Αγαπημένα μας παιδιά, είμαι εδώ και πάλι μαζί σας σήμερα και πριν αρχίσουμε θέλω να ανοίξω μια παρένθεση για να σας πω να μην έχετε ανησυχίες για την φίλη σας τη Ζωή η οποία περνά δύσκολα αυτές τις μέρες αλλά θα είναι καλά. Μην έχετε ανησυχίες γιατί την έχουμε εμείς αγκαλιά και όταν δεν μπορείτε εσείς να την έχετε στην αγκαλιά σας, εμείς την έχουμε μόνιμα. Όλα είναι καλά, υπό έλεγχο θα λέγατε εσείς… με το δικό μας έλεγχο θέλουμε να προσθέσουμε εμείς! Κλείνουμε την παρένθεση.

Στην προηγούμενη ομάδα σας πήγαμε σε έναν τόπο λευκό και σας εξηγήσαμε ότι σας πηγαίνουμε σε μια άλλη διάσταση η οποία στην ουσία είναι η διάσταση της ψυχής σας. Αυτό το λευκό… αυτό το λευκό παιδιά μας δεν είναι μόνο της ψυχής σας. Είναι των ονείρων σας! Είναι το λευκό της αγάπης σας. Είναι το λευκό που όταν το σκέφτεστε χτυπάει η καρδιά σας. Είναι το λευκό με το οποίο έχετε δουλέψει ζωή μετά από ζωή. Είναι η φλόγα του λευκού την οποία έχετε διατηρήσει στην καρδιά σας, έχετε δουλέψει ζωές για να την διατηρήσετε. Είναι το λευκό της αθωότητας.

Που πηγαίνει το μυαλό και η λογική σας όταν μιλάμε για αθωότητα; Πέρα από τους αγγέλους σας πηγαίνει πάρα πολύ συχνά σε ανθρώπους με μια νόηση μειωμένη, προς ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν πολύ. Και αν ήταν το αντίθετο; Εάν ο αθώος που λέτε εσείς για κάποιον που δεν κατανοεί τους δύσκολους διαδρόμους που έχετε εδώ στην κοινωνία σας, εάν ήταν αυτός που κατανοεί τους λαμπρούς διαδρόμους που έχουμε εμείς στη δική μας κοινωνία; Εάν ήταν αυτός που έρχεται με όλο το φως του να φωτίζει εσάς, για να σας δείξει ότι υπάρχει άλλος τρόπος να κοιτάξετε τα πράγματα; Υπάρχει τρόπος να κάνετε ένα τουμπάρισμα και να δείτε τα γεγονότα από άλλο μάτι, αθώα.

Το ‘αθώο’ παραπέμπει συχνά για σας σε ένα επίπεδο αρκετά κενό. Σας το είπαμε και πριν και το επαναλαμβάνουμε: το επίπεδο της αθωότητας συχνά φαίνεται κενό σε σας, στους ανθρώπους, επειδή δεν έχουν πρόσβαση εκεί, δεν έχουν μάτια αρκετά ανοιχτά για να δουν τι σημαίνει, τι υπάρχει μέσα σ’ αυτήν την αθωότητα. Έχουν την αίσθηση ότι μια και δεν βλέπουν, δεν υπάρχει τίποτα. Λένε: ‘μυαλό άδειο, κεφάλι άδειο’… καρδιά όμως; Καρδιά γεμάτη που ξεχειλίζει. Το μυαλό δεν είναι συνώνυμος της γνώσης, και αυτά τα αθώα παιδιά πολύ συχνά έχουν μεγάλη γνώση. Κάτι ξέρουν για τους κανόνες του σύμπαντος που δεν έχετε ξαναβρεί εσείς ακόμα… πολύ συχνά έχουν καταφέρει επίσης να ενώσουν ακόμα και τις δυο πλευρές του εγκέφαλού τους και εσείς το βλέπετε και λέτε: ‘παθολογία!’ και εμείς λέμε ‘άλμα, άλμα της ανθρωπότητας’.


