Χαίρετε. Μπείτε στην καρδιά σας γι’ αυτό το καινούριο τρίγωνο. Ένα άλλο τρίγωνο της μετάβασης, ένα άλλο βήμα στη μετάβαση. Μπείτε στην καρδιά για να μην σας πιάσει ο φόβος! Σας ακούμε να μας πείτε «γιατί μας μιλάς για φόβο, για να φοβηθούμε; Μας ανησυχείς όταν μας μιλάς έτσι!» Και εμείς σας κοιτάμε και χαμογελάμε. Ξέρουμε τις ανησυχίες σας όταν αρχίζετε ένα καινούριο τρίγωνο και σας λέμε να σταθείτε στην καρδιά για να φύγετε από κάθε συναίσθημα, να είναι ο φόβος, να είναι η ανησυχία, να είναι: ναι, ακόμα και η χαρά. Κάθεστε και έτσι όπου κάθεστε δείτε τον εαυτό σας σαν να ήσασταν ένας Βούδας. Κάθεστε οκλαδόν και κάνετε εσείς οι ίδιοι ένα τέλειο τρίγωνο με τα δυο σας γόνατα και το κεφάλι σας.
Λοιπόν, η βάση του τριγώνου ξεκινά από την Καμπότζη, από την βορειοδυτική πλευρά, από το ναό του Ανγκόρ Βατ. Μια πολύ, πάρα πολύ παλιά περιοχή, πιο παλιά απ’ ό,τι νομίζετε, πάει πολύ πιο παλιά από το ναό το ίδιο. Μεγάλες ρίζες υπάρχουν εκεί, και στην επιφάνεια μεγάλος πόνος είναι αλήθεια. Μην κάθεστε εκεί, μην σταθείτε εκεί, πηγαίνετε βαθιά. Ριζωθείτε εκεί. Πηγαίνετε πέρα, πέρα από την επιφάνεια της Καμπότζης, εκεί όπου τα νερά δεν κουνιούνται πια, εκεί όπου η πολιτική των ανθρώπων δεν φτάνει, εκεί όπου είναι οι πραγματικές ρίζες της χώρας, εκεί όπου στέκεται η ενέργεια της χώρας, η οποία είναι πανέμορφη. Πλακώθηκε από πολλούς και πολλά για αιώνες. Θα πάτε να ξεκλειδώσετε πόρτες. Θα πάτε να ξεκλειδώσετε όχι μόνο παράθυρα αλλά μεγάλες πόρτες. Σταθείτε λοιπόν εκεί και στο δεύτερο μέρος της βάσης πηγαίνετε σε ένα μέρος που ξέρετε καλά γιατί έχετε πάει κοντά, στο Χοκάιντο, τελευταία.
Τώρα θα πάτε λίγο πιο βόρεια, στη χερσόνησο Καμτσάτκα, άκρως βορειοανατολικά της Ρωσίας. Και πάλι, θα μας πείτε: «Και πάλι με ηφαίστεια, και πάλι με μεγάλο θαλάσσιο ρήγμα, και πάλι με δύσκολες συνθήκες, και πάλι με ακραία γήινα φαινόμενα;» Ναι, φίλοι μας, πάλι. Ατελείωτα γήινα φαινόμενα δυνατά, ακραία. Βλέπετε, είναι της εποχής, δεν τελειώνουν: αρχίζουν. Θα τα πάρετε αγκαλιά και θα τα χρησιμοποιήσετε ως βάση χωρίς να διστάζετε ούτε στιγμή γιατί και η βάση σας τρέμει, και η βάση σας αλλάζει, και η βάση σας είναι ένα ηφαίστειο. Όλα αλλάζουν. Οι δονήσεις αλλάζουν. Η Γη τρέμει και η βάση σας τρέμει. Δεν είναι να φοβηθείτε γι’ αυτό, είναι να χαίρεστε, και πέρα από τα συναισθήματά σας, είναι απλώς να σταθείτε εκεί και να το χρησιμοποιήσετε για τη μετάβασή σας μια και γι’ αυτό πρόκειται αυτό τον καιρό.
