Καλώς ορίσατε. 12. Είναι η δωδέκατη συνεδρία αυτού του κύκλου και αυτός ο αριθμός είναι ένας αριθμός κλειδί που μας αρέσει ιδιαίτερα. Τόσο πολλοί ακύρωσαν σήμερα και δεν μπορούσαν να έρθουν, και εσείς λέτε ‘είμαστε μόνο τρεις σήμερα εδώ, τι παράξενο!’ Και εμείς σας λέμε ότι δεν είναι παράξενο καθόλου: είστε 12, 2+1. Είστε ακριβώς αυτό που έπρεπε να είστε. Το πόσοι είστε δεν έχει καμία σημασία για την ένταση της δουλειάς που κάνετε. Ο αριθμός ο ίδιος όμως έχει σημασία, έστω και συμβολική αξία. Είστε 3, είστε 12 και είναι ένας πολύ δυνατός αριθμός.

Θα μιλήσουμε σήμερα για την συμπόνια. Συμπόνια ως προς τον εαυτό σας και ως προς τους άλλους. Ας αρχίσουμε με τον εαυτό σας. Τι σημαίνει ‘συμπόνια’; Ότι πονάτε μαζί, ότι νιώθετε τόσο πολύ οίκτο που πονάτε μαζί με τον άλλον. Τι λέτε εσείς, βοηθάει; Ξέρετε πολύ καλά ότι το να βάλετε ενεργειακά πόνο πάνω σε ένα άλλο πόνο δεν θεραπεύει με τίποτα, και ότι σίγουρα ο πόνος δεν θεραπεύει τον πόνο…

Ποια είναι η λύση θα μας πείτε. Η λύση φίλοι μας είναι να φύγουμε από την αίσθηση του πόνου που δεν μας φέρνει απόλυτα καμία θετική ενέργεια. Η λύση φίλοι μας είναι πάντα να σταθούμε στη χαρά. ‘Πονάω και μου λες να χαίρομαι;’ Ναι, αυτό σας λέμε, γιατί ο πόνος είναι πάντα κάτι σχετικά, σχετικά επιφανειακό, τουλάχιστον πολύ πιο επιφανειακό από τη χαρά, η οποία είναι μέσα στον πυρήνα σας. Γεννηθήκατε μέσα και με χαρά. Η χαρά είναι αυτή που κάνει τα κύτταρά σας… πώς να σας το πούμε; Να έχουν μια οργάνωση, να συζούν, να εργάζονται μαζί. Είναι η ενέργεια που ενώνει τα κύτταρά σας και που επιτρέπει τη δημιουργία ενός οργανισμού. Η χαρά είναι η αίσθηση που είναι η βάση της δημιουργίας. Μερικοί μιλάνε για την αγάπη ως βάση της δημιουργίας. Εμείς σας λέμε ότι μαζί με την αγάπη, δεν την αποκλείουμε, αλλά στο ίδιο ύψος είναι και η χαρά. Οπότε, η χαρά είναι μέσα στον πυρήνα σας, στο κέντρο του πυρήνα σας, και πάνω σ’ αυτό έχετε όλα τα συναισθήματα που μπορείτε να νιώθετε όπως ο πόνος και πολλά άλλα συναισθήματα.

Αυτό σημαίνει ότι όταν νιώθετε πόνο, να είναι σωματικός, οργανικός, να είναι συναισθηματικός πόνος, υπαρξιακός, μπορείτε πάντα να πάτε πιο βαθιά στην καρδιά σας για να βρείτε τον άξονα και να βρείτε τη χαρά. Μιλώντας για τον άξονα, ας αρχίσουμε με την αρχή. Βιαζόμασταν λίγο να σας μιλήσουμε για την συμπόνια σήμερα και ξεχάσαμε να σας πούμε για τον άξονά σας. Βάλτε τον άξονα λοιπόν, μην το ξεχάσετε αυτό. Βάλτε τον άξονα μέχρι το κέντρο της Γης και τεντώστε τον μέχρι την Πηγή. Δείτε όλη την σπονδυλική σας στήλη να τεντωθεί μέσα στον άξονα και να νιώθει συνδεδεμένη με αυτούς τους δυο πόλους, όπως θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι συνδεδεμένη με την αγάπη και τη χαρά.