- Πάμε ταξίδι στη χώρα της αθωότητας -

Αθωότητα λοιπόν, μια καρδιά κατάλευκη, αθώα. Δείτε στη μέση του κύκλου σας μια γυναίκα, μια γυναίκα με ένα φόρεμα λευκό, ριχτό, απλό, αθώο. Βλέποντας αυτό, μερικοί θα ήθελαν να ζωγραφίσουν πάνω σ’ αυτό το φόρεμα, θα ήθελαν να βάλουν δηλαδή τη δικιά τους υπογραφή κατά κάποιο τρόπο. Θα ήθελαν να επιβάλουν το δικό τους βλέμμα. Θα ήθελαν να χρωματίσουν… εσείς τι θέλετε να κάνετε με αυτήν τη γυναίκα έτσι όπως είναι μπροστά σας; (και για τους άνδρες που κάνουν την άσκηση να δουν έναν άνδρα μπροστά τους με ένα ριχτό λευκό). Τι θέλετε να κάνετε πάνω σ’ αυτό το λευκό; Τι θέλετε να προβάλλετε;… Καλά κάνετε και δεν θέλετε να προβάλλετε τίποτα, γιατί αυτό σας ζητάμε να κάνετε σήμερα: εσείς να ρίξετε τα ρούχα σας, εσείς να γυμνωθείτε για να σας δώσει εκείνη το ρούχο της, να το περάσετε και να πάτε εσείς στη μέση του κύκλου…

Στη μέση του κύκλου, όταν είστε σ’ αυτήν την κατάσταση, με αυτό το ριχτό το λευκό, είστε σε έναν άξονα όπως αυτούς που έχετε στις ταινίες και που μπορούν να σας μεταφέρουν με ταχύτητα φωτός κάπου αλλού. Αυτός ο άξονας σας μεταφέρει αμέσως σε μια άλλη διάσταση που βρίσκεται πολύ πιο ψηλά. Ανεβαίνετε μέσα σ’ αυτόν τον άξονα χάρη σ’ αυτό το ρούχο που έχετε φορέσει, μέχρι να φτάσετε στο αγαπημένο σας τοπίο, το λευκό.

Καλώς ήρθατε στη χώρα της αθωότητας. Καλώς ήρθατε στο ναό της αθωότητας όπου ιερείς και ιέρειες εργάζονται για να διατηρήσουν την φλόγα της αθωότητας. Αφήσατε πίσω σας όλους όσους κοροϊδεύουν, κρίνουν, απορρίπτουν την αθωότητα. Αφήσατε πίσω σας σ’ αυτήν τη διάσταση όπου βρισκόσασταν πριν, τους πόνους που έχετε ζήσει σε άλλες ζωές όπου σας είχαν κατηγορήσει για αθωότητα. Ναι, ακούσατε καλά: μερικοί κατηγορούν συνανθρώπους τους για αθωότητα, σαν να ήταν κάτι προς αποφυγή, κάτι κακό! Βλέπετε, μερικοί δεν θέλουν καν να έχουν πρόσβαση σε κάτι καλύτερο. Μερικοί στην τρίτη διάσταση είναι τόσο πολύ μέσα στο σκοτάδι ακόμα που δεν θέλουν καν να τους υπενθυμίσετε ότι υπάρχει έστω και λίγο φως, και η αθωότητα αντανακλά τέλεια το φως.