Τρίτο σημείο, μακριά. Σας φαίνεται πολύ μακριά γιατί είναι στα σύνορα ανάμεσα στη Γαλλία και στην Ιταλία. Είναι και πάλι στο Λευκό Όρος, στην κορυφή. Θα σας μιλήσουμε για την ισορροπία της Ευρώπης, εκεί όπου εσείς σκέφτεστε ότι η Ευρώπη περνά δύσκολα αυτό τον καιρό και ίσως η λέξη ‘ισορροπία’ να μην είναι η κατάλληλη για την Ευρώπη, και όμως… Η Ευρώπη σας προσφέρει μια βάση σταθερή, μια κορυφή σταθερή και ένα παράδειγμα ενότητας. Μπορεί αυτή η ενότητα να μην είναι πάντα τέλεια, μπορεί να έχει πολύ δουλειά να κάνει ακόμα για να φτάσει στο τέλειο αλλά δεν πειράζει. Γεγονός είναι ότι είναι ένα από τα συστατικά που υπήρχαν στην αρχή της δημιουργίας της Ευρώπης: η ελπίδα και η προσπάθεια ένωσης. Είναι αυτή η δόνηση που απλώνεται στην Καμπότζη και στη χερσόνησο Καμτσάτκα για να φέρει κάτι εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που βιώνουν οι δυο άλλες κορυφές. Εντελώς διαφορετικές δονήσεις στη μία, στην άλλη και στην τρίτη κορυφή, τόσο, τόσο διαφορετικές κορυφές δονητικά!
Καθίστε συγχρόνως και στις τρεις κορυφές και δείτε ότι αντιστοιχούν στα πόδια σας, στα γόνατά σας έτσι όπως κάθεστε, ότι η βάση περνά από το πρώτο σας τσάκρα, και ότι ψηλά στο κεφάλι είναι η τρίτη κορυφή. Κάθεστε και νιώθετε ότι ενώνεται αυτή η βάση ανάμεσα στην Καμπότζη και τη χερσόνησο, ενώνεται με το πρώτο τσάκρα, την σπονδυλική στήλη, και κατ’ ευθείαν με το Λευκό Όρος στην κορόνα.
Έχετε πάρει θέση σ’ αυτήν τη βάση που σας φαίνεται δύσκολη. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει; Έχετε καθίσει εκεί, σημαίνει ότι αυτή η βάση πια δεν σας πλακώνει, εσείς έχετε καθίσει επάνω της! Σημαίνει ότι εσείς έχετε δαμάσει πολλά στοιχεία από το εγώ σας, και ότι δεν έχετε πραγματικά να φοβηθείτε τίποτα απ’ αυτό που έρχεται: ούτε απ’ αυτό που έρχεται απ’ έξω, αλλά ούτε απ’ αυτό που έρχεται από μέσα σας, τίποτα πια. Ξέρετε, είναι όπως αυτή η εικόνα με τον θηριοδαμαστή που μπορεί να βάλει το κεφάλι του ακόμα και στο στόμα του λιονταριού χωρίς να πάθει τίποτα. Για πιο λόγο; Κατ’ αρχήν γιατί το ξέρει πάρα πολύ καλά το λιοντάρι του, δεν θα έβαζε το κεφάλι του σε οποιοδήποτε στόμα λιονταριού, με το δικό του λιοντάρι όμως που το ξέρει τόσο καλά, ναι, μπορεί να το κάνει. Επίσης, ο θηριοδαμαστής σέβεται το λιοντάρι και το αγαπάει, αλλά ξέρει να το βάλει στην θέση του. Ξέρει ότι εκείνος είναι που δαμάζει το θηρίο, δεν είναι το θηρίο που είναι στο κέντρο του κλουβιού. Αν μερικές φορές είναι στο κέντρο του κλουβιού για να χαρούν οι άλλοι είναι επειδή το έβαλε ο θηριοδαμαστής και μπορεί ανά πάσα στιγμή να το γυρίσει στην θέση του, στο πλάι, για να πάει εκείνος στη μέση και να χαιρετάει και να πάρει εκείνος τα χειροκροτήματα για τη δουλειά που έχει κάνει.