Η συμπόνια λοιπόν, συμπόνια γι’ αυτό που είστε εσείς. Ένας άνθρωπος που παλεύει, ψάχνει, ψάχνεται, ψάχνει νόημα στην ύπαρξή του, αναζητά λύσεις, απαντήσεις, μια γραμμή, έναν άξονα για τη ζωή που υπάρχει μπροστά του. Δείτε τον εαυτό σας μπροστά σας, ένας εαυτός που έρχεται από το μέλλον, ένας εαυτός φωτεινός που σας μοιάζει, όλο ίδιοι είστε. Έρχεται από το μέλλον και σας λέει ότι χαίρεται που σας βλέπει. Τεντώνει τα χέρια του και παίρνει τα χέρια σας στα δικά του χέρια. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ σας; Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά, ίδιο πρόσωπο είναι, ίδιο σώμα είναι. Τότε γιατί λάμπει τόσο πολύ αυτό το σώμα; Γιατί ακτινοβολεί αυτό το σώμα που είστε εσείς; Γιατί ήδη έχει καταλάβει, ήδη έχει συνδεθεί με αυτό που είναι μέσα, μέσα στο κύτταρο, στον πυρήνα του, ήδη έχει συνδεθεί με τη χαρά μέσα του, και είναι επειδή συνδέθηκε με την πηγή του εαυτού που λάμπει και λαμπιρίζει τόσο πολύ.

Σας λέει: «βλέπεις, είμαι αυτό που είσαι σε λίγο. Είμαι αυτό που καταφέρνεις σιγά-σιγά με τη δουλειά που κάνεις πάνω στην κατανόηση του τι είσαι. Είμαι αυτό που είσαι εσύ μετά από όλες τις προσπάθειες που έχεις κάνει για να φέρεις περισσότερο φως, περισσότερη χαρά. Ξέρεις, δεν έχει και τόσο σημασία ο χρόνος. Ο χρόνος που είναι ανάμεσά μας δεν μετράει, βλέπεις κρατάω τα χέρια σου αυτήν την στιγμή, είναι σαν να μην υπάρχει ο χρόνος. Απλώς είμαι αυτό που είσαι σε μια άλλη στιγμή, και όντως το κατάφερες! Βλέπεις, λάμπω, λάμπεις, προχωράμε αγαπημένη μου, προχωράμε και σου δείχνω το δρόμο.»

Και έτσι πάμε χέρι-χέρι με αυτό που είμαστε σε λίγο, και επειδή πάμε χέρι-χέρι, μπορούμε και να μπούμε μέσα του, μέσα σ’ αυτό που είμαστε, που θα είμαστε σε λίγο. Αντί να είμαστε μόνο η μορφή που κάθεται στην καρέκλα, μπορούμε να είμαστε η λαμπερή μορφή που ήρθε από το μέλλον και που κρατάει στα χέρια της τα χέρια της μορφής που κάθεται στην καρέκλα…

Έχετε ταυτιστεί με τον άλλο σας εαυτό και κοιτάτε τον εαυτό σας στην καρέκλα. Κοιτάτε τον εαυτό σας από το παρελθόν και βλέπετε ό,τι περνάει. Βλέπετε την καθημερινή του ζωή, βλέπετε τις μάχες που δίνει ή που έχει την εντύπωση μερικές φορές ότι δίνει, αυτός ο άλλος εαυτός σας, κάθε μέρα. Βλέπετε αυτό που προσπαθεί να καταλάβει, αυτό που δεν καταλαβαίνει ακόμα, βλέπετε αυτό που το στενοχωρεί. Βλέπετε φωτεινές πλευρές, σκοτεινές πλευρές, βλέπετε λίγο απ’ όλα. Βλέπετε έναν άνθρωπο σε αναζήτηση και που προσπαθεί, που μερικές φορές πέφτει αλλά μετά ξανασηκώνεται. Δεν τα έχει καταφέρει ακόμα αλλά είναι στο δρόμο.

