και το ένα και το άλλο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε ένα σπίτι χωρίς το ένα και το άλλο, έτσι δεν είναι;

Ο καθένας κρατά μια θέση απαραίτητη, απαραίτητη. Καλά είναι να το θυμάστε. Καλά είναι να το θυμάστε και να μην προσπαθείτε να κάνετε το τραπέζι πιο μαλακό ούτε το μαξιλάρι πιο σκληρό.

Μπορείτε να νιώθετε τι γίνετε σ’ αυτό το παζλ όπου βρίσκεστε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι, από τη στιγμή που έχετε στείλει τον σεβασμό σας, και ότι έχετε αποδεχτεί τη διαφορετικότητα, ο άλλος έχει αλλάξει δονήσεις, δεν είναι όπως ήταν πριν, δεν τον νιώθετε το ίδιο. Δείτε τι νιώθετε τώρα… τι εισπράττει αυτός από σας και τι μπορείτε να εισπράξετε εσείς απ’ αυτόν τώρα. Δείτε πως έχουν αλλάξει τα πράγματα σε είκοσι λεπτά, πως ήταν τα πράγματα στην αρχή και πως είναι τώρα. Δεν υπάρχει πια απόρριψη. Μπορεί να υπάρχει αδιαφορία, δεν μας ενοχλεί αυτό, αλλά δεν υπάρχει πια απόρριψη και αυτό είναι το σημαντικό. Σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να ζει και να προχωρά, να συνεχίζει το δρόμο του δίπλα στον άλλον, με σεβασμό. Σημαίνει επίσης ότι δυο πολικότητες που η μία απέρριπτε την άλλη, μπορούν να έχουν αλλάξει αρκετά ώστε να συμβιβαστούν και να σέβονται η μια την άλλη.

Δεν θα σας μιλήσουμε για ένωση. Ίσως θα ήταν πολύ να τη ζητήσουμε σήμερα και σ’ αυτήν την φάση, παίρνοντας υπ’ όψη μας αυτό που ήταν αυτές οι δυο πολικότητες πριν από λίγο χρόνο. Αλλά το γεγονός, απλώς, ότι μια πολικότητα δέχεται την άλλη, ακόμα και όταν είναι εντελώς διαφορετική, ακόμα και όταν μιλάμε για θετικό – αρνητικό, τόση διαφορά, είναι επίτευγμα. Και μπορείτε να το χαίρεστε.

Όπως μπορείτε, από δω και πέρα, να δείτε κάθε άτομο που μπαίνει στη ζωή σας, οποιοδήποτε άτομο, όπως είπαμε στην αρχή, μικρό παιδί μέχρι υπερήλικας μπορεί να είναι, στο δρόμο, στο ταχυδρομείο, στη δουλειά, στο σουπερμάρκετ, στο σπίτι, οπουδήποτε, να το δείτε σαν ένα άλλο κομμάτι του δικού σας παζλ, να δείτε που βρίσκεται στο δικό σας παζλ και τι μπορεί να σας φέρει, ποια οπτική γωνία μπορεί να σας φέρει, και ποια μπορείτε να του φέρετε εσείς. Εάν είναι αυτός ο άνθρωπος στη ζωή σας, εάν έχει μπει στη ζωή σας, έστω και για πέντε λεπτά, σημαίνει ότι είναι ένα κομμάτι του δικού σας παζλ. Σημαίνει ότι έχει θέση στο παζλ, και μια και έχει θέση, σημαίνει ότι μπορεί να σας φέρει μια πληροφορία που εσείς δεν μπορείτε να την έχετε γιατί δεν έχετε την ίδια θέση μ’ εκείνον.

Υπάρχουν κομμάτια του παζλ που είναι δίπλα σας, που έχουν πολύ παρόμοια οπτική γωνία με τη δικιά σας και εκεί λέτε ‘ με αυτόν τα πάω καλά’, γιατί ακριβώς βλέπετε τα πράγματα με παρόμοια οπτική γωνία. Υπάρχουν άλλοι, εάν εσείς για παράδειγμα είστε στο κέντρο της εικόνας, που είναι στην άκρη της εικόνας, στο πλάι, και τα βλέπουν εντελώς διαφορετικά. Εάν εσείς για παράδειγμα είστε στο χορτάρι και ο άλλος είναι ένα κομμάτι του ουρανού, βλέπετε τα πράγματα πολύ διαφορετικά, πάρα πολύ διαφορετικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αρνητικό, δεν σημαίνει ότι η μοναδική λύση είναι να πείτε ‘οχ, δεν έχουμε κοινά, δεν έχω τίποτα να κάνω μ’ αυτόν, ή μ’ αυτήν’ αντίθετα σημαίνει ότι πάντα μπορείτε να σκεφτείτε και να αναρωτηθείτε ‘τι μου φέρνει, τι μου δίνει, τι μου λέει;’

Πάντα ο άλλος έχει κάτι να σας φέρει όπως εσείς έχετε κάτι να του φέρετε. Και μην νομίζετε ότι, επειδή είστε λίγο πιο προχωρημένοι στο μονοπάτι, εσείς έχετε να φέρετε και ο άλλος δεν έχει να σας φέρει. Είστε και οι δυο στο παζλ και το ένα κομμάτι φέρνει πληροφορίες στο άλλο, όπως ο άλλος φέρνει πληροφορίες σε σας. Ακριβώς με το ίδιο τρόπο.