Ξέρετε πολύ καλά ότι οι δουλειές που κάνετε με τις διαφορετικές ομάδες εδώ συνδέονται. Έχετε στο νου σας τη δουλειά που κάνατε την περασμένη βδομάδα όπου σας ζητήσαμε να είστε επί τρεις εβδομάδες στο σημείο μηδέν (βλ. Το Κλειδί των Μυστηρίων, 4-5-2011) χωρίς ελπίδα, χωρίς όνειρο, χωρίς επιθυμία. Όταν είστε εκεί, έχετε δαμάσει το θηρίο. Αυτό σας δίνει το σημείο μηδέν, όπως αυτό σας δίνει αυτή η δουλειά η οποία έρχεται να συμπληρώσει την άλλη, επειδή σας επιτρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι όντως έχετε καθίσει πάνω σ’ αυτήν τη βάση: το δέχεστε, με πλήρη εμπιστοσύνη, ό,τι και να συμβεί. Με πλήρη εμπιστοσύνη, γιατί ξέρετε ότι είναι μόνο η βάση και εσείς δεν είστε μόνο η βάση. Είστε και ό,τι έχει χτιστεί πάνω σ’ αυτήν τη βάση. Είστε πολύ περισσότερο απ’ όλα αυτά, αλλά είστε και η βάση.
Θα συνεχίσουμε σε λίγο, να μιλήσουν και οι άλλοι…
Ζωή (επικοινωνία):
Αυτό το τρίγωνο ειδικά έχει άμεση σχέση με την επικοινωνία της προηγούμενης εβδομάδας στα κλειδιά του Ενώχ. Ο ναός Ανγκόρ Βατ στην Καμπότζη και το Λευκό Όρος στη Γαλλία είναι ο θηριοδαμαστής, ο ανώτερος θεϊκός εαυτός σας και η χερσόνησος Καμτσάτκα στη Ρωσία είναι η προσωπικότητα σας. Κάθεστε στη κορυφή της Καμπότζης και είστε μόνο ενέργεια χρυσή και κόκκινη. Στη χερσόνησο ενέργεια μαύρη. Στο Λευκό Όρος ενέργεια κόκκινη. Βλέπετε και είσαστε μόνο άξονες ενέργειας. Στη μέση του τριγώνου ο άξονας είναι βιολετί. Ο μαύρος άξονας στη χερσόνησο βυθίζεται, πηγαίνετε κάτω από τη γη όσο πιο πολύ μπορείτε.
Βρίσκεστε πολλές χιλιάδες μέτρα κάτω από τη γη και σας περιτριγυρίζει μια μεγάλη φωτιά. Είσαστε οι φλόγες και συνάμα είσαστε και οντότητες λευκές. Βλέπετε την οντότητα σας μπροστά λευκή, πίσω κόκκινη. Η πίσω μεριά αποτελείται από φωτιά, από τεράστιες φλόγες. Καθίστε εκεί. Στη Καμπότζη είσαστε το κάθε δέντρο, ολόκληρο το δάσος που περιτριγυρίζει το ναό. Γίνεστε ένα με τα δέντρα. Στο Λευκό Όρος είσαστε το Όρος. Τρεις διαφορετικές ενέργειες, αλληλένδετες μεταξύ τους, που στην ουσία είναι μόνο μια ενέργεια. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Είσαστε συγχρόνως η γείωση, η θεραπεία και η πηγή.
Ενσωματώστε όλες αυτές τις ενέργειες στον κάθε άξονα που είστε και πηγαίνετε στη μέση του τριγώνου. Τώρα βλέπετε την ύπαρξή σας λευκή, χρυσή, κόκκινη, πράσινη και μαύρη. Μπαίνετε μέσα στο βιολετί άξονα. Σταθεροποιείτε τον άξονα πολύ βαθιά στο κέντρο της Γης και με την ενέργεια της αγάπης σας, κινείτε τον άξονα δεξιόστροφα με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Το εσωτερικό του τριγώνου είναι βιολετί και δημιουργείται δίνη που καλύπτει όλο το τρίγωνο. Από τη δίνη αναδύεται ταχύτατα ένα βιολετί βουνό, που είναι ηφαίστειο. Βγαίνετε από τον άξονα και πηγαίνετε στον κρατήρα του ηφαιστείου. Βλέπετε μέσα το αμάλγαμα που είναι κόκκινο. (Το ηφαίστειο εκρήγνει μάγμα και όχι αμάλγαμα. Το αμάλγαμα σημαίνει κράμα ή μείγμα μετάλλων. Εδώ εννοεί μείγμα ενεργειών). Το αμάλγαμα είναι η γείωση σας, παρακαλούμε πηδήξτε μέσα και πηγαίνετε στα τοιχώματα του κρατήρα. Νοιώστε την πλάτη σας και τις παλάμες των χεριών σας να ακουμπούν στα τοιχώματα. Είσαστε ένα με τον κρατήρα, είστε ο κρατήρας. Είστε η γείωση σας, το αμάλγαμα, είστε ο βιολετί άξονας και ουσιαστικά είστε πάλι ένα με όλες τις ενέργειες.