Αυτό που νιώθετε γι’ αυτό το άτομο, γι’ αυτό που είστε στο παρελθόν, είναι μια απέραντη συμπόνια με την έννοια της αγάπης, μιας απέραντης αγάπης γι’ αυτό που είστε και για το δρόμο στο οποίο περπατάτε. Δεν σας έρχεται καν στο νου να κρίνετε αυτό που ζείτε στο παρελθόν, δεν έχει νόημα και δεν σας ενδιαφέρει καν. Απλώς τα βλέπετε όλα, βλέπετε τις πέτρες στο δρόμο που θα σας κάνουν να πονάτε, βλέπετε τα παράθυρα που ανοίγουν και από τα οποία παίρνετε αέρα. Βλέπετε στιγμές χαράς, στιγμές λύπης, τα βλέπετε όλα από κει που έχετε φτάσει και νιώθετε απλώς αυτήν την συμπόνια που δεν σας κάνει να πονάτε με αυτό που ήσασταν αλλά να δέχεστε όλα αυτά γιατί ξέρετε ότι με όλα αυτά θα προχωρήσετε και χάρη σε όλα αυτά έχετε φτάσει εκεί που βρίσκεστε, σ’ αυτήν τη λάμψη που έχετε μέσα σας αυτήν την στιγμή.

Οπότε, τι έχετε όρεξη να κάνετε: έχετε όρεξη να την πάρετε αυτήν τη μορφή, το άτομο στην καρέκλα, να το πάρετε εξ ολοκλήρου στην αγκαλιά σας και να του πείτε ότι το αγαπάτε, να του πείτε ότι οι πέτρες στο δρόμο δεν έχουν σημασία, τις αγκαλιάζετε και αυτές, βοηθάνε και αυτές, είναι μέρος της διαδικασίας και αυτές, μέρος του δρόμου. Τα παίρνετε όλα, δεν θέλετε να αφήσετε τίποτα πίσω γιατί ξέρετε ότι χάρη σε όλα αυτά έχετε φτάσει σ’ αυτό που είστε.

Φίλοι μας, παιδιά μας, σας ζητάμε να κρατήσετε αυτήν την αίσθηση που έχετε τώρα, τώρα μέσα σ’ αυτό το λαμπερό ον που είστε, αυτήν την αίσθηση το να πάρετε ό,τι είστε μέσα σας με αγάπη, με ενθουσιασμό, με χαρά, με ευγνωμοσύνη γιατί το ξαναλέμε: χάρη σε όλα αυτά έχετε φτάσει στη λάμψη σας. Κρατήστε αυτήν την αίσθηση. Κρατήστε την γιατί θα σας ζητήσουμε να κάνετε μια δουλειά με αυτήν την αίσθηση.

Σήμερα ζητήσαμε στην Μαριαννίκ να βάλει στο κέντρο του κύκλου σας τρία κεριά, ένα γαλάζιο, ένα κόκκινο και ένα λευκό, και εσείς είστε τρεις. Θα σας ζητήσουμε να οραματιστείτε το μπλε κερί στη δυτική πλευρά της Ιαπωνίας. Θα σας ζητήσουμε να οραματιστείτε το κόκκινο κερί στη βόρεια πλευρά, ανατολικά της Ιαπωνίας, και το λευκό κερί νοτιοανατολικά της Ιαπωνίας. Έτσι έχετε βάλει αυτήν τη χώρα μέσα σε ένα τρίγωνο και ανάμεσα σ’ αυτά τα τρία χρώματα. Σας ζητάμε να πάτε να καθίσετε σ’ αυτό το τρίγωνο. Θα ζητήσουμε στην Φωτεινή να κάτσει με το μπλε κερί και στην Αργυρώ στο κόκκινο κερί, βόρεια. Η Μαριαννίκ θα κάτσει νότια, προς το παρόν.

