Περνάμε μέσα απ'τον καθρέφτη και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας… Μ.

Εδώ είμαστε, παρόλο που συνεχίζετε να έχετε αμφιβολίες, αν είναι δυνατόν! Εμείς εδώ είμαστε πάντα, στην καρδιά, στο βωμό, στη μέση του κύκλου σας, πείτε το όπως θέλετε, έτσι κι αλλιώς είμαστε παντού, έτσι κι αλλιώς γιορτάζουμε κάθε μέρα, γιορτάζουμε την πρόοδό σας, γιορτάζουμε το άνοιγμά σας, γιορτάζουμε αυτές τις συναντήσεις που έχουμε όπου κάθε φόρα λίγο παραπάνω ερχόμαστε πιο κοντά, και έρχεστε και εσείς πιο κοντά. Ο καθένας κάνει ένα βήμα προς τον άλλον για να μπορεί να υλοποιηθεί η τελική συνάντηση. Πράγματι, όπως το λέγατε πριν όντως έχετε συνδεθεί και όντως έχετε ακόμη δουλειά για να συνδεθείτε εξ ολοκλήρου, για να γίνει αυτός ο γάμος. Έχει γίνει. Έχει γίνει…

Τα λέμε μπερδεμένα; Έτσι μας λέει η Μαριαννίκ. Όχι, δεν τα λέμε καθόλου μπερδεμένα, γιατί συγχρόνως ο γάμος έχει γίνει και δεν το έχετε συνειδητοποιήσει πλήρως. Δεν είναι δυνατόν να είστε εδώ, δεν είναι δυνατόν να συνδέεστε με την καρδιά σας, να κοιτάξετε την καρδιά μπροστά στο βωμό, στο κέντρο του κύκλου, να δείτε πόσο όμορφη είναι και να μην έχετε συνδεθεί. Ξέρετε τι γίνεται όταν κάνετε αυτήν την άσκηση; Εμείς σας τη δώσαμε αυτήν την άσκηση την περασμένη βδομάδα και σας τη δώσαμε με αυτές τις λέξεις: «βάλτε την καρδιά σας μπροστά στο βωμό». Αλλά ρωτάμε: τι βάζουμε πάνω σε ένα βωμό; Βάζουμε ό,τι πιο ιερό έχουμε μέσα μας και τι το πιο ιερό έχετε από τον ανώτερο εαυτό που είναι μέσα στην καρδιά σας; Από την στιγμή που μπορείτε να το κάνετε αυτό, από την στιγμή που μπορείτε να κοιτάξετε την καρδιά σας μπροστά στο βωμό και να συνειδητοποιήσετε πόσο όμορφη είναι, να μένετε με το στόμα ανοιχτό κοιτάζοντας την ομορφιά της, να σας γεμίσει η παρουσία της και μετά να την ξαναπάρετε στα χέρια και να την ξαναβάλετε στην θέση της, αυτό αν δεν είναι γάμος, αν δεν είναι ένωση με τον ανώτερο σας εαυτό, τότε τι είναι;

Λέτε ότι δυσκολεύεστε, ότι δεν έχετε καταφέρει να ολοκληρώσετε ακόμα τη σύνδεση. Όταν παίρνετε στα χέρια σας τον ανώτερο εαυτό και τον βάζετε μέσα στην καρδιά σας, μέσα στην σωματική καρδιά, γιατί νοερά ήδη έχει μπει, ήδη υπάρχει, τι νομίζετε, τι έχετε κάνει όλο αυτό τον καιρό; Δεν έχετε κάνει την σύνδεση; Πως μπορείτε να έχετε ακόμα αμφιβολίες, πως είναι δυνατόν όταν εμείς εδώ είμαστε και σας λέμε, ψιθυρίζουμε, φωνάζουμε, ουρλιάζουμε ‘εδώ είμαστε’ μέσα σας, γύρω σας, μέσα στο DNA σας, μέσα στο αίμα σας. Δεν είστε χωριστά από μας. Ένας είμαστε. Είστε ένας με το διπλανό, με τον απέναντι. Είστε ένας με αυτόν που μένει στο διπλανό διαμέρισμά σας, με αυτόν που μένει στη διπλανή χώρα αν και συχνά σας φαίνεται ο διπλανός σαν ο χειρότερος σας εχθρός, είστε ένας με αυτόν που μένει στην άλλη ήπειρο. Είστε ένας με κάθε ψυχή της Γης, και είμαστε ένας, οι ανώτεροι εαυτοί σας και εσείς. Δεν γίνεται αλλιώς.