Εδώ θέλουμε να σας πούμε ότι οι όλες οι ενέργειες είναι μια ενέργεια και μοναδική. Αυτή η ενέργεια κυλά στο σύμπαν χωρίς χρόνο και χώρο και καλύπτει τα πάντα. Η μοναδική της εργασία είναι πώς να εξισορροπήσει και να μετουσιώσει χαμηλές δονήσεις. Δεν είναι καθόλου περίεργο, ενώ σας λέμε για πολλές ενέργειες, ουσιαστικά να αναφερόμαστε μόνο σε μια. Υπάρχουν δονήσεις διαφορετικής συχνότητας που πρέπει να εναρμονιστούν. Αυτές οι δονήσεις μετουσιώνονται, αποκτούν αρμονική συνοχή μεταξύ τους και ανεβαίνουν δονητικό επίπεδο.
Δεν είναι τυχαία τα τελευταία τρίγωνα που δουλεύετε. Το ένα έχει άμεση σχέση με το επόμενο, το επόμενο με το μεθεπόμενο κ.ο.κ. Κάθε τρίγωνο αντιπροσωπεύει ουσιαστικά την προσωπικότητα σας. Με αυτόν τον τρόπο σας παρακινούμε, όχι μόνο να δείτε τον εσωτερικό σας εαυτό, αλλά συγχρόνως να μετουσιώσετε και ενέργειες/δονήσεις στον πλανήτη. Η εργασία αυτή είναι δύσκολη, επίπονη και ο τελικός στόχος είναι μόνο ένας. Η ενέργεια μέσα σας, έξω από εσάς, στον πλανήτη, στο σύμπαν, να είναι μόνο μια. Όταν κατεβαίνει η ενέργεια, γίνεται διαχωρισμός για να μπορεί να δουλέψει σε πολλές πτυχές του πλανήτη και του εαυτού σας και πρέπει ξανά να ενωθεί. Αυτή τη μετουσίωση την κάνετε εσείς.
Ζωή, προσωπικά:
Τώρα θα πω εγώ η Ζωή τι είδα. Καταπληκτικά. Είχα καθίσει οκλαδόν στην καρδιά και ήμουν στην Καμπότζη. Με έβλεπα λευκή ενέργεια, κάτι φορούσα στο κεφάλι που δεν μπορώ να το προσδιορίσω και είχα πολύ μακριά λευκά μαλλιά. Έβγαλα αυτό που φορούσα στο κεφάλι και το άφησα δίπλα μου. Βλέπω να βγάζω και τα μαλλιά μου. Λέω τι συμβαίνει εδώ; Είναι δυνατόν να βγάζω τα μαλλιά μου; Βγάζω λοιπόν τα μαλλιά μου, τα βάζω στην καρδιά μου και γίνεται η καρδιά λευκή δέσμη φωτός. Δεν έβλεπα που κατέληγε αυτή η δέσμη φωτός. Ενώ με έβλεπα λευκή, με βλέπω να κάθομαι οκλαδόν, είμαι χρυσή, χωρίς μαλλιά και να φορώ διαγώνια από τον αριστερό ώμο προς τη δεξιά λεκάνη, μια φάσα κόκκινης ενέργειας.
Πάω στη Ρωσία στη χερσόνησο, με βλέπω λευκή και λέω τι καλά και ωραία, ξαφνικά με βλέπω μαύρη. Λέω τι γίνεται εδώ; Μου άρεσε πάρα πολύ, υπό άλλες συνθήκες θα με είχε τρομάξει, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί μου έδωσε μια και πήγα κάτω. Τόσο βαθιά δεν έχω ξαναπάει και ένοιωθα ότι έβλεπα τον άλλο μου εαυτό. Περίεργο ήταν, δεν με προβλημάτισε καθόλου, γιατί είμαι υπέρ των καταδύσεων (γέλια) και έγινα ένα με τον άλλο μου εαυτό και πέρασα μια χαρά.
Αυτό που με χαροποίησε ιδιαιτέρως, ήταν στο Λευκό Όρος, που ένοιωσα πραγματικά σαν βράχος. Σταθερή, ακλόνητη, πολύ πολύ δυνατή, ασφαλής και με τη πεποίθηση ότι είχα βρει αυτό που μου έλειπε τόσες μέρες. Σαν να κόλλησε κάτι μέσα μου και αισθάνθηκα μια τεράστια πληρότητα, σαν να μην είχε τίποτα άλλο σημασία σε αυτή τη ζωή. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν συναίσθημα, ήταν μια πληρότητα απέραντης αγάπης, ένοιωθα ενέργειες διαφορετικές και ουσιαστικά μια και εκείνη την ώρα είπα ότι αυτό είναι, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο πια. Ήταν καταπληκτικά.