Σας ζητάμε να πάτε να καθίσετε σ’ αυτά τα σημεία με αυτήν τη μορφή του τι είστε στο μέλλον, με αυτή τη λαμπερή μορφή γεμάτη χαρά, γεμάτη συμπόνια και γεμάτη αγάπη για ό,τι είστε, για ό,τι υπήρξατε, για όλα τα εμπόδια του δρόμου, για όλα τα πράγματα που επέτρεψαν να γίνει αυτό που είναι τώρα: μια λαμπερή μορφή, μια λαμπερή ύπαρξη. Σας ζητάμε έτσι όπως είστε, η καθεμιά στο χρώμα της, γύρω από την Ιαπωνία, να τεντώσετε τα χέρια σας και να πάρετε τα χέρια των δυο άλλων ώστε να σχηματίσετε τρίγωνο γύρω από τη χώρα, γύρω από την Ιαπωνία. Όπως αγκαλιάσατε αυτό που είστε, όπως είπατε ένα ‘ευχαριστώ’ και νιώθατε ευγνωμοσύνη για ό,τι έχετε περάσει, όλες τις δυσκολίες που έχετε ζήσει, όλες τις προσπάθειες που έχετε κάνει, σας ζητάμε να κοιτάξετε το κέντρο του τριγώνου, ακριβώς με την ίδια αίσθηση, με το ίδιο συναίσθημα.

Είστε πάντα συνδεδεμένες με το κέντρο της Γης και με την Πηγή. Είστε ένας άξονας λαμπερός, σκέτο φως, και αφήνετε αυτό το φως, από το κέντρο της Γης και από την Πηγή, αυτά τα δυο ρεύματα να παντρεύονται μέσα στην καρδιά σας και να ρέουν προς το κέντρο του τριγώνου. Στην εισπνοή κάνετε το αντίθετο: δέχεστε όλη την ενέργεια του τριγώνου μέσα στην καρδιά σας γιατί αυτό το τρίγωνο είναι ό,τι είστε κι εσείς, τίποτα διαφορετικό. Είναι και αυτό το τρίγωνο στο δρόμο του όπως είστε κι εσείς στο δρόμο σας. Αυτήν την στιγμή έχει πολλές πέτρες στο δρόμο, και μερικοί πέφτουν, άλλοι πονάνε, άλλοι σηκώνονται, αλλά είναι ακριβώς όπως έχετε κάνει κι εσείς και όπως κάνετε και στο τρισδιάστατο κόσμο ακόμα: συνεχίζετε το δρόμο σας, μαθαίνετε και γίνεστε όλο και πιο λαμπεροί με τις εμπειρίες που έχετε.

Στην εισπνοή παίρνετε και δέχεστε ό,τι είναι το τρίγωνο γιατί είναι αυτό που είστε εσείς. Το αφήνετε να ρέει στον άξονά σας, στην καρδιά σας, στο φως που έχετε γίνει, και στην εκπνοή αφήνετε όλο το φως που είστε να ρέει, με όλο το φως του κέντρου της Γης και όλο το φως της Πηγής να ρέει στο τρίγωνο. Κάντε μερικές αναπνοές έτσι όπου στην εισπνοή δέχεστε όλες τις ενέργειες του τριγώνου, οι οποίες μετουσιώνονται. Αφήνετε τη μετάλλαξη να γίνει, και οι ενέργειες να γυρίζουν μετά στο τρίγωνο.

Μπορείτε να νιώθετε μια πιο μεγάλη κίνηση: ότι η ενέργεια του τριγώνου μπαίνει στην καρδιά σας, περνά στον άξονα από κάτω, από πάνω, γεμίζει με τις ενέργειες της Πηγής και του κέντρου της Γης, και ξαναπηγαίνει στο τρίγωνο μετά από την μετουσίωση, γεμάτη λάμψη, γεμάτη θεραπεία. Όλα έχουν αλλάξει γιατί δεχτήκατε, γιατί νιώθατε ευγνωμοσύνη, χαρά. Μπορούσατε να επιτρέψετε την αλλαγή των ενεργειών γιατί νιώθατε χαρά μέσα σας, γιατί νιώθατε τη χαρά της λάμψης μέσα στην καρδιά σας. Εάν νιώθατε κάτι άλλο από τη χαρά, νομίζετε ότι θα μπορούσατε να είχατε αλλάξει κάτι; Θα ήταν πολύ δύσκολο, για να μην πούμε αδύνατο.