Το ότι μερικές φορές δεν καταφέρνετε να το πιστέψετε ακυρώνει την συνειδητοποίηση. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είναι η δικιά σας επιλογή να κόψετε την σύνδεση, να κόψετε την συνειδητοποίηση της σύνδεσης για να μιλήσουμε με ακρίβεια. Σύνδεση υπάρχει, ένας είμαστε. Η έλλειψη εμπιστοσύνη είναι σαν να παίρνατε ένα μαχαίρι και να κόβατε αυτήν την σύνδεση, την συνειδητοποίηση αυτής της σύνδεσης για να μπορέσετε να συνεχίσετε να λέτε ‘όχι, δεν είμαστε ακόμα συνδεδεμένοι’ και έτσι να μην πάρετε στα χέρια σας τις ευθύνες σας. Ναι. Μιλάμε για ευθύνες. Ξέρετε, είναι όπως ένα παιδί που μεγαλώνει, φτάνει στην εφηβεία που είναι τόσο δύσκολη ηλικία όπου συγχρόνως έχετε όρεξη να πάτε πίσω στην σιγουριά του μικρού παιδιού, και να πάτε μπροστά στην σιγουριά, έτσι νομίζετε τουλάχιστον, του ενήλικα που ξέρει που πατάει, που κάνει κάτι που τον ενδιαφέρει, που έχει κάποιον που τον αγαπάει και κάποιον να αγαπάει, που έχει φτιάξει μια οικογένεια κλπ…

Μερικές φορές θέλετε να μεγαλώσετε γρήγορα και άλλες φορές να είστε πάλι μωρά. Σιγά-σιγά εσείς περνάτε αυτό το στάδιο και θέλετε να βάλετε ένα πόδι όλο και περισσότερο στον ενήλικα γιατί ξέρετε ότι έχετε πολύ δουλειά να κάνετε. Ξέρετε ότι έχετε πολλά πράγματα να υλοποιήσετε. Ξέρετε, με τα καινούρια συμβόλαια που έχετε περάσει με τον εαυτό σας, ότι πολλά πρέπει να αλλάξουν και ότι είστε μέσα σ’ αυτές τις αλλαγές. Είστε μέσα στην αλυσίδα που θα πραγματοποιήσει, που θα υλοποιήσει τις αλλαγές πάνω στη Γη, και χαίρεστε πάρα πολύ γι’ αυτό, πάρα πολύ. Αυτό είναι που σας δίνει ώθηση, που σας σπρώχνει, που σας τραβάει και που κάνει ότι αντέχετε όλα τα άλλα, γιατί ξέρετε τι έχετε μπροστά σας να υλοποιήσετε και σας γεμίζει χαρά και ενθουσιασμό.

Από την άλλη όμως, υπάρχει ευθύνη, ναι. Κάθε φορά που κάνουμε κάτι, κάθε φορά που μιλάμε, κάθε φορά που φτιάχνουμε κάτι, υλοποιούμε κάτι, παίρνουμε μια ευθύνη. Μια ευθύνη απέναντι από τον εαυτό μας, μια ευθύνη απέναντι από τους άλλους που έρχονται σε επαφή με αυτό που έχουμε κάνει, και μια ευθύνη απέναντι από την κοινωνία και απ’ αυτούς που θα έρθουν μετά, τις επόμενες γενιές, γιατί ναι, αρχίζετε να υλοποιήσετε πράγματα που δεν ξέρετε, δεν έχετε ιδέα αυτήν την στιγμή για το πως θα καταλήξουν και πως θα προχωρήσουν. Απλώς, εργάζεστε με ενέργειες με τέτοιο τρόπο, και θα εργάζεστε στο μέλλον όλο και περισσότερο και με περισσότερη δύναμη, που θα υλοποιήσετε πολλά πράγματα που δεν θα τελειώσουν με σας, με την υλική σας παρουσίαση στη Γη. Αφού φύγετε θα συνεχίσουν. Μπορεί να ξαναρθείτε εσείς μετά από πολύ χρόνο, πολύ γήινο χρόνο, για να συνεχίσετε αυτό το έργο που αρχίζετε τώρα.