Μίκα:
Στην Καμπότζη έκανα κατ’ ευθείαν βουτιά μέσω του άξονα και εκεί είδα πάρα πολύ κόκκινο και πορτοκαλί, υπερίσχυσε το κόκκινο κατά πολύ. Δεν θυμάμαι και πολύ καλά τι αισθάνθηκα ή τι είδα στη χερσόνησο, αυτό που μου έμεινε είναι στο Λευκό Όρος όπου το συναίσθημα ήταν μια αντίληψη, μια συνειδητοποίηση ότι είμαι μεν ύλη αλλά είμαι συνδεδεμένη με το Πνεύμα με απίστευτη ομορφιά γύρω μου. Ήταν καταπληκτικά με χιόνια, ήλιο, πράσινο, ήταν απίστευτο θέαμα και αισθανόμουν κι εγώ ένας μικρός δημιουργός εκεί.
Όταν καθίσαμε στη βάση Καμπότζη και χερσόνησο, ξεκίνησα σαν ένας κανονικού μεγέθους Βούδας που όσο προχωρούσαμε έγινε τεράστιος. Ένας τεράστιος χρυσός Βούδας που ένωνε τα δυο μέρη και μπροστά του ατένιζε το Λευκό Όρος σαν ένωση αυτού που είμαστε. Αυτά, ευχαριστώ.
Μαριαννίκ:
Και όντως είναι μια εικόνα που μπορείτε να κρατήσετε αυτή του Βούδα που κάθεται στη βάση του και ατενίζει το Λευκό Όρος.
Παρακάτω. Συνεχίστε την εργασία που σας μετέφερε η Ζωή. Θυμηθείτε: είστε ο κρατήρας, είστε το ηφαίστειο, είστε ένα βιολετί ηφαίστειο στο κέντρο του τριγώνου. Θα σας ζητήσουμε να δείτε τα πράγματα να αλλάξουν σιγά-σιγά. Όλα αλλάζουν απαλά, ομαλά. Το χρώμα κατ’ αρχήν: το χρώμα από βιολετί σιγά-σιγά γίνεται κατάλευκο. Η ύφη: από ηφαίστειο, σιγά-σιγά γίνεται κάτι πολύ λεπτό σαν βελούδο στη μέση, και εκεί που έχετε έναν κρατήρα όρθιο σιγά-σιγά είναι σαν ένα λουλούδι που ανοίγει. Βλέπετε τα τοιχώματα σαν πέταλα που ανοίγουν, βελούδινα, απαλά, κατάλευκα. Ανοίγουν αυτό το τρίγωνο και πάνε να ανοίξουν και στις τρεις πλευρές του τριγώνου, να ακουμπήσουν τις τρεις πλευρές. Αφήνουν στο κέντρο του τρίγωνου αυτό που έρχεται από μέσα και που πάλι είναι κάτι κατάλευκο, σκέτο φως ζωντανό, ένα φως που ακτινοβολεί, ένα λευκό που ακτινοβολεί. Είναι σαν μια λίμνη, κάτι τόσο ζωντανό! Μόνο που δεν είναι νερό, είναι σαν χιλιάδες αστεράκια λευκά που ακτινοβολούν στο κέντρο αυτού του τριγώνου.
Μια δουλειά πάνω στο εγώ, το οποίο καθάρισε. Ό,τι ήταν να έρθει από βαθιά, βαθιά, βαθιά, ανέβηκε. Τώρα, κοιτάει τον ήλιο, προσφέρεται στον ήλιο, αναπνέει τον αέρα που του δίνει ο ήλιος. Τίποτα δεν έχετε πια να κρύψετε. Τίποτα δεν έχετε πια να φοβηθείτε. Το λέμε αυτό και το ξαναλέμε γιατί όντως σήμερα είναι μια ημερομηνία σταθμός. Είναι το τέλος μιας εποχής. Δεν υπάρχει πια φόβος. Όλα ανέβηκαν. Όλα τα κοιτάξατε, όλα τα κοιτάτε, ποιος θα το έλεγε πριν από μερικά χρόνια, και πριν από μερικούς μήνες ακόμα;
Εμπιστοσύνη. Είναι η εμπιστοσύνη σας που τα έκανε όλα αυτά. Η εμπιστοσύνη σ’ αυτό που είστε και σ’ αυτό που θα είστε στο χρόνο που ζείτε εδώ. Αυτό το λουλούδι άνοιξε τόσο πλατιά επειδή από κάτω υπήρχε εμπιστοσύνη. Η δύσκολη βάση ποδοπατήθηκε και έμεινε στην θέση της επειδή υπήρχε εμπιστοσύνη.