Ανατρέπουμε κι εδώ τα πράγματα; Μήπως νομίζατε ότι έχετε πράγματα να πείτε στους άλλους, να τους δείξετε το δρόμο; Αλλά κι αυτοί έχουν να σας δείξουν. Ο καθένας έχει κάτι να δείξει στον άλλον γιατί κανένα κομμάτι του παζλ δεν είναι πιο σημαντικό από το άλλο. Εάν έχετε πάρει ένα παζλ με εκατό κομμάτια και έχετε βρει τα 99, και λείπει ένα… απλώς το παζλ δεν είναι ολοκληρωμένο και δεν χαίρεστε. Μπορεί να έχετε βρει τα 99 κομμάτια αλλά δεν χαίρεστε γιατί η εικόνα δεν είναι ολοκληρωμένη. Οπότε, δεν υπάρχει ποτέ ένα κομμάτι του παζλ που είναι λιγότερο σημαντικό από το άλλο. Όλα έχουν την ίδια σημασία. Όλα μεταφέρουν πληροφορίες.

Ποια πληροφορία φέρνει λοιπόν το κομμάτι που φέρατε στην αρχή, μαζί με τη δύσκολη σχέση; Ποια πληροφορία σας δίνει αυτό το κομμάτι; Πάρτε λίγο χρόνο κι εδώ, πάρτε μερικές βαθιές ανάσες εάν νομίζετε ότι μπορεί να σας βοηθήσει να πάτε λίγο πιο βαθιά στη δεκτικότητα, στο άνοιγμα της καρδιάς σας, ώστε να δείτε τι σας λέει εκείνο το κομμάτι… (παύση)

Σας ταράζει αυτό που σας λέει; Χτυπάει ένα ευαίσθητο σημείο σε σας; Μα ακριβώς γι αυτό το είχατε απορρίψει, έστω και λίγο. Βλέπετε, πολύ συχνά απορρίπτετε άτομα που έχουν αλήθειες να σας φέρουν που σας πειράζουν, γιατί ακουμπάνε το ευαίσθητο σας σημείο, και δεχόμενοι τον άλλον τελικά και όπως συχνά δέχεστε τον εαυτό σας. Όταν δέχεστε τον άλλον μ’ αυτήν την αλήθεια που σας ταράζει, δέχεστε αυτό που είναι δύσκολο σε σας, αυτό που δεν είναι ακόμα αποδεχτό σε σας, αυτό που σας ταράζει.

Πάρετε το καπάκι του παζλ με όλα τα κομμάτια, το καπάκι που σας δείχνει όλη την εικόνα και βάλτε το στην καρδιά σας. Η καρδιά σας είναι αρκετά μεγάλη για να χωράει όλο το παζλ και για να δέχεται κάθε κομμάτι του. Είναι πολλά τα κομμάτια, χιλιάδες κομμάτια, με όλα τα άτομα που μπαίνουν και που βγαίνουν από τη ζωή σας, από την στιγμή που γεννιέστε μέχρι την στιγμή που πεθαίνετε. Χιλιάδες κομμάτια και κάθε κομμάτι έχει κάτι να σας φέρει. Απίστευτο δεν είναι; Αλλά τέτοιο πλούτο, που να το φανταστεί κανείς; Άμα το σκεφτείτε καλά είναι φανταστικό. Είναι μια πηγή πληροφοριών ατέλειωτη, απίστευτη, μια πηγή πληροφοριών μέσα στην οποία μπορείτε να πάτε να πάρετε κάτι, οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σας θέλετε. Είναι μια πηγή που δεν σταματάει ποτέ και που το νερό της σας τρέφει, από την στιγμή που το δέχεστε.

Δεχτείτε το, φίλοι μας. Δεχτείτε την πηγή αυτή, το παζλ αυτό, και θα δείτε τι πλούτο σας φέρνει και πόσο, μόνο με κάτι τόσο απλό, απλοϊκό θα έλεγαν μερικοί, μπορείτε να προχωρήσετε. Δουλέψτε το, παίξτε το, έχει πλάκα το να παίξετε. Δείτε τον εαυτό σας ως εξερευνητής, αστυνόμος, που πάει να ψάξει αυτό το κομμάτι τι έχει να του μάθει, τι έχει να του δώσει, που ακουμπάει, σε ποιο σημείο ακουμπάει μέσα του, και προχωρήστε το. Θα δείτε μετά που θα σας πάει, θα δείτε ότι θα σας πάει μακριά, πολύ μακριά, μέχρι την άκρη – άκρη – άκρη αυτού του γιγαντιαίου παζλ που είναι η ζωή σας.

Και έτσι είναι.