- Αυτό που έκανε εγγραφή -

Η αθωότητα δείχνει στους άλλους όχι ότι υπάρχει λίγο φως αλλά ότι υπάρχει πολύ φως! Το αντανακλά τέλεια. Η αθωότητα είναι σαν καθρέφτης, πολύ καλής ποιότητας καθρέφτης, και είναι πολλοί εκεί κάτω που δεν αντέχουν κάτι τέτοιο. Δεν αντέχουν, οπότε απορρίπτουν, κρίνουν, κατακρίνουν, τιμωρούν γι’ αυτό. Έτυχε στο παρελθόν, μακρινό παρελθόν ή πιο κοντινό ανάλογα, να έχετε κατηγορηθεί κι εσείς, και μετά να έχετε κλειστεί και να έχετε σκεφτεί: «Ποτέ πια δεν θα ξαναρθώ σε μια ζωή με τόσο πολύ αθωότητα. Ποτέ πια δεν θα ξανασυνδεθώ με τόσο πολύ φως στην καρδιά πάνω στη Γη, γιατί θα τιμωρηθώ, γιατί θα με απορρίψουν, θα με διώξουν, δεν θα με δεχτούν. Δεν θα είμαι δικιά τους! Θα είμαι για όλη μου τη ζωή σαν εξωγήινος, εξωγήινη! Πράγματι έξω από τη Γη. Δεν θα μπορώ να προσαρμοστώ, δεν θα είμαι ποτέ ένας απ’ αυτούς, και το αποτέλεσμα θα είναι ότι θα υποφέρω μια ζωή και ότι θα υποφέρω τόσο πολύ που θα θέλω να φύγω γιατί θα έχω την αίσθηση ότι δεν έχω τίποτα να κάνω εκεί και ότι ό,τι και να κάνω έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να το τελειώσω, να το ολοκληρώσω, δεν τα καταφέρνω. Δεν καταφέρνω αυτό για το οποίο ήρθα. Δεν καταφέρνω να δώσω λίγο φως στους διπλανούς.»

Και θα φύγετε με μια βαριά, πολύ βαριά αίσθηση. Ερχόμενοι με τέτοια αθωότητα, θα φύγετε από το πεδίο της Γης με μια βαθιά αίσθηση ανικανότητας. Είναι αυτή η βαθιά αίσθηση που κάνει εγγραφή. Τώρα, σ’ αυτές τις εβδομάδες όπου ψάχνετε τις προηγούμενες σας ζωές που κάνανε εγγραφή στην σπονδυλική σας στήλη και δημιουργούν μπλοκαρίσματα, σας συνιστούμε θερμά αυτήν την εβδομάδα να πάτε να ψάξετε ζωές αθωότητας γιατί είναι ζωές με βαθύ πόνο από έλλειψη κατανόησης. Έλλειψη κατανόησης από πολλές πλευρές. Θα σκεφτείτε ότι οι άλλοι δεν σας έχουν κατανοήσει, δεν σας έχουν καταλάβει, δεν κατάλαβαν το φως που φέρατε γι’ αυτούς, και θα είχατε δίκιο να το σκεφτείτε. Αυτό είναι όμως το δικό τους κομμάτι. Δεν είναι η αντίδραση των άλλων που κάνει εγγραφή στη δικιά σας ψυχή, ποτέ. Είναι η δικιά σας αντίδραση, η δικιά σας ερμηνεία που κάνει εγγραφή, μια εγγραφή που κουβαλάτε σε όλες τις επόμενες ζωές.


- Τι έχουμε να καταλάβουμε; -

Εσείς, τι είναι λοιπόν αυτό που δεν έχετε κατανοήσει; Δεν έχετε κατανοήσει ότι ήσασταν πετυχημένοι! Τώρα έχετε όρεξη να τα πετάξετε όλα στον αέρα και να μας πείτε: «μα πως μπορείτε να το πείτε αυτό επιτυχία όταν όλοι μας διώξανε, όταν όλοι γέλαγαν στο πέρασμά μας, όλοι μας ρίχνανε αυγά, ντομάτες, μας κορόιδευαν τόσο βαθιά, επιτυχία το λέτε αυτό; Τίποτα δεν καταφέραμε, τίποτα δεν φέραμε πίσω μαζί μας στην Πηγή, στον ανώτερο εαυτό λέγοντας: να, σ’ αυτήν τη ζωή αυτό κατάλαβα, και μια και το κατάλαβα μεγαλώνεις κι εσύ που είσαι αυτό που είμαι εγώ».