Η χαρά, η χαρά της λάμψης σας κάνει ότι η μεταλλαγή είναι εφικτή. Η σιγουριά του τι είστε, το γεγονός ότι στέκεστε στον άξονά σας, το γεγονός ότι στέκεστε στο μεγαλείο σας, σ’ αυτό που είστε, με τα πόδια στο κέντρο της Γης και το κεφάλι στην Πηγή, αυτό το γεγονός κάνει ότι η μεταλλαγή είναι εφικτή, κάνει ότι η μετουσίωση είναι εφικτή. Τα παίρνετε όλα στην καρδιά, αλλάζουν, και οι ενέργειες γυρίζουν στο τρίγωνο της Ιαπωνίας εντελώς αλλαγμένες… και συνεχίζει η ροή, συνεχίζετε τη ροή της ενέργειας όσο μιλάμε, συνεχίζετε…

Θα κάνετε μια περιστροφή μικρή δεξιόστροφα ώστε να αλλάξετε χρώμα και να αγγίξετε όσο μιλάμε όλες τις πλευρές του τριγώνου… μπορείτε να αλλάξετε ξανά … και έτσι με το ρυθμό που θέλετε εσείς, που νιώθετε εσείς, να αφήσετε αυτήν την περιστροφή να γίνει γύρω από τη χώρα ώστε να δέχεστε κάθε πλευρά, κάθε ενέργεια και ώστε να επιτρέψετε την εγκατάσταση του άξονά σας παντού, σε όλες τις πλευρές και σε όλες τις κορυφές του τριγώνου. Αυτό που είστε έχει περικυκλώσει το τρίγωνο. Αυτό που είναι η καθεμιά έχει πάει παντού, έχει δεχτεί τα πάντα…

Φίλοι μας αυτή η δουλειά είναι μια τόσο βασική δουλειά, είναι μια δουλειά αγάπης, μια δουλειά αποδοχής και βέβαια την έχετε κάνει σήμερα με μια χώρα που υποφέρει πολύ και που την έχετε στην καρδιά σας με όλα αυτά που περνά αυτές τις μέρες. Αλλά δεν θα μπορούσατε να την είχατε κάνει σε τέτοιο βαθμό εάν δεν είχατε δεχτεί πρώτα τον εαυτό σας, εάν δεν είχατε πρώτα αγκαλιάσει όλα αυτά που είστε, ακόμα και τις πέτρες του δρόμου! Είναι επειδή δεχτήκατε και τις πέτρες του δρόμου σας που μπορούσατε να μπείτε σ’ αυτό το τρίγωνο της αποδοχής στην Ιαπωνία, και να δέχεστε τα πάντα από κει, στεκούμενες μέσα στη λάμψη σας και στη χαρά σας, με μια απόσταση συναισθηματική.

Η απόσταση δεν είναι πραγματική, με την έννοια ότι είστε πραγματικά εκεί. Η δουλειά που γίνεται ενεργειακά είναι πραγματική, είναι μια πολύ βαθιά δουλειά που γίνεται αυτήν την στιγμή με τις αναπνοές σας, με την αποδοχή σας, πολύ βαθιά δουλειά… αυτό που έγινε είναι ότι η συμπόνια για τον εαυτό σας έριξε μια γέφυρα προς μια συμπόνια για τους άλλους, για τους άλλους εκεί μακριά σε μια άλλη χώρα που όμως είναι μια άλλη πλευρά του εαυτού σας, μια άλλη πλευρά της ανθρωπότητας. Μια γέφυρα χτίσατε σήμερα, συμπόνιας. Μια γέφυρα χτισμένη με χαρά και λάμψη.

Μόνο τέτοια γέφυρα φέρνει βοήθεια. Μην έχετε αυταπάτες, η βοήθεια δεν έρχεται όταν μπαίνετε στο δράμα των άλλων. Η βοήθεια έρχεται όταν παίρνετε αυτήν τη μικρή απόσταση που σας λέγαμε πριν σε σχέση με τα συναισθήματά σας, όταν βγαίνετε από το δράμα αλλά στέκεστε πάρα πολύ κοντά ενεργειακά, πολύ κοντά στη χαρά σας, πολύ κοντά στην ευγνωμοσύνη σας.