Οπότε, αυτό το έργο σας φέρνει ενθουσιασμό γιατί μεγάλα έργα πρόκειται να συμβούν και να αρχίσουν στην επιφάνεια της Γης τα επόμενα χρόνια. Βάσεις για μια ζωή διαφορετική απ’ ό,τι ήταν μέχρι τώρα, αλλά συγχρόνως ναι, είναι μια μεγάλη ευθύνη. Το ερώτημα είναι το εξής: δέχεστε την ευθύνη ή σας φοβίζει τόσο πολύ που θα κάνετε δέκα βήματα πίσω για να παριστάνετε το μωρό που δεν είστε πια;

Θα μας πείτε: ‘Για να αναλάβω την ευθύνη, θέλω να είμαι σίγουρος, θέλω να είμαι σίγουρη ότι δεν θα κάνω λάθη’. Και εμείς γελάμε! Έχουμε γελάσει πολύ με αυτήν την ερώτηση! Και θα γελάσουμε κάθε φορά που θα μας την κάνετε. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κάνετε λάθη. Θα κάνετε και χοντρά μάλιστα! Και θα είναι πολύ ωραίο να κάνετε χοντρά λάθη και να τα δουν οι άλλοι γιατί έτσι θα μάθουν να μην τα κάνουν, και με την σειρά τους θα κάνουν άλλα. Έτσι πάει η ζωή στη Γη. Μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων, και εμείς κάνουμε άλλα που με τη σειρά τους μαθαίνουν στους επόμενους. Όπως λέγαμε την περασμένη βδομάδα δεν είστε τέλειοι και δεν υπάρχει περίπτωση να είστε, ποτέ! Γιατί σ’ αυτό το γήινο πεδίο, μαθαίνετε σε ένα επίπεδο που δεν είναι τέλειο, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να είστε ούτε εσείς τέλειοι. Αυτό είναι η ομορφιά σας, ότι μπορείτε να μάθετε απ’ αυτά τα λάθη, και μπορείτε να μάθετε από τις σκοτεινές πλευρές σας. Σημαίνει ότι μαθαίνετε να δέχεστε αυτές τις πλευρές. Αυτό είναι το πιο όμορφο που κάνετε. Το καταλαβαίνετε αυτό; Το πιο όμορο πράγμα που κάνετε αυτήν την στιγμή στη Γη είναι να μαθαίνετε να δέχεστε τις σκοτεινές σας πλευρές, να τις πάρετε όλες αγκαλιά, να δέχεστε τα πάντα, να αγκαλιάζετε τα πάντα ώστε όλα να κάνουν ένα βήμα προς τα πάνω.

Εάν μπορούσατε μόνο να αγκαλιάσετε τις θετικές σας πλευρές, τις φωτεινές σας πλευρές, τι θα γινόταν; Θα γινόταν ότι το φως αυτής της φωτεινής πλευράς θα έκανε ένα βήμα μπροστά. Μα το φως είναι ήδη φως. Δεν σας φαίνεται λίγο παράξενο αυτό; Το φως κάνει ένα βήμα μπροστά, γίνεται ακόμα πιο φωτεινό και τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα; Γίνονται ακόμα πιο σκοτεινά; Και τότε τι έχουμε κερδίσει; Έναν κόσμο με μια διττότητα ακόμα μεγαλύτερη; Αυτό θέλουμε; Αυτό θέλετε; Αφού είστε εδώ, ξέρουμε ότι δεν είναι αυτό που θέλετε. Δεν είστε εδώ για να συνεχίσετε έναν κόσμο μέσα στη διττότητα. Είστε εδώ για να αγκαλιάσετε τις πιο σκοτεινές πλευρές σας που είναι και οι πιο σκοτεινές πλευρές του κόσμου σας, να τις βοηθήσετε με αυτήν την αγάπη που δίνετε, με αυτήν την αγκαλιά που προσφέρετε να ανεβάσουν το επίπεδο της δόνησής τους. Αυτό κάνετε. Η αγκαλιά αυτό κάνει: ανεβάζει τη δόνηση.