Αυτό νομίζετε. Αυτό νομίζατε. Δικιά σας ερμηνεία. Μια ερμηνεία που δεν μπορούσε να ήταν διαφορετική τότε, τόσο μεγάλος που ήταν ο πόνος! Όταν ο πόνος είναι μεγάλος, η τύφλα είναι μεγάλη! Όταν ο πόνος είναι μεγάλος δεν βλέπετε τίποτα μπροστά σας, βλέπετε μόνο ότι πονάτε. Στενεύει το βλέμμα σας, αυτό που βλέπετε μπροστά σας, στενεύει πάρα πολύ λόγω του πόνου. Σήμερα, αυτό που θα θέλαμε να σας δώσουμε είναι μια άλλη οπτική γωνία της ζωής αυτής, των ζωών αυτών που ο καθένας από σας έχει περάσει. Είναι εμπειρίες κοινές που έχετε, σε διαφορετικές χώρες, διαφορετικό χρονικό διάστημα αλλά κοινές εμπειρίες πολλών, πάρα πολλών από σας.


- Μια άλλη οπτική γωνία -

Ο πόνος λοιπόν ήταν δικός σας. Η εγγραφή όμως που αφήσατε εσείς στους άλλους, ποια ήταν; Αν πάρετε μια μικρή απόσταση για να την κοιτάξετε, αν πάτε σε μια διάσταση πιο ψηλή για να κοιτάξετε προς τα κάτω, σαν να ήσασταν στον αέρα και κοιτάζατε τη Γη, τι βλέπετε; Βλέπετε ότι αυτοί οι άνθρωποι που ήρθαν σε επαφή με σας, μπορεί μπροστά στους άλλους να σας κορόιδευαν αλλά όταν ήταν μόνοι τους, δείτε τι σκεφτόντουσαν… σκεφτόντουσαν ότι ίσως η ζωή ήταν πιο απλή για σας, σκεφτόντουσαν ότι ίσως ήσασταν τυχεροί γιατί δεν καταλαβαίνατε, και ζήλευαν, ναι, ζήλευαν! Δεν το είχατε σκεφτεί αυτό. Πως είναι δυνατόν να το είχατε σκεφτεί! Και επειδή ζήλευαν, κορόιδευαν ακόμα πιο πολύ και σας απέρριπταν ακόμα πιο πολύ, γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν και που δεν θέλουν να καταλάβουν.

Αλλά υπήρχε αυτή η σπίθα που είχε μπει μέσα στην καρδιά τους: ότι ίσως, όταν βλέπουμε τα πράγματα πιο απλά, μπορούμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι. Ίσως όταν περνάμε τη ζωή μας με ένα χαμόγελο αθώο μπορούμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι. Ίσως η χαρά δεν είναι για πέταμα αλλά μπορεί να μας φέρει ευτυχία. Και αυτοί οι άνθρωποι που ήταν τόσο κλεισμένοι, που είχαν το νου τους τόσο πολύ γυρισμένο προς το τι θα φάνε, πως θα ζουν… πολύ χαμηλά δονητικά πράγματα: επιβίωση! Απλώς επιβίωση… εσείς, βάλατε σπόρους για κάτι διαφορετικό. Ένα άνοιγμα μικρό προς τη χαρά, προς την αθωότητα, προς ίσως λίγο φως σ’ αυτήν την ανάγκη για επιβίωση. Είναι σαν να έχετε βάλει έναν σπόρο από μια άλλη διάσταση στην τρίτη… δεν είναι ‘σαν’, έτσι είναι: αυτό ήρθατε να κάνετε, με κόστος μεγάλο για σας αλλά αυτό ήρθατε να κάνετε.