Η αποδοχή για τον εαυτό σας οδήγησε στην αποδοχή του τριγώνου της Ιαπωνίας, παρόλο που ίσως κάποια άλλη στιγμή θα σας φαινόταν αδύνατον να δέχεστε κάτι τόσο… πονεμένο, και ίσως θα σας έφερνε φόβο. Τώρα, στεκούμενοι σ’ αυτό που είστε σε ένα μέλλον πολύ κοντινό, σ’ αυτό που είστε, τόσο λαμπερό, τόσο χαρούμενο, μπορούσατε να πάρετε αυτήν τη μικρή απόσταση σε σχέση με όλες τις δυσκολίες της καθημερινότητας και να δείτε απλώς την ομορφιά του δρόμου, την ομορφιά αυτού του μονοπατιού πάνω στο οποίο βρίσκεστε και που οδηγεί στη λάμψη.

Όπως είδατε αυτήν την ομορφιά για τον εαυτό σας, ακόμα και να μην δείτε αυτήν την στιγμή την ομορφιά για το τρίγωνο της Ιαπωνίας, ξέρετε ότι υπάρχει. Ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι και αυτοί οδηγούνται κάπου και ότι η ομορφιά είναι τεράστια, είναι πάρα πολύ μεγάλη, τόσο λαμπερή! Τόσο πολύ κατανόηση και τόσο πολύ φως στην άκρη του τούνελ, τόσο λαμπερό μέλλον! Τέτοια ελπίδα που δίνει αυτή η εικόνα, τέτοια σιγουριά, ευγνωμοσύνη! Ευγνωμοσύνη για τις δυσκολίες του δρόμου, ευγνωμοσύνη για όλους όσους φύγανε, για όλους όσους μένουν και προσπαθούν, ευγνωμοσύνη για το σχέδιο που πηγαίνει σε τόσο πολύ φως, ευγνωμοσύνη στη Γη που τα επιτρέπει όλα αυτά, και επιτρέπει ακόμα και στο θυμό να εκδηλωθεί και να της έρθει… και το δέχεται με πολύ αγάπη και πολύ κατανόηση για την ανθρωπότητα.

Χτίσατε γέφυρα σήμερα παιδιά μας, μια γέφυρα φωτός, μια γέφυρα μακριά από κάθε συναισθηματισμό, μια γέφυρα χαράς, μια γέφυρα βοήθειας, θεραπείας, αλλά πέρα απ’ αυτό μια γέφυρα φωτός και πραγματικής συμπόνιας. Μια συμπόνια που χτίζει γιατί φέρνει λάμψη και χαρά. Αυτήν την συμπόνια μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε όσες φορές θέλετε κάθε φορά που σας έρχεται όρεξη να πάτε να αγκαλιάσετε αυτή τη χώρα ή οποιαδήποτε άλλη.

Για την συγκεκριμένη χώρα, για την Ιαπωνία, αν θέλετε ξανά να χτίσετε αυτήν τη γέφυρα και να στείλετε την αγάπη σας και τη λάμψη σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα χρώματα που σας είπαμε και να χτίσετε πρώτα το τρίγωνο γύρω από την Ιαπωνία. Θα σας βοηθήσει και θα βοηθήσει τη λάμψη να ξαναπηγαίνει σ’ αυτό το τρίγωνο, να εγκατασταθεί. Θα βοηθήσει τη χαρά να παραμένει εκεί και να συνεχίσει το δρόμο της και το έργο της.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την συμμετοχή σας και σ’ αυτό που κάνατε για την Ιαπωνία αλλά και σ’ αυτό που κάνατε για τον εαυτό σας, για την αποδοχή σας.

Η μορφή από το μέλλον απομακρύνεται, αλλά την εικόνα της, την κρατάτε στην καρδιά και ξέρετε τώρα ότι προς τα εκεί πηγαίνετε. Από δω και πέρα, ο τρόπος με τον οποίο θα κοιτάξετε τις πέτρες του δρόμου θα είναι εντελώς διαφορετικός γιατί έχετε δει αυτές τις πέτρες με άλλο βλέμμα, με το βλέμμα της λάμψης σας και της χαράς σας.

Και έτσι είναι.