Οποιαδήποτε αγκαλιά ανεβάζει τη δόνηση, το περιεχόμενό της, όποιο και να είναι το περιεχόμενο. Παίρνετε ό,τι έχετε μπροστά σας, ό,τι έχετε μέσα σας, το αγκαλιάζετε, το αγαπάτε και όλοι μαζί κάνετε ένα βήμα προς την επόμενη δόνηση. Μόνο έτσι λειτουργεί και μόνο έτσι παίρνετε τις ευθύνες σας. Μπορεί σ’ αυτήν τη διαδικασία να κάνετε λάθη αλλά θα είναι λαθάκια, γιατί καταλαβαίνετε ότι το εάν βάζετε το πόδι σας λίγο πιο αριστερά ή λίγο πιο δεξιά, λίγο πιο μπροστά ή λίγο πιο πίσω, δεν έχει καμία σημασία. Εσείς μπορείτε να σκεφτείτε ότι αν το πόδι πηγαίνει λίγο αριστερά αντί από λίγο δεξιά, θα είναι ένα λάθος. Για μας το ίδιο είναι. Το σημαντικό είναι η αγκαλιά. Τώρα, εάν την αγκαλιά την κάνετε από το πλάι, από κάτω, από πάνω, απ’ όπου θέλετε, δεν μας νοιάζει, δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει η αγκαλιά, να πάρετε όλο το υλικό σας ώστε όλα μαζί να ανεβούν δόνηση. Αυτό είναι η ευθύνη που μπορείτε να αναλάβετε. Αυτό είναι που δέχεστε ή όχι να κάνετε. Ξέρουμε ότι το δέχεστε, ξέρουμε γιατί το βλέπουμε μέσα σας ότι έχετε αναγνωρίσει ότι γι’ αυτό ήρθατε, όλοι σας. Τώρα που το ξέρετε επιτέλους, τώρα που το έχετε συνειδητοποιήσει, το μόνο που θέλετε είναι να το κάνετε! Κάντε το, μην κοιτάξτε πίσω. Ένας έφηβος δεν ξαναγίνεται ποτέ μωρό. Μπορεί να το παίξει που και που για πλάκα αλλά τίποτα παραπάνω. Βάλτε το πόδι σας μπροστά για να αναλάβετε εντελώς την ευθύνη του ενήλικα, την ευθύνη του να πάρετε ό,τι είναι μέσα και μπροστά σας και να το αγκαλιάσετε χωρίς να το κρίνετε και με όλα αυτά να κάνετε ένα βήμα μπροστά, και ένα άλλο, και ένα άλλο…

Θα δείτε ότι όσο προχωράτε, αυτό που έχετε στην αγκαλιά σας αλλάζει γιατί επειδή εσείς αλλάζετε δόνηση, ό,τι κρατάτε στα χέρια σας αλλά και αυτό δόνηση. Σιγά-σιγά, καθώς και πολλές τέτοιες ομάδες όπως η δικιά σας θα κάνουν παρόμοια δουλειά αφομοίωσης, η Γη θα αλλάξει. Μην έχετε αμφιβολία γι’ αυτό. Μην κρίνετε από τους σπασμούς που γίνονται τώρα. Είναι οι σπασμοί πριν από τη γέννηση. Όταν η γέννηση της νέας Γης θα έχει ολοκληρωθεί, τα πράγματα θα είναι πράγματι πανέμορφα. Θα έχετε παίξει το ρόλο σας εκεί και θα είστε περήφανοι γι’ αυτό. Μην διστάσετε να πάρετε τις ευθύνες σας, καιρός είναι…

Ποιος θέλει να μιλήσει, ποιος έχει κάτι να πει; Το λέμε και χαμηλώνετε το κεφάλι. Ποιοι είστε; Εμείς είμαστε μέσα σας. Δεν θέλουμε να σας φέρουμε σε δύσκολη θέση. Θέλουμε απλώς να σας υπενθυμίσουμε ποιοι είστε. Δείτε έναν καθρέφτη μπροστά σας. Οραματιστείτε ο καθένας από σας έναν καθρέφτη μπροστά σας…