Είναι αυτά τα σποράκια που αφήσατε στην τρίτη διάσταση που σιγά-σιγά άνοιξαν δρόμους και επέτρεψαν στους ανθρώπους να δουν ότι, κοιτάζοντας τα πράγματα διαφορετικά, μπορούμε να φέρουμε περισσότερο φως, μπορούμε να φέρουμε περισσότερη χαρά και επομένως μπορούμε να φέρουμε περισσότερη ευτυχία. Ανοίγοντας προς τη χαρά και την ευτυχία, άνοιξαν σιγά-σιγά οι άνθρωποι προς άλλες διαστάσεις του εαυτού τους και σιγά-σιγά ξανακέρδισαν την επαφή με αυτό που είναι, με την ψυχή και με τον ανώτερο εαυτό, με τον θεϊκό εαυτό. Τι λέτε: αυτή η ζωή αθωότητας τόσο πονεμένη αλλά παρόλο τον πόνο που μπορούσατε να είχατε σ’ αυτήν τη ζωή, με αυτήν την αθωότητα ριζωμένη στην καρδιά σας που δεν μπορούσε να φύγει γιατί αυτό ήσασταν, αυτήν τη δόνηση είχατε εσείς και είναι μια δόνηση που δεν κρύβεται πουθενά, άξιζε ή δεν άξιζε;

Και βέβαια άξιζε! Βλέπετε ότι εκεί στον τρισδιάστατο κόσμο όπου τόσο πολλοί άνθρωποι τότε ήταν στο στάδιο της επιβίωσης, εσείς φυτέψατε σποράκια και τώρα αυτό το πεδίο που ήταν της επιβίωσης, τώρα έχει γεμίσει λουλούδια με όλα τα χρώματα! Όλα τα λουλούδια υπάρχουν και είναι όλα ανθισμένα τώρα, και έχετε παίξει πολύ σημαντικό ρόλο πάνω σ’ αυτό, ο καθένας από σας! Πως σας φαίνεται, άξιζε; Και βέβαια άξιζε!...

Μερικές φορές πηγαίνετε να δείτε μια παλιά σας ζωή και νομίζετε ότι θα βρείτε πόνο. Όντως, κοιτάζετε και βλέπετε ότι υπήρχε πόνος, αλλά ποια ζωή πάνω στη Γη δεν έχει πόνο; Με τις εβδομάδες που περνάνε και με την εργασία που κάνετε, με επιμονή και υπομονή, βλέπετε όλο και περισσότερο τις επιπτώσεις της εργασίας σας. Βλέπετε όλο και περισσότερο ότι υπάρχει ένα νήμα από τη μια ζωή στην άλλη, κυρίως ένα νήμα που πάει από κάθε ζωή στον ανώτερο εαυτό και που αυτό φέρνει νόημα σ’ αυτήν τη ζωή, σ’ αυτό που έχετε κάνει και σ’ αυτό που έχετε υποφέρει. Όταν πιάνετε αυτό το νόημα, ξαφνικά δεν είναι ακριβώς ότι ο πόνος εξαφανίζεται αλλά επειδή παίρνει νόημα… είναι παράξενο αυτό αλλά: τον χαίρεστε!

Πόσο παράξενο είναι αυτό! Αρχίζετε να βρείτε μια ζωή με πόνο και κοντεύετε να απελπιστείτε, μπορείτε να βρείτε πάνω σ’ αυτό ένα νόημα και ξαφνικά για τον ίδιο πόνο χαίρεστε και νοιώθετε ευγνωμοσύνη. Ευγνωμοσύνη γι’ αυτό που ήσασταν, για τον πόνο που περάσατε, που δεχτήκατε να περάσετε γιατί ο στόχος αυτής της ζωής δεν ήταν ο πόνος, δευτερεύοντα στοιχεία είναι ο πόνος και η απελπισία –ναι, δύσκολα πράγματα αλλά καταλήγουν με την κατανόηση που έχετε αποκτήσει στο να είναι δευτερεύοντα στοιχεία- και αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι ότι αφήσατε σπόρο, είναι ότι κάνατε ότι τα πράγματα αλλάξανε στις καρδιές που ήρθανε σε επαφή με σας. Αυτή η αθωότητα άλλαξε τον κόσμο. Άνοιξε πόρτα, πύλη, προς μια άλλη διάσταση.