Όλα πια μπορείτε να τα πάρετε και να τα χρησιμοποιήσετε για την πρόοδο, για τη μετάβαση, για την αλλαγή. Τίποτα πια δεν είναι εμπόδιο, όλα είναι εργαλεία και έτσι όλα είναι στην θέση του. Όταν βλέπετε κάτι στη ζωή σας και νιώθετε ότι είναι ένα εμπόδιο, τότε σημαίνει ότι δεν είναι στην θέση του, ότι δεν το βάζετε εσείς στην θέση του. Όταν τα παίρνετε όλα σαν εργαλεία, τότε τα έχετε βάλει όλα σωστά. Ο μηχανισμός λειτουργεί τέλεια. Κάθε μικρό κομμάτι είναι στην θέση του και έτσι μπορείτε να το κουρδίσετε και αρχίζει να δουλεύει. Το ένα κομμάτι δίνει ώθηση στο διπλανό, που με την σειρά του δίνει ώθηση στο διπλανό και όλος ο μηχανισμός βάζει μπρος. Τίποτα πια δεν το σταματάει. Δεν υπάρχει εμπόδιο πουθενά γιατί έχετε βάλει λάδι εκεί που έπρεπε να βάλετε, έχετε καθαρίσει τα γρανάζια εκεί που έπρεπε να καθαριστούν. Όλος ο μηχανισμός είναι έτοιμος.
Θα βάλετε μπρος; Ούτε καν! Έχετε καταλάβει πολύ καλά και ακόμα καλύτερα αυτήν την εβδομάδα με την εργασία στο σημείο μηδέν ότι δεν χρειάζεται καν να βάλετε μπρος. Χρειάζεται απλώς να καθίσετε σ’ αυτό το σημείο μηδέν, και να το απολαύσετε. Χρειάζεται να σταθείτε στη μέση αυτού του τριγώνου και απλώς να κοιτάξετε, να θυμηθείτε το ηφαίστειο, να δείτε πως έγινε λουλούδι, να δείτε πως τα χρώματα άλλαξαν, πως το χρυσό, το κόκκινο, το μαύρο έγιναν βιολετί, έγιναν λευκό, και πως όλο αυτό δημιούργησε ένα κατάλληλο και καταπληκτικό άνοιγμα που αυτήν την στιγμή είναι αυτό που είναι κατάλληλο για σας.
Δεν σας ζητάμε αυτό το δεκαπενθήμερο να κάνετε τίποτα άλλο σ’ αυτό το τρίγωνο, απλώς να δείτε τη ζωντάνια του, να δείτε την θέση σας μέσα και στη βάση και να δείτε από τη βάση που ήσασταν ατενίζοντας το Λευκό Όρος, πως έχετε φτάσει να κατοικείτε όλο το τρίγωνο με βάση το κέντρο με ακριβώς την ίδια απόσταση από κάθε κορυφή. Δεν είναι τυχαίο βέβαια που το λέμε αυτό. Δεν είστε ούτε μια κορυφή ούτε η άλλη, ούτε η τρίτη, είστε και οι τρεις μαζί. Κάνετε τη σύνδεση. Εσείς είστε η σύνδεση. Είστε η αποδοχή. Είστε το άνοιγμα. Είστε η εμπιστοσύνη.
Έτσι, σας ζητάμε αυτό το δεκαπενθήμερο να είστε καθισμένοι στο κέντρο του τριγώνου βλέποντας τους άξονες που σας συνδέουν με τις τρεις κορυφές, απολαμβάνοντας το άνοιγμα, την εμπιστοσύνη και όλο το είναι σας τόσο ανοιχτό κάτω από το φως του ηλίου. Τίποτα άλλο, με την αίσθηση της ζωντάνιας. Μπορείτε να το πείτε διαφορετικά λέγοντας: απλώς με πλήρη συνείδηση του είναι σας.
Και έτσι είναι.