Βάλτε το χέρι σας πάνω στον καθρέφτη. Λεία επιφάνεια, αλλά αν σπρώξετε λίγο την επιφάνεια βλέπετε ότι το χέρι σας μπαίνει μέσα. Έχετε ξαναδεί αυτούς τους καθρέφτες σε μερικές ταινίες. Κάτι παρόμοιο είναι εδώ, μπροστά σας σήμερα. Είναι ένας καθρέφτης με μια επιφάνεια που μοιάζει με νερό και μπορείτε να περάσετε μέσα στον καθρέφτη. Έτοιμοι; Βάλτε ένα πόδι στην επιφάνεια. Δείτε ότι περνάτε μέσα στον καθρέφτη, όλο το σώμα σας έχει περάσει την πόρτα, τον καθρέφτη. Και το δεύτερο πόδι έχει περάσει. Είστε εξ ολοκλήρου από την άλλη πλευρά του καθρέφτη, ο οποίος έκλεισε πίσω σας. Δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Έκλεισε. Έκλεισε. Η παλιά διάσταση ύπαρξης έκλεισε. Έχετε μπροστά ένα καινούριο τοπίο με βράχια, βουναλάκια. Ανεβείτε στα βράχια μπροστά (παύση)…

Συνάντηση. Θέλουμε να σας αφήσουμε λίγο χρόνο γι’ αυτήν την συνάντηση και ο καθένας να προχωράει σ’ αυτό το καινούριο τοπίο όπως το νιώθει… Ενωμένοι, ενωμένοι με τον ανώτερο εαυτό, ενωμένοι με αυτό που είστε σ’ αυτήν την καινούρια διάσταση, θα ζητήσουμε στον καθένα από σας να πει δυο λόγια…

Φ.: δεν ξέρω. Αυτά που μετέφεραν μέσω της Μαριαννίκ είναι αποδεκτά. Αυτό το τοπίο για μένα είναι πραγματικότητα. Ο στόχος μου είναι να βοηθάω τους άλλους ώστε να ξεπεραστεί αυτή η δύσκολη περίοδος μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι του φόβου, της τρομολαγνείας και της τρομοκρατίας. Είμαι οκ και αυτό θα το συνεχίσω.

Ε.: τον καθρέφτη τον πέρασα με πολύ μεγάλη χαρά. Βρέθηκα σε ένα βουνό και ατένισα τον ορίζοντα. Είδα καινούρια πράγματα. Πέρασε από μπροστά μου μια φωτεινή επιγραφή της οποίας δεν μπορούσα να διαβάσω τα γράμματα. Αισθάνομαι ότι καινούρια πράγματα θα συμβαίνουν. Το νιώθω, το αισθάνομαι και το περιμένω με καρτερία, ηρεμία, υπομονή. Βαδίζουμε προς το καλύτερο. Ευχαριστώ.

Ζ.: το κατάλαβες τώρα Ζωή; Δεν ήταν και τόσο δύσκολο. Ήταν πάρα πολύ εύκολο αλλά και πολύ συγκλονιστικό. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι, ούτε εσύ ούτε κανένας. Είναι τόσο εύκολο, μα τόσο εύκολο, γιατί διστάζετε ακόμα; Τι περιμένετε; Έχετε περάσει τον καθρέφτη, το είπε και η Μαριαννίκ, γιατί δεν κάνετε (δεν ακούγεται)… έχουμε υπομονή και θα περιμένουμε αλλά πρέπει να κινηθείτε όλοι. Πολλοί περιμένουν από σας. Μην τους αφήσετε έξω από τη νέα εποχή. Πρέπει να μπουν όσο είναι δυνατόν οι περισσότεροι. Είμαστε όλοι εδώ, όλοι και ένας. Συνειδητοποιήστε ότι είμαστε ένας. Όλοι είμαστε ένα. Δεν υπάρχει τίποτα για να φοβάστε.

Όλα θα γίνουν. Αρκεί να προσπαθήστε λίγο πιο γρήγορα απ’ ό,τι γίνεται τώρα. Οι ενέργειες τρέχουν γύρω σας. Πρέπει να τρέξετε κι εσείς. Δεν είναι δύσκολο, το ξαναείπαμε, αλλά είναι πολύ σημαντικό και για σας και για άλλους, μην το αμελήσετε. Εάν δεν σας ενδιαφέρει τόσο πολύ ο εαυτός σας, τουλάχιστον ενδιαφερθείτε για τους άλλους. Γι’ αυτό έχετε έρθει, για να βοηθήσετε. Φροντίστε όμως και τον εαυτό σας, δεν το κάνετε.