- Το μεγάλο παράδειγμα -

Βλέπετε, αυτό έκανε ο Ιησούς όταν ήρθε στη Γη: άνοιξε μια πύλη, μεγάλη, τεράστια, αλλά αυτή η πύλη όσο μεγάλη και να ήταν, εάν δεν υπήρχαν μετά πολλές ψυχές που δεχόντουσαν να δείξουν ότι η πόρτα είναι ανοιχτή, να δείξουν ότι υπάρχει διάδρομος προς αυτήν την πόρτα, ότι υπάρχει φως στο τούνελ, δεν θα είχε χρησιμεύσει σε τίποτα! Άνοιξε πύλη και εσείς δείξατε που υπάρχει αυτή η πύλη ανοιχτή σε πάρα πολλούς που ήταν ακόμα στο στάδιο της επιβίωσης. Όπως εκείνος, ακόμα και στο Γολγοθά ήξερε τι έκανε… ανοίγουμε μια μεγάλη παρένθεση εδώ: πολύ συχνά νομίζετε ότι ο Γολγοθάς ήταν για τον Ιησού ένας δρόμος μέσα στον πόνο γιατί ταυτίζεστε με το γήινο εαυτό. Μην ξεχάσετε ποιος ήταν! Μην ξεχάσετε τη νόησή του! Μην ξεχάσετε ότι εκείνος δεν ταυτιζόταν με το γήινο του εαυτό! Εσείς το κάνετε αυτό ακόμα συχνά, εκείνος είχε ξεπεράσει αυτό το στάδιο. Αυτό ήταν που του έδινε κουράγιο: ήξερε τι γίνεται. Ήταν συνδεδεμένος συνειδητά με αυτό που ήταν, με τον θεϊκό του εαυτό. Μην μπερδευτείτε πάνω σ’ αυτό. Αυτό ήταν που έκανε ότι ο πόνος του ήταν πιο υποφερτό απ’ ό,τι μπορείτε να νομίζετε μερικές φορές.

Η κατανόηση του σχεδίου που έχετε απαλύνει πολύ τον πόνο γιατί το βάζει στην θέση του, η οποία δεν είναι ποτέ η πρώτη θέση. Ο πόνος δεν είχε ποτέ την πρώτη θέση στη ζωή σας, ποτέ! Το νόημα της ζωής δεν είναι ποτέ, ποτέ ο πόνος. Αν ψάξετε νόημα στις ζωές που βρίσκετε πρέπει να πάτε πέρα από τον πόνο. Μην σταθείτε εκεί! Πηγαίνετε να δείτε το νόημα πίσω, πέρα από τον πόνο! Δεν σας ζητάμε μια άσκηση για να βρείτε πόνο. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε από τον πόνο για να φτάσετε στο νόημα. Περάστε τον πόνο, πηγαίνετε στο νόημα, όπως αυτό που σας δείξαμε πριν από λίγο. Μπορούσατε να ξεπεράσετε την κοροϊδία για να φτάσετε στους σπόρους της αθωότητας που βάλατε στις καρδιές των ανθρώπων. Εκεί να φτάσετε: στο νόημα, στην αθωότητα, σ’ αυτό το επίπεδο, σ’ αυτήν τη διάσταση να φτάσετε. Σ’ αυτήν τη διάσταση, εκεί όπου επικρατεί η αθωότητα, θα βρείτε το νόημα κάθε ζωής που έχετε περάσει.