Συνειδητοποιήστε την στιγμή που είστε τώρα, είμαστε όλοι εδώ, μας νιώθετε; Δεν υπάρχει τίποτα καινούριο σ’ αυτό, το έχετε κάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Πρέπει τελικά να θυμηθείτε και να θυμηθείτε γρήγορα. Όπως σου είπαμε δεν υπάρχει χρόνος, τα πάντα είναι άχρονα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να το καθυστερήσετε κιόλας. Βιαστείτε λιγάκι, δεν σας κάνει κακό, θα φέρετε περισσότερη ευτυχία στον κόσμο σας. Και έτσι είναι.

Δ: ευχαριστώ την Μαριαννίκ και ευχαριστώ τη Ζωή. Συγκλονιστική είναι η ενέργεια για μένα. Άνοιξε η πόρτα και είδα βουνά μπροστά. Είμαι έτοιμη να προχωρήσω και να δώσω στους άλλους. Ευχαριστώ.

Μ.: δεν ξέρω, όταν βλέπουμε τόσο φως γύρω μας, ποιος ο λόγος να δειλιάζουμε; Τα (δεν ακούγεται) … είναι σίγουρα και μεγάλα. Δεν πρέπει κανείς να καθυστερεί με τίποτα. Ανοίγονται συνεχώς καινούριοι δρόμοι και είναι καλό να τρέχετε, να τρέχουμε. Αλλάζουν τα πάντα και δεν μπορούμε να μένουμε πίσω. Πρέπει λοιπόν να γίνει γρήγορα η δουλειά. Βοήθεια υπάρχει και έντονη. Δεν πρέπει κανείς να καθυστερεί και δεν πρέπει να αφήνει κανέναν να καθυστερεί. Εμείς είμαστε πάντα εδώ και δεν θα αφήσουμε κανέναν πίσω. Να είστε σίγουροι ότι θα υπάρχει πάντα μεγάλη βοήθεια. Απλά, πρέπει να προσπαθείτε, πρέπει να κινήστε, πρέπει να μην αμελείτε. Έτσι θα γίνει, έτσι γίνεται, τώρα.

Π.: ακούστηκε από το στόμα της Ζωής κάτι για το επόμενο βήμα. Το επόμενο βήμα από εκείνο το βράχο είναι μόνο η ελεύθερη πτώση, και η ελεύθερη πτώση μπορεί να γίνει μόνο με εμπιστοσύνη, με τίποτα άλλο.

Ν.: να έρθει μια εποχή πιο φωτεινή που θα βασιλεύει η αγάπη, η σοφία και η αλήθεια.

Μαριαννίκ:
Πόσο δίκιο έχεις Πόπη, και πόσο θα θέλαμε αυτό να δείτε όλοι σας τώρα. Από κει που βρίσκεστε, από εκείνο το βράχο, εκείνο το βουνό, να ανοίξετε τα χέρια σας, να δοξάσετε τον εαυτό σας και να πετάξετε! Όποιος είναι έτοιμος πηδάει και ανακαλύπτει τι γίνεται…

Βλέπετε πόσο μεγαλώνετε όταν πηδάτε, όταν αφήνεστε, όταν δίνετε όλο τον εαυτό σας σ’ αυτό που είστε πραγματικά; Δεν έχετε όρια, δεν έχετε όρια, είστε παντού: τα βουνά, η κοιλάδα, είστε παντού.

Ο φόβος έχει υποχωρήσει. Ξέρετε ποιοι είστε. Το τοπίο πίσω από τον καθρέφτη έχει γίνει θολό και σιγά-σιγά εξαφανίζεται. Μια παλιά ζωή ήταν εκεί. Έχετε ξεχάσει ακόμα και το δρόμο που κάνατε απ’ αυτόν τον καθρέφτη μέχρι το βουνό, τόσο παλιά ζωή σε σχέση με αυτό που έχετε ανακαλύψει από τότε που έχετε πετάξει. Κρατήστε, κρατήστε αυτήν την συνειδητοποίηση στην καρδιά σας. Κρατήστε τη χαρά σας, την ομορφιά του μεγαλείου σας όταν αφήνεστε τελείως και όταν αυτό που είστε δεν είναι πια ο ένας ή ο άλλος αλλά είναι ο ανώτερος εαυτός εξ ολοκλήρου. Μια ένωση στην εντέλεια γιατί τη μικρή προσωπικότητα, την έχετε αφήσει πίσω από τον καθρέφτη και η ένωση είναι εφικτή και έχει γίνει. Να την απολαύσετε.

Και έτσι είναι.