Αν δεν καταλαβαίνετε έναν πόνο, αν δεν καταλαβαίνετε την πορεία μιας ζωής, ανεβάστε τη δόνησή σας, ανεβάστε την μέχρι να φτάσετε στην επόμενη διάσταση για να δείτε ποιο ήταν το νόημα αυτής της ζωής, ποιο ήταν το νόημα και γιατί δεχτήκατε να υποφέρετε: για να καταλάβετε τι; Για να προσφέρετε τι; Για να φτάσετε που; Ο πόνος για τον πόνο δεν είχε ποτέ νόημα. Θα δείτε, όσο περισσότερο θα πάτε στις προηγούμενες ζωές και θα βρείτε τα νοήματα, θα βρείτε το νήμα που σας συνδέει με τον θεϊκό σας εαυτό και θα ξαναβρείτε σιγά-σιγά αυτήν την αθωότητα που μπορεί να είναι κάτι το αθώο με την έννοια της πολύ ψηλής ενέργειας αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι το χαζό γιατί έχει επίσης μια επαφή πολύ στενή, και ένα νήμα πολύ κρυστάλλινο που συνδέει αυτήν την αθωότητα με τον θεϊκό σας εαυτό.

Όταν θα έχετε συνδεθεί με αυτήν τη διάσταση, θα έχετε πρόσβαση στο νόημα κάθε ζωής και τότε δεν θα είστε πια στον πόνο: θα είστε στην ευγνωμοσύνη του καθενός που υπήρξατε. Μόνο ‘ευχαριστώ’ θα θέλετε να πείτε στον εαυτό σας και τίποτα άλλο, ούτε ‘σε συγχωρώ’, ούτε ‘σε δέχομαι’, μόνο ‘ευχαριστώ’… γιατί θα καταλάβετε πόσο έχετε προσφέρει και στον εαυτό σας και στους άλλους.

Η αθωότητα είναι η λέξη της ημέρας βλέπετε παιδιά μας, η αθωότητα του λευκού αυτού πεδίου της τέταρτης ακτίνας…

Ο Σέραπις Μπέυ είναι αυτός που ηγείται το Ναό της Αθωότητας και που φροντίζει η φλόγα να μην σβήνει ποτέ. Φροντίζει αυτή η φλόγα να μην σβήνει ποτέ, ούτε στη δική σας καρδιά. Εάν τυχόν κάποια στιγμή νοιώσετε ότι δεν έχετε πια πρόσβαση σ’ αυτήν την φλόγα, αν τυχόν νοιώσετε ότι δεν έχει πρόσβαση κάποια παλιά σας ζωή σ’ αυτήν την φλόγα, φωνάξτε τον. Η αγάπη του –και με τα γήινα δεδομένα η λέξη αγάπη είναι μικρή γι’ αυτόν- είναι απέραντη. Το πόσο δίνεται ο ίδιος για να προχωρήσει η ανθρωπότητα, το πόσο έχει δουλέψει εκείνος και η Λευκή Αδελφότητα είναι… δεν έχουμε λόγια γι’ αυτό. Το σύμπαν έχει μόνο μια απέραντη ευγνωμοσύνη για το έργο του και για το έργο της Λευκής Αδελφότητας. Είναι η αγάπη της Πηγής που ρέει κατ’ ευθείαν στην καρδιά του και στην καρδιά της αδελφότητας αυτής. Κάθε φορά που συνδέεστε με την αθωότητα της καρδιάς σας, κατ’ ευθείαν η αγάπη της Πηγής ρέει και στη δικιά σας καρδιά.

Ο Σέραπις Μπέυ απλώνει το χέρι του πάνω στο κεφάλι σας και αφήνει μια μικρή φλόγα λευκή στην κορόνα σας… για να χαίρεστε, μόνιμα πια, που ξαναβρήκατε την αθωότητά σας χωρίς να ντρέπεστε, χωρίς φόβο, μόνο με ευγνωμοσύνη και πολύ αγάπη και από τη δικιά σας πλευρά προς αυτόν. Σας ευχαριστεί γιατί την αγάπη σας τη νοιώθει και την ειλικρίνεια που έχετε στην καρδιά τη νοιώθει επίσης.

Απολαύστε την επαφή…

Ευχαριστούμε.

Και έτσι είναι.